Lansik, ściemy i zazdrość - co robimy na FB?

Nie wiem kto ten stek bzdur wymyslil ale ja mam konto na FB od paru lat i zagladam tam czasem, nie kazdego dnia, widac jakies zycie jeszcze posiadam:) Z przyjemnoscia ogladam zdjecia znajomych czy rodziny z ich wyjazdow, uroczystosci rodzinnych czy takie zwykle, codzienne. Wielu z moich znajomych (a nie mam ich nawet setki;) mieszka na tyle daleko, ze jest to przyjemny sposob komunikowania sie i obejrzenia co u nas. Nikt nie pisze o zarobkach, o nowych partnerach ani o weekendowych szalenstwach. Moze to domena mlodziezy, oni maniakalnie zdobywaja tysiace "friendsoe", wklejaja dziesiatki fotek i licytuja sie kto da wiecej.
Dla doroslych osob FB to taka inna forma naszej klasy.

ja mam konto,zdjecia może ze 3-4 , w zasadzie  wchodzę popatrzeć co tam u znajomych którzy są daleko i nie ukrywam więcej czasu spędzam na grach
komentarzy staram się nie wystawiać,chociaż czytam niektóre z zaciekawieniem
np 14 latek które w kom sobie plują która komu laskę robiła,albo takiej znajomej pary która się rozstała i swoje brudy prała na FB włączając w to innych
piwo wolę wypić z kumpelą na żywo,no chyba że jest to kolezanka z UK więc takiej mozliwości nie mamy

Mam profil na FB od kilku miesięcy. Kilkudziesięciu znajomych i to wszystko. Na początku się trochę udzielałem. Wstawiałem foty itd. Niestety mało osób było zainteresowanych tym by wcisnąć " lubię to ". Także i ja ograniczam swoje wizyty . Widać nie jestem lubiany ,a narzucać się nie potrafię , nie lubię i nie chcę .

dzięki dobra kobieto za twój głos bo już myślałam że na tym forum tylko ja mam konto na FB i aktywnie go używam
Wchodzę codziennie nawet po kilka razy, lubię wiedzieć co się dzieje u ludzi, mam podpiętych sporo 'fanpejdżów' z których dostaje informacje. Nie melduję się z każdą sraczką, nie wrzucam fotek z każdego wyjścia. Lubię wpaść do znajomych na piwo, ale też zalajkować czy skomentować wpis.

Mam konto na FB, ale żaden z powyższych argumentów mnie nie dotyczy.

Dla mnie FB spełnia dwie funkcje: użytkowo- informacyjną i biznesowo-handlową.
Mam aż dwa konta Prywatne i firmowe.

Najczęściej wrzucam zdjęcia, swoje lub gdzieś podpatrzone.
Śledzę też wydarzenia - kto, gdzie i po co gdzieś się wybiera, żeby sprawdzić, czy warto mu towarzyszyć.

Czasami FB traktuję tylko jako komunikator, żeby na chwilę kogoś zaczepić i o coś dopytać lub doprecyzować. Długich dialogów nie uprawiam.

Ponadto na firmowe konto wrzucam nowe oferty, ogłoszenia, promocje oraz informuję, co u nas nowego.

Ano zazdrościć to ja też nie zazdroszczę: ani na fejsiku, ani w życiu poza-fejsowym. ......................jeśli takie istnieje :D:D

Przed chwilą byłam świadkiem facebookowego pozerstwa.
Dziewczyna mająca status ''zaręczona", dodała wpis na tablicę kolegi z pracy (teoretycznie kolegi) z okazji jego urodzin:
" Wszystkiego najlepszego mój jedyny i niepowtarzalny mężczyzno :*  Spełnienia Twych najskrytszych marzeń Lovelasku :* Widzimy się później :* "
Ręce opadają.
Bardziej żałosnej formy pokazania się ze strony latawicy nigdy w życiu nie widziałam.

P.S. Na swoim profilu ma zdjęcia ze swoim "narzeczonym" i zapewne nie jest to Pan, któremu tak namiętnie składała życzenia.

