Samotność w Londynie, moze ktos chetny na kawe ? ;-)

Jesteś tu jeszcze?:P

Witam ja pisalam ci meila ale nie odpisywalas szukasz nadal kolezanki badz przyjaciolki;)

Stevenage bylam obecnie jestem w polsce po urodzeniu dziecka eracam do uk   ale tam znajomych nie mam przyjaciolek:/ fajnie by bylo wczesniej kogos poznac a potem sie spotkac;) tylko ciezko kogos takiego znajsc a ty skad jestes???

Ciaza zagrozona niestety w anglii na angielskiej medycynie sie zawiodlam nie pomogli dlatego wole byc w polsce duzoo by pisac na ten temat...

To county jest:) mieszkam nad morzem, bognor regis. 21 w tym roku:P ja bede rodzic w uk, nie mam nic zagrozonego. Mam nadzieje ze u ciebie ok będzie:). Na kiedy termin?

Odpoczywaj, oby ok było i byle do porodu. Ja mam termin na 21 lipca i szykuje mi sie chłopiec. A tobie?:P do Londynu mam bezpośredni pociąg i 2h jazdy wiec nie tak zle. A ty? Może byś bliżej miała do brighton albo portsmouth? Pewnie nie ale warto spytać:P

A jak masz na imie??? Wiesz ja to caly czas leze w sumie teraz bardziej bezpiecznie jest bo to 28 tudz ale lepiej zeby dluzej bylo dziecko w brzuszku wiadomo lepiej dla niego...

Niom wiadomo wszystko sie da jak sie chce a ty dlugo tam jestes?? Duzo znajomych masz

Dwa lata. Miałam dużo znajomych jak pracowałam jako au pair, potem zmieniłam miejsce zamieszkania dla pracy i partnera (trudna sytuacja rodzinna) i... Zostałam bez znajomych:P aż wstyd.

No wlasnie, lostintheuk wracaj!

To nie jest wstyd ze znajomych sie nie ma.. duzo jest osob ktorzy tez nie maja zawsze moze poznac..

Tak pracowalam teraz jestem na zwolnieniu 20 maja odchodze na macierzynskie jedno zwolnienie i juz urlop...

Czesc Wam ;-)
Milo, ze rozruszalyscie moj temat. Dziewczyna23, faktycznie dostalam Twojego maila, gdzies musial mi sie zgubic w nadmiarze reklam ;-)
Nie wiem, czy dobrze, zrozumialam Gee... Ty tez wyslalas do mnie maila ? Jesli tak, to takowego JUZ TYM RAZEM NA PEWNO nie dostalam ;-)
Widze, ze macie ze soba cos wspolnego ;-) Maluszka w drodze ;-) Gratuluje Wam ;-)
Moj maciezynski instynkt czasem sie do mnie odzywa, zwlaszcza jak widze jakies slodkie berbecie, ale jeszcze na dziecko gotowa nie jestem.

Zastanawiam sie... Czy pamietacie swoje poczatki tutaj ? Nie mowie o forum ofc ;-) Mowie o poczatkach w UK, w innym kraju, w innej rzeczywistosci ? Zastanawiam sie, czy bylo Wam ciezko sie zaklimatyzowac, czy mialyscie z czyms problem, albo z czym mialyscie najwiekszy problem ? Co sprawialo Wam najwiecej trudnosci i jak sobie z tym poradzilyscie. Co Wam sie tutaj spodobalo ? Co Wam sie nie podobalo ?
To w sumie moga byc trudne pytania ... ;-) Zastanawiam sie po prostu, czy tylko cholera jasna mi bylo/jest czasem nadal ciezko tutaj. Chociaz mam ochote powiedziec, ze jest lepiej, obym nie mowila tego w zla godzine Po prostu mam wrazenie, ze na poczatku mialam problem ze wszystkim. Lewostronny ruch mi sprawial trudnosc nawet, a nie jezdze samochodem ! Nie mam nawet prawa jazdy ;-) Smieszne, prawda ? ;-) Zastanawiam sie, czy tylko ja sie tak wolno klimatyzuje, czy mialyscie moze z czyms trudnosci ?
Pozdrawiam ;-)

