Co można, a czego być nie powinno podczas pierwszych spotkań

A co takiego stało na przeszkodzie, żebyście spotkali się innego dnia, kiedy oboje mielibyście czas wolny na spotkanie ?

Dlaczego nie zagadałeś do niej jak człowiek w realu?

Nie zaiskrzyło. Przykre, ale często tak się właśnie zdarza.

Jak to się stało, że dopiero teraz, mając 27 lat, zdobywasz pierwsze doświadczenia z kobietami ?

Nie licz tylko na gotowy przepis na pierwsze randki, bo nikt Ci tutaj takowego nie poda. Ludzie są różni, mają inne tempa, co innego lubią, co innego się dla nich liczy. Ty musisz po prostu nauczyć się to wszystko wyczuwać, interpretować, integrować się z tym.

Niezobowiązujący, to znaczy jaki?

Niezobowiązujący,czyli właśnie taki, który by jej nie wystraszył/nie spłoszył. Vinga, chyba masz racje-rozmawiałem z nią , jak z koleżanką. Na pierwszym spotkaniu nie było z mojej strony elementu flirtu-ona jest spokojną dziewczyną, 5 lat młodszą, inteligentną, na prawdę ładną czyta sobie książki, jeździ z rodzicami na wakacje, a z koleżanką na urlop- właśnie z tego względu nie chciałem za bardzo atakować...

napisałem jej, w odpowiedzi na jej wiadomość nie dając poznać, że jestem zawiedziony, o pełny spokoju z mojej strony, o tym właśnie że nie chciałe jej zrazić już na początku. Miałem jedno pozytywne wydarzenie ostatnio,więc niezobowiązująco zaprosiłem ją jeszcze na lody (powiedziała w poprzednim mailu, że nie ma nic przeciwko spotkaniom, ale żebym nie wyobrażał sobie nic dalej w tym kierunku) ale i to upadło, co definitywnie kończy całą tą akcję.

Jest to przykre, nie jestem zakochany, a może raczej zauroczony tą dziewczyną. A kto wie,może i dobrze, że teraz się o tym dowiedziałem.

Później mógłbym mieć z tym problem, choć ostatnio pierwszą myślą po przebudzeniu jest fakt, że tak to zepsułem

Cóż, wielu się zastanawiało,jak to mozliwe, że mam takie podejście do bliższych relacji damsko męskich. Unikałem tematu, sam wiele sygnałów specjalnie odrzucałem-cóż, to chyba wzięło z jednego nieidanego doświadczenia z gimnazjum. Nikt by nie pomyślał, że mam problem z kobietami. W szkole wybierali mnie na przewdoniczącego klasy, zawsze potrafiłęm dyskutować z nauczycielami, z wykładowcami, tak samo w pracy - twardo i nieustępliwe, ale z kobietami tak nie umiem.

Właśnie tych gestów sugerujących dalszą chęć poznania (poza słowami ) chyba zabrakło.

Przez lata uznawałem to za element płaszczenia się- przecież ja nie będę przed nikim klękał. A teraz jak chciałem, to może chciałem za bardzo. Zwolnie się z pracy, daj znać kiedy Ci pasuje, głównie moje wiadomości inicjujące dalszy kontakt. Chyba trzeba było odpuścić na jakiś czas.

Ale lata lecą, a ja nie chcę być sam-zawsze miałem i mam nadal wielu przyjaciół,ale każdy powoli organizuje sobie życie wg włąsnych zasad...

A życie kawalerskie, cóż imprezy, piwko, treningi, praca, studia, kiedyś musi się to skończyć

król1986, czytając Twoje posty przychodzi mi do głowy stwierdzenie stare jak świat
bo w tym cały jest ambaras, żeby dwoje chciało na raz

No nie wiem Ja każdemu facetowi taki tekst na wstępie serwowałam. W ten sposób dzieliłam ich na grzecznych chłopczyków (nie dla mnie) i tych z wolą walki (czyli dla mnie ).