Ja również mam konto na FB, przyznam się od razu, że zaglądam na nie codziennie
Regularnie gram w Candy Crush i Farm Heroes
Jednak nie wrzucam na "fejsa" swoich zdjęć, ani po retuszu, ani przed
Wrzucam za to czasami jakieś inne zdjęcia, bądź linki muzyczne.
Dla mnie FB, to miła rozrywka i sposób na zobaczenie co u znajomych, z którymi dzielą mnie kilometry.
Co do ilości znajomych, to na pewno nawet 50 nie mam.
Nie sądzę też, abym kiedykolwiek poczuła się zlekceważona, gdy ktoś nie kliknie "lubię to" pod moim wpisem
Nie zazdroszczę nikomu i nikogo nie śledzę.

- z moich obserwacji, osoby najbardziej aktywne na fb, to równocześnie osoby, które mają ciekawe życie towarzyskie, zainteresowania, hobby - i tym chwalą (bo w sumie czemu się nie pochwalić, jeśli coś się udało zrobić). Osoby mało aktywne, które nie wrzucają zdjęć, nie zmieniają statusów w prywatnym życiu tak samo są nieśmiałe i nie angażują się w życie ze znajomymi Dlatego nijak pasuje mi stwierdzenie, że kto nie ma własnego życia, to żyje życiem fejsbukowym. Sama wyznaje zasadę, że jeśli nie mam nic ciekawego do dodania/napisania to nie robię tego. I takim to sposobem jeśli coś się w moim życiu dzieje, to i dzieje się na fb

- z jedynym przejawem kłamstw fejsbukowych, z jakim się spotkałam to coś w stylu "aaaale mam kaca, więcej z wami nie piję". Wychodzę z założenia, że prawdziwymi cierpieniami ludzie na fb się nie dzielą Chociaż ostatnio moja znajoma napisała, że pora zakończyć życie i idzie na pociąg... kilka osób nawet zlajkowało.

- co do retuszu zdjęć, to już wolę jak ktoś coś przyciemni, coś powycina itd niż wrzuca zdjęcia prosto z bardzo słabego aparatu. Mam w znajomych parę osób (przeważnie to takie, które według mnie nie potrafią obsługiwać żadnego programu na komputerze), które po jakimś wypadzie wrzucają wszystkie zdjęcia z aparatu - przeważnie jedno i to samo. Może nie potrafią wybierać zdjęć, tylko zaznacza im się wszystko, to tak już wrzucą?

- gdy ktoś nie polubi mojego zdjęcia lub wpisu, to wychodzę z założenia, że nikogo poza mną to po prostu nie interesuje Już wolę żeby nikt nie lajkował, niż osoby z drugiego końca Polski lubiły mój status, w którym pytam kto ma ochotę wyjść dzisiaj ze mną na piwo...

- na fb śledzi się wszystkich. Byłych, teraźniejszych, niedoszłych, przyszłych... nie ma w tym nic złego myślę. Przynajmniej wiemy, co słychać u znajomych.

- jeśli ktoś się chwali podróżą, imprezą, jakimś spotkaniem, koncertem, przeprowadzką - nie widzę nic złego. Moja irytacja zaczyna się dopiero jak ktoś wstawi zdjęcie samochodu z podpisem "kolejny prezent od mojego mężusia", jak to uczyniła jedna z moich znajomych ostatnio...

- nigdy w życiu nie wybrałam fb zamiast wyjścia ze znajomymi. Jednak fb to świetny sposób na zgadanie się na jakieś wyjście. Ktoś organizuje domówkę, czy urodziny - może utworzyć wydarzenie, zaprosić ludzi i tam w prywatnym gronie odbywają się rozmowy odnośnie planowanej imprezy. Jak dla mnie spoko pomysł. Nie mówiąc już o tym, że jak mi się nudzi, to patrzę na tablicę czy ktoś nie dał ogłoszenia o chęci wyjścia gdzieś.

- jak dla mnie kto ma bardzo dużo znajomych, to połowy nie zna. Sama nie przyjmuję zaproszeń od ludzi, których nie znam, a i teraz mam osoby, które kiedyś kojarzyłam, a teraz ledwo pamiętam skąd znam. Ktoś kto ma ponad 1000 znajomych, to pewnie połowę widziało tylko raz w życiu... to jest akurat dla mnie chore.

