Problem z przyszłymi teściami

ojciec twojego chłopaka normalnie wykorzystuje,dlaczego inni mają po 2 tysiące a on tylko 800 zł? jest to legalna praca czy na czarno?

ja też uwazam jak Cyniczna,zerwać kontakt i tyle

jakie ma większe koszty? na cały etat go zatrudnia? jeśli tak to chyba jakies przepisy go obowiązują
a tak nawiasem mówiąc najlepiej byłoby gdyby Twój chłopak znalazł inna pracę,chociaż  wiem że z tym trudno jest

Szukał pracy w innej firmie budowlanej, ale  gdy jego ojciec sie o tym dowiedział, pojechał do właściciela tamtej firmy, powiedział mu, że P. się do niczego nie nadaje i że lepiej go nie zatrudniać.
Teraz mój narzeczony stara się dostać do wojska. Czeka na telefon z WKU. Jego matka cały czas mówi mu, że ma nie iść do wojska, bo co ona zrobi bez niego (P. przez 4 miesiące będzie zjeżdzał tylko na weekendy).

Ma 15-letnią siostrę.

Jego matka tak mówi, bo przez całe życie to P. jej ciągle pomagał. Tak jakby zastępował jej męża. Ojciec P. jest takim weekendowym alkoholikiem. Jak w piatek zacznie pić, to w niedziele wieczorem kończy. Gdy wróci w pracy to wiecznie niezadowolony z tego, co mu zona przygotowała do jedzenia. On w domu nic nie robił, wysługiwał się P. albo jego siostrą.

Ojciec dobrze ja traktuje. Nie wyzywa jej, mówi do niej: "Słoneczko" itp. No, i jak coś od niej chce to potrafi powiedzieć do niej: "proszę".
Z matką jest odwrotnie, bo ciągle krzyczy na nia, zabrania jej chodzić do koleżanek, wyzywa ją od grubasów...

Toksyczna rodzina.

Własnie też sie tego obawiam, chociaż jak na razie niesłusznie. Dzieci go uwielbiają, ja mam mlodszego brata i nigdy P. się źle do niego nie odezwał.
A ojca P. dzieci nie lubią, gdy go widzą od razu płaczą. Boją się go.

Trzyma sie, bo pracuje u ojca. Dopóki nic nie znajdzie innego, będzie sie trzymał dalej. Ale już zapowiedział, że gdy znajdzie pracę, będzie ich odwiedzał raz na rok.

Tego nie wiem, ale uważam, że nie warto skreślać człowieka, tylko dlatego, że ma złych rodziców. Muszę być czujna i uważnie patrzeć na jego zachowanie w przyszłości.

zdarzają się też w porządku teściowie:>

Konfliktu z Koreą-jak nic dostaną Polacy bilet na pole bitwy.

w odpowiedzi "czegoż więcej potrzeba"?, o ciepłym mieszkanku i emeryturce-to nie jest kolorowy zawód, bez powodu mundurowi nie sięgają po alkohol

Nie wiem, bo nie napisałaś - ale czy Twój chłopak jest jedynakiem?
Wydaje mi się, że jeśli tak - to dlatego jest taka nadopiekuńczość ze strony jego matki.  Przesadza kobieta i to bardzo, dalej tam nie czytałam do końca, no ale mnie samej byłoby nawet krępujące widzieć swojego dorosłego syna nago przed sobą...A jeśli ma rodzeństwo - być może dla matki jest upragnionym królewiczem, wiem ze to zabrzmi bardzo dziwnie, ale są takie matki, które zawsze marzyły o syneczku, wychuchanym, zadbanym, a jeszcze jak jest podobny do ojca z młodości.....Oczko w głowie.