vinnga, serio? Powiem szczerze, że mnie to trochę dziwi, bo wielu moich znajomych (ja też, ale ci doświadczeni i bardzo doświadczeni również) traktują to na zasadzie, ok nie to nie, nie będę prosić.
Trochę mi to przypomina jak niektóre dziewczyny nie odbierają telefonu 2-3 razy, i twierdzą, że to po to żeby sprawdzić czy komuś naprawdę zależy, jak zadzwoni tak z 5 razy to znaczy, że zależy; ). Nie wiem czy te porównania są trafne do końca, ale moim zdaniem to trochę tak, jakby się chciało pokazać, że "to ja tu rządzę". Stwarzanie takich sztucznych barier jest moim zdaniem to trochę dziecinne, albo ktoś jest zainteresowany albo nie.

król1986 - no ja też doszedłem do takiego momentu, że potrzebuję zmiany ale spokojnie, trening czyni mistrza. Aha i piszesz, że dziewczyna inteligentna itd. Moim zdaniem w takich relacjach inteligencja nie ma nic do rzeczy, kobiety są emocjonalne i inteligencja gra tu niewielką rolę, takie jest przynajmniej moje zdanie

marek, a to ciekawe co piszesz. Inteligencja wg mnie odgrywa dużą rolę. Ciekawe,co myślą o tym dziewczyny. (?)

Ona podeszła do tematu ze spokojem-tak, jakby to ona była starsza ode mnie, ale nie było przy tym żadnej dominacji, ani z jednej ani też z 2 strony.

Szowinizm-to nie ja, ale sarkazm, ironia (delikatnie) to tak. Lubie oglądać reakcję innych ludzi na lekkie szczypanie. Szlag, trzeba było użyć tego typu zabiegów, o troszkę większym zabarwienie emeocjonalnym, a wyszedłby mi flirt! a tak kiszka.

Takie zastanawianie się, co jest lub było nie tak nie ma sensu i leży w sferze domysłów.

Vinnga, moderatorze mój, odniesiesz do poprzednich kwestii i opinii Marka? sam jestem ciekaw

Kilka lat temu poznałam przez internet bardzo fajnego chłopaka. Student fizjoterapii, bardzo sympatyczny, bardzo inteligentny, z poczuciem humoru takim jak lubię . Świetnie gotował, bardzo o mnie zabiegał, od samego początku dogadywaliśmy się tak, jakbyśmy znali się od lat. Raz on przyjeżdżał do mnie, raz ja do niego, za każdym razem dostawałam piękne bukiety kwiatów czy inne drobiazgi, a nasze spotkania odbywały się w luźnej, spontanicznej atmosferze. Dość szybko zaczęły się śmielsze gesty z jego strony typu przytulenie, trzymanie za rękę, buziak, i wtedy uznałam, że nadszedł czas by uświadomić go, że bardzo go lubię, jest wspaniałym chłopakiem, z którym można konie kraść, ale traktuję go jak brata, totalnie nie pociąga mnie fizycznie, i dlatego też nic więcej prócz przyjaźni, nie jestem mu w stanie zaoferować. Do czego zmierzam... Brak gestów to nie to samo co brak chemii.

To jest najmądrzejszy tekst z tego wątku (przynajmniej dotychczas). Kolega Awesomist też powinien się z tą techniką bliżej zapoznać
Teraz muszę się gęsto tłumaczyć z tego, co napisałam trochę z przekory Tak, bardzo często proponowałam facetom koleżeństwo i miałam wtedy bardzo różne intencje. Trening czyni mistrza, więc po jakimś czasie się po prostu wie, czy "koleżeństwo" znaczy koleżeństwo czy zaproszenie do dalszej zabawy. Osobniki z systemem 0/1 mnie nie interesują, wiec nic nie traciłam, Awesomist Król i Marek_romek - spokojnie, ciężko trafić na takiego cudaka jak ja, więc nie jest to żaden kanon obowiązujący

Każdy człowiek jest inny. Dla mnie np. strasznie sztuczne jest poznawanie ludzi w celu rekrutacji do związku. Poznawałam facetów, bo to lubiłam - bez założeń związkowych. Potem się zastanawiałam (właściwie samo wychodziło) do czego dany delikwent się nadaje - czy do piwa, czy do kina, do wzniosłych rozmów czy może do łóżka...

