Witam wszystkie net kobiety, które także żyją w związkach na odległość. Może najpierw opowiem swoją historię.
Jesteśmy ze sobą 2 lata, poznaliśmy się na weselu u naszych znajomych i była to miłość od pierwszego wejrzenia, były cudowne dni, bywało też bardzo ciężko, gdy długo nie mogliśmy się zobaczyć. Po półtorej roku zaręczyliśmy się, mamy ustaloną datę ślubu, za 9 miesięcy ślub. Byłam taka szczęśliwa ale teraz jestem rozdarta i niewiem co robić??? Mój narzeczony ma prace u siebie w mieście, ja niedawno skończyłam studia i nie wiemy teraz co dalej robić?? Czy czekać do ślubu z zamieszkaniem razem, ja bym u siebie znalazła jakąś pracę na ten krótki okres czasu, tylko jaki to ma sens jak za pół roku będe musiała rzucić tą pracę bo mamy zamiar mieszkać w jego stronach??? I potem znowu musiałabym szukać pracy co pewnie wcale u niego nie byłoby łatwe, i jeszcze nie mamy gdzie mieszkać, chcemy wziąść kredyt, ale nie wiemy czy go dostaniemy, jeśli tylko jedna osoba będzie pracowała?? Albo mogę już teraz do niego sie przeprowadzić i szukać pracy, wtedy po ślubie może kredyt byśmy dostali, ja miałabym pracę, ale niestety musielibyśmy mieszkać z jego rodzicami, a tam nie ma za dużo miejsca, i nie chce żeby z tego powodu nasze stosunki przed ślubem sie popsuły. Więc albo czekamy do ślubu z zamieszkaniem razem, tylko wtedy po ślubie pewnie musielibyśmy mieszkać z jego rodzicami, których bardzo lubię, ale po prostu u niego nie ma miejsca i wiem, że ciężko mi będzie wytrzymać, żyć w tyle osób na tak małej przestrzeni!!! Albo zamieszkamy ze sobą razem przed ślubem co wiąże się również z mieszkaniem z teściami plus ciężko nam będzie coś odłożyć na wesele no i nie chcieliśmy za bardzo mieszkać ze sobą przed ślubem, ale cóż proza życia. Niewiem co mamy zrobić??? Nic mnie już u mnie nie trzyma, moglibyśmy być już razem, ale nie możemy bo nie stać nas na wynajem mieszkania, a wcześniejszy ślub też nie wchodzi w rachubę :-((((
Może ktoś z was był w takiej sytuacji?? Co jest lepsze?? Mam mętlik i niewiem co robić?? Gdyby nie było tej odległości to byłoby po sprawy, bo widywalibyśmy sie normalnie jak inne pary no i oboje mielibyśmy pracę w tym samym mieście, więc spokojnie byśmy odkładali pieniążki i czekali na ślub.
Podobne tematy
- Bliźniaczka22
- Przyjaciółka Forum
- Nieaktywny
ja jestem podobnie jak ty. słuchaj u mnie jest cięzko z pracą ja bym na twoim miejscu znalazła teraz prace i pracowała az do tego ślubu zawsze pare groszy uzbierasz i napewno kasa sie przyda czy to na slub czy na wynajecie na pare miesięcy ja bym tak zrobiła no widzisz boim sie o kredyt wiec idz do tej roboty teraz poki szykuje ci sie jakas praca.
lepiej jakbyście z rodzicami nie mieszkali teraz wstymaj sie bo ani pzred ani po slubie wspołnie z rodzicami w każdym przypadku nie wplywa pozytywnie potem na was ani na teściów 
więc lepiej unikac jakis tam dąsów itp.
tez jestem wodleglości pnad 500 km ciezko mi znaleść prace u niego tez cięzko ale na szczęscie on ma prace a ja szukam u siebie i tak tez zyjemy w dej glupiej niepewności i daleko do kitu te zycie wszystko drogo trudno cos wynając glupia kawalerka 1000 plus oplaty!!!!
No chciałabym znaleść jakąś pracę, ale też nie wiadomo czy coś się znajdzie, a czas ucieka bo niedługo ślub, a wiadomo, że przed śkubem dużo załatwiania jest zwłaszcza gdy jest się na odległość, więc wtedy lepiej mieć wolne od pracy. Też myśleliśmy o wynajmie ale ceny sa tak drogie, że niewiem kogo wogóle stać na wynajem, to sie wogóle nie opłaca, lepiej kupić mieszkanie. My sie kredytu nie boimy, bo i tak innego wyjścia nie mamy, ale teraz wcale tak łatwo go nie jest dostać. I też właśnie mam dołek, że wszystko jets do kity, ma sie tą jedyną osobę z którą wiesz, że bedziesz szczęśliwa a nie możecie być ze sobą, bez sensu to wszystko.... I co ztego, że będzie ślub a po ślubie co dalej?? gdzie będziemy mieszkać....
