Chcę mieć dziecko. Jak porozmawiać o tym z chłopakiem?

dziewczyno 19 lat i dziecko????  zaczynasz od końca...myślisz że złapałaś dobrą partię? dobrze że ten twój chłopak ma 27 lat...

Dziewczyna nie przyszła się poradzić, czy to odpowiedni moment na dziecko, tylko jak porozmawiać o tym z partnerem, więc morały zostawcie dla siebie.

Tak jak napisała Catwoman - spytać po prostu.

A co zrobisz, jeżeli będziecie mieli dziecko, a jemu coś odbije i Cię zostawi? Tylko nie pisz, że tak na pewno nie będzie, bo wy tak baaaaaardzo się kochacie.

Co zrobisz bez wykształcenia, pracy, za to z dzieckiem?
Dostaniesz te 500 zł alimentów, i co dalej.

Nie chcę Cię straszyć, ale decydując się na dziecko, MUSISZ również taką ewentualność brać pod uwagę.
Dziecko = odpowiedzialność.

Ja nie napisałam, że już postanowiłam, że będę miała dziecko... 19 lat to nie jest taki wiek jak 15, są takie dziewczyny na pewno, co w takim wieku są w ciąży, tylko zaraz pewnie będziecie pisać. że ja jestem nie dojrzała i głupia, bo w takim wieku, bez matury itd... a przecież żeby pokazać, że jest się odpowiedzialnym, dojrzałym i udowodnić, że jest się gotowym na takie coś, to nie trzeba mieć skończonych studiów, czy jakiegoś tam papierka... znam osobę, która poszła do zawodówki, urodziła dziecko, wychowuje je z narzeczonym, on zarabia i są szczęśliwi a ich dziecko ma już ponad roczek...  Ja tylko chciałam poradzić się jak rozmawiać z partnerem w takich sprawach i nie muszę z nim o tym mówić zaraz

zocha, dojrzałość przejawia się również w umiejętności szczerych, otwartych rozmów

Nie "jakiś tam" papierek nie jest ważny ale ważna jest dojrzałość i w tym przypadku wiek nie ma znaczenia, nawet 30latek może być niedojrzały. Ty na pewno jesteś niedojrzała, bo urodzenie dziecka to nie zachcianka. Dziecko trzeba wychować a ty bez wykształcenia raczej dobrej pracy nie znajdziesz, wiem wiem - narzeczony dobrze zarabia - ale to rzecz ulotna, jutro może stracić tę pracę i wtedy co???? Daj do przeczytania to co tutaj napisałaś narzeczonemu a gwarantuję ci, że zacznie się zastanawiac nad sensem bycia z tobą.... o ile jest rozsądny. Ja nie powierzyłabym ci nawet kota.

Dziecko koleżanki ma ponad roczek! to super! a wiesz, że przed nim jeszcze co najmniej 17 lat do dorosłości? Owszem z pampersów wyrośnie ale będzie potrzebowało pieniędzy na wykształcenie - wiem, wiem ten "jakiś tam" papierek,  ubrań, jedzenia i mnóstwa innych rzeczy materialnych i nie materialnych.

Normalnie się rozmawia, jeśli jesteście ze sobą bardzo blisko to właściwie samo w rozmowie "wychodzi" ale mowię tutaj o dojrzałym związku a nie bzykanku małolaty.

o-em-dżi. Fakt, że studia niczego nie gwarantują, ale zawsze masz 5 lat więcej doświadczenia życiowego. Matury nie chcesz na razie zdawać? Przecież to egzamin dojrzałości Nie branie pod uwagę takiego scenariusza, że być może się Wam nie uda i będziesz musiała się sama zatroszczyć nie tylko o siebie (ile jest wątków, gdzie dziewczynę zostawił chłopak i ona ledwo sobie z tym radzi), ale i o dziecko, jest właśnie nieco niedojrzałe. Mam nadzieję, że nie myślisz, że wtedy to Twoi rodzice się zajmą dzieckiem..
Pół roku ze sobą to nie jest wiele.. Wiesz, ja też mam koleżankę co wpadła jak miała 16 lat i obecnie zarabia na siebie i na dziecko, ale taty dziecka nie ma obok. Myślę, że powinnaś trochę poczekać i się jeszcze zastanowić. Tym samym Twój facet też się tak bardzo nie wystraszy, co by się może obecnie stało.
Ale porozmawiać zawsze można, bez sugerowania, że już teraz chcesz dziecko. Tak po prostu porozmawiajcie o przyszłości.