Mam profil na Facebooku. Pojawiam się na nim, w celu zdobycia informacji ,co ciekawego dzieje się w chorwackiej muzyce rozrywkowej.

Oj, ja się zupełnie nie zgadzam, mam trochę inne spostrzeżenia. Wśród znajomych na facebooku mam 3 bardzo aktywne osoby i wszystkie 3 to samotne, nieszczęśliwe kobiety z problemami. Przypadek? Nie, one po prostu nie mają się gdzie uzewnętrznić, więc robią to na fejsie. Zazwyczaj jak ktoś ma życie towarzyskie, zainteresowania i hobby to... zajmuje się właśnie tym, a nie siedzeniem na fejsie Ok, ja sama wchodzę na facebooka dość często, ale nie publikuję zbyt wielu rzeczy na mojej ścianie. Po prostu patrzę sobie co inni opublikowali, sprawdzam jakie są wydarzenia w tym tygodniu, sprawdzam wiadomości (bo gg już od kilku lat nie mam, zresztą połowa moich znajomych to obcokrajowcy). Facebook jest bardzo przydatny, zwłaszcza, gdy się studiuje. Można sobie zakładać grupy związane z danym przedmiotem i dyskutować problemy, dzielić się linkami etc.

No to teraz ja
Konto mam, kiedyś logowałam się bardzo rzadko, a obecnie codziennie. Lubię podglądać, co się dzieje u moich znajomych, sprawia mi to o wiele więcej przyjemności niż telefon do nich (mieszkamy daleko od siebie, więc widujemy się rzadko). Niedawno odkryłam (medal za refleks poproszę!), że można polubić różne strony i dzięki temu mieć wszystko, co nas interesuje, w jednym miejscu. A od kiedy odkryłam Bitstrips, siedzę codziennie i bawię się jak dziecko

Czy jest coś w tych podpunktach, które wymieniłam w pierwszym poście? Własne życie mam, całkiem udane i nie nudne, trochę tylko samotne z powodu przeprowadzki, a FB daje mi złudzenie bycia nadal otoczoną ludźmi, których zostawiłam w mieście rodzinnym. Chwalę się, a co! Innym nie zazdroszczę - no, może jedna osoba wyjątkowo mnie ciekawi, ale to chyba bardziej rodzaj jakiejś inspiracji, niż zazdrości. Byłych nie śledzę, i bez tego mi niedobrze A jeden ex, którego bym sobie z czystej sympatii i ciekawości pośledziła, nie ma konta na FB. Gdyby nikt nie polubił/skomentował tego, co zamieściłam, to bym się... zdziwiła, dlaczego zawsze ludzie pisali, a teraz nie, i stwierdziła, że widocznie jest jakaś awaria FB Zdjęć nie retuszuję, bo... nie umiem W przypadku zdjęć mojej skromnej osoby i tak bym nie retuszowała, bo po co, ale bardzo podobają mi się takie wypasione fotki kulinarne, więc jak się nauczę, to będę przerabiać, retuszować i poprawiać ile wlezie

A ja się nie nauczyłam korzystać z fb. Jakoś mnie nie wciągnął. Mój profil jest zupełnie zaniedbany, założyłam go po to, żeby pograć w gierki. Natomiast czasem przeglądam profil mojego mężczyzny. On żyje fb i na fb. Ma kilka tysięcy znajomych. Oczywiście faktycznie poznał z tego ułamek. Ogromny procent jego "znajomych" to jakieś organizacje, instytucje, firmy, ludzie poznani na wydarzeniach z zakresu jego zainteresowań. Na jego profilu można naprawdę siedzieć długie godziny, bo cały czas wyskakuje coś nowego, całkiem ciekawego - i nie są to informacje w stylu co ktoś sobie właśnie robi na obiad.

W sumie, pisząc to, postanowiłam zająć się swoim profilem

Ja czasem oglądam zdjęcia znajomych, patrzę co u nich, ale na fb czuję się na tyle nieswojo, że chyba nigdy jeszcze niczego nie zalajkowałam, nie napisałam komentarza.