A jak dł?go jesteście ze sobą? Jesteście może zaręczeni?
- Bliźniaczka22
- Przyjaciółka Forum
- Nieaktywny
jesteśmy już para 3 lata a znamy sie od 4 lat, nie nie jestesmy powiedziałam mu że chcę zaręczyn dopiero jak razem zamieszkamy bo narzeczona być na odległość nie wytrzymam 
z reszta i tak nie wiadomo kiedy zamieszkamy razem...
- Delta
- 100% Netkobieta
- Nieaktywny
motylku, szukaj pracy jak najszybciej u siebie, pracodawcy nic o ślubie nie musisz mówić, potem będziesz udawać greka jak będziesz odchodzić....że nie wiedziałaś że się będziesz przeprowadzać itd.
to będzie najlepsze rozwiązanie. nie pakuj się do mieszkania teściów. te 9 miesięcy szybko wam minie, a będziecie mieć dodatkową kasę.
- Claudymek
- Cioteczka Dobra Rada
- Nieaktywny
ja dopiero będę żyła w związku na odległość, mój facet zaczyna pływać tak jak jego ojciec, kontrakty na pół roku, sms albo telefon co tydzień, nie wiem jak to wytrzymam
- Celia
- Zbanowany
- Nieaktywny
Motylku, idź teraz do pracy, jak masz możliwość. 9 mies. to wcale nie tak mało czasu. A potem po ślubie, może już coś się zmieni i znajdziecie sobie jakiś własny kąt.
motylku, szukaj pracy jak najszybciej u siebie, pracodawcy nic o ślubie nie musisz mówić, potem będziesz udawać greka jak będziesz odchodzić....że nie wiedziałaś że się będziesz przeprowadzać itd.
to będzie najlepsze rozwiązanie. nie pakuj się do mieszkania teściów. te 9 miesięcy szybko wam minie, a będziecie mieć dodatkową kasę.
Niewiem czy te 9 miesięcy tak szybko minie, zwłaszcza jak na razie nie mam pracy i mam dużo wolnego, a narzeczony jest daleko
:-(, ale chyba trzeba będzie jeszcze trochę wytrzymać na odległość.
Dziękuje wam wszystkim za wsparcie i odpowiedzi i na razie szukam pracy lub stażu u siebie, obym go jak najszybciej znalazła, a całe 9 miesięcy to chyba nie chce pracować, bo potem będą przygotowania do ślubu a ślub jest u niego, więc przydałoby się trochę wolnego przed ślubem :-).
Mój narzeczony mówi, żebym przeprowadziła się do niego w styczniu, czyli 4 miesiące przed ślubem , bo wtedy on już trochę kasy do tego czasu odłoży, ale myślę , że to nie ma sensu przeprowadzać się przed samym ślubem, kiedy będę musiała jeżdzić do siebie żeby sukienkę uszyć itp, i co będzie jak znajdę pracę przed samym ślubem?? napewno nie dadzą mi na poczatku pracy wolnego, a na wesele trochę wolnego muszę mieć.
- Delta
- 100% Netkobieta
- Nieaktywny
minie szybko jak będziesz mieć pracę/staż - nie będzie czasu na rozmyślanie i zatęsknianie się. popracujesz ile będziesz mogła i zrezygnujesz nie przeprowadzaj się w styczniu bo to za bardzo sensu nie ma - wtedy faktycznie nie ma sensu nawet pracy szukac - co będziesz robić do tego czasu ?
10 2009-08-03 17:01:08 Ostatnio edytowany przez Celia (2009-08-03 17:03:12)
- Celia
- Zbanowany
- Nieaktywny
Motylku, Ty sama musisz wiedzieć, czego tak naprawdę chcesz. Czy chcesz pracować i za 9 miesięcy wziąć ślub? Czy też chcesz przez ten czas nic nie robić, tylko zamartwiać się i snuć tu jakieś czarnowidztwo na kolejny rok Twojego życia? Przede wszystkim, nie przesadzajmy z potrzebą aż tak wielu wolnych dni na okres ślubu. Chyba, że chcecie potem gdzieś wyjechać, to co innego. Ale jeśli chodzi Ci o same przygotowania, to masz mnóstwo czasu przecież! Przez tyle mies. wszystko spokojnie pozałatwiasz i jeszcze możesz normalnie pracować.
Ja brałam ślub w ub. roku, po 6 mies. od zaręczyn i ustalenia daty ślubu. Praktycznie wszystko z narzeczonym załatwialiśmy sami, nie chcieliśmy obarczać tym rodziców, wystarczająco dużo lat mamy. Ja przez okres wspomnianych zaręczyn też mieszkałam daleko od narzeczonego i naszego obecnego miejsca zamieszkania-również miejsca ślubu. Jednak wszystko zależy od rozplanowania spraw w czasie. Dzień mojego ślubu był 4. dniem mojej nowej pracy, ale oczywiście nie byłam tam tego dnia (pracuję w budżetówce), ponieważ wykorzystałam dwa dni, które przysługują na ślub. Mało tego, ślub był we wrześniu, a jeszcze w wakacje chodziłam na kurs na prawo jazdy. 