Król1986, po prostu musisz trenować. Z tą nie wyszło (pracę + zajęty weekend ja również interpretuję jako ewidentnego kosza), ale będą następne. Wydajesz się sensownym facetem - taki też masz być przy obiekcie swoich zainteresowań. Zapomnij o wszelkich uniwersalnych radach kiedy dzwonić, kiedy nie dzwonić, jak często proponować spotkania - zamiast tego skup się głównie na OBSERWACJI. Przy odrobinie wprawy szybko wyczujesz czego dana dziewczyna oczekuje. Jak jeszcze wytępisz z głowy wszelkie przeświadczenia o "płaszczeniu się" to powinno być ok. Sporo jest dziewczyn, które zrobią pierwszy krok, ale drugi i trzeci już niekoniecznie. Któreś z tych kroków musisz robić Ty

Masz ogromną rację w tym co piszesz Po prostu z tego co wcześniej napisałaś wywnioskowałem, że jesteś jakąś księżniczką, o którą trzeba walczyć i szukasz tylko takich, którzy to lubią maratony za króliczkiem. A ja dałem prosty przykład, jak takie zaproponowanie koleżeństwa może się skończyć...lub nie. Ile ludzi tyle opini

Sam wychodzę z założenia, a właściwie pokazało mi to życie, że najlepsze związki powstają z kimś kogo się zna jakiś czas na stopie koleżeńskiej, a nie typowym schematem randkowanie-związek, bo można lepiej poznać tę osobę w innych sytuacjach codziennych

A założenia związkowe są fakt - często bezsensu, bo czasami desperata/desperatkę można wyczuć na kilometr

No dobrze, ale w jaki sposób to proponowałaś? Bo jest subtelna różnica między np. "lubię cię jako kolegę, ale nic więcej" i późniejszym olewaniu takiego osobnika(przypadek autora) a tekstem w stylu "na razie spotykajmy się jako koledzy"
Ważniejsze od słów są czyny, które idą po nich.

Z tych walecznych następnie wyrastają namolniacy, stalkerzy i muchom podobne gleje.
Nie ma żadnego dobrego powodu, by lekceważyć słowa wypowiadane przez kobietę, tylko dlatego, że jest kobietą.
Dziecinna gra.

N4VV - wszystko zależy od tego jak kobieta o tym koleżeństwie mówi, w jakich okolicznościach i jaka to kobieta. Moja odpowiedź była wyłącznie reakcją na tekst saffari, napisana skrótowo (nie sądziłam, że taką burzę wywoła ) i miała oznaczać tylko tyle, że nie zawsze propozycja koleżeństwa jest ostateczna, niezmienna i zamykająca furtkę do czegoś więcej.
Zabaw w ganianie króliczka nie cierpię, ale równie mocno nie cierpię takich prostych sytuacji, gdzie 2 osoby umawiają się na randkę w celu stwierdzenia, czy może być z tego związek. Toż to zabija wszelką magię i wyprawę po zakupy do hipermarketu mi przypomina.

Król, Twój ostatni post potwierdza moją teorię, że jesteś zdecydowanie za bardzo zachowawczy. No błagam, po 2 spotkaniach nie mieć nr telefonu? Nr telefonu wyciągać podstępem? Szukasz dziewczyny do związku, w którym Ty chcesz być facetem. Więc bądź facetem od pierwszych minut znajomości!

Gadać i wyjaśniać można jeśli coś między danymi osobami się działo. Między wami nie działo się nic, zwłaszcza z jej strony. Więc co tu wyjaśniać? Przecież nie będzie Ci robiła wykładu dlaczego nie widzi w Tobie potencjalnego partnera związkowego. Nie ma "tego czegoś" i już.

No tak, wiedziałem, że postępowałem zbyt zachowawczo, a Wasze wiadomości z różnych stron to potwierdzają.

Z telefonem przesadziłem fakt, jak już staliśmy przed jej bramą i chciała mi za pizzę zapłacić(oczywiśie to wyśmiałem i powiedziałem, że postawi coś następnym razem - zgodziła się chętnie), to wtedy mogłem przecież coś zagaić - bez problemu, to był dobry moment. Pogadaliśmy chwilkę podziękowałem za spotkanie (trwało 2,5 h) pocałowałem ją w policzek i powiedziałem, że będziemy w kontakcie - tak się skończyło owe 2 spotkanie.

