Pozwolić odejść czy walczyć?

Ale wsyztsko to co on mi robi , to moja wina , ja go tak zniszczyłam swoim zachowaniem , kłamstawami , przeszłoscią.. Powiedział mi że nie kocha , ale pare godzin po tym odpowiedział na moje kocham Cie tak jak zawsze..

Moja przeszłość dużo namieszała , ale to bardziej w życiu erotycznym . Ciagłe kłamstwa ( miałam nie palić paliłam , nie pić mipłam itd) , złamane obietnice , nie dotrzymane słowa. Zdarzyło mi się wysłać swoje prawie nagie zdjecia innemu chlopakowi , wtedy była masakra. Zniszczyłam mu dla niego najważniejsze święta  urodziny , bo zrobilam mu klotnie nie pamietam o co , ale pol dnia sie do siebie nie odzywalismy. Nie umiem zachowć sie jak nalezy , czyli potrafie sie smiac podczas powaznej klotni , co jest zalosne . Nie umiem przepraszać , bo dla mnie jedno przepraszam zalatwi wszytsko. i Nie umiem mu udpowodnic ze chce sie zmienic.

Ach tak. Czyli Twoje wybuchy złości spowodowane są Twoją niedojrzałością, ale za to jego są już całkowicie uzasadnione? No proszę Cię... On znalazł powód, żeby Cie sobie podporządkować. Oczywiście wysyłanie innemu swojego prawie nagiego zdjęcia jest głupotą, strojenie fochów jest dziecinne, ale czy upoważnia kogoś do bicia? Nigdy. Btw uważasz, że podczas kłótni trzeba na siebie krzyczec? Lepiej jest sie smiac, to rozładowuje napiecie.

Dlatego przejrzyj na oczy i pognaj chama, gdzie pieprz rośnie.

Dla niego ja jestem chamem . Ale najgorsze jest to , że JA wiecznie nie mam racji  a on ma i to boli , bo on nigdy nie spowokowal mnie do klotni .. tylko ja ja zaczynalam a konczylo sie jak konczylo , a chcialabym to zmienic i pokazać mu ze mam , tylko nie umiem.

Własnie ta dziecinnośc chciałąbym w sobie zmienić..

Własnie chce zwalczyć tą manipulacje tym , że sie zmienie. Tylko nie potrafie..

To co ja mam zrobić ZE SOBĄ , od czego zacząć , jak z nim rozmawiać?

Zobaczymy co dalej bedzie, dla mnie narazie najwazniejsze jest to , zebym przestala byc jak dziecko .

Być może . Tylko jak teraz do niego dotrzeć , jak mu uświadomić , że on nie jest taki święty , chociaż często ma racje?

ps. on mowił że gdy juz mnie uderzyl i jak mialam strasznego siniaka , to strasznie go to podobno "boalo" wierzyc mu?

Tez mu wulgaryzm i powiedz, ze Cie to bolało. Zobaczymy, czy Ci uwierzy.
Mam dziwne wrażenie, ze do Ciebie nic  nie  dociera.

Myslę, ze nikt by tego lepiej nie ujął

1.Obwinianie siebie za jego czyny to nic mądrego!! Nie zależnie od tego co Ty byś nie zrobiła on nie miał prawa Cię uderzć. Skoro tak robi po roku bycia razem to co bedzie dalej? Teraz grozi zdradą to co bedzie dalej? Chcesz żyć złudzeniami że on sie zmieni gdy Ty sie zmienisz? Fakt może sie zmieni ale szansa na to jest minimalna. Sięga wręcz zeru.
2.Zastanów sie czy taki facet jest Ciebie wart?
3.A może skoro Ty zachowujesz się dziecinnie to jeszcze nie dorosłaś do poważnego związku? Warto rozważysz wszelkie aspekty. Siądź i na spokojnie zastanow sie co Ty robisz źle i co on. Poszukaj przyczyny wszystkiego a rozwikłasz zagadkę.
Powodzenia!

