Kara za to, że zostawiłam faceta?

Klątwę rzucił porzucony chłopak, a babcia tylko otworzyła Cię na jej działanie zaszczepiając poczucie winy. Będzie ciężko to zdjąć. Niestety, może działać do końca życia...

Zależy od krzywdy jakiej doznał porzucony chłopak. Ilość powtórzeń nie jest ważna. Zła karma musi się wypalić, a później będzie można zdjąć klątwę. Kontaktowałaś się z tym chłopakiem? Gdyby Ci wybaczył to byłoby łatwiej...

Napisać e-mail' a kilka tygodni po rozstaniu nie zaszkodzi. Lepiej mieć w nim przyjaciela niż wroga. Szczególnie, że niczym Ci nie zawinił.

A jak myślisz? Sam czymś takim dostałem po rozstaniu. Z tym, że to bardziej złorzeczenie niż ceremonialna klątwa. Poprosiłem kogoś, żeby to ze mnie zdjął i odesłał wzmocnione zamiast neutralizować. Dziewczyna przez kilka miesięcy nie mogła się pozbierać po tym syfie co do mnie wysłała...

Dlaczego miałbym Cię podpuszczać?

Ja mam swoje DOŚWIADCZENIA, a Ty WIARĘ...

Czym Twoja babcia się zajmuje? Magią czy czymś innym? Jeżeli czymś innym to Jej słowa nie mają tak dużej mocy.

Gdyby było tak jak piszesz to wystarczyłoby sobie je świadomie odkodować i wtedy zacznie wychodzić

Nigdzie nie napisałem, że to takie proste... Wręcz przeciwnie! Sama sobie to wkręcasz nazywając klątwę autosugestią co jest dużym błędem i nieporozumieniem. Na drapieżnego tygrysa też można powiedzieć - miły kociak! Czy to rozwiąże problem?

Opisałem dokładnie jak to działa we wcześniejszych postach.

Jeżeli chcesz bazować na wiedzy sprzed pięćdziesięciu lat to Twoja sprawa

P. S. Tak się zdejmuje klątwę ceremonialną:

Nie chcę bazować na żadnej przestarzałej wiedzy, bo prostu szukałam jakiejś odpowiedzi na te dziwaczną sytuację. Może najlepszym wyjściem będzie uznanie wszystkiego za przykry zbieg okoliczności i skończenie z rozkminami

Teo, no proszę Cię nigdy nie bawiłabym się w takie rzeczy, bo po pierwsze w nie nie wierzę, a po drugie nie mam na nie czasu nic nie będe odczyniać

Myślę, że tyle jestem w stanie zrobić Będzie wymagało odrobiny samozaparcia i zamknięcia się na sugestie znajomych, bo to oni bardziej niż ja widzą w każdym mężczyźnie potencjalnego partnera dla mnie

Zakłamywanie w jakim sensie?

Nawet jeżeli jest, ta sama jej nie zdejmę, więc zamierzam żyć tak, jakby jej nie było

Zależy jaka klątwa.  Generalnie klątwa i urok to takie nakładki na świadomość. Pod ich wpływem autorka będzie nieświadomie wybierała facetów, którzy stosunkowo szybko ją porzucą. Nie uważam, żeby to tylko trochę utrudniało życie. Zależy od wieku...

Generalnie dajmy sobie z tym spokój poradzę sobie bez zdejmowania klątwy

marioosh, daj jej spokój.

Katarina 87, możesz coś bliżej napisać? Jak to się stało że po 3 latach nagle nic nie poczułaś i od tak zrezygnowałaś ze związku z tym facetem? Dla mnie to masakra, 3 lata to nie 3 miesiące, to strasznie długo, można się już pobrać, razem zamieszkać, myśli się poważnie. Dlatego mnie tutaj jedno zastanawia czy aby na pewno nie pojawił się w Twoim życiu jakiś nowy amant?
Ja byłem w 2 letnim związku i po prostu pojawił się nowy facet, a ze kobiety często lubią mieć na okrągło motyle w brzuchu, z czasem niestety to mija.
Marioosh666 moim zdaniem próbuje trochę złośliwościami Tobie pokazać, że powinnaś poważniej nieco podejść do pewnych spraw..bo właśnie a może Ty mając 26 lat jeszcze nie jesteś gotowa na poważny związek? Może daj sobie czas i nie poznawaj nowych facetów? tzn nowych do związków?
Kurde no co to się dzieje taki fajny wiek 26 lat, mój ulubiony ale no dziwi mnie trochę podejście.
Przede wszystkim nawet jak Ty nic nie czujesz, to jak tak po trzech latach można sobie dać spokój? i jeszcze nie próbować nawiązać kontaktu z byłym na zasadzie znajomości bo zrobi sobie nadzieje.
Ehh Katarina Ty chyba masz serce ze Związku Radzieckiego
Nie, ale zastanów się poważnie, facet cierpi/cierpiał a Ty tak się odkochałaś z dnia na dzień? po 3 latach?
To jednak nie jest torebka ze sklepu która się wyrzuca czy nowe auto - stare idzie na złom.

