Walczę o rodzinę i związek, czy starczy mi sił?

Nie zazdroszczę Ci tej sytuacji i wiem jak się czujesz. Sama jestem w takim momencie,ze czuję się jak zbity pies, ale ja powiedziałam tylko,ze będę czekać. Ty jesteś w gorszej sytuacji bo sa dzieci a ona jest Twoją żoną. Nie mam słów wsparcia dla Ciebie bo to nic Ci nie da. Musisz sam ocenić czy warto o nią walczyć bo ją naprawdę kochasz, czy chodzi Ci tylko o utrzymanie pełnej rodziny. Trzymam kciuki za słuszną decyzję

Może się za dużo kawy opiłem i mam omamy, ale z tekstu autora wynika, że to Szanowna Małżonka palnęła go w rogi.
W związku z tym, nawiązując do wypowiedzi Donny, a raczej ją parafrazując:

A ja Ci Tom powiem, że spieprzyła to co najważniejsze.
Pokazała Ci mając romans że nie jesteś dla niej tym jedynym.
Skrzywdziła Cie bardzo, zniszczyła Twoją wiarę w nią, no i rozbujała koło, które się toczy do dzisiaj.
Nie wybaczaj jej i nie zgadzaj się na to.
Bardzo dobrze Cie rozumiem.

Są różni mężczyźni, niektórzy potrafią odrzucić krzywdę i zacząć od nowa..
a są i tacy, którzy już na zawsze zapamiętają, że akurat ta kobieta nie jest ideałem dla którego... i tak dalej

Facet, rozumiem Twoją przeszłość, ale zwróć uwagę, w przypadku Twojego dzieciństwa to Twój ojciec zachował się tak jak się zachował. W Twoim związku to "Szanowna Małżonka" zachowuje się tak jak się zachowuje.*

* - Za wyjątkiem tego, że powinieneś już dawno palnąć w stół.

Ale ona również flirtowała i potem się wszystko wyklarowało. I teraz postanowiła ponownie sie pobawić, tylko dodając pikanterii....

Człowieku, Ty chyba jesteś z żelaza. Ale doskonale Cię rozumiem. Na pewno znajdziesz tu wsparcie.

Takie spostrzeżenie na gorąco: pomijasz, jak to nazywasz, "fazę rozpoznania", a szkoda, zastanawia mnie, czy były jakieś sygnały (musiały być...), na które można było zareagować, zanim było za późno. Słowem, kiedy to bylo jeszcze na takim, niestety już Wam znanym, względnie "bezpiecznym" etapie, jak Wasze poprzednie zauroczenia. Najwyraźniej coś poszło nie tak i sprawy wymknęły się spod kontroli

Co możesz zrobić? Nic. Może się mylę, ale im bardziej będziesz próbował ją zniechęcić do jej partnera, tym zacieklej będzie przy nim trwać, to naturalne. Zastosuj metodę "iluś tam" kroków, która krąży tu po Forum i wszyscy bardzo ją lubimy Bags, zapodasz?

Prawdopodobnie Twoja żona sama wróci do Ciebie i rodziny, jak tylko znudzi się swojemu partnerowi (ile on ma lat?). Dlatego nie dokładaj do tego pieca, być może samo wygaśnie. Co wtedy zrobisz, to będzie już tylko Twoja decyzja. Myślę, że postąpisz słusznie, taką mam nadzieję i za to trzymam kciuki.

W jaki sposób walczysz?poddałeś się,pozwoliłeś osobistej żonie legalnie wyjechać na sexwycieczkę z innym facetem.Zamiast jeżeli Ci na niej zależy pojechać po nią-walczysz biernie,czekasz-błąd.Żadna kobieta nie uszanuje,nie będzie wzdychać do faceta,który w podbramkowych sytuacjach "nie uderzy pięścią w stół", nie czujesz się wykastrowany? To chora sytuacja-Ty uprawiających sex z żoną,ona uprawiających sex z tym drugim w jednej płaszczyźnie czasowej.Gdzie w tym intymność,bliskość.Wybacz,ale nie gwarantuję Wam przyszłości wzajemne oskarżenia,licytacje kto był mniej i bardziej winien,kto czego nie zrobił i tak Was dopadnie w innym czasie i odbije się na związku.Zadbaj o własną godność.

Nic gorszego niż topienie się w iluzjach. To dobre dla dzieci które nie dociekają, skąd sie wziął królik w kapeluszu.
Żona Toma, też jest pod wrażeniem iluzji, wróci do rzeczywistości jak dostanie kopa w doope.
Tom, walczysz z wiatrakami.
Miej godność, nie czekaj na to czego nie strawi kochanek.

TOM, podobna sytuacja była w mojej rodzinie. Brat mojego ojca. Czekał aż jego pani wywietrzeją z głowy amory. jak wywietrzał jeden, to niedlugo potem był następny. To go bardzo niszczyło.
W końcu powiedział DOŚĆ. Znowu zaczął być sobą, bo wcześniej strach było patrzeć, smutny, przygnębiny.

Żona z niego nie zrezygnuje. Jak na razie jest w komfortowej sytuacji. Ty godzisz się na kochanka, pozwalasz się wyszumieć. Myśli że będziesz czekał do usranej śmierci. Nic jej to nie kosztuje. Ty płacisz za to cenę najwyższą.  Niszczysz samego siebie.
Żona wie, że nic nie wie? Ty dokonaj za nią wyboru.