Jeśli chodzi o ojca - miałam podobnego (świeć Panie nad jego duszą, bo umarł mi na rękach i już tle lat minęło od tego zdarzenia, a ja nadal za nim płaczę). Są tacy rodzice, szczególnie ojcowie, którzy stawiają bardzo wysoką poprzeczkę swoim dzieciom. Mój zmusił mnie do tego, żebym w wieku 3lat!!!! dała mu szacha w szachy heksagonalne i już musiałam grać na pianinie hymn polski z nut. A gdy miał opowiadać mi bajki, to on uczył mnie potęg!!!!! Ja nawet do zerówki wtedy nie chodziłam. Będąc dorastająca dziewczynką musiałam mu pomagać nie na działce - a w polu, tachając słupki betonowe. Ty wiesz ile one ważyły????To sobie wyobraź co było dalej.... Ale wiesz, patrzę na to z perspektywy czasu - dał mi szkołę życia i pomimo, że sporo łez wylałam i nerwów zjadłam - jestem mu wdzięczna. Bo wyrosłam na "tak mi się wydaje bynajmniej" dobrego człowieka i obywatela i szanuję rodziców i inne starsze osoby. A nie to, co teraz się słyszy w innych przypadkach, jak dzieci odnoszą się do rodziców, do szkoły, do pracy.

Tutaj na pewno - to co ojciec Twojego nażeczonego robi, to nie jest ani sprawiedliwe, ani łatwe. Ale czy zwróciłaś uwagę w jakim momencie się zmienił jego stosunek do Twojego chłopaka??? Wtedy, gdy zobaczył, że syn potrafi sam na siebie zarobić, że jest samodzielny i potrafi zachowywać się jak dorosły człowiek. Ojciec faktycznie niesłusznie postępuję dając mu marną wypłatę. Bo moim zdaniem, owszem mógłby mu dawać te 800 zł do ręki, a resztę składać mu na konto chodźby na samochód, czy wesele czy coś innego. Ale zauważ też coś innego - że co niektóre synalki nie szanują tego co dostaną od rodziców, to tzw. łatwo przyszło,łatwo poszło. Dla Twojego chłopaka to jest szkoła życia, szkoła przetrwania. Ale uwierz - bynajmniej TY będziesz miała 100% pewność, że potem nie wyjdziesz za mąż za jakiegoś fajtłapę, który będzie tylko patrzył, żeby mu ktoś dał coś pod nosek.

Z czego wynika taka postawa surowego ojca????

U mojego był to wynik wychowania przez swoją matkę i rodzeństwo, sam był tak traktowany (bo dziadek umarł , gdy mój tata miał 3 latka), poza tym stary rocznik, inne przyzwyczajenia. Nikt mu bajek nie opowiadał, to o on również nie umiał. Chciał ze mnie zrobić geniusza, choć potem do szkoły muzycznej nie chodziłam. A na studia poszłam dopiero po jego śmierci, co było po części związane z tym, żeby utrzymać rentę rodzinną i pomóc mamie.

Wiesz - chcę Cię w tym miejscu uspokoić i podobnie jak pozostałe forumowiczki - poradzić, abyś była motorem napędzającym w tym związku i przekonała swojego przyszłego męża, aby starał się szukać pracy po to, abyście mogli zamieszkać razem z dala od rodziców jednych i drugich. Ale - nie palcie mostów, bo bądź co bądź - rodziców ma się tylko jednych. Wręcz odwrotnie postarajcie się z całych sił żyć własnym torem, żeby być szczęśliwymi a jednocześnie udowodnić rodzicom, że sami również potraficie - nawet bez ich pomocy. Zobaczycie oboje, jacy będą dumni!
Tym bardziej, że nie macie rodziców patologicznych, kochajcie ich i szanujcie pomimo wszystko. Wiem, że spora dawka tej goryczy z ich strony daje się we znaki. Ale macie oboje to szczęście, że są zdrowi, młodzi i że są oboje! Mnie ojciec osierocił gdy miałam 21 lat i życiowy start przed sobą. Gdyby żył - na pewno teraz moje życie wyglądałoby o wiele, wiele lepiej. Bo z chwilą gdy go brakło - mój chłopak (z którym chodziłam 7 lat) - po ślubie okazał się zwykłym gnidą. I jak tylko poczuł, że nie ma już władzy mojego ojca, a czuł do niego spory respekt - zniszczył moje życie totalnie!

