nie rozumiem własnej córki

Witam Was serdecznie ,jestem tu ponieważ potrzebuję ,obiektywnego spojrzenia na sprawę ,a także o  poradę. 
Może zacznę od początku w wielkim skrócie  . Przez 10 lat wychowywałam praktycznie córkę sama ,w tym czasie mąż wyjeżdżał z granicę .Gdy troszeczkę stanęliśmy na nogi finansowo, założyłam działalność gospodarczą - pracowałam po kilkanaście godzin dziennie  . Problem zaczął się gdy córka zaczęła chodzić do Gimnazjum ,totalne olanie nauki ,bunt ,stawianie się nauczycielom, pyskówki . Było przepychanie z klasy do klasy ,korepetycje ,psycholog  . Pojawiały się miłostki ,trafiała zawsze na chłopaków którzy chcieli jej osobą zająć swoją wolną chwilę. Żaden z nich nie chciał jej odwiedzić w domu ,nie miał dla niej czasu ,jak już to kazał wyjść z domu po 22 -ej . Nie puszczaliśmy jej tłumacząc dlaczego ,że nie powinna itd. oczywiście w odwecie  pyskowała nam " że przez nas niema chłopaka ,że  jesteśmy wredni" i takie tam . Między czasie zaczęła podbierać pieniądze ,popalać  zawsze miała starsze koleżanki . Wyrobiła w sobie aktorstwo do takiej perfekcji że każdy  uwierzył w jej historyjkę. Przyszedł czas na Technikum , no i pełna swoboda żadnego nadzoru ,zmiana towarzystwa ,wagary  papierosy już legalnie. Nie pomagały rozmowy ,prośby ,grożby kompletnie nic . Z trudem przebrnęła pierwszą klasę . W drugiej- pojawił się chłopak(sam na siebie zarabiający)  szaleńcza miłość  .Miał straszny wpływ na córkę , poddała mu się całkowicie była na jego skinienie ,z potrafił przyjechać zabrać ją ze szkoły bo chciał, żeby przy nim była .Oczywiście były  przeprowadzone  z nim  rozmowy , obiecywał poprawę a i tak swoje robił. Były w domu kłótnie ,robił jej takie trzepanie mózgu że córka kazała nam sobie płacić za pomoc . On nas wyzywał ,córka robiła to samo. My z mężem byliśmy strzępkiem nerwów . Dzięki bogu on ja zostawił. Oczywiście drugiej klasy nie zdała.
Za nie długi czas pojawił się kolejny , kolejna miłość, z tym wyjątkiem że On ją zabierał do siebie , u niego przesiadywała po kilka dni,wracając do domu udawała że nic się nie dzieje , wieczorem wychodziła do znajomych . I znowu kłótnie , godzinne rozmowy ,nic nie dawało . Tak jak  by chwilę miała przebłysku coś zrozumiała,a za chwilę robiła swoje .Między czasie ,przez ciągłe włamania  byliśmy zmuszeni zamknąć działalność .Wyszło tak że zostaliśmy z długami . Było ciężko .Córka wiedziała że przez natłok problemów płaczę ,jeszcze z potrafiła wziąć ostatnie 10zł i kupić sobie papierosy , byłam wściekła  wyrzucałam, że jak tak można  . Ona po prostu wykręcała się, szła do swojego pokoju pisać smesy do niego , oczywiście mówiła że je...ie mi się w główce  .Poprosiłam znajomą żeby załatwiła nam wyjazd do Niemiec na zbiór truskawek ,ja przy okazji podreperowania budżetu ,a córkę chciałam żeby zobaczyła jak zarabia się pieniądz , może coś przemyśli , odetchnie od kolejnego chłopaka . Fakt za trzy tygodnie zarobiła 4tys zł . Po przyjeżdzie do domu  zaczęła szaleć , gril dla znajomych ,pożyczanie pieniędzy , imprezy. Dla nas nie miała czasu . Z chłopakiem tym zerwała , pojawiali się inni przelotni . Pod koniec sierpnia  godz wcześniej oznajmiła że wyjeżdża do Warszawy tam będzie pracować uczyć się .Rozstaliśmy się w kłótni . Nie dawała znaku życia przez cztery miesiące, i ja z mężem nie mieliśmy ochoty z nią się kontaktować . Odezwała się sama gdy dowiedziała się że jestem chora . Wiadomo przeprosiny, skrucha ,płacz. Wróciła po pół roku . Poznała biedę, ludzi . Przez jakiś czas starała się ,było  widać że coś zrozumiała ,wróciła do szkoły . Zaczęło się układać do czasu -znowu jest chłopak ,wielka miłość,znowu jest kłamstwo ,brak szacunku, kombinacje . Co najgorsze to jest  to  że wszystko opowiada , co dzieje się w domu i to w taki sposób ze to ja jestem ta nie normalna a z siebie robi ofiarę . Ja z mężem przegadaliśmy z nią nie zliczone godziny , zazwyczaj kończyły się kłótnią ,proponowałam psychologa ,kazałam zamieszkać jej z tym chłopakiem .  Oczywiście psycholog nie ,zamieszkać i owszem, ale nikt jej nie przyjmie do pracy bo jest jeszcze szkoła ,a On za mało zarabia . No właśnie nie rozumiem tego ,że swoje ambicje zamiast realizować we własną przyszłość osobę , ona realizuje w związkach z facetami . Każdemu ufa bez granicznie ,dla każdego jej faceta wyrzekła by się rodziców ,rodziny. Nie widzi ich wad ,a jak już  to myśli że dla niej się zmieni. Nie powiem że nie jestem zawiedziona  , rozgoryczona ,cierpliwie trwałam w jej fazie dorastania  buntu ,łudząc się że to minie ,ale pomimo że córka ma prawie21 lat nic się nie zmienia .  Zatrzymała się w jakimś punkcie ? nie wiem:(