Witam wszystkich..Jestem jeszcze młodą dziewczyną a już nie mam ochoty na cokolwiek. Wieczorem po straconym dniu (nic kompletnie nic nie zrobiłam) zawsze układam sobie w głowie plan co będę robiła następnego dnia, że wstanę wcześnie rano, zjem śniadanie, posprzątam, przygotuję obiad, itd. I co i następnego dnia jest to samo co poprzedniego, śpię do 12 albo i dłużej jak już wstanę to zjem coś aby zjeść nigdy nie mam ochoty przygotować czegoś konkretnego. Sytuacja w której teraz jestem dobija mnie. Mieszkam z chłopakiem u jego rodziców, nie pracuję, jego mama i rodzeństwo nie znoszą mnie i bardzo to okazują. Od dłuższego czasu jego matka chce żebyśmy się wyprowadzili bo uważa, że my rozwalamy rodzinę.Ja bardzo chcę się wyprowadzić ale brak funduszy nie pozwala nam na to, do tego nie mogę znaleźć pracy. Nie mam komu się wygadać każdy ma własne problemy a ja nie chce zadręczać bliskich swoimi i udaje że wszystko jest ok. Mój chłopak niby mnie rozumie ale też często się kłócimy co powoduje, że czuję się jeszcze gorzej. Zadręczam się każdą drobnostką, nie ma rzeczy która nie powoduje bólu. Ja nie chce tak dalej żyć, chcę być taka jak kiedyś radosna, miła, ciągle uśmiechnięta, pełna energii do życia, zadowolona z siebie tylko nie wiem od czego zacząć żeby tak się stalo.....
Podobne tematy
...Ja nie chce tak dalej żyć, chcę być taka jak kiedyś radosna, miła, ciągle uśmiechnięta, pełna energii do życia, zadowolona z siebie tylko nie wiem od czego zacząć żeby tak się stalo.....
Witaj ![]()
Wiesz, że "dobrymi chęciami, to piekło wybrukowane"?
SAMO się nic nie zrobi - TYLKO od Ciebie zależy CZY cokolwiek zmienisz w swym trwaniu.
Mam wrażenie, że się zapętliłaś kompletnie a to z kolei spowodowało obniżenie nastroju (jeśli nie coś gorszego).
Od czegoś trzeba zacząć... Może od postanowienia zmiany?
Na początek... może nie spać do południa? A uzyskane godziny SPOŻYTKOWAĆ? Sama wiesz na co NAJLEPIEJ...
Mówisz - TU i TAK nie chcę żyć - BRAK DOCHODÓW jest powodem braku zmian... poszukaj dochodów zatem?
3 2013-11-03 10:16:32 Ostatnio edytowany przez Summerka (2013-11-03 10:19:50)
Proponowałabym w tym przypadku się odstresować. Czy masz może jakieś zainteresowania? Nie wiem, co lubisz. Jak się postarasz za dużo nie myśleć o swojej sytuacji może ci się udać wyjść z tego dołka. Potem system zegarkowy, który u mnie zadziałał. Nastawiasz budzik na określoną godzinę i wstajesz na raz dwa trzy bez żadnego ale. W każdym zajęciu powinno się znaleźć coś przyjemnego. Na przykład sprzątasz, bo potem przestawiasz meble, tak, jak zechcesz. To tylko przykład. Gotujesz, ale to, na co masz ochotę i co lubisz. następny etap to pochwalenie się tym, co się zrobiło:)
Głównym problemem w twoim przypadku jest odkładanie działania, ciągle sobie wmawiasz że " jutro" będziesz miała nagle ogrom chęci do działania i wszystko zrobisz.. musisz zacząć od teraz, możesz zaplanować jutrzejszy dzień, ale już teraz zrobić to co by było jutro najtrudniejsze.
Chcesz jednym krokiem wejść na strome zbocze. Łatwiej było by zrobić sobie schody nie? Zacznij od małych rzeczy które zrobić odrazu.
Drugą rzeczą jest to iż myślisz, że życie uśmiechniętych i aktywnych osób jest proste... A wcale tak nie jest, borykają się oni z setkami takich problemów jak twoje , ale ciągle zmuszają się do działania.
Musisz małymi krokami wyjść z nieróbstwa.
"Brak chęci do działania"- chyba bardzo popularny syndrom w Polsce.
Pogódź się z tym, że taka jesteś. Następnie pomyśl czy mnie na czymś zależy ?
Jeśli nie zależy - niech ci rodzina załatwi leczenie u psychologa, bez wsparcia nie dasz rady.
Jeśli zależy, to dobra wiadomość. Chcesz żyć.
Zadaj sobie pytanie - po co ja jestem z tym chłopakiem ? Dlaczego on toleruje to, że śpisz do 12-tej ? Dlaczego toleruje, że nic nie robisz ? To do czego mu jesteś potrzebna ? Czy tylko do seksu ? A może tobie tak wygodnie ?
Jak nie chodzi tylko o seks, to usiądźcie i zacznijcie układać plany na przyszłość. Wtedy może pojawi się motywacja.
Ty po prostu nie masz motywacji.
Jeśli chodzi tylko o seks, to staraj się znaleźć innego chłopaka. To nie ma przyszłości. Zje cię depresja.