Nękanie i szantaż emocjonalny!!! Doradzcie proszę!!!!!

To jest trudna sytuacja, takie prześladowanie jest karalne musisz mu to uświadomić ja go rozumiem miałem taką samą sytuację aż pewnego momentu przegięła, musisz go uświadamiać ciągle  ona go zniszczy od środka albo odetnie się albo będzie coraz bardziej się staczał,  musi to zgłosić na policje pomóż mu w tym, jak już nic nie będzie pomagała (nie chce źle radzić) powiedz że jest żałosny i że ona go omamiła  ale to jest ryzykowne bardzo jak miło nie da rady.. to trzeba ostro.

a tutaj kodeks karny :
Art. 190a. § 1. Kto przez uporczywe nękanie innej osoby lub osoby jej najbliższej wzbudza u niej uzasadnione okolicznościami poczucie zagrożenia lub istotnie narusza jej prywatność, podlega karze pozbawienia wolności do lat 3.
§ 2. Tej samej karze podlega, kto, podszywając się pod inną osobę, wykorzystuje jej wizerunek lub inne jej dane osobowe w celu wyrządzenia jej szkody majątkowej lub osobistej.
§ 3. Jeżeli następstwem czynu określonego w § 1 lub 2 jest targnięcie się pokrzywdzonego na własne życie, sprawca podlega karze pozbawienia wolności od roku do lat 10.
§ 4. Ściganie przestępstwa określonego w § 1 lub 2 następuje na wniosek pokrzywdzonego.

To nie działa tak... to policja zgłasza sprawę do prokuratury... jeśli uzna, że faktycznie dana sprawa podlega karze... w tym wypadku bez cienia wątpliwości taka sytuacja ma miejsce i zapewne finał znalazłby się w sądzie... więc, pierwszy krok (ostateczność...) - udać się na Policę.. złożyć zawiadomienie o przestępstwie i sprawa będzie się toczyć swoim rytmem.. co nie oznacza, że w ciągu miesiąca czy dwóch temat zostanie zamknięty.. i co gorsze wcale nie oznacza wielkich konsekwencji dla osoby, która dopuszcza się takich działań... wyrok pewnie byłby w zawiasach (wątpię żeby 18 letnia dziewczyna była karana..) albo być może byłby to zakaz zbliżania się.. jakaś grzywna.. na pewno pociągnięcie tego dalej jest dobrym "straszakiem".. zwłaszcza jak się ma dowody... świadków itp. itd. zawsze możliwe są mediacje.. przed rozprawą sądową... to było najlepsze w tym wypadku..

Osoba, która jest opisywana przez autorkę wątku (zakładając, że bez wyolbrzymień) jest emocjonalnie nie stabilna.. nikt całkowicie normalny i to w tak młodym wieku nie zachowuje się tak desperacko.. może jest zaburzona w jakiś sposób? to co opisałaś brzmi jak jakieś ciężkie DDA lub... być może borderline.. czy ona się leczy? czy wcześniej wykazała takie zachowania? w normalnych okolicznościach zamiast pójścia na Policę poleciłabym rozmowę z rodzicami.. ale jeśli faktycznie zamknęli kolesia w domu (sick!) to zakrawa na patologię..
Wydaje mi się, że ona nie myśli racjonalnie.. że desperacko stara się zwrócić na siebie uwagę.. w takich wypadkach nie można prowokować.. ani wchodzić w gierki.. tylko przyjmować ze spokojem (wiem... trudno) i starać się logicznie argumentować.. nie ma co się chować bo to jeszcze bardziej podkręca taką osobowość.. ignorowanie również bym odradzała.. bo najwyraźniej nie skutkuje.. skoro się ciągnie tyle czasu.. zresztą chłopak też zapewne nie umie z nią postępować.. skoro pozwala sobie na takie jazdy...

Ja bym na miejscu chłopaka porozmawiała z nią... nie przez telefon.. tylko umówiła się i raz na zawsze, ze stoickim spokojem próbowała racjonalizować decyzję o odejściu.. tak żeby ona nie czuła się porzucona.. nie chciana... oszukana.. żeby nie czuła nienawiści do niego... żeby się uspokoiła... jej o coś musi chodzić.. więc dotarcie do problemu wydaje mi się tutaj dość ważne.. niech jej powie co myśli, jak się czuje w związku z jej zachowaniem.. może niech zabierze ją do psychologa? albo razem niech pójdą.. Ta dziewczyna jest zdolna do wszystkiego.. moim zdaniem..
Jeśli to nie zadziała.. należy ja poinformować (nie w stanie furii.. ) neutralnie, że jeśli to się nie skończy to jedynym rozwiązaniem będzie udanie się na komisariat.. bo prośby i rozmowy nic nie dają...problem w tym, że moim zdaniem ona jeszcze bardziej się rozwścieczy.. zaś on stanie się "wrogiem" totalnym.. no i jak już pisałam... konsekwencje mogą być dla niej.. praktycznie żadne.. a jeśli potrafi manipulować? cały proces będzie farsą... obróci kota ogonem...

