Zostawił mnie samą, po tylu latach...

miałam do tej pory jego hasła do poczty ,fb i telefonu, nic sie nie działo.Zapytał sie dlaczego oglosiłam to na fb i sie chyba zdenerwował i zmienił swoje hasła. W pracy; pracujemy w grupie 30 os juz od 5 lat wszysty jestesmy przyjaciołmi w pracy(wszyscy sa tak lojalni wobec mnie ze pisza mi jak sie zachowuje w pracy czy jest wesoły,z kim rozmawia)a my zawsze potrafiliśmy oddzielić prace od zycia prywatnego i naprawde dobrze nam to wychodziło .Rozstalismy sie 10 dni temu. Po rozstaniu Mowił ze zawsze moge na niego liczyc , gdy dowiedzial sie o tym ze nie moge nic jesc i wymiotuje chcial przywozic mi obiady . Najgorsze jest to ze wiem ze nie jest złym człowiekiem i nie moge przez to wytłumaczyc sobie jego zachowania..

Nie pisz postów 1 pod 2 tylko używaj edycji, bo moderatorki czuwają
Dać czasowi czas - chodzi mi o to że może jeszcze to przemyśli, bo to w sumie 4 lata. Nie prowokuj rozmów o Was, bo to może utwierdzić go w tej decyzji. I nie obiecuj  sobie, że to skończy się happyendem.
W wieku 30 paru lat facet powinien wiedzieć czego chce i nie może zasłaniać się dojrzałością. Jeśli rzeczywiście nie dorósł do tego to może jednak lepiej, że Ci o tym powiedział i wiesz na czym stoisz. Może uznał, że małżeństwo z całym inwentarzem to nie dla niego, wówczas należałoby docenić jego uczciwość względem Ciebie.
PS Moim zdaniem informacje na fb o waszym związku były błędem.

z jego fb korzystałam gdy nie miałam swojego konta i chciałam wiedziec co słychac u znajomych, poczta -wspolne zakupy internetowe ,nic nadzwyczajnego..

Słuchaj. Jeśli nie ma nikogo na boku i nie jest to powód Waszego rozstania, zgadzam się z przedmówcą daj mu czas. Postaraj się go zrozumieć, może faktycznie się boi, nie wie co czuje (tzn. wie ale przerasta go myśl np. o ślubie). I nie dlatego, że Cię nie kocha, tylko właśnie dlatego, że czuje podświadomie, że powinien już zapewnić Ci stabilizację - czyt. ślub - a się tego panicznie boi. Tacy są faceci.
Ja osobiście dałabym mu czas. Nie ogłaszała niczego na fejsbuku?!!! Dziwne to trochę z Twojej strony. Tak się zaafiszowałaś. Nie bądź w gorącej wodzie kąpana. Jeśli też go kochasz i to jest mężczyzna Twoje życia daj mu ten czas. Nie wyznaczaj ile. Sama będziesz czuła. Co bym zrobiła? Tak jak piszę każdemu prawie. Weź się za siebie. Nie jest za bardzo zdrowe, że wszystko razem robiliście. Miej swoje hobby. Pójdź na basen. Wykorzystaj ten czas właśnie na to żeby przekonać się czy to ten jedyny. Zrób coś tylko dla siebie. Jesteś dorosła i wykształcona. Masz jakieś swoją przestrzeń na pewno o której przez te lata zapomniałaś. Może on też potrzebuje tego wytchnienia i dlatego tak powiedział.
Z tego co napisałaś uważam, że on Cię kocha, tylko facet potrzebuje luzu więcej.
p.s. nie baw się w odbieranie informacji od znajomych co on robi, z kim, gdzie. Powiedz im, że nie jest Ci to potrzebne. To jakaś niezdrowa nagonka.

p.s. z tymi hasłami to akurat też nic zdrożnego w tym nie widzę, bo skoro mu nie przeglądała nagminnie wiadomości to przecież ma prawo je mieć. Z uwagi chociaż na to, że czasami coś Ci potrzeba a samemu nie można spojrzeć na pocztę etc.

Ja,bardzo Ci współczuję, bo rozstania są takie bolesne.
Wygląda na to, że nic nie możesz zrobić w tej sytuacji.
On nie widzi z Tobą wspólnej przyszłości i pewnie nic się w tym temacia nie zmieni.
A te 4 lata to takie typowe, mówi się, że chemia właśnie trwa te 3,4 lata. Potem albo się przechodzi na głębszy poziom związku, albo zaczyna się umieranie relacji.

Z tego co piszesz nie ma wątpliwości, że jesteś dla niego bardzo ważna, i że bardzo był w Tobie zakochany. Ale chyba coś się w nim wypaliło.
Uważam, że powinnaś uszanować jego decyzję i dać mu odejść bez wbijania go w poczucie winy. On wie, że Tobie zależy, więc nie ma sensu udowadnianie mu tego. To przykre, lecz czasem po prostu trzeba pozwolić ukochanej osobie odejść, chociaż strasznie boli.

To przykre ,że 32-letni facet nie potrafi się określić. Przykre przede wszystkim dla Ciebie, bo skoro w tym wieku i po tylu latach nie wie co czuje to czym to wszystko było dotychczas? Jeżeli u kogoś kogo się kocha pojawiają się wątpliwości , których skutkiem jest rozstanie to nie wróży nic dobrego...Nie napiszę nic oryginalnego , bo jedyne co możesz zrobić to nie robić nic. I żyć . Przede wszystkim. Jeść,pić, spać, odpoczywać, pracować, cieszyć się, smucić. Oglądać telewizję, jeździć rowerem, pływać, czytać ,śpiewać, tańczyć.

Pewnie boli nieziemsko.Ale NA PEWNO dasz radę. Nic w tym momencie nie zależy od Ciebie. Może to i dobrze? Spróbuj się podnieść. Ze wszystkich sił . I nie przestawaj wierzyć w to,że ból minie i będziesz szczęśliwa:)

Bardzo mocno trzymam za Ciebie kciuki!

powiedział mi że sie boi ,ale nigdy na niego nie naciskałam ,mowiłam mu zawsze ze na wszystko przyjdzie czas,sami to poczujemy by sie pobrać. Całe trzy lata powtarzałam mu ze to normalne ze moga podobac mu sie inne dziewczyny , ze bedzie uwazal je za atrakcyjne wazne jest by wiedział ze ja jestem najwazniejsza i nic pozatym sie nie liczy. Prosiłam by mi mowił jakby pojawił sie ktos 3 ci ze zrozumiem bo taka natura ludzka ,ale ze razem mozemy sobie pomoc i mowic sobie o wszystkim . mysle ze jestem wyrozumiała naprawde..wiec watpie zeby kogos poznał... aczkolwiek czy moge mu teraz ufac? to tez pytanie..