Po I spotkaniu napisałem następnego dnia, trochę za długo,ale humorystycznie. Wspomniałem o odwiedzeniu mojego miejsca pracy (piękne muzeum) + ewentualny koncert lub też na spokojnie książęcy piwo, w książęcym parku Nie odpowiadała tydzień, a w międzyczasie widziałem się z nią na basenie,ale tam nie zagajałem rozmowy (pełno ludzi i innych współpracowników). Napisałem, jak tam moja wiadomość i czy bęzie jakaś odp. Odpisała, że było miło i coś tam. To ja dalej zapraszałem - raz nie mogła, ale w następnym tygodniu może się uda.

I dała znać, że w czwartek możemy się spotkać i spotkaliśmy się na tej pizzy,o której wyżej wspomniałem.

Po tym byłem pewien, że do 3 dojdzie bez problemu, a tu taki numer.

Szlag, widzę, że moją stanowczość w życiu codziennym trzeba w pewien sposób okazywać również we wzajemnych relacjach damsko-męskich. Dziewczyna na prawdę należy do tych spokojniejszych(ale wie, czego chce), więc nie chciałem naciskać.

Ale z pewnością zapamiętam sobie to stwierdzenie, że dziewczynę można spłoszyć, ale w gimnazjum. Ja poszedłem za bardzo w drugą stronę.

Hehe, to oczywiste.
Wynika z faktu, że każdy może zmienić zdanie - nawet jeśli propozycja JEST ostateczna.
Na Twoim miejscu zadawał bym się z facetami, którzy mają na tyle oleju w głowie, by to wiedzieć.
Natomiast niekoniecznie z "nosorożcami" idącymi siłą inercyjnej bezmyślności, bo do tego można sprowadzić "waleczność".

Jak ją w policzek pocałowałem, to nie uciekła.

Nie ma się co zastanawiać nad tym, co może być powodem takiego obrotu sprawy-kilka kwestii już zostało poruszonych, które pewnie zaważyły.

Wydaje mi się, że gdybym był stracony już na 1 spotkaniu, to by na drugie się ze mną nie umówiła, więc możliwe, że przerżnąłem gdzieś po drodze.

Z pewnością brak stanowczości w działaniu naprzeciw kobiety. Ale rozmowa była w porządku i śmiesznie było. No nie wiem.

Będę jeździł na basen, bo to lubię i pewnie jakieś dwa zdania z nią zamienia - nie jestem chamem.
(Najchętniej bym powiedział, że zaproszenie na lody dalej aktualne, ale nie ma co. )

Muszę markowi_romkowi przyznać rację, że jeżeli dziewczyna od razu do spotkania podchodzi dość sceptycznie, to jest to nieuczciwe traktowanie tego, który przyszedł się starać

Wasze opinie oraz inna literatura pokazuje, że choć na początku trzeba rozmawiać, dobrze się sprzedać, to trzeba jednak zachować pewne kąski na następne spotkania.
Tajemniczość jest ciekawa. Ja bylem z pewnością otwarty, ale ona również wiele mi o sobie powiedziała. Nie ukrywam, że myślałem w pewnym momencie, że coś z tego będzie, ale życie toczy się dalej.

Ostatnia sprawa. W którym momencie na przyszłość poprosić o telefon. Przecież nie powiem prosto z mostu.

Król, przecież Ty na każdym kroku ciężko pracowałeś na to, żeby nic z tego nie było
1. zaproszenie przez fb (to jeszcze przejdzie, ale fb jako jedyny sposób kontaktu później to już klapa)
2. umówienie się na randkę przed jej pracą
3. brak nr telefonu
4. bardzo rzadki kontakt
5. czajenie się z propozycjami kolejnych spotkań
6. koleżeńska rozmowa bez śladu podtekstów
7. zero kontaktu fizycznego (buziak na pożegnanie w policzek to na dobrą sprawę gest koleżeński )
I pewnie sporo by się tego jeszcze znalazło

Kobiety lubią widzieć, że się facetowi podobają. Widzieć i czuć - nie się domyślać...
Kiedy wziąć nr telefonu? Jak najwcześniej. To coś zupełnie normalnego. Jeśli potrzebujesz jakiś wybiegów to proszę bardzo:
- żebym mógł sprawdzić czy dotarłaś do domu
- żebym mógł ci smsa na dobranoc napisać
- żebym mógł cię spontanicznie gdzieś wyciągnąć
- żebym mógł się z tobą skontaktować jak zapomnę rachunek za internet zapłacić
- bo wolę tradycyjne sposoby kontaktu
itp., itd....