No ok, jestes dziecinna, ale masz do tego prawo. Masz dopiero 18 lat, masz prawo do robienia głupot i uczenia się na własnych błędach.
Po pierwsze to nie pozwól nigdy nikomu zniszczyć w sobie Twojego wewnetrznego dziecka. To dziecko powinno pozostać w Tobie przez całe życie, nawet jak będziesz 90-letnia babcią. Twoja reakcja śmiechu jest prawidłowa. Kłopot  w tym, że nikt Cię nie nauczył asertywności...i teraz możesz nauczyć się jej sama....im szybciej to zrobisz, tym lepiej dla Ciebie, bo możesz uniknąć wielu przykrych i bolesnych doświadczeń....ale jeśli wolisz, możesz też je przeżyć, człowiek uczy sie na błędach. 18-latka nie musi wiedzieć tego, co wie 30-latka.
Ale jeśli  chcesz skorzystać z rady 30-latki, to ....wiesz może powiem Ci coś zaskakującego, ale nie doradzam Ci żebyś go natychmiast kopnęła w d.....Myślę, że powinnaś przeżyć to złe doświadczenie, zobaczyc jak to jest na własnej skórze tak dobitnie , żeby sie nauczyć i więcej nie pakowac w takie związki.

Myślę, że w tej chwili nie posłuchasz powyższych  rad, że powinnaś go zostawic natychmiast, bo facet Tobą manipuluje.  Jesteś już za bardzo zmanipulowana przez niego, a jednocześnie za mało jeszcze dał Ci popalić żebyś to zrozumiała.
Ale możesz ten związek potraktować jako  przykre doświadczenie, które ma Cie czegoś nauczyć.

Ja na Twoim miejscu bym faceta zmanipulowała, owinęła sobie wokół palca, sprawiła żeby pocierpiał, błagał mnie i prosił, a następnie kopnęła w d.......za karę, za to co Ci zrobił. Ale to ja, kobieta znająca swoja wartość, która tez kiedyś dostała mocno w kość od faceta, dostała lekcję życia i stała się silna jak skała.

Ty jeszcze tego nie potrafisz,....ale nauczysz się ;-)

Powodzenia.

Swanen, bardzo możliwe, że z domu. Może ojciec jest despotą, może jest agresywny (niekoniecznie fizycznie), może matka jest uległa i zawsze przyznaje rację ojcu?  Niekoniecznie musi dochodzić do rękoczynów, ale być może dziewczyna dostala w domu taki wzorzec, że mężczyzna ma zawsze rację?

cytat z wczorajszego postu:
Chce mu to myślenie wybić w głowy , chce żeby przestał być takim jakim jest , żeby chociaż inna dziewczyna miała lepiej..
Boże widzisz i nie grzmisz!
Ty chcesz go wychować dla innej? Chcesz zabawić się w jego rodziców, którzy są za jego wychowanie odpowiedzialni?
Dziewczyno zaledwie osiemnastoletnia...... stań przed lustrem i powiedz sobie, że taka głupia jaką z siebie robisz, to przecież nie jesteś. Jeśli kogoś kochasz, to masz także prawo do tego samego.
Kata, łobuza, chama, prostaka...... nawet nie kop w dupę, bo szkoda Twojej nogi i nie pluj, bo szkoda Twojej śliny.
Ty go ze swojego życia i telefonu po prostu usuń.

Ja jestem od paru misiecy utwierdzona w przekonaniu , że wszystko to co sie dzieje jest przeze mnie . Dużo nad tym myślałam  ciągle myśle ze to wszystko to moja win i ja mu zniszczyłam życie. Dziękuje

Mówiłam mu to samo , powiedział że to ja go prowokuje i , że to wszystko co sie dzieje to moja wina , a sobie nie da nic powiedziec , bo gówniara nie będzie mu pyskować i jak coś mi nie pasuje , to że sie zegnamy.

Właśnie , chciałabym se w końcu czegoś nauczyć , żeby przynajmniej siebie zmienić , skoro dla związku juz nie ma szans.
Nie potrafie sobie kogoś owinąć wokół palca , nigdy nie umiałam . Szara myszka ze mnie , nic nigdy nie potrafiłam zrobić sama i teraz jest jak jest. Dziękuje

Moja mama była bita , poniżana itd. częste kótnie w domu , mama tacie wybaczała i wybaczała , kłótnie owszem , zdarzają sie , ale bez przykrych "sladow" , moze to przez to.

Tak , mój tata jest agresywny , fizycznie też ( na szczescie już tego nie okazuje tak bardzo) i owszem , moja mama ulegała , ale nigdy chyba nie obwiniała sie za to wszystko co robił. Chociaż i tak tata nad uważa ze to mamy wina i w ogóle.

