córki wychowujące się bez matek

Mnie wychowywała toksyczna mama. Od dziecka cierpię na nerwicę,bo niestety - nie wyrosłam na ideał.
Jestem dzieckiem z tzw."wpadki" i zostałam obarczona winą za to,że zepsułam jej karierę i beztrosko płynące dotąd życie.
Zawsze byłam za gruba,za brzydka,za głupia i kiedy ktoś mnie komplementował przy niej,ona to wyśmiewała,wytykając i te istniejące i te wymyślone wady.
Kiedy dostałam pierwszy okres - ona zrobiła mi awanturę,że pobrudziłam siedzenie w samochodzie.
Kiedy miałam pierwszego chłopaka - po jego wyjściu zrobiła mi awanturę,że pewnie się puszczam i "zniosę do domu bachora".
Nie zawsze wychowywanie się z mamą jest arkadią. Trzeba doceniać to,co nam przynosi życie i nie gdybać,bo nie wiadomo,jak mogłoby się pogorszyć nasze życie.

U mnie podobnie jak u banoffee i jakWiatr, wychowała mnie , a raczej uchowała toksyczna matka . Myślę , że gdy czegoś nie mamy tak jak inni np. matki , to już do końca życia będzie nam tego brakowało . Przyznam szczerze , że mi też brakuje matki , takiej prawdziwej , która umie kochać i tulić dziecko do swej piersi , nawet jeśli ma ono 20, 30 , 40 lat . Od swoje matki nie dowiedziałam się niczego o życiu , (tj. o wstydliwych tematach) ,tak że czasem lepiej matki nie mieć niż doświadczać przez całe życie upokarzania.
Dzieciom wychowanym bez matki z pewnością brakuje uczucia matczynego . A wychowane przez matki toksyczne? No cóż ,  życie  takich dzieci nawet jest ok , tylko przez całe to życie same siebie nie mogą odnaleźć .

hej,
mam 28l., wygladam ok, mysle ze jestem normalna...
w wieku 6l. straciłam matke, zachorowała, po ponad roku w domu znalazła sie macocha. najpierw bylo z nia ok, po około 2-3 latach zaczęło sie ... ! ciagle krzyczala, poniżala, wyzywała, czasem biła z tyłu w głowę
jako nastolatka wszystko mialam w dupie i lekcewazacy luz do wszystkiego, takie cool to było, pozniej studia jeszcze bardziej `cool` - alko, narkotyki...i tak sie toczyło
teraz w normalnym funkcjonowaniu miedzy ludzmi mam problemy....
radzicie sobie jakos z tym ???
pzdr

ja straciłam matkę w wieku 18 lat,mała już nie byłam,ale miałam siostrę która miała dopiero niespełna 12 lat,na niej śmierć mamy sie najbardziej odbiła,chociaz minęło już kilkanaście lat,siostra jest zamknięta w sobie,unika ludzi,nawet mnie siostry,a wcześniej jako dziecko było jej wszędzie pełno
justynakaja masz racje nikt nie zrozumie co siedzi w człowieku po śmierci rodzica,dopóki sam tego nie doświadczy,zwłaszcza w młodym wieku

W pamiętaniu i kochaniu nieobecnej matki nie widzę niczego złego. Do momentu gdy nie staje się to fiksacją, a jej brak nie jest tłumaczeniem wszelkich WŁASNYCH, niefortunnych wyborów czy porażek życiowych. 
Jakie to proste - miałam złą matkę/nie miałam wcale, dlatego sięgałam po alkohol, narkotyki czy zachowywałam tak jak zachowywałam (spójrz na wyższe wpisy). Jakby się nie było autonomiczną jednostką - to nie matka sięgała, to własna ręka... ale trzeba to uzasadnić przecież - skoro się wiedziało, że źle się robi. Taki mechanizm
Może warto Sylwia poradzić się psychologa? niejako "przerobić" dzieciństwo jeszcze raz? A może hipnoza dałaby ci spokój i ukojenie? Dla uspokojenia powiem ci, że dużo osób nie pamięta dzieciństwa sprzed 5 roku życia - wtedy świadomość człowieka dopiero się budzi. U jednych wcześniej u innych później, ale około tego wieku. Ja pamiętam od 6 roku życia

Anhedonia
Nie staram się za troszkę rozwalone życie obwiniać mamy-było by to co najmniej niesprawiedliwe! Mam swój rozum, znam swoje wartości, wiem gdzie dobro ma granicę ze złem. Wydaje mi się, że swój świat ułożyłam poprawie-najlepiej jak potrafiłam
Tylko ta przeklęta świadomość, że nic nie pamiętam, że nie wiem co naprawdę mogę pamiętać a co sama stworzyłam...
Myślałam o hipnozie ale się boję...
Psycholog spędził ze mną ok dwóch lat (ok. 16 a 18 roku życia), na tamten czas pomogło zapomnieć, wyciszyć...ale wróciło jak bumerang!
Jednego jestem pewna na 100% JESTEM CÓRKĄ WSPANIAŁEJ KOBIETY i za to dziękuje Bogu.