Wysłałam! Na bank:P

U mnie przyjazd do Anglii to było spełnienie marzeń, które miałam od 13 roku życia. Zrobiłam to zaraz po zdanej maturze. Wyjechałam sama, nie znałam nikogo, nie mam rodziny w uk. I jaralam sie wszystkim:) zaaklimatyzowalam sie szybko, poznałam wiele osób, problemy tez szybko pokonywalam głownie daleko ze mi zależało, bo wiedziałam ze tego chce. I chciałam tez udowodnić wszystkim ze dam sobie radę, nie wrócę z płaczem do domu. No i sie udało. Prawdę mówiąc, trudno zaczął być pózniej...

A no i wlasciwie dziekuje, ze sie odezwalyscie, myslalam, ze moj post zniknal niezauwazony w przestworzach internetu ;-)

Nie jestem pewna czy dobrze pamietam, ale z matury podstawowej z angielskiego tez mialam 96 % albo 98 %. Zdawalam rozszerzona z angielsiego i polskiego, wiedzialam, ze bede potrzebowac tego do studiow. Niestety z rozszerzenia az tak dobrze mi nie poszlo ;-) To jednak nie zmienilo faktu, ze balam sie mowic. Rozumialam wiekszosc, chcialam cos powiedziec i nagle mialam pustke w glowie. Albo nagle mialam wrazenie, ze nic nie wiem i zastanawialam sie nad poprawnoscia kazdego slowa, tak jakby to, ze moglabym powiedziec cos zle gramatycznie, zrobiloby ze mnie pośmiewisko albo idiotke. Walcze z tym caly czas, ostatnio wyszlam na piwo z moim facetem i jego anglojezycznym kolega i sie odblokowalam, a to dobry znak ;-) Smialam sie do niego, ze moge go uczyc polskiego wzamian za nauki angielskiego, to po krotkiej rozmowie, stwierdzil, ze zadnych nauk nie potrzebuje, tylko odwagi ;-) Dobrze mi to zrobilo, bo chyba potrzebowalam potwierdzenia od kogos, od kogos 'z zewnatrz', ze moge sobie dac z tym rade ;-) Mowisz, ze moja historia jest odwazna ? :-) Ja podziwiam Ciebie, bo to co Ty zrobilas, to dopiero jest dla mnie odwaga. Rozumiem, ze z racji tego, ze wyjazd do Anglii byl Twoim marzeniem od dawna, to musialas go w jakis sposob planowac, a nawet jesli nie, to miec go w glowie i chocby psychicznie sie do niego przygotowywac, ja raczej nie mialam za duzo czasu na to, ale to nie zmienia faktu, ze to co zrobilas, dla mnie osobiscie jest odwazne cholernie. Polecialas sama. Bylas sama, zdana na siebie. Cholera, moj facet nawet po mnie przylecial do Polski, by zostac na poltora dnia, a nastepnie ze mna wsiasc w samolot i przyleciec do Londynu, bo nigdy wczesniej nie lecialam samolotem i balam sie to zrobic sama. ;-) Takze, podziwiam Cie za odwage hm... w realizowaniu marzen ;-)
Moja historia jest odwazna ? Tez czasami o tym mysle w ten sposob, albo zdaje sobie sprawe, jak bardzo moje zycie zmienilo sie wlasciwie w przeciagu jednego wieczoru i jak decyzja o studiach zmienila sie w decyzje o rozpoczeciu nowego, innego, doroslego zycia.
Jesli mowisz, ze ta historia jest odwazna, to ciekawa jestem co powiesz, jesli kiedys, jak bede miala okazje opowiem Ci w ogole cala historie tego zwiazku i tej milosci ;-) Moze nie powiesz wtedy odwazna, ale np cos w stylu WOW ;-) Ale to osobny temat, wlasnie moze kiedys przy kawie ;-)
To bywasz w Londynie ? Jak czesto i dlaczego ?

