problem - facet kontra rodzice

Lena właśnie tego się obawiam.. a ja jako jedynaczka mam świadomość tego że na starość będę musiała im pomóc.
A po ślubie będzie gorzej .. bo to już dom, dzieci itp.    A naprawdę mimo tego iż bardzo go kocham to ta cała sytuacja mnie przerasta.  Wczoraj jak wyskoczył z tym pociągiem to później w aucie słowem się do niego nie odezwałam i całą noc o tym myślałam.. Najgorsze jest to że on nie widzi w sobie problemu.. wydaje się mu że moi rodzice powinni nad nim skakać jak nad jajkiem.. a przeciez to oni są starsi i powinno być na odwrót

chcesz odejsc?

eh .. wiesz, nie wiem czy to jest powód do rozstania. Bo on jest (dla mnie) bardzo dobrym człowiekiem. Tylko taa jednaa cholerna rzecz ! ... w której wydaje mi się że jestem bezsilna.

a spytaj go jak on sobie wyobraża choćby spędzanie swiat po slubie?
nie mówiac o uroczystościach typu chrzciny i takie tam
zresztą tu problem jest taki że on Twoich rodziców po prostu nie akceptuje

Nie, to nie jest normalne.
Normalne by było, gdyby on tolerował Twoich rodziców. Nie musi ich uwielbiać, ale szacunek MUSI do nich mieć.
I Ty, jak już napisałam wcześniej, powinnaś od niego tego wymagać.

Swoja droga, masz wspaniałych rodziców, skoro mimo tak bezczelnego zachowania Twojego partnera, wciąż zapraszają go do siebie do domu. Moi już dawno by mu zatrzasnęli drzwi przed nosem.

Kiedyś niby z nim rozmawiałam na ten temat - i On chce pogodzić wszystko - raz u mnie raz u niego. ale coś mi się wydaję że z przewagą U NIEGO.. bo zapewne zimną będą (według niego) zbyt wielkie zamiecie aby do mnie dojechać.. - zawsze znajdzie jakąś wymówkę.

Tylko że kurcze jego rodzice mają 4kę dzieci .. a jak ja zaczynam mówić coś o świętach u mnie - to zawsze jest gadka "jesteś typową jedynaczką", ale kurcze ! no jestem.. i nie wyobrażam sobie aby moi rodzice w święta sami byli !

Dlaczego Twój narzeczony nie lubi tak bardzo przyszłych teściów?

Sytuacja identyczna jak z niecierpianymi teściowymi. Synowe, w tym i ja, potrafimy wymieniac godzinami czym nam na odcisk nadepnięto.

Facet będzie zmieniał temat, bo przed ślubem nie chce draki. Wie, ze obstajesz za rodzicami i złego słowa na nich powiedziec nie dasz. Ja bym mu pozwoliła wylac całą żółc teraz, bo im dłużej w sobie dusi tą urazę, tym gorzej.

Dasz radę wziąc na klatę ewentualną prawdę? Tutaj potrzeba mnóstwo obiektywizmu.

Alimak87 spróbuj wysłuchac, ale tak na spokojnie racji przyszłego męża. Następnie dogadajcie temat odwiedzin u swoich rodzin, ich u Was. Jeśli nie masz prawka, to postaraj się o nie. Możesz rodziców odwiedzac sama. Ja tak robię i dobrze mi z tym. Mąż nie dyktuje mi ile mogę tam przebywac, ja jemu nie zabraniam odwiedzac swoich. Nie musimy kochac czy lubic teściów, ale bądźmy ludzcy i nie ograniczajmy tego prawa współmałżonkowi. Twój mąż powinien to zrozumiec, a jeśli nie to obyś nie podzieliła losu mojej teściowej. Od lat nie widziała rodzeństwa, bo pan i władca ( teśc) ich nie toleruje.

I jak drogie netkobietki, zobaczyłyście jak to jest z perspektywy drugiego małżonka?

Alimak albo lepiej Kamilo - przeczytałam Twoje wpisy, bo coś mi spokoju nie dawało. Wystarczyło kilka zdań o narzeczonym  i już mam przerażenie w oczach. Innym tak trafnie doradzasz, a toksyczności swojego mena nie dostrzegasz. To chory człowiek, ma zadatki na despotę, tyrana. Manipuluje Tobą, jest jak bluszcz, toksyczne zielsko.

Odniosłam wrażenie, że on chce zagarnąc Alimak tylko dla siebie. Jak już ją odseparuje od rodziców, pokaże swoje prawdziwe oblicze. Teraz zgodził się na terapię, co automatycznie nie oznacza jej sukcesu. Facet ma problem z kontrolowaniem agresji. U takich osób co jakiś czas występuje tzw. faza miesiąca miodowego. Będą jak do rany przyłóż, by za jakiś czas znów powrócic do swojej prawdziwej natury.