Witam was serdecznie ,otóż mam problem z matką mojego chłopaka .Więc zaczne tak mieszkam z nim w jego domu i jego matką nie w swoim mieście ,mam synka 4 lata to nie nasz wspólne dziecko wszysko było fajnie puki nie przywiozłam tu dziecka i się zaczeło .Jego matka zaczeła mi wyzywać dziecko od różnych nic jej nie pasuje a ostatnio miesiąc temu mnie zezwała od szmat ,suk mój chłopak pracuje i jest w domu na soboty wiec mowił olej ją .Powiem tak wogule z nią nie gadam ignoruje ją tak jak ona mnie ale ona szuka wojny i gada ze ma syf itd potrafi po mnie myć ,ona umie ponoć najlepiej z mojm chłopakiem gada bo to w końcu jego matka ale potrafi na mnie nagadać albo ze dziecko placze skacze wiec ja 4 latka do sufitu nie uwiąże albo dam mu seriale tak jak ona ogląda .Jej słowa potrafią paść typu tam za drzwi albo skąd przyszliście to sie skończy itd .Nie wiem co robić stałam się nerwowa nie dam sobą pomiatać i sie z nią pewno nie pogodze .

aniulka rozumiem dobrze?
-jestes caly tydzien sama, a "chłopak" na wekendy?
-to nie jest jej wnuczek tak?
-nie pracujesz?
Skąd przywiozłaś dziecko? Od dziadków? Mieszkał bez ciebie?
Ty mieszałaś u faceta, bez swojego dziecka, 'aż go przywiozlaś"? To znaczy ile był bez ciebie?

Tak dokładnie znamy się 3 lata on jezdził do mnie padła propozycja bym zamieszkała ok teraz mieszkam tam poł roku dziecko moje było jak z nim zamieszkałam tydz w szpitalu i po niego pojechaliśmy by zabrac odrazu rzeczy powiem tak gdy nie było małego było ok jak dziecko przywiezlismy chlopak poswiecał mu duzo uwagi zabawy itd i potem zaczeło sie wyzywanie dziecka ty taki owaki a ostatnio i mnie ona jest świeta uwaza ze robi najlepiej ok tyle ze jak moj chłopak jest w domu to tego nie ma on tez gada ze jej odjebało mam ją olać.Obecnie mam zasiłek poł roku jeszcze wiec nie pracuje a potem przedszkole i praca.Pozdrawiam

Aniulko, co bym zrobiła? Po pierwsze i najważniejsze nie napraszałabym się komuś, kto nie życzy sobie mojej obecności w swoim domu. Ty od pół roku słyszysz, że ani Ty, ani Twoje dziecko nie jesteście tam mile widziani i naprawdę nie wiesz co zrobić, aby zmienić swoją sytuację?

A fragmentu o "napluciu w ryj" nawet nie skomentuje, bo taki pomysł świadczy tylko o poziomie pomysłodawcy...

Aniulka, a na razie niszczy Ciebie i Twoje dziecko. Naprawdę jakikolwiek facet jest wart tego, abyś pozwalala swojemu dziecku wychowywać się w takich warunkach? Że nie wspomnę o Twoich nerwach. Matka Twojego chłopaka nie chce z Tobą mieszkać - i ma do tego prawo. Ale najbardziej na tym wszystkim chyba cierpi Twoje dziecko.

I tam sobie myślę - jako żyję, nie spotkałam mężczyzny (prawdziwego mężczyzny, a nie takiego co tylko ma taką płeć biologicznie), który dla własnej wygody naraża na najmniejsze nieprzyjemności kobietę, która kocha, czy jej dziecko...