U mnie tez i takie osoby się znajdą oczywiście. Ale jednak większość tych aktywnych, to tych równie aktywnych w życiu

Musze zauwazyc, ze gdyby nie facebook to bym nie miala od dawna kontaktu z wiekszoscia ludzi z ktorymi mam.

Co robimy na FB? Wiele osób spamuje. W nowych algorytmach FB jest bardzo ważnym elementem:-)
Ja mam konto ale nie na prawdziwe dane. Służy mi do szpiegowania ludzi z którymi nie mam kontaktu i nie chcę mieć a ciekawa jestem co u nich. Np. kujon z podstawówki, co robi dzisiaj.
Zauważam ostatnio ze ta moda chyba troszkę już mija.
Wchodzę na fb raz na długi czas.

Mam facebook, ale założyłam głównie, bo przydawał się na uczelnię. Sama nie byłam zbyt przekonana. Teraz mam nadal, znajomych nie mam tak bardzo mało, bo niektórych dałam nawet jak kontaktu prawie nie ma, bo prosili, to niech już mają, ale tak dużo też nie mam tam znajomych. Wchodzę czasem codziennie na chwilę, czasem nie wchodzę dwa dni, czasem nie wchodzę nawet tydzień. U mnie to różnie, w żadnym wypadku nie czuję się od facebooka uzależniona. Jak mam ochotę, to wejdę, jak nie to nie i ok. Mam z 2 zdjęcia chyba, żeby tylko ktoś znajomy mnie rozpoznał, rzadko coś publikuję, czasem dam "I like", ale też nie tak często. Chociaż dla takiego znajomego, który jeszcze rzadziej wchodzi na facebook- chyba z raz na 2 tygodnie i jeszcze rzadziej coś publikuje, to on uznał, że często coś wstawiam, no jak widać kwestia względna Jak wchodzę, to zazwyczaj na chwilę, jak jestem dłużej, to zdarza się, że jakaś znajoma napisze, potem długo pisze, pisze, a mi się czasem po prostu nie chce Dlatego wolę wchodzić na chwilę A potem czasem pytają "Co Ty, wcale na facebooka nie wchodzisz?" jakby facebook miał być moim guru i jakbym ",musiała" wchodzić często i na długo A po co tam, nie chcę mi się tam przesiadywać. Czasem coś z fan page przejrzę, bo dużo stron polubiłam, to fakt. No, ale to zajmuje mi raczej z 10-15 minut, może do pół godziny czasem jakby było coś bardzo ciekawego. Czasem zajrzę co u znajomych, coś skomentuję. No i tyle

Bardzo długo broniłam się przed założeniem konta na FB, prawdę mówiąc założyłam je z potrzeby chwili, bo w którymś momencie było mi po prostu niezbędne, żeby coś tam sprawdzić czy przeczytać. Znajomych mam garstkę, zdjęć trochę więcej, ale ostatnio nic nie wrzucam - nie czuję takiej potrzeby.
Wszystkie ustawienia mam w miarę możliwości jak najbardziej prywatne, nawet moje posty (poza udostępnionymi znajomym) widzę tylko ja - oszczędzam innym informacji, że to czy tamto skomentowałam, bo po co im to?

Najbardziej bawią mnie pary mieszkające razem, które komunikują się przez FB - to jest zwyczajnie żenujące. Albo osoby, które jadąc na wakacje, zamiast się nimi cieszyć, regularnie co dwie godziny wklejają kolejną sweet focię. Jeśli się nie pochwalą, to radość jest mniejsza? Bo nie rozumiem... <pytanie retoryczne> Jedną taką parkę wrzuciłam nawet do kategorii z napisem ,,z nimi chyba się już nie dogadam", bo naprawdę straciłam do nich całą sympatię i szacunek. Generalnie nie lubię, kiedy kogoś czy czegoś jest tam za dużo - wtedy zmieniam ustawienia i sama sobie tego oszczędzam .
Bawią mnie też "zalajkowane" własne posty czy zdjęcia - to podobno jest zresztą oznaka poczucia niskiej wartości autora.