Owszem , na dobrą sprawe mimo tego co mi zorbił jak mnie zeszmacił , nadal nie wyobrażam sobie bez niego życia , wiem , że to chore , ale jak wyobrazam sobie siebie z innym , to masakra. Powiedziałąm mu ze powinien sie leczyć , wyśmiał mnie. Nie chce sie pakować w sądy , nie potrzebne mi to. Ja wiem , że pewnie tak jest , ale jakbym mu tak powiedziała , to by mnie wyśmiał i to by był kolejny powod do strasznej kłótni..

Nie wiem naprawde co mam robić , bo nie chce odchodzić. Chce to jakos uratować , bo mam za dużo wulgaryzm wspomnień , a to mój pierwszy chłopak.

Ale on jest , czuły i miły jak jesteśmy pogodzeni i to nawet  OD RAZU po strasznej kłotni , że nie odzywamy sie do siebie przez ponad tydzień .Kompleksy mam , a i o niego jestem strasznie zazdrosna.

Dziękuje kochane za wypowiedzi

Powiedzie mi jak mam sie zachowac jak sie z nim spotkam , jak go przeprosić , żeby już mieć świety spokoj i żeby sie nie rzucał ? Bo uwierzcie mi , wole go porządnie przeprosić ( ale nie umiem i tu prosiłabym o jakiekolwiek rady)  , nauczyć sie tej asertywności i mieć spokoj, niż brnąć w kłótnie , zeby potem były siniaki i płacz.. I powiedzicie jak ma mam z takim czlowiekiem rozmawiać , żeby go nie wkurzyć..?

DZIĘKUJE

Błagam , prosze i pzepraszam , on tego nie robi. a pprzepraszac przeprasza tylko jak uderzy. On powiedział , że z z nami koniec i to ja błagałam jego żeby pzrestał taki być i żeby dał nam sznase i to ja mu obiecałam ze sie zmienie , nie licze na to , że z jego strony usłysze przepraszam za to. Bo nadal jestem przekonana ze to ja zniszczyłam mu zycie.

Kazdy mi mówi , że jestem trudna .. Przywykłam , ale dziękuje za chęć pomocy.

Ja chyba też zaczynam się poddawać, ale że upór mi mówi, że jednak nie do końca chcę, to napiszę jeszcze raz. Z E R W I J  Z  N I M. Masz złe w wzorce w domu, to fakt, ale możesz się od tego uwolnić. I radzę Ci, żebyś to zrobiła jak najszybciej, bo Cię zniszczy i zostawi. Za co pewnie będziesz obwiniała siebie, oczywiście. Chcesz być lana, proszę bardzo, ale pretensje będziesz mogła mieć tylko do siebie, kiedy to wylądujesz w szpitalu. I to nieźle poharatana. Chcesz tego? Jesteś młoda, masz życie przed sobą. Po co masz sobie je niszczyć? Dla jakiegoś bezmózga, który Cię uderzy, bo zrobisz coś źle, co mu nie będzie pasowało? W normalnych, zdrowych związkach rozmawia się, a nie używa kończyn do rozwiązywania spraw. Proste.

To już zaszło za daleko. Napisalam mu przemowe, wszystko co mysle.. Powiedzialam ze sznuje to ze nie chce ze mna gadac,  a on mi na to ze zobaczymu się we wtorek lub czwartek, nic mu nie obiecalam ze dam mu spokój.  I odpisalam mu na to, ze mu nic nie obiecywalam,  i zapytalam czemu nie mozemy sie zobaczyc w weekend. Napisal ze mnie nienawidzi, ze jestem oszustem,  ze dal mi szanse potem ze moze nie obiecalam ale "szmat**"  nie mm go oklamywac, bo mi zniszczy zycie,  ze wulgaryzm mnie to ma ma obchodzic
czemu nie mozemy. I mam sie wulgaryzm . Potem dopisal ze jak odpisze na to co napisze teraz to koniecze n. Ze nie miewa czasu dla ludzi ktorzy go wulgaryzm  na kazdym kroku. Napisal ze myslal ze tamto napisalam serio.. A to bylo serio. Tylko ja sie boje co teraz zrobi. Jak napisze znowu, albo jak zadzwonie.. Nie chce zeby on to konczyl? Ile mam czekac? Do tego wtorku? Ja nie wytrzymam tyle.. Co mam zrobić?

Pisałam to z telefonu , i byłam tak wściekła , ze pisałam wszystko co mi do głowy przyjdzie.