PS. Używaj w swoich postach znaków interpunkcyjnych i staraj się pisać poprawnie - to ułatwi czytanie Twoich wypowiedzi.

Dokładnie, nocnalampka dobrze pisze.

Aniulka, sorry, ale Twój facet jest głupi jak but. Zamiast się wysilić, zakasać rękawy i zrobić coś (czyli najlepiej wyprowadzić się), żeby nie narażać Was na takie akcje jego mamy, to on zamiata problem pod dywan i próbuje Cię zmanipulować tak, żebyś zrobiła po jego myśli.

Napisałaś "nie dam sobą pomiatać". No przecież dajesz, bo tam mieszkasz.
Dlaczego się na to godzisz?

A ona - matka jego - głupia też jest, co widać po poziomie jej wypowiedzi, ale... "wolnoć Tomku w swoim domku".
Ona jest u siebie.

Tak dokładnie on gada nie rób wojny więc sie nie odzywałam ,ale tez nie mam lat 15 i czas najwyższy by jej zwrocić uwage .Ja rozumiem to że nie jestem u siebie ,ale jego matka też powinna mieć szacunek do nas a dla niej jest tylko jej syn co nie zrobie jest źle.Myśle że i mój facet też jej ulega skoro gada tylko olewaj ją i nic więcej .Najlepiej będzie się wyprowadzić tyle że jemu nie pasuje ,z tego względu że  matka ma przepisać mu domek na niego .Nieraz mu mówiłam odezwe się powiem jej jakie ma zachowawnie ,wtedy on nie gadaj do niej nic a sam też jej nic nie powie .Może i on też mnie nie traktuje normalnie ,skoro jej się nie postawi.

Dokładnie masz racje ,myśle że powinnam mu dobitnie powiedzieć że albo ja jestem dla niego ważna i dziecko ,albo będzie z mamą i z domkiem a facet ma 39 lat nie jest mały i można wynająć nawet mały kąt ,jeśli się nie zgodzi to odejde ,nie będe cierpieć ja a tym bardziej dziecko.

Ale nie uważacie że jego matka ma być prawo zła, za to że syn zamieszkał w "jej" domu z kobietą i dzieckiem?

nokia, ale chyba każdy z wypowiadających się właśnie to powiedział - matka ma prawo nie chcieć w swoim domu ani Aniulki, ani jej syna. I ma pełne prawo wyrażać swoje niezadowolenie - jak to robi, to już kwestia jej kultury osobistej. Ale ona jest u siebie. Aniulka nie. Więc jeśli chce chronić siebie i swoje dziecko, to nie powinna mieszkać tam ani chwili dłuzej.

No, cóż ponoć tylko krowa nie zmienia zdania. Odwidziało jej się i co z tym zrobisz, na siłę będziesz tan siedzieć? Moja mama i moja teściowa to anioły są w porównaniu z Twoją teściową(?), ale w życiu z nimi nie chciałabym mieszkać. Spokój nie ma ceny.

Przytoczę pokrótce znaną mi historię. Dwie fajne dziewczyny bardzo się lubią(szwagierka i bratowa) dopóki 3 latek(syn jednej z nich) nie zaczyna pokazywać rogów. Nie było różowo. Jacy my dorosli jestesmy śmieszni...Po prostu dzieci hałasują, a niektórzy chcą mieć spokoj. Cudze dzieci drażnią.
Wyprowadzają się na swoje i znowu sielsko w domu.

zmienię temat czy uważacie, że przepisany majątek(np mieszkanie w bloku) na samego meża to takze sprawa która powinna mnie dotyczyć?czy to tylko jego sprawa?
nie chcę aż takiej odpowiedzialności, bo w bloku mieszka babcia męża. chodzi mi o dochowywanie trudnej staruszki.
dowiedzialam sie o tym dzisiaj, zgłupiałam.

