Jak wygrac z kochanką

Ja bym chyba nie miała siły walczyć z kochanką mojego męża, gdyby ją miał. Jeśli on by nie zdradził .. po prostu bym z nim nie była.Zresztą najpierw trzeba by partnera rozpytać z kim on planuje przyszłość, bo jesli wolki kochanke nie ma co walczyć:/

szara codziennosc. szara codzienność.. Guzik prawda.

"Kochanka" nie nazywa sie jednorazowego wyskoku- błędu, ale to osoba z która partner zdradza przez jakiś czas.

jej nie kocha a z nia sypia? ja nie rozumiem..

wiec czego im brakuje ? ja zrozumiałabym jednorazową zdrade.. ale miec kochanke na "dłużej"?
Mąż musi chciec z nia skończyc ..

Zgodzę się,musiałby chcieć to skończyć,a jemu jest wygodnie.Rzadko który facet rezygnuje z wygody bez wyraźnego bodźca.
Fenix a taka walka nie będzie dla Ciebie upokarzająca?On-wspaniały samiec między dwiema kobietami, które się o niego biją.A przecież to on krzywdzi,on kłamie i zdradza.Z jakiej racji masz mu dać nadal czuć,że jest taki wspaniały,że aż zrobisz wszystko byleby tylko z Tobą był.Czytałam Twoje wątki i mam wrażenie,że on również dlatego poszedł do innej,że Ciebie jest pewny.Jakiegokolwiek numeru Ci nie zrobi,Ty wszystko zniesiesz,wybaczysz i będziesz walczyć.On o tym doskonale wie i dlatego robi co chce.Pomijając już to,że facet,który kocha naprawdę czyli również szanuje,wspiera i czyni żonę szczęśliwą nie dopuszcza się zdrady.A już na pewno trwałego romansu.Warto walczyć o faceta,który nie kocha?
Teraz może i go odzyskasz na chwilę,ale potem będzie następna inna i następna.
On musiałby zmienić myślenie. Zacząć Cię szanować,poczuć,że może Cię stracić,może nawet stracić Cię żeby zrozumieć czy mu zależy na Tobie czy nie.Ty juz walczysz o niego-jesteś z nim mimo zdrad.I co Ci to daje?
Jeśli mimo wszystko uważasz,że on Cię kocha-potrząśnij nim.Nie daj się tak traktować,każ mu wybierać,spraw żeby za Tobą zatęsknił.Nie bij się o niego bo póki co na to nie zasłużył.Spraw żeby to on MUSIAŁ walczyć o Ciebie.
Jednak ja na Twoim miejscu już bym nigdy mu nie była w stanie zaufać.A wiadomo,że bez zaufania nie ma mowy o trwałym związku...

zaluzmy ze wygrasz ta walke.nie mialabys obawy,ze w miejsce bylej kochanki pojawi sie nowa?

A czy warto walczyć o kogoś, kto cię okłamuje i czy warto być z kimś kto cię nie chce i nie szanuje? Jakoś nie wierze w to, że kochając żonę, mąż potrafi być z inną kobietą. Takich jednorazowych "wyskoków" też nie rozumiem...

...

Rozmawiałaś z tym narzeczonym? Jako on sobie z tym radzi?