Alimak, czy ta terapia obejmuje również Twoją obecnosc? Przepraszam, że tak rozdrapuję temat, ale jesteś jeszcze przed podjęciem finalnej decyzji. Teraz nie będzie ona miec aż takich skutków, jak za ileś tam czasu.

Alimak, niegłupia dziewczyna z Ciebie, więc zaskakuje mnie, że facet Cię leje, a dla Ciebie podstawowym problemem jest jego niechęć do Twoich rodziców... Sama trwasz w związku takim, z którego innym radzisz (i dobrze radzisz) uciekać! Poczytaj raz jeszcze wątki dziewczyn, które piszą o życiu z domowym oprawcą i uświadom sobie, że to jest Twoja przyszłość z tym człowiekiem. Szkoda Cię dla niego.

Rozumiem, że temat tego wątku jest tematem zastępczym. Że prawdziwy problem, to w jaki sposób jesteś traktowana i dajesz się traktować przez chłopaka, zamiotłaś pod dywan.

Nie rozwiążesz problemu relacji rodzice-chłopak bez rozwiązania głównego, podstawowego, problemu.
W różnych Twych postach przeczytałam, że już byłaś pobita przez niego, że podejrzewasz go o zdradę, że szantażuje Cię, że "dobrze" jest między wami, gdy jesteś cicha i potulna.

Jedyne na co masz bezpośredni wpływ, to na własne zachowanie. Na razie jednak udowadniasz swemu chłopakowi, że nie musi się z Tobą liczyć, nie musi Cię szanować. Jeśli Ciebie ma za nic, to czemu ma szanować i liczyć się z Twymi rodzicami? On Ciebie i Twych rodziców traktuje tak, jak na to Ty mu pozwalasz. Czemu na takie zachowanie względem siebie i swych rodziców pozwalasz? Czemu na podobne zachowania pozwalałaś w poprzednim związku? Dlaczego samą siebie tak nisko cenisz?

Dziękuje Wam wszystkim.  Nawet nie wiecie,  jak miło mi się zrobiło kiedy odpowiedzieliście? jednak fajnie tak się na forum wygadać (a nie tylko dawać rady).

Zacznę od początku:

"Chaber05" dlaczego nie lubi moich rodziców ?! hmm nie wiem bo mówi, że niby lubi. Moja mama zawsze specjalnie przygotowywała dla niego obiadki (jak w zegarku czekała kiedy przyjedziemy), zawsze dawała jakieś wałówki (wiadomo.. rodziców jedzenie najlepsze ), ojciec tak samo .. zawsze na Nas czekał.. nigdy nie powiedzieli przy nim złego słowa. Można powiedzieć, że robili ?dobrą minę do złej gry?. Po wcześniejszych świętach niby wykazał skruchę.. nawet parę razy przyjechał na noc, pojechaliśmy z rodzicami nad morze (on sam to proponował). Ale to zależy od jego humoru. Zauważyłam właśnie, że przeważnie On w święta taki problemowy jest.. coś mu w główce się przewraca. Ale nigdy nie powiedział złego słowa na moich rodziców? tylko to jego zachowanie jest takie beznadziejne ? bo nigdy nie wiadomo z jakim tekstem wypali i co zrobi.
Tak mam prawko, jednak te 200 km wole jeździć ?pociągiem? .. zawsze mi wygodniej. I często gęsto jeżdżę sama do domu.. a on np. czasami mnie odbiera ? odbiera wtedy kiedy bardzo zatęskni (czyli z reguły już po dwóch dniach pobytu). Tak właśnie jest, że jak jadę to on nagle wydzwania, wypisuje.. jak to on bardzo tęskni.
Ale no kurcze? nie pozwolę na to aby ograniczał mi kontakty.. przecież noo kurcze ? mają mnie jedną, więc bardzo bym chciała aby i ten mój chłopak podzielał moje zdanie w tym temacie !  Bo wiecie co.. jak ja widzę samotne babcie, które niby mają dużą rodzinę, ale tak naprawdę są zdane same na siebie ? to aż mi się płakać chce !  Dlatego ta cała sytuacja tak bardzo mnie boli !

*i jeszcze Wam coś powiem skoro i tak się rozpisałam.
Tak piszę tutaj na forach i czytam te wszystkie historię. Widzę jak kobiety i mężczyźni cierpią jak czują się bezradni i zdaje sobie sprawę że już samym faktem że do nich napisaliśmy dajemy im wielkie wsparcie na lepsze jutro.
Patrząc na swój obecny związek, mogłam odejść już dawno bo miałam do tego wiele powodów, ale dałam tą ostatnią szansę, i póki co nie żałuje .. jednak to ostatnia karta którą dałam.. następna będzie czerwona .. i wyjdę z tego mocniejsza, silniejsza i bogatsza o kolejne doświadczenia.  nooo.