Co lubię w FB? Możliwość stałego śledzenia interesujących mnie tematów, profili, wydarzeń, szybkość komunikacji, możliwość prowadzenia grupowej, zamkniętej dla innych oczu komunikacji.

Zgadzam się, jest to tak irytujące, że właśnie z tego powodu byłam kiedyś o krok od zlikwidowania swojego konta.

Metyl, co do pierwszego pytania - nigdy się nad tym nie zastanawiałam, ale też nie mam zaznaczonego statusu związku. Mało tego, nie mam nawet męża wśród znajomych, choć on też założył konto.
Odnoście ,,lajków" własnych zdjęć i komentarzy - swoje zdanie wyraziłam we wcześniejszym poście. Mnie bawi to równie mocno, ale ktoś kiedyś stwierdził, że te zachowania prawdopodobnie wynikają z niskiego poczucia własnej wartości. Nie wiem ile w tym prawdy, ale po zastanowieniu się stwierdzam, że faktycznie coś może w tym być.

No tak, to jest nawet logiczne - w sytuacji, kiedy treść dotyczy jakiegoś wydarzenia, ale jak to zachowanie wytłumaczyć, kiedy ktoś wkleja milion pięćsetne zdjęcie swojego dziecka lub kota i od razu je lajkuje?

Co do statusu związku, to u mnie jest, że jestem w związku, nie mam z kim, ale nie uważam tych statusów za głupotę. Głupotą jest to dla mnie dopiero, jak ktoś się czepia i robi wielką awanturę, że np "Ja mam status z Tobą, a czemu Ty nie masz". U mnie status to pewna informacja o mnie, jestem w związku, no i co mi szkodzi, by to było widoczne? Nic

Innych informacji np jak miejsce zamieszkania i takie bardziej poufne, to nie mam co jest dla mnie normalne. Mi samej miło jest popatrzeć np, że znajomy, z którym chodziłam do klasy w liceum np jest w związku małżeńskim, jak głosi jego status na facebook i ma zdjęcia ze ślubu. Po prostu to taka informacja i miło popatrzeć, nawet jak nie ma się z tą osobą większego kontaktu, to i tak miło popatrzeć i tyle. A to, że jestem w związku to nie jest dla mnie żadna poufna informacja, więc mam zaznaczone, że w związku. A mój chłopak ma facebooka, ale tylko jak chcieliśmy tam popisać sobie, a tak to nic tam nie ma i mój chłopak tak to nie korzysta, więc nie zaznaczyłam, że z nim jestem w związku, skoro on i tak nie korzysta z facebooka. no, ale to, że jestem w związku, to dla mnie taka informacja, którą mam i jest dla mnie to ok. Jednym słowem: mnie akurat nie dziwi, że ktoś daje informacje na facebooku, że jest w związku, zaręczony czy w małżeństwie. Zdjęcia na facebooku jak pisałam mam tylko ze dwa- swoje, tak, by rozpoznać mnie i tyle, nie mam więc zdjęć z chłopakiem ani ogólnie innych zdjęć, ale to, że jestem w związku to po prostu dla mnie informacja i tyle, i mam zaznaczone, dla mnie jest to całkiem ok.

Lajkowania własnych komentarzy itp też nie rozumiem, więc tego "fenomenu" nie wytłumaczę

Mam konto na fb od paru lat na początku zalożyłam bo mieli znajomi a przez rok wogole nie odwiedzałam , a teraz na fb siedze prawoe cpdziennie i szczerze powiem ludzie chwalą sie wszystkim dorośli wrzucają zdjęcia chwaląc sie że są lepsi a tak naprawde są nikim a dzieciaki wstawiaja sobie posty i nawzajem siebie oczerniają aż wkońcu ktores bierze to do siebie i ma kompleksy a też często robią sobie krzywde... dla młodych osoba ktora nie ma fb nie istnieje i to mnie najbardziej irytuje... dzieci mają brak dzieciństwa bo w szkole widza tylko znajomych a w domu komp i fb zero Życia a ich życie opiera się na poście na fb... to jest "portal plotkarski"...