fenix z kochanka można wygrać bardzo łatwo jeśli tylko mężowi naprawde zależy na tobie a nie na niej.
Poprostu stawiasz sprawe jasno:"wybieraj ja albo ona". Po czym dodaj mężowi że ma się określić od razu i od tego momentu zerwać z nią kontakt. Jeśli wybierze ciebie ważne jest abyś pod żadnym pozorem mu nie wygadywała i nie wypominała tego co zrobił bo to was zabije zadręczy, zamęczy  nic a nic z tego związku nie będzie. Jeśli zostanie z toba powinnaś być czulsza itp bo przecież tego szukał u kochanki więc aby był z toba ty mu musisz to dać.
Jeśli wybierze kochankę albo nie będzie mógł się zdecydować to nie ma o co walczyć. To znaczy że ta druga jest dla niego ważniejsza. Wtedy pozostaje zdobycie dowodów typu zdjęcia zrobione przez prywatnego detektywa bo takie coś jest dowodem w sądzie i rozwód z jego winy.Napewno nie może pozostać tak jak jest czyli że on jest i z toba i z nią.
Wątpie jednak żeby on wybrał ją ponieważ jak sama mówiłaś nie chce odchodzić od ciebie tylko że ty musisz mu twardo powiedzieć że żądasz żeby z nią skończył jeśli chce mieć ciebie. Ponadto ta laska jak mówisz ma chłopaka wątpie żeby chciała skończyć z chłopakiem i związać się z żonatym facetem tym bardziej że chłopak nic o tym nie wie poza tym co ty mu powiedziałaś. Także twój mąż jeśli jest mądry i cie kocha zostanie z tobą a jeśli nie to nie warto za nim płakać niech idzie w ....

Co do tego że mąż się w młodości nie wyszumiał i będzie zdradzał cię myśłe że to raczej mylne twierdzenie tu raczej nie o to chodzi. Bo jeżeli chodziłoby o tego typu zdrade to znaczyło by że mąż przesał się z ta laską z ciekawości jak to jest! I tu jest dobra wiadomość- więcej tego nie zrobi bo zaspokoił ciekawość.

Co do tego chłopaka tej dziewczyny jeśli on jej wierzy nic nie da ci pisanie do niego czy też rozmowy z nim. A poza tym jeśli twój mąż będzie chciał cie zdradzać to zrobi to z byle kim nawet jeśli tej laski się pozbędziesz. Wiec to on musi zdecydować, zdeklarować sie raz na zawsze.
A co będzie później to sama się przekonasz, zawsze masz czas z nim skończyć.A póki możesz to spróbuj zawalczyć9oczywiście jeśłi jest o co). Bo jeśli nie spróbujesz to bedziesz żałować że nie próbowałaś walczyć. Ja na twoim miejscu bym zawalczyła o miłość i o męża. Bo walka o miłość i o to co ci się należy wcale nie jest upokorzeniem tak jak to mówią dziewczyny.
Jesli już postanowicie być razem to pamiętaj jedno sprawdzaj go i kontroluj tak żeby za żadne skarby nie kapł się że to robisz(a niestety przynajmniej na początku będziesz to robić dopóki znów mu nie zaufasz). Przeprowadźcie ta rozmowę a jeśli on się zdeklaruje to nigdy więcej do niej nie wracajcie bo to was zniszczy.

Zdrady nie da się zapomnieć ale da się ją wybaczyc i zepchnąć w podświadomość. Jednak muszą tego chcieć dwie strony. Tylko wtedy możliwe jest rozpoczęcie życia na nowo.

oazuu nie chodzi o to że on kogoś kocha bo jak mówi fenix on kochanki nie kocha on kocha najwyraźniej żonę a kochanka jest odskocznią od codzienności. Dlatego fenix chce i powinna o niego zawalczyć

Dziwi mnie twoje stanowisko. To wasza wspólna sprawa, a już na pewno twoja. Może powinnaś spotkać się osobiście (jaką masz gwarancje, że to on do ciebie odpisał). Jeśli twój mąż znika na całą noc to chyba łatwo to udowodnić.

polać jej dobrze gada !!
jeszcze dużo czas upłynie nim dojdziesz do siebie ale na pewno ci się uda :*

bardzo dobry krok! nareszcie !

a teraz z mojej strony: nigdy bym nie wybaczyła zdrady. już wiem to na 100% po tym jak podejrzewałam swojego mężczyznę. a walka o niego byłaby dla mnie upokorzeniem. Jeżeli facetowi nie zależy to naprawdę nie warto.

Cieszę się, że w końcu złożysz pozew.