Hej, ja tez jestem samotna w UK. Mieszkam w Watford... Duzo tu Polakow, pewnie tez z mojego rodzinnego miasta w Polsce, ale jakos trudno mi znalezc miejsce, gdzie moglabym sie z kims zapoznac... Praca wypelnia wiekszosc mojego czasu, zaczelam chodzic na silownie, ale mam wrazenie, ze nie ma tu tak otwatych i szukajacych znajomosci ludzi... Zalezy mi na poznaniu Polakow, bo z innych narodowosci znajomych mam w miare, ale nie czuje z nimi tej wiezi, jakiej czulabym z Polakami. Jesli sa tu jakies dziewczyny z Watford, ktore szukaja kolezanki na kawe, chetnie nawiaze kontakt :-)

P.S. Mam 24 lata ;-)

U mnie pierwsze "zagramaniczne" jako ze tata brytyjski i takowe nazwisko, jednak drugie może polskie. Podoba mi sie Matt ale tez Alexander. Ogólnie to nie wiem haha.

No bo zyskujesz! Mam nadzieje ze wiesz o co mi chodziło:P

Witaj Benita!:) ja niestety nie z twoich okolic, w sumie nawet nie kojarzę gdzie to jest .

Witam LostInUK i pozostale netkobietki.
Jak sie wszystko uklada. Ostatni post napisalam prawie miesiac temu, wiec jak leci? Dalej masz problemy z przyzwyczajeniem sie do Anglii. Ja juz mieszkam tutaj prawie 8 lat, ale na samym poczatku rowniez przechodzilam przez to wszystko o czym pisalas.

