stara panna lat 28 - czy w tym wieku można jeszcze kogoś poznać?

Sofi, to nie jest tak, że "wszyscy już zajęci". Trudno jednak w tym dzisiejszym świecie znaleźć czas dla siebie. Piszesz, że tylko praca i praca. Pewnie zatraciłaś się w niej za bardzo. Masz jakichś bliższych znajomych? Kogoś z kim można gdzieś wyjść i spędzić czas w miłym towarzystwie?

Sofi, dobrze, że w pracoholizm nie popadłaś...plus dla Ciebie
Powiem ci, że praca to spore osiągnięcie. Ja mam męża i nic poza tym...też nie czuje się spełniona do końca.  Jak to się mówi "od czegoś trzeba zacząć". Dlatego nie poddawaj się i dąż do celu. To że nie byłaś podrywana przez facetów, to i dla mnie żadna nowość. Ode mnie też zawsze faceci woleli moje koleżanki. Swojego znalazłam... nie zgadniesz... przez internet
Co prawda nie na portalu randkowym, chociaż właściwie jeszcze gorzej...bo na czacie
Wiadomo, że znajomi wiecznie nie mają czasu "tak jest przeważnie". Staraj się jednak wyciągnąć kogoś z koleżanek bądź kolegów czasami na piwko. Trzeba koniecznie gdzieś wychodzić, żeby nawiązywać nowe znajomości.
Mam też jeszcze małą radę. Odblokuj swój adres @, czasami i przez forum można nawiązać ciekawe znajomości. Warto dać szansę i sobie i innym na poznanie siebie.

Nikt nieznajomy mnie nigdy nie zaczepil niestety, znajomi mi nikogo nie przedstawili. Jestem skazana na samotnosc ;/

W pracy fajni koledzy sa, ael oczywiscie zajeci, wiec wiadomo, ze nie beda sie ze mna postykac po pracy. Jest tez jeden nadzwyczajnie fajny, w ktorym sie zakochalam, oczywiscie zareczony... wiec stad moje stwierdzenie, ze wszyscy sa zajeci.

Na początek zmień nastawienie, bo piszesz jak stara maruda . Faceci szybko demaskują desperatki.
Jesteś MŁODA i wszystko przed Toba, niektórzy muszą dłużej czekać na miłość, co nie znaczy, ze nigdy ich Ona nie spotka.

Ajj...ja normalnie jestem wesola, tylko w necie sobie pozwalam na takie plakanie... bo wlasnie w realnym zyciu nie mam komu i wiem, ze to odstrasza. W pracy mysla, ze prowadze szalone zycie singielki, jakby wiedzieli jak ja to przezywam...

Margo, wiesz, ze to jest najbardziej typowe zdanie, jakie slysza osoby samotne? i ja nie wiem, co to znaczy, tak samo jak nie wiem, co znaczy 'wyjsc do ludzi'. Bywalam w roznych pracach, na kursach, na studiach, ale to nie jest jakas magiczna recepta. Poza tym nie mam superpasji, ktore wymagaja wyjscia z domu i skupiaja nie wiadomo ilu nowych ludzi, niestety.

No wlasnie nic, bo nie wiem, co mam robic ;/ Ide na zakupy do galerii, na kawe (sama albo z kolezanka, jak dopisze szczescie), do pubu, do kina, no i tyle...

Mozna powiedziec, ze sie poddalam juz jesli chodzi o facetow, ale cos ciekawego po pracy bym chetnie porobila. Tylko musze wymyslec co...

Sofi...Sofi, bo to "typowe zdanie" jest prawdziwe. Jeśli nie masz pasji, to ją znajdź. W życiu trzeba mieć coś co daje radość człowiekowi. Nie można nastawiać się na "życie miłością" jedynie Ani "magicznej recepty" ani "złotego środka" nie ma na nic... taka jest prawda. Musimy sami się o to postarać. I w Twojej okolicy i w tym nieszczęsnym naszym internecie, jest masa ludzi, którzy podobnie jak i Ty myślą...że są jedynymi samotnymi na świecie. Trzeba dać właśnie im szanse na poznanie siebie Możesz wybrać sie do kawiarni, są takie gdzie można poczytać przy okazji fajna książkę. Może akurat jakiś zwolennik "dobrej kawy i książek przygodowych" by sie tam pojawił Albo basen...kino... amator spacerów w parku, bądz jazdy rowerowej na ścieżce... Jest masa możliwości

p.s.
Jeśli chciałabyś kiedyś pogadać, to z miła chęcią poklikam
Adres @ w profilu...