Fenix,jak maja sie sprawy?

w chwili obecnej pozew napisany ale najpierw konsultacja u radcy prawnego bo to skąplikowana sprawa mam zanmiar sprzeac dom więc musze sie skonsultowac jak to wygrac bo dom kupiłam za swoje pieniadze ale nie zaznaczyłam tego u radcy niestety ale myślałam że będziemy razem na starośc ech.....
Mąż bywa w domu 2 razy w tygodniu a poza tym jest u niej , synem się nie zajmuje jutro ma się nim zając bo ide na spotkanie w sprawie pracy ma równiez dac mi pieniądze na dziecko zobaczymy walka będzie ostra zwłaszcza że nie pracuje więc chce alimenty i na siebie bo jeśli nie znajde pracy to za miesiąc kończy mi się bezrobocie więc lipa.
Spędzam mnustwo czasu poza domem na szukaniu pracy i u znajomych któży są mi wsparciem jednak noce sa najgorsze bo jak by na to nie spojrzec to 12 straconych lat a ja mimo wszystko go kocham niestety prochy nie są w stanie zabic uczucia a szkoda.
W przyszłym tygodniu mam zamiar złorzyc pozew w sądzie.

Wygrasz najlepiej Prawo jest w 90 % po twojej stronie Przypomnij sobie co ty kupiłaś i walcz nie daj sie zastraszyć i nie zapomnij o nas Czekam co dalej  chętnie ci pomogę bo przerabiałem podział
majątku Powodzenia

Napewno jest to do udowodnienia.Potrzebny bedzie dobry adwokat,ktory Cie dobrze poprowadzi.Ale to niestety kosztuje.Pewnie beda  i swiadkowie potrzebni.Poki co,pozbieraj wszystkie papierki i rachunki,imienne-na Ciebie i je bezpiecznie ulokuj.One beda ci potrzebne przy podziale,do udowodnienia roznych spraw.JNo i wytocz sprawe o alimenty.

Niewiem co z ksiazeczkami oszczednosciowymi,do nich tez byly bedzie roscil o podzial .Tak samo jak i oskladki emerytalne.moze by sie tego pozbyc?Trzeba wykazac troche sprytu

postawiłam na swojm prawde mówjąc niemam ochoty z nim spac stałam się oziębła  piore jego ubrania gaci niepiore  zdradzac mnie przestał bo jawiem kiedy mnie zdradzał to sie czuje  niegotuje mu on stołuje sie u mamusi  zaduzo z nim przeszłam zeby sie tak dawac mysle osobie i o dzieciach mam prace  i jestem szczesliwa na swoj sposób

Tak Kasiulka masz racje.
Najlepiej zalatwic podzial polubownie,u notariusza i tyle.Mnie podzial majatku slono kosztowal.Tzn nie podzial ale adwokat,a sprawa ciagla sie trzy lata.
Ale czasem nie idzie sprawy zalatwic polubownie i trzeba miec adwokata aby pociagnal te sprawe

http://wieszjak.pl/forum/id/40

Wejdz w to forum.Poczytaj,moze uzyskasz jakis informacji.Ewentualnie zarejestruj sie i zapytaj fachowca ,za darmo o rade

on niestety wybrał pozew gotowy i musze go złożyc ale tak bardzo bym chciała cofnąc czas i mimo bólu go kocham wiem że to bezsensu i licze na to że kiedyś zostanie mi wynagrodzone to cierpienie ale to chyba złudna nadzieja bo jak niby zapomniec widując go co dwa dni patrząc jak odchodzi ech to straszne ..........