Pozadrawiam i pisz jakbys chciala pogadac

Czesc Wam wszystkim!
Z moim 'przyzwyczajaniem sie' jest coraz lepiej. Mozliwe, ze najgorsze jest juz za mna, ale na pewno nie czuje sie tutaj jeszcze jak u siebie. Zorganizowalismy sie wreszcie, zeby sie wybrac po insurance number, wiec teraz czekam na jego przyznanie. Mialam tez swoj pierwszy interview jakis czas temu, dzis drugi. Teraz najwieksza moja bolaczka jest praca, a wlasciwie jej brak. Nie wiedzialam, ze bedzie mi az tak ciezko (ZNOWU), ze to bedzie az tak ciezkie, bo przeciez tyle sie mowi o tym ile jest pracy w Anglii, przeciez Londyn jest ogromny, przeciez ludzie tutaj wyjezdzaja za praca, za chlebem. A ja intensywnie od jakis dwoch, trzech miesiecy szukam pracy... Mam wrazenie, ze moim najwiekszym problemem w tym temacie jest brak doswiadczenia zawodowego. Nigdy nie pracowalam. W zeszlym roku skonczylam szkole, planowalam studia, no ale koniec koncow po kilku miesiacach wyladowalam tutaj. W wiekszosci ogloszen jakie widze, poszukuja ludzi z doswiadczeniem. Czy to kelnerka, czy sprzatanie domow prywatnych, biur, pubow. Przyprawia mnie to juz o bol glowy, zreszta nawet nie glowy I nawet nie bol. Czasami po prostu juz jestem zmeczona, wiecznym szukaniem I niepowodzeniami. Poczatkowo szukalam czegos zwiazanego z moim doswiadczeniem szkolnym, ze sie tak wyraze, bo latwiej stworzyc CV,  kiedy sie nie ma doswiadczenia w pracy, majac jakies szkolne kwalifikacje. Skonczylam technikum odziezowe z certyfikatem, ktory jest po polsku I po angielsku (zatwierdzony przez unie europojeska). Wiec byly to ogloszenia typu shop assistant in tailor's shop, sales assistant In haberdashery, seamstress In tailor etc. Moj pierwszy interview byl wlasnie na stanowisko shop assistant in tailor's shop. Facet byl zdziwiony, ze nie bylam nigdy wczesniej w UK, bo stwierdzil, ze moj angielski jest w porzadku, co prawda mysle, ze to bylo w porownaniu do tego, ze powiedzial, ze ma kilku pracownikow Polaków, ktorzy slowa po angielsku nie potrafia. Mial zadzwonic dwa dni pozniej I wziac mnie na dzien probny (We will be definitely in touch) ? nie zadzwonil. Po jakims czasie moich poszukiwan pracy zwiazanej ze szkolnym doswiadczeniem, w momencie kiedy z pieniedzmi bylo coraz gorzej (za mieszkanie troche placimy, rachunki byly duze) zaczelam szukac czegokolwiek. I po krotkim czasie bylam 'oslabiona', tym co widzialam. Wiekszosc zyczyla sobie doswiadczenia, czasem I kilkuletniego np w sprzataniu, CV, referencji I listu motywacyjnego. Kolega mi wytlumaczyl, ze prawdopodobnie tak sie dzieje, bo taka jest polityka danej firmy, ze moge nawet tego nie czytac I nie zwracac na to uwagi, ale papierek musi byc. Widzialam ogloszenie, ktore dotyczylo sprzatania biura, gdzie napisali: POWIEDZ NAM DLACZEGO MAMY WYBRAC WLASNIE CIEBIE ! DLACZEGO TY BEDZIESZ NAJLEPSZA KANDYDATKA NA TO STANOWISKO?! - a ja mialam w glowie tylko: serio ? Seriously ? Tak, marze, zeby sprzatac wasze kible, jestem idealna kandydatka na to stanowisko, bo codziennie z usmiechem bede to robic... Mialam wrecz wrazenie, ze to jest w jakis sposob uwlaczajace... Cholera, nie mam nic do ludzi, ktorzy sprzataja, gdziekolwiek. Dziewczyna kolegi mojego chlopaka, sprzata u ludzi I zarabia fajna kase I OK good for her. Mama mojego chlopaka, dorabia sobie w ten sposob w jeden dzien. Nie mam nic przeciwko. Ale pisac listy motywacyjne ? Czy to nie jest porabane ? Ja rozumiem, gdyby to bylo niewiadomo jak wygorowane stanowisko. Chodzi o sprzatanie. Cholera. Doswiadczenie ? Doswiadczenie to ja mam calozyciowe ;-) Dzis bylam na interview do burger vana. Facet szukal dziewczyny do sprzedawania burgerow. I tez chcial CV I cholera tez wydalo mi sie to lekka paranoja. CV do sprzedawania burgerow I hot-dogow ? To juz nie ma czegos takiego jak szkolenie ? Dzien, dwa, tydzien ? Sprawdze sie to ok, nie sprawdze sie to do widzenia ? Udalo mi sie 'przejsc'/ 'obejsc' burger vana bez CV, napisalam szczerze jak jest, o tym, ze kocham gotowac, jestem chetna do nauki I ze moglby dac mi szanse. I dal. Dzis mialam dzien probny. Wlasciwie dwie godziny. Mial zadzwonic o 16 I cholera nie dzwoni. A co najlepsze. Ten burger van, byl praca na czarno, tzn nikt tego wprost nie powiedzial, ale wszystkie znaki na niebie i ziemi to wskazywaly. (Placa duzo ponizej placy minimalnej, 54 godziny w tyg, nie pytali mnie o zadne dokumenty, insurance number, ani nie bylo mowy o jakis zaswiadczeniach sanepidowskich czy czyms ? a przeciez to robota z jedzeniem). Wiec dziewczyny, pomozcie, doradzcie cos. Moze popelniam jakis blad, moze zle szukam, cos robie nie tak, moze macie jakis pomysl GDZIE CO I JAK NAJLEPIEJ. Chce pracowac I potrzebuje pracowac I az mi sie nie miesci w glowie, ze nie chca mnie przyjac, bo nie mam doswiadczenia. Moj chlopak pracuje w szpitalu, zlozylismy tam moja forme, a gdy przyszlo co do czego I do rekrutacji, dowiedzial sie od kolezanki z pracy, ze nie przyjeli mnie wlasnie z powodu braku doswiadczenia. I ze jej zdaniem (kolezanki) powinnam byla sklamac I chocby powolac sie na nia. Paranoja. Paranoja jest tez to, ze zatrudnili ost jakas Litwinke, ktora nie zna slowa po angielsku, tylko dlatego, ze jest czyjas tam kuzynka, czy kims, paranoja jest to, ze zatrudnili tam jakiegos Polaka, ktory wczesniej pracowal w myjni samochodowej, a podobno sobie nie radzi I mozgu nie uzywa. (slowa mojego chlopaka) W czym on jest lepszy ode mnie, w tym, ze juz gdzies pracowal ? PARANOJA. Wybaczcie mi I tak dlugiego posta (ponioslo mnie) I moze jakis troche negatywny wydzwiek tego posta, ale jestem juz cholernie zmeczona poszukiwaniami I tym co znajduje, albo tym czego nie znajdujen wlasnie.

