zaborcza i zazdrosna...chce się zmienić

Ja raczej nie powatarzam ciągle, że coś tam uważam, że mam brzydkie...raczej to trzymam w sobie, bo wiem, że pewne rzeczy wyolbrzymiane są bardziej widoczne dla drugiej strony. Mój mężczyzna często mówi, że skoro przeszkadza mi to, że przytyłam to powinnam się wziąć w garść i poodchudzać. Wiem, że ma rację, ale idzie mi mizernie. Z jednej strony kocha mnie, ale wiem, że jego ideałem piękna nie jestem bo przytyłam 15kg w ciągu ostatnich 3 lat Kilka dni temu postanowiłam się wziąć w garść i zacząć o siebie dbać. Chcę też popracować nad swoją głową.

Mój mężczyzna prawi mi komplementy nadal widać, że mu zależy i mnie kocha.

To trochę wiem i nie panikuję.

Bardziej martwi mnie moje zachowanie. Czasami zaczynam wewnętrznie panikować i czytam jego maile smsy facebooka...chce się upewnić, że jest dobrze a kiedy znajduje cokolwiek to dorabiam sobie historię. Z tym chce walczyć. To mój można powiedzieć 2 poważny związek. Nie wiem w sumie jaka być powinnam a jaka nie. Nikt mi nie powiedział żyj sobą miej pasje i uzupełniajcie się. Dochodzę do tego powoli, ale ciężko mi się odnaleźć jak widzę, że mój mężczyzna tak doskonale radzi sobie beze mnie.

Chcę poukładać sobie w głowie, ale mam mega mętlik. Mam pracę. Prawie zero znajomych. Zero pasji a czas wolny po pracy najchętniej spędzam na kanapie odpoczywając i niby chciałabym coś, ale brak mi chęci. Teraz chcę to pozmieniać bo wiem, że to destrukcyjne. Szukam podpowiedzi inspiracji u innych bo sama działam po omacku.

Jest mi źle z moją figurą - zaczęłam działać - mam dietę i plan ćwiczeniowy -> teraz chcę wytrwać.
Chcę mieć pasję i szukam dodatkowego zajęcia...

ale czy to wszystko nie jest sztucznym działaniem? I tak miewam momenty, że wydaje mi się, że jestem najgorsza i nikt mnie nie lubi a moje starania są śmieszne.