Im potrzebna jest fachowa pomoc psychologiczna.. obojgu.. z naciskiem na nią... chłopak musi mieć jakąś słabość do niej.. i chyba ciut brakuje mu konsekwencji..

Dziękuję Wam!!!
 

      Delusion, to co piszesz jest bardzo mądre. To prawda, ze ucieczka nic nie da, ale rozmowy..hmm
właśnie godzinne rozmowy i tłumaczenia nic nie dają. Kopie w drzwi do domu, on otwiera i zaczyna się wielogodzinna debata i tak prawie codziennie! Próbował wszystkiego, ale obawiam się, że pójście na policję postawi ją w sytuacji jeszcze bardziej frontowej i uknuje taką intrygę w której on będzie winny. Nie koloryzuję, wręcz przeciwnie. Opisałam wszystko w skrócie. Dziewczyna w swoim środowisku jest bardzo nielubiana. To osoba skłócająca wszystkich, żyjąca życiem innych i okropna intrygantka. Ona musi być chora psychicznie. Co ciekawe, jest bardzo pewna siebie(moze to tylko maska?), mająca poparcie u rodziców w swoich desperackich zachowaniach. Nie leczy się. Bedąc z nią dwa lata, przy każdej próbie rozstania dochodziło do chorych akcji. Nie chciał z nią być, bo ingerowała w zycie jego bliskich i znajomych wszystkich skłócając.

        Czy ma słabość do niej? Tłumaczy, że jej nie kocha..... ... Wiem! Delusion, podsunęłaś mi super pomysł! Niech pojdzie z nią do psychologa pod pretekstem ratowania ich związku. Niech niby idą na wspólną terapię, ona to łyknie i może wtedy coś da radę wskórać...

    Vrakis, mogę wiedzieć w jaki sposób przegięła? Jak się uwolniłeś? Zawiadomiłeś policję?

Delusion...
   Ona go kocha i chce z nim być. On dla swiętego spokoju wracał do niej, ale nie wytrzymywał, zrywał i tak w kółko. No chora sytuacja!

Ja tez bym zareagowała inaczej. Tłumaczymy mu, doradzamy, a on zawsze wybiera najgorsze rozwiązanie, przykład: Ostatnio nas śledziła ( czyli znajomych jego i nowo poznaną dziewczynę), jechała kilkadziesiąt kilometrów za nami bez przerwy, wydzwaniała błagając o rozmowę, aż uległ i rozmawiał długo, az w koncu stwierdził, że musi z nią jechać, bo jest w bardzo złym stanie psychicznym... Ponoc nie moze nigdzie jezdzic i spotykac sie z ludzmi, bo ona potrafi mu narobic okropnego wstydu...

Nie wiem, chyba dam sobie z tym spokoj, bo nikogo na siłę nie będę umoralniać. Przecież ma swoj rozum. Męczy się, ale nie da sobie pomóc, pokierować sobą... Nie potrafię tego pojąć jak można godzić się na takie coś! Być może on też na problem psychiczny.

Facet teraz sam jest sobie winny, bo tańczy jak ona mu zagra. Jakby to mnie spotkało, to zerwałabym kontakt. Przykładowo sytuacja którą opisałaś. Ona dzwoni- ja nie odbieram, wyłączam telefon (poza tym może zmienić numer tel). I co z tego, ze ona sobie jedzie za mną? jak jej paliwa nie szkoda, niech sobie jedzie. Jakby stanęła ze mną twarzą w twarz np w jakiejś knajpie i zaczęła wywody, głośno bym krzyknęła np "200 zł za noc?- dziewczyno nawet 50 zł bym Ci nie dał. Co za czasy, że dziwki zagadują porządnych ludzi". Jakby zaczęła mi miauczeć "ale ja jestem chora, bardzo, bla bla bla." to odpowiedziałabym "Dzięki Bogu, moje katorgi się skończą".

Jakby to nie pomogło poszłabym na policję.

Nirvanka! Właśnie tak mu to tłumaczę, konsekwentnie ignorować. Ale on : " że to nie takie proste..."
Więc to jemu brakuje jaj

Poczytałam trochę o tym i stwierdziłam, że ona ma problemy psychiczne. Współczuję ludziom uwikłanym w taką relację. Być może dla nas jest oczywiste jak powinno się zachować w takiej sytuacji, ale nimi kierują inne mechanizmy i jest im trudno....