Bo spokojnie prosto w oczy usłyszałam,, chce separacji nic do ciebie nie czuje oprucz obrzydzenia i irytacji''
Kocham go jednak nie zmusze do uczucia, mam czekac na cos co nie nastąpi powinnam zacząc układac sobie zycie na nowo bez niego jednak uczuc nie umiem oszukac.
Mam wiele bólu i żelu i żadne słowa tego nie zmienią niestety musze to przetrzymac i zgodnie z umową wystąpic do sądu.

tak ale wczoraj dogadaliśmy się odnośnie kwestji majatku, na razie nie sprzedamy domu bo niestety zostali byśmy w chili obecnej z niczym separacja potrwa troche a nikt nie wie czy aby po jej orzeczeniu mąż nie zmieni zdania lub czy ja go nie zmienie więc poczekamy na razie zawiesimy spłate kredytu bo ja nie pracuje a mamy ubezpieczenie od utraty pracy więc niech płaca za nas w tym czasie on zobowiazał sie na płacenie alimentów na syna i ewentualną pomoc mi, co do tego czy bedzie z nami mieszkał to dzisiaj ustalimy, ech ciężkie to wszystko miotam się z uczuciami bo chciała bym to uratowac jednak mam świadomośc że nie na siłe no i ostatnia kwestia wiem że jeśli on zechce wrucic to co wtedy czy będe umiała zaufac i czy znowu nie znajdzie panienki wiem że patrze za daleko ale to wszystko jest takie bolesne a zostalam z tym sama i ciężko mi sobie poradzic z tym co słuszne a ztym co czuje.

przestan myslec onim zacznij myslec o sobie a zobaczysz ze znajdziesz jeszcze człowieka ktory cie pokocha  taka jaka jestes  zyczę ci tego z całego serca

Możecie być rodzina po rozwodzie razem mieszkać albo twój maż zrozumiał ze jak będziesz miała  rozwód to go po prostu wyrzucisz do kochanki zawsze tak jest ocieplenie stosunków przed wielkim wydarzeniem

fenix - od dawna czytam twoje posty i śledzę ten wątek... Mam kilka spostrzeżeń.

To co napisałaś wyżej, o wspólnym dniu razem, wizycie u teściów, oglądaniu filmu... Powiedz, po co te "udawanki"? Przecież ten facet zdradza Cię, poniża, upokarza, mówi, że czuje obrzydzenie i irytację? Przecież powinnaś chociaż przez jakiś czas dać mu "po nosie" - jakiś czas to dłuuugi czas. On nie nabierze szacunku do Ciebie (a wydaje mi się, że nadal liczysz na jego wielki powrót), gdy bzykając na boku ma jeszcze oddaną żonę, którą zabierze do swoich rodziców.

Nie mówię tu o spędzaniu czasu z dzieckiem (wspólnym), chociaż tu także powinnaś postawić jakieś granice.

Nie stawiasz żadnych granic, wolno mu wszystko, za nic nie ponosi konsekwencji. Ty zawsze pójdziesz do teściów, czy obejrzysz z nim film wieczorem (to symbole), a on pójdzie do innego łóżka, pustego w Waszym domu, wypełnionego inną kobietą w innym domu.

Podsumowując chciałam Ci przekazać, że w wielu przypadkach godność kobiety, jej silna wola i stawianie granic jest czymś, co może uratować związek w takiej sytaucji jak Twoja. Nie masz godności, nie stawiasz granic, łasisz się do niego... W imię czego? Bo chyba nie "miłości", jej między Wami już nie ma, On zdradza, Ty jesteś od niego uzależniona i skrzywdzona, co w pewien sposób tłumaczy Twoje zachowanie.

Zastanów się tylko czy warto...

ps. myślę też, że On niczego nie rozumie, jest pewnien gatunek mężczyzn, którzy są głupcami, postępują jak odmóżdżone zwierzątka i umierają głupcami i Twój niestety chyba należy do tego gatunku. Czas zająć się SOBĄ! Tylko, zadbać o przyszłość, o dziecko, o własny spokojny i godny świat.

masz racje i to w 100% tyle czy kochałaś kiedys tak bardzo ze  sama obecnośc danej osoby przynosiła ukojenie ja sobie zdaje sprawe z tego ze dopuki on nie dostanie nauczki to nie zrozumie jednak to poczucie bazradności brak pracy śmierc ojca  doprowadziły mnie do stanu niemal obłędu nie jestem silna kobietą lub może inaczej staram się ale dopuki  on mieszka pod tym samym dachem i go widuje co jest nieuniknione nie umiem zapomniec , co do separacji tak jak powiedziałam składam pozew mimo tego że nie chce jednak chcac zapomniec trzeba sie czymś zając a ja tylko siedze w domu i patzre jak wieczorem on wychodzi.