hej!
wydaje mi się, że w sytuacji, kiedy z teściami są aż takie problemy, najlepiej dać sobie z nimi spokój, naprawdę ;/ nie ma sensu ciągnąć relacji które są toksyczne i przynoszą tylko łzy i niesmak

U nas problem był głównie z teściem, bo teściowa starała się jednak jakoś łagodzić te konflikty. I jej otwarcie powiedziałam, że takie zachowanie jest dla mnie niedopuszczalne i nie wyobrażam sobie, jak można tak wyzywać i wykorzystywać własne dziecko. Próbowała trochę teścia bronić, ale w końcu przyznała mi rację. U nas stosunki z teściem baaaardzo się zmieniły jak mąż przestał pracować u nich w firmie- od razu było lepiej, nie było pretensji, wyzwisk itd. No i dziecko dużo zmieniło, teściowie zupełnie inaczej spojrzeli na nasz związek i na własnego syna.

Otóż mój narzeczony zmienił pracę, nie pracuje już z ojcem.
Gdy powiedział ojcu, że to koniec i że po dwutygodniowym okresie wypowiedzenia idzie pracować gdzie indziej, jego ojciec zdenerwował się na tyle, że zwolnił go już następnego dnia. Następnego dnia P. (mój narzeczony) dostał świadectwo pracy. Było to 24 maja. Od tej pory P. nie dostał od ojca pieniędzy za przepracowane dni w maju.
Narzeczony miał zacząć kolejną pracę od 10 czerwca (dlatego chciał ten dwutygodniowy okres wypowiedzenia). W związku z tym chciał zarejestrować się w UP (na świadectwie pracy miał napisane, że zwolnienie nastąpiło z winy pracodawcy, likwidacja stanowiska), ponieważ chciał dostawać zasiłek za to, że sam znalazł sobie pracę. W UP okazało się, że jego ojciec jeszcze go nie wyrejestrował (było to 6 czerwca). Tłumaczył to tym, że miał nadzieję, że jeszcze P. wróci do niego do pracy. Mój P. się zdenerwował i zapowiedział ojcu, że już więcej do niego nie pojedzie, a jak go gdzieś zobaczy, to będzie udawał, że się nie znają. Później była taka sytuacja, że ja musiałam pojechać do swoich przyszłych teściów, pojechałam sama, bo mój narzeczony nie chciał. Wtedy jego ojciec zrobił mi awanturę, miał pretensje o to, że nic nie wie o swoim synu, że nie wie nawet, gdzie idzie do pracy (fakt faktem mój narzeczony nie powiedział mu gdzie będzie pracował), że żyjemy sami bez niego i że się nie dzielimy z nikim swoim życiem.
Teraz praktycznie codziennie dzwoni jego mama z płaczem (!) i pyta P. dlaczego nie chce już utrzymywać kontaktów z ojcem, mówi, że mój narzeczony powinien przyjechać i pomóc w czymś ojcu, po to aby ojcu się zrobiło miło. Mój narzeczony zwykle się wtedy rozłącza i z nią nie rozmawia.
Zbliża się dzień ojca, a moj P. powiedział, że swojemu ojcu nic nie podaruje i do niego nie zadzwoni z życzeniami, tylko da prezent mojemu tacie, bo jak sam powiedział: "twój tata przez miesiąc pomógł mi więcej niż mój przez całe 21 lat" (faktycznie, moj tata bardzo mu pomógł, dał mu swój samochód i pieniądze na paliwo, aby mógl dojeżdzać do pracy). Gdy to usłyszałam, to z jednej strony ucieszyłam się, bo fajnie, że tak myśli o moim tacie, ale z drugiej strony było mi przykro. Chciałabym, aby mój P. miał normalne kontakty ze swoimi rodzicami. Fajnie byłoby jeździć do nich np. w niedziele na obiad czy w sobotę na kawę. Gdy wspomnę o tym mojemu narzeczony, on mówi, że nie chce tam jeździć i żebym go nie namawiała, bo to i tak nic nie da i że sama bez powodu też mam tam nie jeździć. Chcę jeszcze dodać, że P. do swoich wujków czy cioc jeździ bardzo chętnie. Z jednym wujkiem mamy tak dobry kontakt, że zawsze dzwonimy do niego, gdy mamy jakiś problem, a on do nas, gdy czegoś potrzebuje.
Ostatnio rozmawialiśmy również o naszym ślubie. Moj narzeczony powiedział, że najlepiej by było, gdybyśmy zamiast wyprawiać wesela, pojechali na jakąś wycieczkę (coś w rodzaju podróży pośubnej), bo powiedział, że on nie będzie się bawił z rodzicami na jednej imprezie i że nie ma zamiaru im za nic dziękować.
Chciałabym, żebyście mi coś doradzili. Czy mam zaakceptować decyzję mojego narzeczonego i odciąć się od przyszłych teściów czy wciąż go namawiać, aby zmienił swoje podejście ?

