poniżanie mojej siostry przez jej faceta.

przyłożył nóż do gardła... nie mogę pozwolić na to, nie pozwolę żeby doszło do takiej sytuacji. tylko każda moja próba ratunku kończy się niczym. najgorsze jest to, że ona jest świadoma jak to będzie, a mimo tego dalej to ciągnie. on od niej odszedł, a ta prosiła go o powrót i niestety się zgodził. odszedł od niej, bo wie że źle robi, ale też wie, że może być jeszcze gorzej. to już powinno dac jej dużo do myślenia, ale jak widać nie dało..

a próbowalaś zgłosić to na policję?

Siostra jest dorosła i chce być torturowana, więc nie burz tego "szczęścia". Zrobiłaś co mogłaś, siostra wie na czym stoi. Odwróć wzrok, nie patrz na to, abyś sama nie cierpiała.

świetny sposob naprawde, niech ja zabije. Stójmy z boku i przyglądajmy się na takie rzeczy. Albo nie, nie patrzmy, bo jeszcze cierpiec będziemy

Twoja siostra jest nim zaślepiona, może długo czekała na to jak sobie kogoś znajdzie i uważa, że spotkała swoją miłość..
Zapytaj się jej, co musi się stać, i co on musi jej jeszcze zrobić, żeby od niego odeszła. Jak wyobraża sobie z nim przyszłość? Chce wylądowac w szpitalu po pobiciu? Chce, zeby on bil ich dzieci? jest tylu facetów na świecie, a jej zaimponował taki czlowiek.. Dla mnie facet, który biję kobiete niczego nie jest wart, a na pewno nie miłości ze strony drugiej osoby.. Jeśli juz tak sie zachowuje na poczatku zwiazku to z czasem bedzie co raz gorzej . A temu facetowi przydaloby sie, żeby ktoś porzadnie mu nakopał.

Ja przez kilka lat byłam w toksycznym zwiazku, co prawda mój chłopak mnie nie bił, ale czesto wyżywał sie na rzeczach, potrafił bić piesciami w sciane, kopac meble, komputer itd. Zazwyczaj chodziło o jakas bzdurę. Czesto sie kłócilismy, pozwalałam mu na zbyt wiele, pomiatał mna itd. Miał kłopoty z prawem, był bez pracy, długo by wymieniac jego zalety Na szczescie nie mam z nim dzieci, sam mnie zostawił na moje szczęście, ehh długa historia. Nic mi nie pomogło, ani rady, ani straszenie, ja wiedziałam lepiej. Po zakonczeniu tego zwiazku przeszłam okres jakiegos dziwnego buntu i próby "odegrania się" na płci przeciwnej. Pózniej sie uspokoiłam i poznałam chłopaka, z którym jestem od trzech lat. Zadziwiajace jest to, ze jest normalny, szanuje mnie i jest ogólnie bardzo dobrym człowiekiem. Jestem szczesliwa i w sumie to zaskoczona, ze wybrał sobie takiego swira na partnerke, moze nie jest jednak z nim do konca w porządku.

Jestem DDA i  jeszcze nie naprawiłam sobie głowy, oby było lepiej

Mimo, ze przez wiele lat cierpiałam na własne zyczenie, to tą swoją bolesną lekcje odrobiłam i wiem teraz czego oczekiwac w zwiazku. Czasami potrzebuje kopa by cos wróciło na własciwe tory.

Moja siostra natomiast zawsze trafiała na fajnych chłopaków, a od kilku lat tkwi w destrukcyjnym związku ze swoim facetem, partnerem go nie nazwe bo w ich zwiazku nie ma mowy o partnerstwie. Tyle ile nerwów straciła i wylała łez to az dziw bierze, ale w sumie z własnego doswiadczenia wiem, ze ludzie moga wiele wytrzymac.
Kiedys bardziej przejmowałam sie tym co u niej sie dzieje. Kiedys psycholog powiedział mi, ze nie moge naprawiac zycia innych ludzi, ze moge ich wspierac, ale to jest ich zycie, ich problemy i ich decyzje.

Alkoholizm i współuzaleznienie lubia siebie nawzajem, kiedys słyszałam dosc kontrowersyjna (jak dla mnie- nadal) radę, mianowicie, ze takiego pijaka trzeba zostawic samemu sobie, nie ułatwiac mu zycia, nie wyreczac, pozwolic mu upasc tak nisko, ze az sam poprosi o pomoc (i wtedy byc przy nim - oczywiscie jezeli nadal chcemy mu pomóc) albo pozwolic mu zginac.
Prawda jest to, ze nie zmusimy kogos do tego aby chcial cos zmienic, sam musi tego chciec.

Na dzien dzisiejszy moge powiedziec, ze przełamałam ten słynny schemat z rodzin DDD, przynajmniej w kwestii wyboru partnera Takze czasami sie udaje. Mam nadzieje, ze obym za jakis czas nie pisała, ze jednak mój ukochany uderzył mnie z piąchy, a jezeli tak to mam nadzieje, ze napisze równiez, ze oddałam mu patelnią!