Kilka lat temu wyznałam miłość dla kolegi. Coś nas łączyło, ale on właśnie zaczął jakiś związek... Jak uznałam że wygupiłam się z tym wyznaniem uczuć i przestałam z nim rozmawiać. Spotkaliśmy się kilka razy ale nasze spotkania były bardzo krótkie i nerwowe. On nie potrafił nagle ze mną rozmawiać a wręcz uciekał o de mnie. Raz spotkaliśmy się na stancji (on odwiedzał kolegę z którym mieszkałam)zapytał co u mnie ale kiedy spojrzałam na niego (też speszona) on nagle wybiegł z mieszkania. nie widziałam go przez kilka lat... A przez tych kilka lat wyszłam za mąż i urodziłam dziecko.
Niedawno po raz kolejny przez przypadek spotkaliśmy się (okazało się że obecnie mieszkamy bardzo blisko siebie) i po raz kolejny oboje nie wiedzieliśmy nawet jak się przywitać...Spotkanie wygląda tak: on patrzy na mnie i nic nie może powiedzieć i dokładnie jest ze mną... Czasem wydaje mi się że jeszcze coś do niego czuje i on do mnie też i właśnie dlatego tak uciekamy od rozmowy i od jakiegokolwiek kontaktu. Nie wiem co o tym myśleć. Mam nadzieje że mi doradzicie co zrobić. To bardzo kłopotliwe...
Ja juz mam ułożone życie ale często wracam wspomnieniem do tamtych chwil to tez mnie zastanawia..
Podobne tematy
Oboje jesteście w związkach. Co Tobie dałaby rozmowa? Czy chodzi Ci o rozmowę w celu oczyszczenia atmosfery, po Twoim dawnym wyznaniu? Czy chciałabyś, żeby powróciły dawne koleżeńskie relacje? Jeśli tak, to zainicjuj spotkanie, aby o tym porozmawiać.
Jednak, jeśli chodzi Ci po głowie jakiś romans, to daj sobie spokój. Po co kusić los?
Chodziło mi o oczyszczenie atmosfery,ale jesli rzeczywiscie moze byc z tego cos wiecej dam sobie spokój. A zreszta jesli znów miało by cos wychodzic z mojej inicjatywy to nie chce po raz kolejny byc ta pierwsza... dzieki za pomoc 
Jeśli zdarza wam się spotkać przypadkiem, warto by atmosferę oczyścić. Jeśli miałoby to wyjść od Ciebie, najlepiej trochę z żartem. Lody powinny puścić i zrobi się normalnie.