No ja miałam właśnie 28 lat jak poznałam swego narzeczonego. Trzy lata później , całkiem niedawno, wszystko diabli wzięli. Ale nie oznacza to, że w Twoim przypadku tak będzie.

Też miałam zawężony obszar: praca, drugie studia, ciężko chora mama.

Bądź dobrej myśli, Internet jest dobrym rozwiązaniem, dla ludzi nieśmiałych i bez pomysłu. Tylko ważne abyś w tych kontaktach internetowych była ostrożna, wymagająca i nie śpieszyła się z decyzjami. Spokojnie, wszystko się ułoży.

Ja nie jestem niesmiala Jedyny moj plus. Tylko zrezygnowana. A jak chodze usmiechnieta itd. to przyciagam owszem, samych zajetych ;] i to mnie juz tak sfrustrowalo, ze nie macie pojecia.

A jakie wy macie pasje? Tak z ciekawosci pytam.

Piwo, Tv. i gołe laski haha

A tak serio - statki, meblowanie, psychologia, sport jak koszykówka, galerie, wystawy, rozmowa z kimś ciekawym, książki, patrzenie na dziewczyny w Kościele dwuznacznie

Ja to chyba poczekam do 35tki na jakichs rozwodnikow bo w pierwszym rzucie przespalam sprawe ;] Do 35tki znajde moze jakas pasje nawet ;p

Jest taki film - Pasja. Nawet daje radę
A tak po za  - Niech twoją pasją stanie się ---- Optymizm

poznać można kogoś w każdym wieku nieważne czy ma się 20 czy 70 lat

Hm niby mozna poznac w kazdym wieku, ale glupio kiedy mijaja lata, swieta, sylwestry, imprezy w pracy, wakacje a ja ciagle sama i sama. I dookola sluby i zareczyny i cale tabuny szczesliwych ludzi w dlugoletnich zwiazkach.

Sofi, jakie znowu głupio... każdy w innym wieku spotyka swoją połówkę. Na to nigdy nie jest za późno. Lepiej dłużej poczekać i trafić raz a konkretnie, niż bujać się pół życia z jakimiś niezdecydowanymi ...

Bravo ;p Po prostu wydaje mi sie, ze z wiekiem ludzie sa ostrozniejsi i mniej naiwni, zeby sie zakochiwac na leb na szyje ;] Ale jeszcze 30 i 40 nie mam, wiec tylko mi sie tak wydaje.

Gratuluje
Mnie po prostu jest szkoda tego czasu kiedy jestem wzglednie mloda, jako tako wygladam i cos sie dzieje wokol (imprezy, wesela) i wszystko musze przezywac sama. Jest mi przykro jak pomysle, ze wszyscy w moim wieku zbudowali zwiazki po ilestam lat a ja jakas ulomna jestem.

heheh 28 lat to jeszcze nie jest podeszły wiek ; ) No proszę Cię. Bardzo fajnie Ci tu ludzie odpisywali, niektórzy muszą dłużej poczekać na spotkanie odpowiedniej osoby, ale nie wolno tracić wiary Nadzieja umiera ostatnia. Powodzenia,

czego masz zazdrościć?! popatrz ile kobiet w twoim wieku są wolne są singielkami . nie muszą narzekać na facetów nie muszą  zajmować się dziećmi . żyj życiem jakie masz . ciesz się że innym powodzi się . nie każdej kobiecie jest pisane miec faceta i dziecko. ja żałuje że mam faceta. mogłam sama zajmować się dzieckiem.

Jeśli jesteś szczęśliwa, to nie marnujesz czasu. Jeśli się rozwijasz, nie marnujesz czasu. Jeśli dajesz coś dobrego innym, nie marnujesz czasu.

Ja zmarnowałam 20 lat. Ale ten czas i tak by minął... Nie ma co płakać. Jeśli się nad sobą użalasz, to marnujesz czas. Trochę już go straciłaś. Ale i tak by minął.

Jest TERAZ.
Teraz możesz być szczęśliwa - to zależy wyłącznie od Ciebie.
Teraz możesz się bawić, uczyć, rozwijać - to zależy wyłącznie od Ciebie.
Teraz możesz dawać coś dobrego innym - i to zależy wyłącznie od Ciebie.