Hej. Jestem nowa więc sorry z góry za błędy ortograficzne, życie za granicą i nie pisanie po polsku daje w kość (dla tego jestem na tym forum, by to poprawić i nadrobić).
____________________
Otóż ja uważam, że artykuł, który przeczytała BabaOsiadła ma po części rację. Wiem coś o tym, ponieważ nie jedna z moich koleżanek robi sobie jakieś fotki tylko po to by później masa mężczyzn do niej wypisywała i mogła przebierać w każdym i fakt jak ktoś się uzależni od fejsa to nie interesuje go życie jego a innych. Dobre tematy do plotek są zawsze z fejsa!
Ja mam fejsa i umieszczam zdjęcia z wakacji, podróży lub ważne momenty moje, nie jestem w pół roznegliżowana (narzeczony by mnie zabił za to pewnie a ja i tak nie ten typ kobiety). Żeby ludzie do ciebie pisali na fejsie i dawali lajki musisz na prawdę wyjść na kretyna lub coś na prawdę im się podoba

Spora część ludzi jakich znam ma takowe profile o zgrozo ...

I have no fuckin idea.

Obstawiam niewiedzę przynajmniej w jakiejś części i ... i cholera wie co. W każdym razie można zobaczyć wiele, od fot ( niektóre są naprawdę żenujące ... ) po masę pierdół wklejanych z rosnących jak po grzyby stron typu obrazeczki 'mam wyje**** na tych którzy mi obrabiają dupę' czy coś w ten deseń przez rozmówki pomiędzy nimi ( oczywiście wulgaryzmy i co drugie słowo napisane z błędem to prawie standard ) po możliwość podejrzenia lajków, znajomych i tak dalej ... No cóż ... uroki fejsika.

Odnosząc się do posta wyżej, w mojej firmie panują takie zwyczaje. Znam ludzi którzy powiedzą Ci cześć w kuchni i już są zapraszani do znajomych niektórzy może po prostu "kolekcjonują znajomych" albo lubią mieć o czym plotkować Czego ja osobiście nie rozumiem. A co od udostępniania wszystkoiego publicznie... Dla mnie to głupota, ale co kto lubi

Nie mam Fb, jestem przeciwna, (z jednym wyjatkiem - kiedy takie konto jest elementem "wizerunku", potrzebnym do wlasnej dzialalnosci zawodowej - wiem tez, ze niektorzy pracodawcy chca, by takie konto zalozyc i reprezentowac firme - ale to co innego, jest konkretny cel i uzasadnienie) - ale pomijajac tą ewentualnosc uwazam, ze moze sie zdarzyc, ze taki portal (i rozszerzajac to, - w ogole znajomosci netowe) zastepuje normalne, realne znajomosci, albo te z fb staja sie wazniejsze niz te realne (bo jak inaczej wytlumaczyc, ze ktos przesiaduje godzinami na fb, zamiast np pogadac zmezem, albo pobawic z dzieckiem, albo spotkac sie gdzies z przyjaciolmi) - moim zdaniem dzieje sie tak dlatego, ze sa bardziej iluzoryczne - mozemy sie kontaktowac nie wychodzac z domu ( lub z pracy ), z wieloma ludzmi naraz, i jest niby latwiej, bo sa bardziej "dostepni", a to daje iluzje bycia wsrod znajomych, ludzi, - moze to o to chodzi Tyle, ze pochlania czas i nasza energie (zaangazowanie).
Dotyczy to tez tych tlumow przypadkowych znajomych - dla mnie to tylko jakies dodanie sobie waznosci, nic wiecej. Ilosc zastepuje jakosc znajomosci.

Uprzejmie przepraszam za te drobna gafe w poprzedniej wypowiedzi. Już kiedyś czytałam tej watek (przed wznowieniem) i wtedy pamietalam, by ugrysc się w jezyk (w klawiaturę). Teraz odniosłam się tylko do wypowiedzi Metyla, zapominjac o owym zastrzeżeniu BabyOsiadlej.

Biję się w pierś.

Pozdrawiam wszystkich fejsbokowiczow