Tom, miłość wymaga stanowczości.
Teraz przyzwalasz żonie na trójkąt.
Wie, że Ciebie nie straci, może sobie bezkarnie pobalować z kochankiem bo Ty... zawsze przebaczysz, zawsze czekasz.
To że pozwoliłeś jej na wspólny wyjazd z kochankiem,... to ze tak ochoczy krzyczałeś "nic się nie stało, kochanie nic się nie stało" to ustawia Ciebie na przegranej pozycji.
Stało się, zdradziła, oszukała, pokazała ze ważniejsze dla niej jest figlowanie z kochankiem zamiast dzieci.
Zmień te jej przekonanie o bezkarnym poniewieraniu Ciebie i dzieci.
Pamiętaj, że bezkarność rozzuchwala.

Nie zmienisz jej, taka już jest.
To co możesz zmienić to siebie, zawalczyć o siebie, o dzieci.

Spakuje się, kochanek wieczorem zabierze ją i jej tobołki do gniazdka ich miłości.
Ty i dzieci cieszycie się z uwolnienia od wybrakowanego modelu zony i matki.
DACIE RADĘ !!

Tylko wyłącz ją z obiegu rodzinnego, zanim narobi dodatkowych kłopotów.
Uważaj na wrobienie Ciebie w ojcostwo dziecka gacha.
Masz tylko 6 miesięcy od momentu kiedy dowiesz się że się urodziło.

Zbieraj dowody, wnoś sprawę o rozwód alimenty na dzieci może i Ciebie.
Czy się po tym obudzi ?
Chyba tylko to może ją obudzić ze snu, chociaż chyba prędzej kochanka.

Nie czekaj na jej decyzję, chwila nadzieji potem znowu rozczarowanie.
Psycholog dla niej ???
Jeżeli ma problem ze sobą to jej sprawa, nie dawaj się wciągnąć w te jej rozterki.
To raczej gra na zwłokę, moze kochanek nie potrafi się zdeklarować i potrzebuje jemu dać czas.
Wtedy dając jej czas, tak naprawdę dasz czas na podjecie decyzji nie żonie, ale jej kochankowi.

Czekałam na dalszy ciąg Twojej historii, strasznie utkwiła mi w pamięci. Nie jestem zaskoczona, że nadal tkwisz w tym zawieszeniu, i pewnie potrwa to jeszcze dłużej, nie jest łatwo przebudować sobie życie. Prawdopodobnie dotrzesz do kresu swojej wytrzymałości, w tej chwili jeszcze dość odległego, i sam będziesz zdziwiony, ile wytrzymałeś. Ale nie będzie to przyjemne uczucie.

Jeżeli Twoja żona nie chce mówić o tamtym, żeby Cię nie ranić, to nie chcę Cię martwić, ale raczej dobrze im się układa, póki co. Uważasz, że żona nie umie sobie wyobrazić, że mógłbyś jej przebaczyć - ale czy ona tego w ogóle chce? Moim zdaniem dobrze wie, że przyjąłbyś ją z otwartymi ramionami, w związku z tym ma to gdzieś. Nie szanuje Cię, bo jest Ciebie totalnie pewna, nawet w takiej sytuacji, w której już dawno powinieneś pokazać jej plecy. Tak na marginesie, pamiętaj, że poczucie bezkarności rozzuchwala i demoralizuje. Teksty typu "nie zasługuję na ciebie", "znajdziesz kogoś, kto jest ciebie wart" i tym podobne ohydne manipulacje masz dopiero przed sobą.

Niestety powiedziałabym, że Twoja żona ostatecznie nie będzie ani z Tobą, ani z tamtym, ale może się mylę.

Ogólnie doskonale Cię rozumiem, i dobrze Ci życzę, aby wszystko ułożyło się po Twojej myśli. Odzywaj się jeszcze. Powodzenia

Ja Ty ją musisz bardzo kochać, że wystarcza Ci nędzny ochłap.
Ty nie szanujesz samego siebie, nie licz że ona będzie Cie szanować. Skończy się ten romans, zacznie drugi z Twoim cichym na to przyzwoleniem, bo dla dobra dzieci.
Ty wierzysz? To goowno prawda. Ona by odeszła i w doopie miałaby dzieci, tylko boi się, że motylki wyfruną z brzuszka kochasia i zostanie na lodzie.
Chłopie jak masz jaja, to walnij pięścią w stół, zabierz manatki i zostaw ją w tym bajzlu. Pokaż, że jesteś facetem, a nie ciepła kluchą.

No tak Autorze to są konsekwencje Twojego Flirtu...
Choć nie jestem wcale za "oko za oko"
Że jak On coś zrobi... to Ona musi mu oddać tym samym.
Powiem tak: mnie zdradzono,ale ja nigdy w odwecie tego
nie zrobiłam, bo On.....

Cóż Ci życzyć...hmm

Myślę, że przez to, że wychowywała cię tylko matka, reagujesz typowo po kobiecemu. Postaw tej swojej żonie twarde warunki, niech nie poniża ciebie i nie dołuje . Trzeźwo - to skończy się tak, że ten młodzieniec prędko kopnie ją w dupencję i wróci. Natomiast, co ty wtedy zrobisz to już zależy od ciebie. Ja na twoim miejscu na pewno nie otworzyłabym ramion na całą szerokość. Nie pozwoliłabym wrócić do domu. Przetrzymałabym ją przez miesiąc albo i więcej. Niech jej się zimnej wody do tyłka naleje, wtedy zacznie szanować co ma i kogo ma. Dopóki zyje z tym matołem nie pozwoliłabym zabierac dzieci, widzenia w wyznaczonym czasie i w wyznaczone godziny, i tylko w domu, nie dałabym również zawlec się do łóżka w tym okresie. Bo oprócz tego co ona robi tobie, to jeszcze robi to dzieciom. Ona ma spodnie w tym domu i musisz to odmienić, oczywiście zero agresji. Spokój,  lód i wyrachowanie. Dystans na odległość kija i nie pokazuj jej, że cierpisz i jest ci potrzebna.