Boszzz proszę powiedz Teo, ze Ty na żarty z tymi urokami? Klątwami i innymi. Na forum jest 80%ludzi z problemami, no i każdy chyba mial sytuację ze ktoś mu złorzeczył. Niestety niektórych rodzice latami gnębili i teraz przerażą się patologiczni opiekunowie rzucali co dzień przynajmniej 20 klątw. No to szukamy dobrego szamana, wróżki lub w najgorszych opcjach egzorcysty.

Dziękuję Ci ja też ani raz nie żałowałam tego rozstania. Naprawdę chciałabym, żeby on znalazł jakąś fajną dziewczynę, a może ją ma. I chciałabym, że i mnie się ułożyło.

Ej, ale co ja?? Przecież to marioosh o tych klątwach i poradniki wrzuca, ja tylko neutralizowałam ^^

Noale po co? Jak się okaże, ze nie jest i dalej przeżywa to co? Co mu napisze? "A sorry, bo sprawdzałam czy mnie jeszcze przeklinasz i widze, ze tak, to nie utrzymujmy kontaktu"? Ona zmaknęła ten etap i niech tak zostanie

Tak, zamknęłam ten etap i będę się tego trzymać. Można było się odezwać po kilku miesiącach, nie wiem, po poł roku, ale nie po trzech latach.

Babcia swoje racje ma z całą pewnością, bo to starsza Pani i doświadczona przez los, ale to co się dzieje w Twoim przypadku,to nic innego jak zwykły zbieg okoliczności.Przestań myśleć o tym co powiedziała Ci Babcia,a zacznij myśleć rozsądnie i logicznie,a może jednak zastanów się jeszcze nad chłopakiem z którym byłaś te trzy lata i otwórz mu tę zamkniętą furtkę.Chłopak dobry był dla Ciebie,a dzisiaj o takiego bardzo trudno.Rozumiem,że musiałabyś się przed nim przyznać do swojego może błędu,a to trudne, ale ważniejsze jest spokojne życie przy boku osoby,która nas uwielbia ,niż wg Ciebie poniżanie się przed nim.Zapewniam Cię, że czasami warto.Przemyśl sobie to.Skoro Ciebie tak bardzo kochał,może nie warto tego niszczyć,bo drugiego takiego nie znajdziesz.

No właśnie chodzi mi o to że tak po 3 latach potrafiłaś zapomnieć o nim i nawet nie chcieć kontaktu. Zaczynam się zastanawiać czy czasem po prostu nie ciągnęłaś tego formalnie a już po 1 roku wiedziałaś ze to nie to?
Poza tym nic nie piszesz szczegółowo a mnie to np bardzo interesuje. Co się działo? Czy on Cię bił? Chodził na panienki? a może nie miał pracy lub gorzej zadawał się z nieodpowiednim towarzystwem?
Bo wiesz motyle w brzuchu i "oh, ah" jak w 5 klasie Jacek i Barbara to bardzo szybko przechodzi i potem jest rutyna, poznawanie siebie, rozumienie się itd..
Jeżeli dla Ciebie w związku ciągle musi być  atrakcyjnie, emocje itd..to moim zdaniem odczekaj chwilę, może musisz dojrzeć? Bo może ta rutynowość dnia codziennego Cię dobiła? ale tak będzie zawsze, przecież weźmiesz ślub i co po 3 latach nowy mąż? i rozwódka wiecznie?
Nie sądzę aby po 20 latach małżeństwa ktoś ciągle czuł motyle w brzuchu i emocje jak 14 lutego.
Nie wiem nie wnikam ale moim zdaniem na razie odpocznij od związków i przemyśl to i tamto.
No chyba że były jakieś poważne powody rozstania. W sumie nie mi oceniać dlaczego tak się stało a nie inaczej ale jest to dla mnie dziwne..no cholera 3 lata to nie 3 miesiące to strasznie długo. Mój znajomy po 2 latach wziął ślub i jest już 4 lata razem 2 lata po ślubie..mając w tej chwili 28 lat:)