Wiesz "Luc" ja już mu kiedyś powiedziałam, że na siłe nie musi nigdzie jeździć, ale niech nie wymaga ode mnie tego abym ja jeżdziła do jego rodziny. Bo moi rodzice mają już "wyłożone" na to czy on będzie czy nie ... bo tak jak już pisałam im bardziej na rękę jest to jak ja przyjadę sama - wtedy nie będą musieli się stresować

noo niby niegłupia.. a jednak
wiesz powiem Ci tak.. byłam kiedyś w 3 letnim związku gdzie koleś potrafił podnieść na mnie rękę, że musiałam latem w golfie chodzić.. a im bardziej się stawiałam tym było gorzej (bo ja niby mała, chuda.. ale jak trzeba to potrafię się postawić) .. póżniej przepraszał i znowu to samo ... tego palanta zostawiłam - tutaj też wątek zdrady się pojawił .. i z dania na dzień podjęłam decyzję o odejściu - nawet nie myśląc co będzie dalej... no i jakby nie było decyzja w 100% słuszna.

A co do tego to owszem zdarzył się raz.. tylko kurcze too był moment kiedy pił i  nie kontaktował, kiedy miał burdel w mózgu..póżniej jednak wszystko się zmieniło o 180 stopni.. niby chłopak do rany przyłóż.

Tylko wydaje mi się że tam wcześniej ktoś napisał takie hasło "miesiąc miodowy" .. może właśnie teraz tak jest .. no nie wiem, póki co nic tego nie zapowiada.

:wielokropek: masz racje.. podstawą jest szacunek do własnej osoby ! 
a postanowiłam napisać pod tym tematem, ponieważ w poniedziałek dotknął on mnie bardzo mocno.. i musiałam się wygadać.

I wiecie co ! Dobrze że się wygadałam !  I dziękuje Wam wszystkim, że się odezwaliście, bo ie zdawałam sobie sprawy jak wiele wsparcia potraficie dać !
:onaona: masz racje ! .. moje koleżanko ojjj to nie za bardzo za nim.. bo wcześniej byłam duszą towarzystwa.. a teraz to wpadam na 5 minut (o ile w ogóle wpadam) i zaraz wypadam

Ja nie potrafię urazić starszych osób, nie potrafię sprawić by ktoś przeze mnie cierpiał.. mam chyba za dobre serduszko.

I tak macie rację boję się podjąć z nim tego tematu (chociaż nie wiem czemu) ale Dzięki Wam obiecuję .. zebrać się w garść i wyrzucić to co mi na serduchu leży.. jak i przyjąć na klatę jego "opowiadanie" .

I jak to ja radzę inny "bądź silna" .. taka i właśnie ja muszę się stać !

Ja nie wierzę w takie cudowne metamorfozy przemocowców.
Oni potrafią trzymać swoją agresję pod kontrolą, gdy mają w tym interes, choć i tak ich złość się sączy w sposób widoczny dla obserwatorów. Jakiś agresywny tekst, jakieś brzydkie zachowanie w stosunku do innych... A potem, gdy więzi ofiary z rodziną i przyjaciółmi osłabną, wszystko wraca do złej normy.
"Miesiąc miodowy" może być długi.

Ty się BOISZ rozmawiać z chłopakiem. Czego się BOISZ?

Odtrącic za dobrego faceta? No nie wierzę, bo mężczyźni właśnie na tym forum zarzucali i to nie jeden raz, że kobiety lubią drani. Jeśli to prawda, to odpadam.

Nie rozumiem jak można bac się rozmów z własnym chłopem. Kolorowo nigdy nie jest, kłótnie i niesnaski bywają w każdym związku, ale chodzenie na paluszkach żeby pan i władca nerwa nie dostał?
Następnym razem gdy pojedziesz do rodziców weź ze sobą smycz. Narzeczony chce już jechac, Ty mu ją wręcz ze słowami: jak chcesz już wodzic kogoś, to kup sobie psa i jego prowadzaj na smyczy. Małżeństwo nie polega na zawłaszczeniu drugiej osoby, podporządkowaniu jej. Twój men do tego dąży.

Kamilo życie ma się jedno. Dokonasz złego wyboru, Ty poniesiesz konsekwencje, oby też nie dziecko. Nie będę wtedy już taka wielkoduszna, pojadę po Tobie, suchej nitki nie zostawię.