Znienawidzony ojciec! Nie wiem co robić?

Patrycjo powiem Ci tak ...uciekaj ..uciekaj z miejsca gdzie spotkało cie takie zło .Koniecznie powiedz o tym co Cię spotkało komuś komu ufasz ,komuś kto będzie umiał Cie wysłuchać i wesprzeć w tych trudnych chwilach .Przede wszystkim powiedz ojcu jak bardzo Cię skrzywdził on musi wiedzieć że cierpisz z tego powodu .Nie ukrywaj i nie udawaj że nic się nie stało .Nie chodzi mi o to żebyś chodziła i ogłaszała wszem jakim łajdakiem jest twój ojciec chodzi mi o to byś nie była z tym sama . To nie minie i czas tego nie zmieni , a może być coraz gorzej .Poczucie krzywdy zniszczy Cię jeśli nie podzielisz się  tym z kimś kto zrozumie co przezywasz .nie możesz być z tym sama .trzymaj się i rozpraw się ze swoim stanem teraz bo potem może być za pózno .

Dzięki Wszystkim za rady:-) Myślę,że pójdę to jakiegoś dobrego psychologa,bo Sama sobie nie poradzę z tym wszystkim.Oczywiście,że Mamie mówiłam no,ale mówiła,że pójdziemy na Policję no,ale nie poszła ze Mną.No,ale chyba Sama pójdę.Bo to może jeszcze zajść jeszcze dalej,a tego się bardzo boję.On już mi też groził,że jeśli pójdę na Policję to Mi zrobi krzywdę itd... Nawet nie wiecie jak się Jego boję.A uciec z tąd nie mogę,bo nie mam gdzie.Normalnie tak Go nie nawidzę,że normalnie masakra.Ale jak Moja Mama się dowiedziała o tym jak po raz pierwszy powiedziałam to się na Niego wściekła.No On Mnie za to niby przepraszał,ale co z tego?Jak Ja tego nigdy w życiu nie zapomnę.Będę o tym pamiętać do końca życia.A mówić Jemu,że Mnie tym bardzo skrzywdził to nie ma co,bo On i tak sobie z tego nic nie robi.On też ma Kuratorkę i ma wyrok w zawieszeniu.Myślę,że jak do Niej pójdę to powiem i zgłoszę to na Policji.Oczywiście mówiłam Mamie o tym,ale nie powiedziałam całej prawdy i Kuratorce też mówiłam,ale też nie całej prawdy.A nie powiedziałam całej prawdy,bo Ja się wstydzę o tym mówić.Jeszcze raz dziękuję Wam za rady.Pozdrawiam:-)

dostalas sluszne porady co robic, czego jeszcze wiecej oczekujesz ? Wiesz co robic , poczytaj powyzej ,kopiowac tego samego nie ma sensu

Mortisha
No,a tak wogóle to co Ty się dziwisz?Ciekawe co Ty byś zrobiła na Moim miejscu?Co może byś poszła na Policję i tak Im byś to powiedziała?Miałabyś odwagę na to,żeby to powiedzieć?Bo Ja jej nie mam.No,ale muszę się zebrać do tego,żeby pójść na tą Policję i zgłosić to.

To jeszcze miliardrazy zapytaj sie co robić ,a miliard razy uzyskasz te same odpowiedzi co powyzej widnieją.
Nie wiem czego ty oczekujesz? ze ktos za ciebie to zrobi? faktycznie ja osobiscie mam zglosic na policje ten temat jeśli dla ciebie to jest awykonalne a mimo tego z uporem maniaka jęczysz "co robic" ? i masz pretensje  do mnie oosbiscie ,że ty nie masz odwagi?  Działaj , uzyskalaś  porady z wizytą u psychologa, bardzo cenna porada ,on moze cie odpowiednio nakierunkowac jak postepowac w tej sytuacji . Co sie dziwie? a no dziwie sie , bo juz dwawa tygodnie  tutaj wyplakujesz sie ,a żadnej z porad  co powinnas zrobic nie zastosowalas .

Patrycja nie powinnaś się wstydzić. TY nic złego nie zrobiłaś. Ty jesteś ofiarą. Masz prawo się bronić. Jeśli nie możesz po prostu wyjechać z domu, to chyba najlepiej będzie, żebyś powiedziała prawdę kuratorce i komu tam jeszcze trzeba. Sama koniecznie idź do psychologa. Potrzebujesz wsparcia.
Oczywiście łatwo się czyta: ?Nie jesteś niczemu winna?; uwierzyć w to jest znacznie trudniej. Osoby trawione poczuciem winy i innymi negatywnymi emocjami nieraz duszą w sobie to, co się stało. Komu jednak bardziej służy milczenie ? Tobie czy sprawcy? Dla własnego dobra powinnaś zacząć mówić!
?Bardzo ciężko jest rozmawiać o tym, że zostałaś wykorzystana, ale to najlepsze, co możesz zrobić. Dzięki temu łatwiej uporać się ze smutkiem i gniewem i odzyskać siły? tak napisała jedna z ofiar wykorzystania seksualnego.
Napisałaś, że było to rok temu - czy to oznacza, że aktualnie ojciec daje Ci spokój?
Pozdrawiam

Mortisha
Nie no po tej Twojej wiadomości postanowiłam iść i to w ten poniedziałek.I zobaczymy co będzie dalej.A do Psychologa też pójdę dzięki Waszym radom.Dzięki za mobolizacje.Bo chociaż Mnie zmobolizowałaś.Dzięki temu forum to mogę uzyskać jakieś wsparcie,bo ze strony Rodziny to nie.Jeszcze raz dzięki.

Summera
Tak szukałam pomocy u Rodziny,a co Ty myślisz?I tak to jest prawda co piszę.Wiesz?Nie każdy ma idealnego Ojca!Może Ty masz super Ojca no,ale Ja nie!I idę w poniedziałek na Policję,bo dzisiaj nie mogę.Rozmawiałam ostatnio w środę z Jego Kuratorką i powiedziała Mi,żebym przyszła w poniedziałek do Niej i jeszcze raz na spokojnie wszystko opowiem.Przecież Ja wiem,że Mi dobrze radzicie.

Jesteś dzielna i dasz radę. Postanów sobie, że bez względu na to czy z mamą czy bez niej i tak pójdziesz! Skoro zachowanie ojca się powtórzyło to w domu nie możesz czuć się bezpieczna. Tymczasem postaraj się nie zostawać sama z ojcem w mieszkaniu. Uczysz się jeszcze?

Picea
No staram Się Jego unikać.Ale jak jestem w domu no to trudno tak zrobić,żebym Go unikała.On idzie na 20 dopiero do pracy,a jest już w domu o 5 rano.Ale jak już wstaję,się wyszykuję i no i wychodzę no,ale ciągle po za domem to nie będę.Jeszcze jest Brat młodszy o 2lata to razem zawsze można sobie poradzić.

Picea
No tak z powodu Ojca.No,ale najpierw postanowiłam iść w poniedziałek do Kuratorki,a później na Policję.A do Psychologa też pójdę,ale w inny dzień np.środa,albo czwartek.No,a do tego Lekarza też już niestety chodzę,bo dali Mi skierowanie,żebym z tym Lekarzem porozmawiać.I już byłam kilka razy i rozmawiam z Nim.

Picea
Dzięki.Odezwę się w poniedziałek.

Summerka
Dzięki.Zdam relacje z poniedziałku.Dzięki,że Mnie zmobolizowałaś,żebym poszła na Policję.