List referencyjny od pracodawcy

Wystawienie listu referencyjnego bylo przeze mnie odmawiane tylko z tego jedynego powodu ,kiedy w tym liscie musiałabym  negatwną opinie wystawić bedąc całkowicie szczerym i iobiektywnym, wiec doprawdy w takim przypadku dla dobra pracownika lepiej już nie mieć, niż miec  referencje z niezbyt pochlebnymi opiniami,co mogloby tylko pogorszyc i zaszkodzic niz w czyms pomóc.
Zdarzały sie tez takie sytuacje, kiedy osoba nie uzyskala wystawionych referencji, i do nas dzwonil jej przyszly potencjalny szef chcąc uzyskac opinie jak jego kandydatka sprawowala sie u nas na stanowisku,wtedy w takim przypadku nie byly udzielane żadne informacje.

Znam złośliwych pracodawców, którzy referencje wystawiają nawet nieproszeni i to niepochlebne, natomiast z gruntu nieprawdziwe, tylko po to, by komuś zaszkodzić. Z czystej, nieprzymuszonej zawiści, bo tak bardzo wkurza ich to, że ktoś kogo zwolnili ma teraz lepszą pracę i się w niej spełnia. Po prostu nie lubią, gdy innym się dobrze powodzi. Znam i takich, którzy wystawiają takie same opinie, niezależnie od stanowiska pracownika, typu "Ania była dobrym pracownikiem bla bla bla". Zależy od pracodawcy. Ja od moich byłych nigdy nie brałam referencji. Pierwsza praca to był czysty mobbing, zresztą do niczego nie była przydatna, w drugiej byłam krótko, z trzeciej dostałam opinię od byłej bezpośredniej przełożonej, bo firma padła i szefostwo zapadło się pod ziemię, zostawiając za sobą wielkie długi, a z czwartej nie mam zamiaru prosić, bo znając byłego szefa niczego pozytywnego się po nim nie spodziewam, mimo tego że przez kilka lat harowałam jak wół dając z siebie wszystko.

Ooo to powiem ci, że ciekawy case.  Zrozumiała czy np . zagroziła ci sprawą cywilną? hah bo i takie pomysły mają ludzie - nie wiem skąd im to do głowy przychodzi.

Ale ostatecznie co z referencjami? Odwróciła się na pięcie i wyszła z kwitkiem,czy jak gdyby nigdy nic prosiła i nie?

Dobra historia! Wprawdzie nie powinno się z cudzych wypadków śmiać i mam nadzieję że jednak "referentce" nie stało się nic poważnego, ale skoro sama do tego stwierdziła, że zasłużyła...

Ale to trzeba mieć tupet.
Jeszcze parę lat temu jako młoda osoba żyłam sobie w przeświadczeniu, że świat jest piękny, a ludzie uczciwi (na moje podobieństwo). Jakiegoż szoku doznałam pracując dorywczo w trakcie studiów w sprzedaży. Nigdy nie zapomnę jak raz "gówniara jedna" próbowała mnie wkopać w swoje kradzieże. Wypierała się do końca pomimo tego, że na monitoringu było widać ją. Mówiła, że to nie ona i koniec. Co ja wtedy przeżyłam. Coś strasznego.

Wracając do referencji. Mam takowe i z praktyk i z pracy, ale nikt tego za bardzo nie chciał czytać, gdy szukałam pracy. Nie zdarzyło mi się jak dotąd o nie prosić.

Emilia znalazłam coś takiego :
"Wobec braku regulacji prawnych dotyczących opinii o pracy, obserwujemy powrót do przedwojennej instytucji prawa pracy ? rekomendacji, czy też referencji - dokumentów oceniających jakość wykonywanej przez pracownika pracy. Pracodawca, który zdecyduje się na wydanie takiej rekomendacji powinien ustalić jej treść za wiedzą i zgodą pracownika. Może się bowiem narazić na zarzut naruszenia dóbr osobistych w rozumieniu art. 23 Kodeksu cywilnego, jeżeli pracownik nie zgodzi się ze swoją oceną zwartą w referencjach. W konsekwencji może to skutkować roszczeniem byłego pracownika o sprostowanie wystawionego dokumentu. Pracownik może się też domagać zadośćuczynienia pieniężnego lub żądać zapłaty odpowiedniej sumy pieniężnej na wskazany cel społeczny (art. 24 K.c.)."