Właśnie dzisiaj te słowa powiedziała do mnie moja mama, z tym, że w liczbie mnogiej. Według niej powinniśmy być w porządku, jeździć do nich raz na jakiś czas, dzwonić i pytać, co u nich. Wtedy odwdzięczą się tym samym. Dlatego napisałam tego posta, chciałam poznać opinie innych osób, a tak po za tym jej słowa dały mi trochę do myślenia, bo przecież to są rodzice P., innych rodziców nie będzie miał.

Dziewczyny, doradzcie co teraz. Wczoraj ok. 22, gdy bylam mówiąc delikatnie ze swoim narzeczonym w intymnej sytuacji, zadzwonił ojciec Pawła i powiedział, że matka teraz zalewa się łzami, że nie przyjeżdża i że mój narzeczony Ma w tej chwili przyjechac, bo matka zaraz dostanie zawału albo padaczki, bo jest tak bardzo zrozpaczona. Paweł oczywiście od razu się ubrał, pomimo tego, że tlumaczylam mu, że jest pozno i że to celowa zagrywka z ich strony, zaproponowalam, że jutro rano do nich pojedzie, ale nie posłuchał mnie i od razu pojechal. na miejscu okazało się, że nikt nie płacze, każdy jest w normalnym stanie. Gdy Paweł zobaczył, że jest wszystko ok, chcial wrócić do domu, lecz jego matka go zatrzymała i tym razem zaczęła płakać. Mowila, że Paweł zostawił ją sama, że ona mu pieluchy zmieniała, a on tak się odplacil, że poszedł sobie mieszkać z inna dziewczyna. Wspomniała również o tym, że chciała się nim opiekować po operacji, ale on wolał, żeby go jakaś obca (czyli ja) przebierala i myla. Teraz mój narzeczony ma wątpliwości, czy dobrze zrobił, że ze mna mieszka, bo jego matka teraz jest taka samotna. Tłumacze mu, że to co ona mowila jest totalnie bez sensu, ale on zachowuje się tak jakby mnie nie słuchał. Dzisiaj, gdy jechal do pracy nawet mnie nie pocałował na pożegnanie i pojechal pierwszym autobusem pomimo tego, że następny bardziej by mu pasował. Dziewczyny, powiedzcie o co mu tym razem chodzi, bo już go nie rozumiem i nie wiem jak mam się zachować.

Zgadza się, matka cierpi, lecz jej cierpienie jest bez sensu. Pewnie wciąż chciałaby zmieniać mu pieluszki. Nie może się pogodzić z tym, że jej syn jest dorosły i ma swoje własne życie. Gdy jeszcze pracował z ojcem, to codziennie go widzieli, a teraz wcale tam nie jezdzimy i oni nic o nim nie wiedzą, więc wariują.
Nie rozumiem jak to jest, że rodzice tak potrafią uprzykrzyć życie swojemu dorosłemu dziecku. Dlaczego nie dają mu spokojnie żyć ?