Witam,
zastanawiam się od jakiegoś czasu nad stworzeniem rodziny zaprzyjaźnionej dla jakiegoś dzieciaka z DD.
Dla niezorientowanych:rodzina zaprzyjaźniona to taka,która na zasadzie wolontariatu wspiera dziecko przebywające w Domu Dziecka.Nie ma żadnych zobowiązań ale ma zobowiązania w kwestii nawiązania więzi emocjonalnej.Rodzina zaprzyjaźniona powinna utrzymywać regularne kontakty z dzieckiem- najlepiej zabierać dziecko do siebie na weekendy,święta,wakacje,ferie.Taką "rodziną" może być także osoba samotna.
Przyznam,że obawiamy się z mężem faktu,że dziecko mimo naszych deklaracji nie obiecywania niczego i tak poczuje nadzieję,że coś definitywnie w jego życiu się zmieni.I muszę stwierdzić,że to okrutne- nie obiecywanie niczego. Jak ma znieść to dziecko skoro my- dorośli nie potrafimy być "twardzielami"?
Więc liczę się z tym,że być może,w końcu rodzina zaprzyjaźniona może przekształcić się w rodzinę zastępczą czy adopcyjną na przykład...
Chciałam spytać czy macie jakieś doświadczenia w byciu rodziną zaprzyjaźnioną?Jakie mieliście rozterki? Co sprawiało największy problem?Jak dalej potoczyły się losy Wasze i dziecka zaprzyjaźnionego?
Co w ogóle sądzicie o tej instytucji? Czy zdecydowałybyście się na to?