Zatem, Motylku, głowa do góry.
11 2009-08-04 19:54:39 Ostatnio edytowany przez mały_motylek (2009-08-04 19:56:41)
Motylku, Ty sama musisz wiedzieć, czego tak naprawdę chcesz. Czy chcesz pracować i za 9 miesięcy wziąć ślub? Czy też chcesz przez ten czas nic nie robić, tylko zamartwiać się i snuć tu jakieś czarnowidztwo na kolejny rok Twojego życia? Przede wszystkim, nie przesadzajmy z potrzebą aż tak wielu wolnych dni na okres ślubu. Chyba, że chcecie potem gdzieś wyjechać, to co innego. Ale jeśli chodzi Ci o same przygotowania, to masz mnóstwo czasu przecież! Przez tyle mies. wszystko spokojnie pozałatwiasz i jeszcze możesz normalnie pracować.
Ja brałam ślub w ub. roku, po 6 mies. od zaręczyn i ustalenia daty ślubu. Praktycznie wszystko z narzeczonym załatwialiśmy sami, nie chcieliśmy obarczać tym rodziców, wystarczająco dużo lat mamy. Ja przez okres wspomnianych zaręczyn też mieszkałam daleko od narzeczonego i naszego obecnego miejsca zamieszkania-również miejsca ślubu. Jednak wszystko zależy od rozplanowania spraw w czasie. Dzień mojego ślubu był 4. dniem mojej nowej pracy, ale oczywiście nie byłam tam tego dnia (pracuję w budżetówce), ponieważ wykorzystałam dwa dni, które przysługują na ślub. Mało tego, ślub był we wrześniu, a jeszcze w wakacje chodziłam na kurs na prawo jazdy.
Zatem, Motylku, głowa do góry.
Ja nie chce nic nie robić i nie chce tylko się zamartwiać, tylko wiem, jakie są realia i już szukam pracy ale na razi nic ciekawego nie znalazłam......a to, że będę pracować nie zmienia faktu, że będę sie martwić o naszą przyszłość. No i moim problemem, nie jest to czy chce pracować bo chce, ale to że niewiem czy teraz lepiej pracować u siebie czy przperowadzić sie od razu do niego i tam szukać pracy - ale wtedy mieszkamy z teściami do ślubu??
A ty brałaś ślub cywilny czy kościelny? Bo my bierzemy kościelny i na razie już mamy wszystko załatwione, to co trzeba załatwić dużo wcześniej, ale są rzeczy, które trzeba ustalić czy załatwić przed samym ślubem, a jak nas dzieli 200 km i jadę do mojego 7 godzin autobusem to naprawdę nie będzie łatwo tak się zgrać ze wszystkim w jednym czasie.....i teoretycznie mogłabym sobie wziąśc tylko dwa dni wolnego, ale po pierwsze ślub jest raz w życiu więc chce to wszystko załatwić tak, żeby było idealnie i bez stresu, chce móc się cieszyć tym dniem, a nie że będę padać ze zmęczenia bo praca tu a ślub gdzie indziej i trzeba co chwila się przemieszczać tak daleko. No i chcielibyśmy też po ślubie wyjechać na jakieś wakacje.
12 2009-08-04 20:02:37 Ostatnio edytowany przez Celia (2009-08-04 20:02:50)
- Celia
- Zbanowany
- Nieaktywny
Ja brałam ślub kościelny konkordatowy. Najśmieszniejsze jest to, że mój narzeczony dzień przed ślubem zgubił kartkę, na której były podpisy z nauk przedmałżeńskich, poradni rodzinnej, spowiedzi itd. Na szczęście mamy fajnego księdza, który przymknął na to oko.
Motylku! Działasz na zasadzie "czym to ja się miałam martwić?"
W taki sposób zamartwisz się na śmierć, dziewczyno! Troche zdecydowania!
Jedź do narzeczonego jak najszybciej na kilka dni i tam poskładaj CV i szukajcie mieszkanka/pokoju, w którym zamieszkacie,gdy ty tam znajdziesz pracę. Przecież to na razie może być tylko pokoik, prawda? Gdy będziesz na miejscu, łatwiej będzie robić przygotowania do ślubu, sukienkę tez przeciez możesz szyć w jego miejscowości. Nie będziesz potrzebowała dni wolnych na dojazd przed slubem, bo o to tez sie martwisz. Będziesz razem z chłopakiem, więc jemu tez będzie łatwiej. Gdy tam dostaniesz jakąś pracę, będziecie juz mogli starać się o kredyt. Nie trzeba byc małżeństwem, aby dostać wspólny kredyt.