Telefon - brać jak najszybciej, prędzej czy później będziesz to musiał zrobić, a tak już na początku wysyłasz sygnał, że jesteś zainteresowany. Przecież to nie jest wstyd, że ona Ci się podoba

Zgadza się. Ja uważam, że każda dziewczyna jak jest naprawdę zainteresowana, to jest w stanie wybaczyć facetowi naprawdę wiele wpadek.

Zgadza się, chłopaki. A jednak, jeśli się tego faceta praktycznie nie zna, to trudno powiedzieć, że on się podoba. Chyba, że mamy na myśli zainteresowanie fizyczne. Tyle, że to może łatwo zniknąć, jeśli facet, poza wyglądem, nic ciekawego sobą nie prezentuje.
Żeby facet zaczął się podobać - musi najpierw kobietę sobą zainteresować. Niewiele jest kobiet, które zainteresują się facetem zachowującym jak pierdoła...

Ad. 1. Poznaje - owszem. Ale dążenie do związku poprzez FB to chyba jednak nie ta kategoria wiekowa...
Ad. 2. Chyba boi się ze mną spędzać czas, więc wybrał taki termin, żeby nie musiał mnie za długo rozmową zajmować...
Ad. 3. Nie poprosił o nr?  Ciapa jakaś nie facet. Ja mam wszystko robić?
Ad. 4. Ile można czekać? Chyba mu za bardzo nie zależy. Trudno. Nie będę się narzucać.
Ad. 5. J.w.
Ad. 6. On mnie traktuje jak koleżankę to przecież nie będę z siebie robić desperatki i go molestować
Ad. 7. Facet ma 27 lat i nawet mnie nie dotknął. Coś chyba z nim jest nie tak.

Remi, a może jakiś złoty środek między dokumentnie koleżeńskim podejściem a desperackim ciągnięciem do łóżka?

Wiecie, co jest w tym wszystkim najlepsze. Ja jestem gościem, który ma 190 cm wzrostu, 95 kg wagi i trenuje siłową konkurencję lekkiej atletyki, ale pod tym względem jak widać jest cieniuśko-na razie.

Spotkania proponowałem- na to jedno mogę odpowiedzieć pozytywnie.

Czuję się trochę teraz, jak bokser po knock downie, ale wstanę z ringu, tyle , że nie w tej walce.

Tutaj sprawa upadła, za dużo czasu upłynęło. Gdyby była zainteresowana, to sama by wyszłą z inicjatywą, po mojej propozycji wyjazdu do kina (tak, jak wcześniej było z pizzą).

Rzeczywiście nie byłem jeszcze na żadnym spotkaniu z kobietą, ale wiem, że tematów do rozmowy nigdy mi nie braknie, bo wiem co sam sobą reprezentuję. Mówiliśmy oboje, nie tylko, ja nie wyłącznie ona.

Rzeczywiście tym elementem przeważającym, oprócz jasno i dobitnie wymienionych przez vinngę, która traci już cierpliwość mógł być wiek. Jestem 5 lat starszy, ale z reguły z racji postawy i budowy ciała dają mi 30

Rozwój tego tematu pozwoli mi rozwiać wszystkie wątpliwości. Piękna sprawa

1. FB to każda kategoria wiekowa dla poznania.
2. Skoro mi nie pasuje dany czas, to proponuję inny Nie jestem taka nieśmiała.
3. Nie poprosił o numer, a ja bym chciała, żebym znała, chyba sama zadziałam, to normalne.
4. Ile można czekać? On jest nieśmiały, ja to sama nie wiem jaka jestem, hihi. Ale poczekam, bo jak powiem koleżeństwo to już nie zadzwoni...
5. ?
6. Traktuje mnie jak koleżankę chyba - a mi się podoba - chyba będę płakać dzień i noc...
7. Facet ma 27 lat i nawet mnie nie dotknął - jest gejem czy jest normalny???

1 spotkanie czy drugie to zawsze koleżeńskie, bo jakie ma być - to rozmowy, troszkę uśmiechu, luz ale i skrępowanie. To przede wszystkim słowa, które budują pewność - ja się podobam, ja czuję się super, ja chcę więcej. A te słowa to dziękuję,proszę,  to pytania, to chęć poznania. Nic więcej.