Merkantylia, masz racje zastanowić się warto bo to decyzja na całe życie. Fakt znam go bardzo mało, chce więcej go poznać, a dlatego założyłam ten post bo chciałam się zapoznać z waszymi opiniami, bo kiedyś jak będziemy ze sobą już dłużej i on jest w takim wieku, że będzie chciał mieć potomstwo to wcześniej warto o tym porozmawiać, a nie tak jak inni tutaj co oczerniają tylko, że już planuję dziecko. )

w jakim wieku jest...???? 27 lat...rzeczywiście to już prawie emeryt?! dziewczyno ty pewnie mieszkasz na wsi? takimi kategoriami myślą niektóre dziewczyny ze wsi...które znam sory...

zocha wbrew pozorom odkładanie edukacji na później bardzo często kończy się niestety fiaskiem. Z każdym kolejnym rokiem będzie Ci trudniej a zwłaszcza z dzieckiem. Oczywiście to wcale nie znaczy, że maturę masz posiadać, ale może najpierw spróbuj znaleźć jakąś pracę, żebyś kiedyś nie obudziła się i nie żałowała.

Rozmawiać o dzieciach trzeba normalnie. Mój mąż tez jest ode mnie starszy i poznałam go mając 18 lat. On był od początku gotowy na dziecko. Mówił o tym. Czasem pytałam czy chciałby już dziecko. Zawsze odpowiadał, że tak jeśli ja chcę. Nigdy mnie nie naciskał.

Wiesz czasem chcieć mieć dziecko nie znaczy, że jest się na nie gotowym. Kurczę masz 18 lat. Zamieszkajcie razem, stwórzcie coś na kształt rodziny. Zobaczysz jakim jest mężczyzną w życiu codziennym. Jakie ma podejście do podziału obowiązków, do wydawania pieniędzy itd.

Tobie może się teraz wydawać, że my tu tylko próbujemy umoralniać. Ale tak na prawdę większość z nas chce Cię ustrzec przed ewentualnymi konsekwencjami, które czasem przybierają bardzo opłakane skutki.Oczywiście są i takie historie, które kończą się cudownie, ale co jeśli Twoja się tak nie skończy? Ty jesteś na etapie zauroczenia i przez myśl Ci nie przechodzi zapewne, że coś może pójść nie tak. ALE MOŻE.

Dajcie sobie przynajmniej rok. Poznajcie się jak najlepiej. A rozmawiać nawet trzeba, żeby znać wzajemnie swoje potrzeby i oczekiwania. A te rozmowy wcale nie muszą być na tym etapie takie mega poważne.

A czy to nie jest trochę tak, że chciałabyś się uwolnić z domu, bo z jakichś powodów jest Ci w nim źle?

Powodzenia.

Anik38, tak napisałam, miałam na myśli, że chciałabym być młodą mamą, ale przede wszystkim chciałam się dowiedzieć, jak rozmawiać o tym z partnerem...

Powody masz szlachetne, ale przeczytaj jeszcze raz:

Na miejscu chłopaka wystraszyłabym się, gdyby dziewczyna wyskoczyła mi z pytaniami o dziecko. Już wiesz, że dzieci chce mieć, daj mu szansę się przekonać, że będziesz dobra partnerką, jeśli nie żoną,  i matką (patrz powyższy cytat) Przekonaj go , że warto to dziecko mieć własnie z  TOBĄ.  Do tej rozmowy musisz mieć przemyślane odpowiedzi nt przyszłości, pracy, podziału obowiązków - to wszsytko co próbują ci tu ludzie uświadomić. A nie iść na żywioł i mieć nadzieję, że 'jakoś' się ułoży.

Dla Ciebie dziecinada, a dla niej nie.

to może niech nierozmawia....tylko zajdzie w ciażę od razu...????