Im kobieta starsza tym gorzej. Jej wiek zawęża możliwości - na normalnego faceta i na założenie rodziny, dziecko. Nie oszukujmy się do 33 -35 roku, a potem po frytach w sumie. Trafi się co najwyżej jakiś rozwodnik z dzieckiem na karku, zdradzający czyjś mąż, albo fanatyk seksu na desperatkach.
Nie oszukujmy się - z czysto  fizycznego powodu - tak ja jak i każdy normalny facet chcący mieć rodzinę nie patrzy na 33 plus i wzwyż. Są zbyt wiekowe. Szanse na dziecko - dość marne, prawdopodobnie po przejściach są, albo psychika siadła - marudzących ogrom.
Radziłbym szukać faceta jak najszybciej, bo potem to już trzeba będzie na gwałt A jak się nie znajdzie to antydepresanty się bierze i dziwaczeje.

Hmm czy ja wiem, czy tak wiele kobiet jest wolnych? Chociaz kobiet jeszcze troche wolnych jest, natomiast facetow - w ogole. Niewazne czy przystojny czy nie, z ambicjami czy bez, z praca czy bez - kazdy jeden zajety.
No najwyzej zdziwiaczeje do reszty ;] Bo to wszystko ladnie brzmi - wyjdz i poznaj - ale w praktyce, to wcale nie jest proste. Dzis bylam na drinku i przelotem po sklepach, a w sklepach same parki

Ale zgodze sie z jedna z powyzszych wypowiedzi - nie kazdemu jest widac pisane. Wybaczcie, ze marudze tutaj, ale w tzw. realu musze byc usmiechnieta i zadowolona wsrod ludzi

Bez jaj.
Każdemu pisane jest to co sam stworzy.
Wiadomo, że kobiety mają trudniej, bo to jednak one muszą czekać na adoratorów, a nie odwrotnie. Niemniej jak kobietka zadbana, uśmiechnięta to i adoratorzy się szybko znajdą. Po za tym można zawsze brać sprawy w swoje rączki, one nie są tylko od tego, by mieć pomalowane pazurki

Oj kobietko jak ja Cię doskonale rozumiem. Przechodzę przez to samo,nawet wiek sie zgadza. Człowiek czuje jakby mu życie między palcami uciekalo,wraca sie do domu i co się zastaje - pustkę. Znajomi są i owszem, ale mają swoje rodziny, swoje życie na wyjście rzadko mają czas. Nie poddawać się łatwo powiedzieć,zwłaszcza,gdy los nie oszczędza na każdym kroku. Nadzieja jeszcze pozostaje,ale jak długo tego nikt nie wie...

Chyba jestes pierwsza-wolna w tym temacie, ktora mnie rozumie Ja juz nadziei nie ma, ale to nie przeszkadza mi miec dolow niestety. Ostatnio sie tak felernie zakochalam, ze szkoda gadac...

Zaluje, ze nie szukalam meza w liceum i na poczatku studiow. A teraz jak czlowiek jest madrzejszy to juz nikogo nie ma (tzn. nikogo kto by mi sie podobal). No ale czasu nei cofne, chyba w koncu musze sie nauczyc z tym zyc ;]

Jak ja widzę te super pary w sklepach, to mi żal - dziewczyny ciągają za sobą tych  chłopaków, a oni biedni stoją pod przymierzalniami i czekają, czekają i w myślach przeklinają, że tam muszą być.

Ja slyszalam fajna scenke. W przymierzalni obok byla parka i chlopak powiedzial, ze on idzie na dzial meski poogladac, co jest, a jego dziewczyna zaczela krzyczec, ze ma jej nie zostawiac. Chryste... sama pewnie nie wie, co sie robi w przymierzalni.

Ok to byl taki przyklad tylko po prostu ja chodze wszedzie sama i jak sie tak napatrze...
No po prostu chcialabym znalezc kogos, kto mi sie podoba, z kim sie fajnie dogadujemy i z kim zycie jest fajniejsze a nie kogos na przymus. I wiem, ze w domu go nie znajde, ale zawsze jest tak , ze albo jak sie komus podobam albo ktos mi. Albo ktos mi sie podoba, wszystko wskazuje na to, ze ja temu komus tez i nagle sie dowiaduje, ze on zajety jest

Nawet glupie sprawy typu impreza firmowa (to teraz takie modne w firmach), to nie mam z kim isc - zgadza sie, nie mam nawet kolegi. A samej to tak dziwnie...