Czy ja mogę poprosić numer do tego Pana Tylko wzrost jeszcze mi jest potrzebny i wygląd twarzy

A co do autora wątku to myślę, że brak mu doświadczenia z kobietami, obycia i tylko przebywając z nimi nauczy się jak je podrywać. No a może faktycznie nie było chemii? Troszkę za bardzo się cackasz wg. mnie, ale to zależy też od dziewczyny. Co kto lubi wiadomo. Po spotykaj sie troszkę z różnymi kobietami,ta powaga sytuacji odbiera Twoją spontaniczność. Może trochę luźniej to potraktuj jako naukę kobiecych zachowań, a nie relacje na całe życie

Ludzie szukają to co lubią, co na nich działa. I to się wie. Dlatego jedną z cech męskich jest nieprzewidywalność. To cecha rzadka, ale istnieje i jest wyjątkowa.
Czy wysyła wiecznie kwiaty, czy też w międzyczasie maila dwuznacznego, czy jest słodki a za dzień okropny, czy zrobi coś przemiłego, a kiedy indziej się wkurzy o coś na kobietę.
Ciekawym bardzo jak byś oceniła te kwiaty gdyby za 3,4 razem był list - uwielbiam twoje sutki i chcę je wziąść w usta, lub dostałabyś bilet na coś co kompletnie nie lubisz - żużel np.

A gdzie piszę o miłości od pierwszego wejrzenia, ja niby królewicz, który nie musi szukać równolatek bo ma więcej niż +- 3 letnią przy sobie kobietę?

Chyba negatywnie jesteś nastawiona, a czemu tak?

Myślę, że wątpię.
Cokolwiek ktoś napisze, może to pasować do konkretnej sytuacji jak pięść do nosa.
Koniecznym jest wysilić się  i sprawdzić osobiście jak jest.
Najprostszym i najbardziej skutecznych sposobem jest porozmawiać.
Wszelkie domniemania oparte na prawdach statystycznych nie dają obrazu stanu faktycznego.

Za niski ... God damn it Jak gotuje to za niski, jak wysoki to nie gotuje. Co za pech

Podobno.. My tez mamy oczy, nie zostałyśmy pozbawione wzroku w procesie ewolucji... Mnie osobiście trochę to irytuje jak średniej urody chłopak do mnie zagaduję... Wiem, wiem... zaraz ktoś powie, że za bardzo wymagająca ale ja mam za wrażliwy zmysł plastyczny żeby nie zwrócić uwagi na urodę. Jedno jest pewne: facet się musi nam podobać. Myślę, że jednak dużo bardziej pobłażliwie patrzymy na urodę mężczyzn niz oni na naszą. Jest to pokierowane tym, ze szukamy samca godnego do utrzymania potomstwa, a nie jak mężczyzna samicy a nawet samic do rozpłodnienia

Jasna sprawa. Ja nie wiem za bardzo co sądzą o mnie kobiety, bo tych relacji unikałem, ale jakby tak każda kobieta mówiła, to generalnie ciężko by było cokolwiek w tym kierunku zrobić.
Nie każdy wygląda, jak Sean Connery albo Edyta Herbuś...

Błagam Cię, nie porównuj nas do zwierząt. Moja szefowa tak mówiła o swoim mężu- mój samiec. Fakt, chłopy są wybredne na punkcie urody, ale i figury. O pewnych sprawach mężczyźni myślą często, a nwet bardzo często - to prawda.

Tak się jeszcze zastanawiam, że chociaż trochę musiałem jej spasować, skoro się ze mną umówiła. Przecież mogła mnie od razu zlać. Może to jest jedyny pozytywny element tej zabawy.

To rzeczywiście mógł być przeważający element.

Myślę, że pierwsze spotkanie powinno być zapoznawcze A potem to już zależy jak się spotkanie ułoży - wiadomo, że nie odrazu sex no ale chodzi o pocałunek np. jeżeli zaiskrzy między wami

ale za chwile piszesz....

Więc jak to jest. Chłop ma prawo być wybredny na punkcie urody, a nawet! figury, ale kobiety maja jednak oślepnąć?