No widzisz, znasz swojego chłopaka bardzo krótko. A wzięłaś pod uwagę, że rozstaniecie, kiedy będziesz w ciąży lub niedługo po narodzinach dziecka, czego Ci oczywiście nie życzę? Chcesz dla swojego dziecka takiego dzieciństwa jak Ty miałaś? Na pewno nie chcesz. Oczywiście nie wszystko w życiu można przewidzieć, ale kiedy lepiej poznajemy ludzi, łatwiej nam uniknąć nieprzyjemności. Porozmawiać z chłopakiem możesz, ale radziłabym się wstrzymać z decyzją o dziecku

Jak dla mnie sprawa jest prosta - myślisz o dziecku, to szczerze o tym rozmawiasz z partnerem. Zobaczysz jego reakcję, jak on się na to zaopatruje.
Znacie się niewiele, prawie w ogóle nie wiecie, jacy jesteście. Czy jesteś pewna, że chcesz mieć dzidzię teraz, z nim, w takim wieku? Bo dla mnie jesteś nieco niedojrzała. Nie bardzo wiesz jak rozmawiać o potomstwie z potencjalnym ojcem. Do matury nie chcesz podchodzić. Planujesz dziecko z facetem, którego znasz bardzo krótko. Chcesz również pokazać całemu światu, że Twoje dziecko będzie miało lepsze dzieciństwo niż Ty. To nic złego. Ja też chcę dać swojemu dziecku, które będę miała w przyszłości, sto razy lepsze życie niż ja. W pełnej rodzinie.
Nie chcesz się wyszaleć, pobawić, zdobyć doświadczenie życiowe i zawodowe?   
Trochę też gubisz się w zeznaniach - najpierw piszesz, że chcesz mieć dziecko teraz, a później twierdzisz, że w bliżej nieokreślonej przyszłości. Jak to w końcu jest?

Zastanawia mnie jedna bardzo ważna rzecz, jeśli nie potrafisz o takiej rzeczy porozmawiać z własnym partnerem, a to właśnie też świadczy m. in. o dojrzałości to jak chcesz się dogadywać jeszcze ważniejszych i istotniejszych rzeczach jak urodzi się dziecko? Będziesz pisać każdy wątek tutaj na forum jak to zrobić?

Twój wiek nie robi na mnie żadnego wrażenia, dużo gorzej z twoją motywacją do posiadania dziecka i długością związku.
Mam wrażenie że faceta traktujesz bardziej jak ojca który zapewnia ci to czego nie miałaś w domu, poczucie bycia kochaną, potrzebną oraz poczucie bezpieczeństwa.
Tylko że znasz go zaledwie pół roku, wiesz jakim będzie ojcem?
Ja od zawsze chciałem mieć dzieci co nie znaczy że jestem na to gotowy, w twoich wyobrażeniach stworzycie idealną rodzinę tylko że wychowanie dziecka to dużo więcej niż sama przyjemność.
Sam przez prawie rok zajmowałem się bratankiem (już 3 letnim więc dużo prościej niż z niemowlakiem) i mimo tego że go uwielbiałem i nie żałuje ani chwili poświęconej mu to czasami naprawdę człowiek marzył tylko o tym żeby choć na chwilę mieć spokój, jako matka nie będziesz miała takiego luksusu żeby "uciec" od obowiązków.
Więc naprawdę przemyśl swoje motywy, to decyzja na jakieś 20 lat i lepiej przeciągnąć to choćby rok czy dwa, wcześniej z nim zamieszkać żeby choć trochę sprawdzić jaki będzie z niego mąż czy ojciec.

I jeszcze odnośnie matury, czemu nie spróbujesz?
Sam zdawałem maturę kilka lat temu, mocno zaniedbałem naukę w szkole średniej balansując na 50% obecności, ledwo mnie do tej matury dopuścili i podchodząc bez żadnego przygotowania zdałem maturę z minimum wysiłku (nawet rozszerzoną historię dla zabawy zdałem).
Dzisiejsza matura jest naprawdę prosta a zawsze jest ten "papierek" bo nigdy nie wiadomo czy w przyszłości (szczególnie przy dziecku) znajdziesz motywację do nauki.
Wiem że taka "ledwo" zdana matura to nie przepustka na studia ale później jak będziesz chciała podwyższyć wynik to masz dużo prościej bo sama sobie wybierasz przedmioty tylko te co chcesz, bez zawracania sobie głowy podstawami.
Dlatego lepiej nie odpuszczaj, spróbować naprawdę nic nie kosztuje.

Jak już dałem wykład to odpowiem na pytanie tytułowe - zwyczajnie zapytaj faceta, może na początek nie wspominaj że w chwili obecnej ale na przykład czy chciałby dziecka z tobą (tak ogólnie) albo czy chciałby mieć dziecko przed 30-tką, to też da ci jakiś obraz na jego plany.
A poza tym zanim się na to zdecydujcie to na serio porozmawiajcie o tym jak sobie to wyobrażacie bo jego wyobrażenie rodziny może być zupełnie inne niż twoje.

Powodzenia