Witam wszystkich serdecznie. Właśnie się zalogowałam, choć od dłuższego czasu czytam te dyskusje. Mam pewien temat. Ponad 6 lat żyłą w związku, w którym mój były partner nie szanował ani mnie, ani mojej córki (mam 37 lat i córkę z pierwszego związku, on też jest po rozwodzie i ma córkę, która mieszka od niego w odległości 200 km). Odeszłam od niego bo miałam dość poniżania, tortur psychicznych, lekceważenia i udowadniania, że nic nie znaczę, bo liczy się tylko była żona, ich córka i ich potrzeby.
Doszło do tego, że pił codziennie, rano trzeźwiał, aby pójść do sklepu po zapasy alkoholu na wieczór, gasił nam światła, nie pozwalał się myć w wodzie z bojlera - miałam grzać wodę na gazie w garnkach. To tak w kilku zdaniach, co jest dosłownie kroplą w morzu tego, co przeżyłam, łącznie z dwukrotnym pobiciem. Kochałam go, i myślę, że dalej nie jest mi obojętny, jednak nie zrobił niczego, abym do niego wróciła. Udowodnił mi że jestem dla niego nikim i teraz jest szczęśliwy bo jest freeman. Jestem od ponad pół roku na antydepresantach, uczęszczam na terapię do psychologa i leczę się z tej toksycznej miłości. Powiedzcie mi drogie Panie - jak długo i ile jeszcze czasu musi upłynąć, abym zapomniała o nim i poszła na przód? Dodam, że on nie chce mieć ze mną nic wspólnego, a ja przez długi czas zabiegałam o kontakt z nim. Pomóżcie, bo już mi słów, nerwów i sił brak na to wszystko. Jak ja mam go z głowy wyrzucić!

Mia

Do  obu pań :,wyjście z toksycznego związku nie jest proste,jest cięzkim procesem,ale warto przez niego przejść,warto odbudować szacunek do samej siebie,i śmiało iść przez życie.Mia zanim poznałaś swojego partnera ,przecież żyłaś byłaś szczęśliwa,więc i teraz dasz rade,czas czas i czas...jak masz o nim zapomnieć,w chwili słabości ,gdy ogarnie Cie tęsknota, po prostu przypominaj sobie te złe rzeczy ,które Ci wyrządził.Pomyśl to jest tylko jakiś facet,i to przez niego niszczysz swoje zdrowie?dziewczyno nie warto a to ze nie chciał wrócić to jeszcze kiedys w myślach mu za to podziękujesz.Kasiowata jak czytam to co piszesz,to po prostu nie wierze jak dziewczyna może nie mieć godności ,honoru po prostu żadnej swojej wartosci,żadna miłość nie tłumaczy tego ,co dajesz robić temu chłopakowi ze sobą.Po prostu należaCi sie duze oklaski,ciekawe co on musi zrobić czy powiedzieć żebyś w końcu stwierdziła ze to nie jest chłopak dla Ciebie.Podejrzewam ze jesteś tak zdesperowana ze gdyby ubił Cie do nieprzytomności,to i tak jak byś sie przebudziła to kulawa bo kulawa ale poleciałabyś za nim go przepraszać.Masakra taki młody i piękny masz wiek a niszczysz go na największego w świecie skurwilela.Sory ,ale on pisze do Ciebie i zwraca sie jak do jakiegoś głowna.Nie potrafie po prostu zrozumieć jak mozna siebie tak dać traktować.A może tą miłosć do niego przelejesz na miłość do samej siebie,bo zachowujesz sie tak jakbyś sie nienawidziła!Dziewczyno masz jakąś obsesje na jego punkcie olej żesz go,on Cie juz dobrze traktował nie będzie.A Ty po dłuższym czasie nie bedziesz szczesliwą 18 stolatką,tylko starganą przez życie babcią,chcesz nabawić sie nerwicy??takie traktowanie przez takie osoby jak Twój chłopak do tego prowadzą.Ciesz sie życiem i z niego korzystaj to jest najpiękniejszy ,modzienczy Twój wiek,poznawaj ludzi baw sie ,a nie uganiaj sie za nim.Masz duzy problem a co najgorsze Ty go nie widzisz tylko nadal chcesz w to brnąc,dla kilku fajnych chwil,dla sexu który trwa ułamek czasu chcesz cały czas być nikim?

Żyjesz?