Moim zdaniem to jest wasze zwykłe usprawiedliwianie się, a pomyśl jaką presje maja kobiety skoro media, gazety, internet kreują wyretuszowane, idealne kobiety, a jeszcze mężczyźni na okrągło trąbią że są wzrokowcami. Poza tym napisałam średniej urody... Tu nie chodzi o jakieś mega ciacho, ale skoro od kobiet się wymaga rodzenia dzieci i nienagannej sylwetki już miesiąc po ciąży, braku rozstępów czy cellulitu to by tez mamy prawo od Was czegoś wymagać   W Polsce niestety nie ma mody na chodzenie na siłownie przez mężczyzn, tak jak za oceanem. Tutaj jest moda na brzuch typu bojler i skarpetki w sandałach

Systematyka:
Królestwo     zwierzęta
Rodzina     człowiekowate

Jesteśmy zwierzętami co prawda z najbardziej rozwiniętą inteligencją, ale dalej biologicznie zwierzętami i należy o tym pamiętać. Niektórzy o tym nie pamiętają i uważają, że człowiek jest ponad wszystkim na ziemi dlatego ma pozwolenie na zabijanie zwierząt czy niszczenie natury. Może gdybyś zachowywał się jak na samca przystało i pokazał trochę swojego instynktu to potoczyłoby sie inaczej. Nie zrozum mnie źle, mi nie chodzi o to by rzucać się na kogoś bo taki jest instynkt, ale domena samca jest dominacja nad kobietą i Ty niestety tego jej nie pokazałeś.

Jedna mówi: mój misio, druga mój samiec. Ja osobiście nie znoszę jak facet mówi na swoja kobietę: moja pani. Co kto lubi

Whiskey, zdecydowałem się założyć na forum ten temat, bo zdaję sobie sprawę, że nie poradziłem sobie w tej ważnej dla mnie sytuacji i że potrzebna mi porada innych kobiet na przyszłość.

Wiem, że chcesz mi dopiec, ale nie napisałaś nic, co wyżej nie zostało już poruszone. Zwracając się do Was, sam uznałem swoją słabość i poprosiłem przez to o pomoc w tym zakresie - ot co. Kopanie leżącego nic tu nie da-sam sobie w stopę wcześniej strzeliłem.

Zgadzam się,od kobiet więcej się oczekuje pod tym względem i rzeczywiście presja jest spora-płeć piękna w końcu. Zwróć uwagę, jaką siłą mentalną dysponują kobiety-nie mam doświadczenia, ale zaczynam to dostrzegać i nigdy bym się tego nie spodziewał. Popatrz - krótka i nieudana znajomość, a ja naprawdę czuję się z tym źle...

No nie, na to się nie zgodzę, ale nie chciałbym sprowadzać tej dyskusji do teoretycznych rozważań. Nie w tym rzecz.

Porównanie do zwierzą z całą pewnością nie jest trafne.

Dziękuję jednak za uwagi. To, że nie udało się w relacjach z tą, jakże wartościową dziewczyną wynika między innymi z faktu, że jako chłopak 5 lat starszy od niej nie chciałem pokazywać żadnej dominacji, ale moją otwartość wobec innych - tym bardziej wobec dziewczyny, na której mi zależało. A że sprawa wygląda na dużo bardziej złożoną- no cóż, teraz za to płacę...

Wiskey moja żona, jednak tyś najlepszą z dam. Już mnie nie opuścisz, nie, nie będę sam. - sorrry - nie mogłem się powstrzymać

Nie, nie -to nie pokory muszę się uczyć. Tak by było gdybym podchodził do sprawy, jako prawdziwy król - samozwańczy ekspert i znawca tematu i wtedy jeśli dostałbym kosza, dopiero wtedy mógłbym uczyć się pokory.

Fakt, urzekła mnie ta dziewczyna, ale całą ta sytuacja boli mnie z tego względu,że przez lata mówiłem, że mnie się coś takiego się nie przydarzy!
Cierpi więc na tym głównie moja duma, bo nie mam argumentów, żeby się temu przeciwstawić. Polemika to moje drugie ja - wynika to z mojego charakteru i wykształcenia, ale nie tym razem.

Ok. Mówią, że duma wiąże się z pokorą,jednak nie zawsze.

Bezsilność mnie wkurza, ale whiskey,żono moja masz rację - sprawa jest zbyt błaha, żeby tak ją rozpamiętywać (choć istotnie widziałem w tej dziewczynie mój ideał) ...

To zło, muszę się tego wyzbyć.