A teraz troche milej: Gee I dziewczyna23 jak nastawienia przyszlych mam do zblizajcych sie porodow ? I jak przygotowania z tym zwiazane?
Beautiful Nightmare skoro jestes 'weteranka' na wyspach, to poradz cos poczatkujacej zagubionej I sfrustrowanej ;-)
Witaj kam24 wierze w interentowe znajomosci, wiec mysle, ze pierwsza rzecz wspolna juz mamy Mojego chlopaka, poznalam wlasnie przez internet ;-) Co studiujesz ? Gdzie mieszkasz w Londynie? I tez nie ukrywam, ze licze, ze jako weteranka nr dwa dopomozesz mi dobra rade ;-))
I w ogole dziewczyny co u Was slychac, jak spedzilyscie dlugi weekend, o ile dla Was byl dlugi ;-)

Ja tak na chwile zeby sie tylko pokazac bo mam strasznie duzo nauki, na szczescie jeszcze tylko tydzien. A wiec mieszkam we wschodnim Londynie i studiuje Biomedical Science na Middlesex Uni. Jak to zwykle bywa zostawilam nauke na ostatnia chwile i teraz probuje to ponadrabiac, wiec przez ostatnie 2 tyg albo nie robilam nic (a raczej wszystko zeby sie nie uczyc) albo sie uczylam. Teraz wracam do nauki do do piatku musze napisac 2 prace lacznie na 4000 slow ;/

Może nie tyle ciężkie co dużo materiału. Jestem na drugim roku, w zasadzie został mi tydzień drugiego roku Co do prac to jeszcze dużo im do końca, czeka mnie cala noc pisania, chwila snu i pisanie dalej.. Będzie ciężko ale jakoś muszę dać radę. Chyba większość osób tak ma że nie może się do nauki zabrać i robi wszystko żeby odłożyć naukę na później.

Czesc LostInUK, mieszkam kilka mil od Stratford-upon-Avon w srodkowej Anglii. Moze o tym miejscu slyszalas jakos, ze wielu turystow nas odwiedza ze wzgledu na to ze tutaj wlasnie William Shakespeare sie urodzil
Co do pracy, to wiem, ze jest to bardzo nieprzyjemne, kiedy wszyscy mowia ci, ze nikogo nie potrzebuja. Ale najwazniejsze zebys sie nie zalamala Myslalas moze o kilku godzinach w sklepach charytatywnych? Albo jakos wolontariusz w innych miejscach. Wiem, ze praca bez zarobkow, nie jest bardzo atrakcyjna, ale pozwoli ci nabyc umiejetnosci i bedziesz miala doswiadczenie ktore mozesz wpisac do swojego CV. W mojej okolicy, ze wzgledu na turystow, jest bardzo duzo hoteli i tak ciagle kogos potrzebuja, czy to jest do sprzatania, pracy w barze czy restauracji. Pieniadze sa jakie sa, godziny dlugie (moja najdluzsza zmiana to ok. 15 godzin), ale doswiadczenia nabywasz.

Co do egzaminow to znowu nadszedl moment kiedy sie zastanawiam, po co mi to wszystko... Lekki kryzys, jak zawsze zreszta. No ale coz, trzeba zakasac rekawy i dalej do roboty. Tydzien mi zostal do tego egzaminu, a pozniej czas sie przygotowywas do kolejnego testu na obywatelstwo. Wiec dzieki za zyczenia wytrwalosci, na pewno sie przyda

Pozdrawiam