Jak to jest mieć nawet gwiazdkę z nieba...?

Zgadzam się w 100%.
Czasem jak bardzo czegoś chcemy to nasza euforia mija jak to dostaniemy- radość z oczekiwania jest większa niż radość z posiadania tego.
A poza tym mieć wszystko to nie znaczy być szczęśliwym. Ludzie myślą, że jak ktoś jest piękny, bogaty, utalentowany to kipi szczęściem. To dlaczego Ci "piękni, bogaci i utalentowani" brną w alkohol, narkotyki? Bo nie są szczęśliwi i czegoś im ciągle brakuje- i nie chodzi o sprawy materialne, bo mogą sobie pozwolić na wszystko. 
To tak w dużym uproszczeniu

Gdzieś kiedyś przeczytałem, że stan posiadania jest przyczyną tzw. wszelkiego cierpienia. Czyli najlepiej nie mieć nic, bo tylko wtedy można być na prawdę szczęśliwym. Tak twierdzą buddyści, przy czym rzecz jasna wiadomo, że często jest tak, że tylko mówią a robią co innego, jak wszędzie. Po naszemu można by sprowadzić to do znanego dylematu: czy lepiej BYĆ czy MIEĆ. I będzie to mniej więcej to samo.

Ktoś, który woli lub inaczej nie potrafi jak "mieć", nigdy nie będzie szczęśliwy bo wystarczy, że włączy telewizor, pójdzie do sąsiada albo wyjrzy przez okno i już w wyniku takiej konfrontacji może odczuć niedostatek z powodu braku fajniejszej kiecy, większej plazmy, lepszego i więcejmajacego telefoniku czy bardziej fullwypasionej fury, które to ofkors wszystkie "MUSI MIEĆ !!!", bo takie jest clu naszej rzeczywistości.

Jak to się mówi, "za komuny" ludzie praktycznie nic nie mieli a paradoksalnie robili wrażenie szczęśliwszych jak teraz. Nie to, żebym chwalił czy ganił któryś z ustrojów, nie o to chodzi. Problem leży w nas samych i w tym jacy jesteśmy. Dlatego zapytałbym raczej nie jak to jest, tylko na jakiego chwieja to wszystko komu w ogóle potrzebne.

Jak kiedyś wygram 6 w totka, to powiem jak to jest

Podobno jest takie miejsce na ziemi, gdzie jednym z gorszych przekleństw jest powiedzieć komuś "obyś miał ciekawe życie"
My należymy do tych szczęśliwców, którzy wybrali drogę środka

Jak dla mnie komentarz w stylu ''jak dobrze, że mnie nie stać na wszystko'' jest trochę takim pocieszeniem samego siebie. To, że kogoś stać na wszystko to nie znaczy, że ma nudne życie. Jest tyle pięknych miejsc które można zwiedzać, odpoczywać, zapisywać się na różne zajęcia, zabiegi, jakoś wydaję mi się że nudzić, bym się nie nudziła, niestety nie wiem jak to jest i pewnie się nie dowiem.

Nie wiem, czy jestem osobą, która wszystko ma, ale mogę sobie pozwolić na wiele rzeczy.
Był okres kiedy było nam bardzo ciężko i bardzo skromnie żyliśmy i dlatego cenię sobie to, na co zapracowałam.

Trochę jest jak Cynicznahipo napisała - nuda. Nie znoszę chodzenia po sklepach, dużych centrów handlowych, więc nie mam pracia na wydawanie wszystkiego, co zarobimy. Nie mam wielu gadżetów ogólnie dostępnych, bo nie potrzebuję ich. Zupełnie nie kręci mnie konsumpcyjny tryb życia.

Zaletą jest komfort psychiczny - popsuje się coś, ktoś zachoruję, jakieś niespodziewane wydatki, nie denerwuje się jak dotrwać do wypłaty, od kogo pożyczyć. Pamiętam z dzieciństwa jak czasem moja matka kombinowała, by dotrwać do kolejnej wypłaty - a ja nie mam takich problemów. Mogę sobie pozwolić na zakup książki, wspieranie bezdomnych psiaków albo na podróże.
Mam satysfakcję, bo sama sobie wypracowałam to co mam, nie jestem od nikogo zależna.

Ja ogólnie nie znoszę zakupów. I chociaż stać mnie na drogie ubrania, to to co mam w szafie to drogie i dobrej jakości rzeczy kupione za grosze. Na szczęście na zakupy chodzić nie muszę. Ktoś inny to dla mnie robi.

Kurcze, wlasnie podziwiam osoby, ktore mają to co chcą a nie pokazują tego, jak widzę niejednokrotnie ile ludzie mają kasy, a patrzę na nich i wcale tego nie widac, a są tacy co za złotówkę by Cie w łyżce wody utopili. takie życie.

Wiem tez ze wiele osob zapracowało sobie na to swoją ciężką pracą, a nie pracą swoich rodziców nie żerują na nich.

Hmm ale zgadzam sie z dziewczynami, miec chociaz chwile nieograniczony dostęp do wszystkiego
Mi w życiu niczego nie brakowalo, ale dodam ze nie mogłam sobie pozwolić na wszytsko. Bylo nas w domu czwórka i wiem ze rodzice odmawiali sobie przyjemnosci po to zebysmy wygladali jak należy, zebysmy mieli komputer, rowery, zabawki.
Ale zycie i czasy sie zmieniły znacznie. Dawniej mozna było postawic dom bez kredytów i sie zyło.

A ja bym chciała i powiem więcej - trochę nie wierzę osobom, które gdyby miały taką możliwość, mieć do końca życia wszystko co zechcą, powiedziałyby "nie, wolę o wszystko walczyć i się martwić, bo tak jest ciekawiej" Łatwo tak mówić jak tylko teoretyzujemy, ale wydaje mi się, że w praktyce by nie było tak hop siup.

Ja może wrednie zabrzmię, ale po wygranej w totka wcale nas nie stać na WSZYSTKO. To raptem parę milionów średnio. Kupić sobie działkę, zbudować dom, umeblować go, zasadzić elegancki ogród, kupić samochód, wysłać dzieci na studia, a całą rodzinę na jakąś fafarafa wycieczkę i po wygranej. A potem problem - z czego utrzymać większy, bardziej elegancki dom, skoro niewiele z wygranej zostało na inwestycje?

Nie wiem jak to jest, ale chętnie bym się dowiedziała. Mogę wygrać w totolotka, czemu nie . Nie wydaje mi się, żeby to było nudne, znam kilka osób które ciągle są nudne, nie ważne czy mają pieniądze, czy nie.
Mam koleżankę, która suuuper zarabia, jej facet też, kupuje co chce, ogólnie ma taka sytuację jak opisuje Mercedeska. I jest NORMALNA, może dlatego, że wychowała się w rodzinie, gdzie się nie przelewało.
Z kolei mam kuzynkę, u której czasami "bida", czasami ma całkiem niezłe pieniądze. Ale zawsze u niej jest niezła gra pozorów, ogólnie (trochę wulgarnie) "wyżej sra niż dupę ma". Rażą mnie u niej teksty typu "pani doktor R.." z naciskiem na doktor, kiedy kompletnie nie rozmawiamy o medycynie, ciekawe dlaczego nie powie na przykład "pan mechanik W.."?