Być może było tak, że przez jakiś czas ciągnęłam ten związek dla formalności. Pewnie rozstalibyśmy się wcześniej, gdyby nie zagroził mi, że sobie coś zrobi, jeśli go zostawię. Nie, nie bił mnie. Nie, nie chodził na panienki. Pracę jakąś tam miał, bez szału, ale miał. Zresztą jego zarobki nie miały dla mnie znaczenia, bo sama potrafię na siebie zarobić. Jego kolegów za dobrze nie poznałam, bo wiecznie był zazdrosny.
W ogóle nie chodzi mi o motyle w brzuchu, nie myśl, że jestem głupawą nastolatką, która co pięc minut się zakochuje w kimś innym. Pisałam wyżej, co mnie w nim irytywało. Poza tym z czasem okazało się, że bardzo się od siebie różnimy. Czasem brakowało tematów do rozmowy. Ja lubię poczytać fajną książkę, obejrzeć jakiś mecz czy ambitny film. U niego o tym nie było mowy. Może po prostu zbyt szybko podjęliśmy decyzję o byciu razem, przez jakiś czas w miarę to funkcjonowało, a potem trudno było się wyplątać.
Racz zauważyć, że ten wątek nie dotyczy powodów rozstania z moim byłym, bo ta sprawa jest zamknięta I nie mów mi, że te trzy lata to znów taka wieczność. Myślisz, że lepiej byłoby się rozstać po pięciu albo jeszcze lepiej po ślubie?

Dzięki mi absolutnie nie chodzi o kwiaty, prezenty i jakieś tam duperele. Z tym chłopakiem, którego poznałam w ostatnie wakacje to, jak już wcześniej mówiłam, znajomość wyłącznie smsowo-facebookowa. Widzę, że o każdym problemie mogę z nim pogadać i że na swój sposób troszczy się o mnie. Smski typu "ubierz się dobrze, bo strasznie zimno" albo "uważaj w drodze do pracy, bo ślisko" są na to dowodem. No i to tylko kolega

Normalnie Cię za to kocham!
Dodam jeszcze, że zabrali tu głos również panowie, którzy również śmiało krytykują zachowanie Kasi. Tylko właśnie: najłatwiej jest kogoś skrytykować, ale trudniej już zrozumieć taką osobę, która zostawia, bo po prostu źle się czuła w związku. Ja już się przyzwyczaiłam do tego, że dla niektórych jestem tą złą i niedojrzałą dziewczyną, która jeszcze nie dorosła do związku... Tylko tak się składa, że ja również nie żałuję swojej decyzji, bo zawsze wolałam być sama niż być z kimś tylko dlatego, że jest dobry i po kochał...
Kasiu pewnie dlatego się to skończyło, bo sam internet w miłości nie wystarczy.

Wreszcie czuję, że ktoś mnie rozumie dzięki dziewczyny

Na sobie się skup, a reszta się sama znajdzie ^^

marioosh odczep się! i nie trolluj.

Kasiu ja byłam gorzej nazwana, a jakoś teraz szczęśliwa jestem w nowym związku. I pewnie nadal niektórzy będą myśleć, że szybko mi minie, że to się za niedługo skończy, że jeszcze docenię tego "dobrego" faceta jak dostanę po tyłku. Tylko ja wiem, że nawet jak się na obecnym facecie przejadę, to nie będę żałowała tego, że tamtego zostawiłam.:)
I w sumie to nawet mi go nie żal nawet, bo to był facet nie warty mnie. Byłam tylko dobra i cudowna dla niego jak chciałam być z nim. Jak zostawiłam to nagle stałam się dziecinna i okropna, którą kompletnie nie warto znać. No porażka...

Pewnie, że Ci się uda.:)
Tego Ci życzę z całego serca!:D