Fenix widywanie go, a pójście razem do jego rodziców to dwie różne sprawy, tak samo z filmem.

Co znaczy, że sama jego obecność przynosi Ci ukojenie? Nie rozumiem definicji tego słowa w Twojej sytuacji, patrzysz na niego i już czujesz się ukojona? Spełniona? Szczęśliwa? Pomimo wszystko?

Rozumiem tragiczne przeżycia, ich wpływ na życie, moja Mama umarła, jak byłam małą dziewczynką, ojciec nie podołał opiece nade mną, nie piszę tego, żeby pokazać Ci, że bywa gorzej, tylko żebyś zrozumiała, że jesteś: zdrowa, młoda, masz zdrowe dziecko, jedynym błędnym ogniwem jest Twój mąż, który czerpie z Ciebie soki jak pasożyt.

Godność, stawianie granic pozwala zachować szacunek do siebie.

A Kto mu pierze? Gotuje? Gdzie on "załatwia" swoje przyziemne potrzeby? Bo seksualne wiadomo, a co z resztą?

W tym całe sedno ja wiem ze to wszystko jest nienormalne że nie powinnam na to pozwalac że powinnam wykopac go za drzwi ale czy gdy strace tą namiastke rodziny będe bardziej szczęśliwa niż teraz nie sadze bo może i będe miała szacunek do samej siebie ale czy to zastąpi złamane serce lata wyrzeczeń lata pracy nie.
Wszyscy mówia mi że jestem młoda i ze moge sobie ułożyc życie tak ale czy jak wejde w zwiazek bez miłości a oparty wyłacznie na sympatji i zaufaniu nie będzie to oszustwo. Ktoś może powiedziec czemu zakładasz że nikogo nie pokochasz bo  nikt nie będzie nim , bo to uczucie jest takie samo i niezmienne od 12 lat bo wszystko wybacza i wszystko znosi bo jest bezinteresowne.
Bo gdy patrze na syna widze męża i tego nie zmienie widze coś co mogło by byc a nie jest.

tak czytam i czytam i przypomniały mi słowa ktore kiedys ktos mi przekazał -jak sie wachałam czy odejsc od męża :
"Związek dwojga ludzi powinien ich wzbogacać i uczyć. Jeśli już niczego więcej nie można sobie nawzajem dać lepiej zakończyć wszystko i szukać dalej, kogoś kto będzie nas na nowo wzbogacał. Świat materialny ma to co siebie, że w nim nie ma nic trwałego. Wszystko niszczeje i wszystko kiedyś mija. Nie ważne jak bardzo chcemy to wszystko zatrzymać to i tak się stanie, bez względu na to jak silnie będziemy chcieli tego uniknąć. Warto więc poddać się losowi i iść dalej wyznaczoną sobie drogą bez silnego przywiązywania się do tego co przecież jest nietrwałe"
Ja jestem pewna ze jeszcze ułozysz sobie zycie ....ja tez nie dopuszczałam kiedys takich mysli do siebie slepo kochałam człowieka który nic nie był wart nie słuchałam jak mi radzono-odejdz to nie ma sensu -az sama dojrzałam ale teraz załuje ze o kilka lat za pózno .
I pamietaj ze nic nowego Cie nie spotka dopuki nie zrobisz na to miejsca -pozbadz sie smieci ze swego zycia  a "nowe "samo przyjdzie w odpowiednim czasie .
Kazda miłosc jest ta pierwsza-kazda  jest inna-wszystko przed Toba