Czy to depresja

Oto lista najczęstszych skarg chorego na depresję:
    poczucie stałego zmęczenia, ociężałości,
    bóle różnych partii ciała,
    niechęć do pracy, wykonywania codziennych czynności,
    utrata zainteresowań,
    brak satysfakcji z życia,
    gorsza pamięć, trudności w skupieniu uwagi,
    ciągłe martwienie się,?
    poczucie wewnętrznego napięcia,
    unikanie znajomych,
    zaburzenia snu, wczesne budzenie się,
    złe samopoczucie (szczególnie rano),
    brak apetytu lub nadmierne łaknienie.

Aczkolwiek ja uważam,że to kilkudniowe przygnębienie. jeśli mija po kilku dniach to raczej nie depresja.. radzę się wybrać do psychologa głowa do góry i ciesz się z życia,bo jest TYLKO JEDNO !!!

Nie zdiagnozujemy Cie na forum. Pojdz na wizyte do lekarza, on bedzie wiedzial. W zyciu bywaja tez chwile smutne, co nie oznacza ze masz depresje.

Małgosiu: u mnie było podobnie również czułam się tak jak Ty , bałam się chodzić do pracy, przeżywałam lęk, ciągle się czegoś bałam...czułam , że życie stało się beznadziejne, nic mnie nie cieszyło, z energicznej kobiety stałam się kims zupełnie innym...następnie zaczęły się problemy z oddechem , nie mogłam złapać tchu i dalej szereg różnych objawów... nic mi sie nie chciało,  byłam ciągle zmęczona, bez chęci do życia ..wszyscy mi mówili, przestań wymyślać, weź się w garść...ale takie gadanie zupełnie nie działa.. szukałam pomocy wszędzie, nie chciało mi sie nawet rano podnieść z łóżka -strasznie się czułam... udałam się do psychiatry, rozmowa , przepisane leki pomogły.. efekt nie przyszedł od razu ale powoli zaczęłam czuć się lepiej, choć nie wierzyłam , że coś moze mi pomóc... moja diagnoza brzmiała nerwica lękowa z depresją.. więc polecam abyś udała się do psychiatry , bądź psychologa na początku...Ty masz początki , tak mi się wydaje, nie czekaj aż sie wszystko rozwinie , nie tkwij w tym..zobaczysz wszystko minie , tylko udaj sie po pomoc do fachowego mspecjalisty, sama nie dasz rady wiem to bo przechodziłam przez to samo.

Nie bój sie i nie wstydź się psychiatry..ja też się bałam, wstydziłam, długo z sobą walczyłam , aż w końcu stwierdziłam , że sama sobie nie poradzę i poszłam po pomoc...naprawde nie ma sie czego bać, czy wstydzić ..poczytaj w internecie opinie o psychiatrach w swoim mieście i znajdź kogoś dobrego i idź,  naprawdę. Wiem co przeżywasz , rozumie Cie w 100 % bo miałam to samo i teraz wiem, że od razu poszłabym do psychiatry, za długo zwlekałam i z dnia na dzien czułam się gorzej...obecnie jest juz dobrze, znów cieszą mnie małe rzeczy i chce się życ a było naprawdę kiepsko;/ 3mam kciuki , wiem , że dasz radę