I tak trzymaj kochana.
Nie ciebie miałam na myśli napisałam: spójrz wpisy powyżej... Są dziewczyny, które z upodobaniem stosują mechanizm: trudne dzieciństwo (matka zawiodła) - upoważnia mnie do wielu rzeczy, które innym odmawiam (wulgarność, arogancja, okrucieństwo chociażby)... bo przecież ONI tego nieszczęścia nie doświadczyli!  I tak przez kolejne dziesiątki lat... zwalając na matki winę za własne porażki, uzasadniając "ciemną stronę" SAMEJ SIEBIE. Bez sensu...
Bywają złe matki, ale dorosłe osoby PO PROSTU z nimi nie utrzymują kontaktów (jak z wrogami) a nie bawią się w hipokryzję.
Ty nie jesteż hipokrytką - czujesz niedosyt i to odbiera ci spokój. Może warto zrobić to doświadczenie?

Na luzie kochana, na luzie wtedy większe szanse powodzenia. Chyba trzeba znaleźć psychologa, który się para tą metodą... Powodzenia

Ja jestem w w związku malzenskim gdzie maz jest samotnym ojcem ,i wychowuje córke od wielu lat.Nie chce aby to brzydko zabrzmialo, ale wsumie dobrze ze nawet córka nie ma zadnego kontaktu z  rodzicielką,a krova szybko dala nogi,i dobrze, bo ona by te dziecko zniszczyla do upadlego i nawet jak sam mąz mowi,nie che sobie wyobrazic co by sie z tym dziekciem zrobilo jakby przebywała cale dziecinstwo z tak koszmarną babą..wystarczy,że pierwsze lata na jego corce sie odbily,a dziecko w ogole nie chce i nie mowi nic na temat swojej rodzicielki(ma odebrane prawa rodzicielskiej, a szma...ie jeszcze na reke to bylo)
I to chyba byla najlepsza decyzja dla kazdego,ze eksia wyjechala nie wiadomo gdzie i nie wpiernicza sie w zycie dziecka jak i ojca

Kochana,jak się czujesz?wiesz ja też wychowalam się bez mamy.Umarła kiedy mialam 5lat.Przez większość życia zmagalam sie z problemami.Teraz wiem,ze mozna zaspokoic pustkę i tęsknotę.Napisz do mnie jesli masz ochotę.

A moja corka ma matke w mojej postaci i odrzuca mnie kompletnie, bo jej macocha zryla jej mozg.

Nigdy nie zrobilam zadnej krzywdy mojemu dziecku, zawsze dbalam o jej potrzeby, jak moglam, wszystko kupowalam, spelnialam zyczenia, a teraz nie chce mi od roku mowic mamo, bo ja macocha nastawila przeciwko mnie.

Swoja cala historie opisalam wczesniej na tym forum. Powiem tyle- od momentu klotni rok temu z macocha, ktora jest przy moim dziecku (ja mieszkam za granica), dziecko przestalo mi mowic mamo. Chciwa suka w postaci macochy poobrazala mnie rok temu i gdy nie zdolala mnie wydoic z pieniedzy w zeszlym roku, zaczela nastawiac dziecko przeciwko mnie. Jakie to typowe i zalosne.

Dziecko sie nadal ze mna spotyka, gdy jestem w Polsce, ale kontakt sie z nia rozluznia, mimo moich wysilkow. Musze poczekac, az moja nastolatka zmadrzeje i dorosnie, gdy sie od nich wyprowadzi,. Jedyna moja nadzieja.

Strzała, czytałam kiedyś Twój wątek. Mądra kobieta z Ciebie

Doczytałam jedynie, że zdradzałaś męża, bo Ci krzywdę robił, mówiąc, że trzeba kaftaniki prasować dziecku. Biedactwo. I mama, i siostra nie sprzyjały małżeństwu, o jaaa. Ja też nie prasowałam kaftaników, bo mi się nie chciało, ale mi do głowy nie przyszło zdradzać męża z tego powodu.

Czytałam kiedyś Twój wątek. I kontakt z dzieckiem opierasz na finansach. To nie becz teraz.

A poza tym, santapietruszka, boli Cie, ze sie nie mecze razem z Toba jak pokorna matka Polka pod rzadami PIslamu pomiatajacego prawami kobiet? Ze nie bede na lasce polskiego ZUSu?

A co, moze mialam dac sie kompletnie zniszczyc bylemu? Gdy urodzilam corke, to akurat jego mamusia sie przewrocila i doznala strzasu mozgu i wyladowala w szpitalu. Wtedy miala meza i dwoch braci bylego do dyspozycji w domu. ja akurat urodzilam i potrzebowalam meza w domu, a on do mamusi popitalal co drugi dzien, zostawiajac mnie sama z dzieckiem w domu. Wystarczyloby, gdyby dzwonil i odwiedzil mamusie raz na tydzien, skoro do dyspozycji miala jeszcze 3 facetow w domu. Ale nie, musial mnie zostawiac z dzieckiem dla mamusi. No to wtedy zrobilam koszmarna awanture i moja mama nawet go objechala. To byl jedyny raz, kiedy moja mama sie wtracila.

Moj byly osmieszal mnie przy znajomych, gdy szlismy na imprezy ze wspolnymi znajomymi, robil sobie ze mnie posmiewisko i wszyscy sie dobrze bawili, tylko nie ja. Pierwszy kryzys malzenski byl juz po pol roku, bo wolal sie ze mnie nasmiewac 3 miesiace po porodzie, ze jestem gruba, a potem siedzial przed kompem do polnocy zamiast isc ze mna do lozka. I myslal, ze mnie to zmotywuje, by schudnac. Prawil mi kazania wiecznie, co mam robic, a czego nie robic, porownywal mnie wiecznie do mamusi i sasiadki mamusi. Urzadzal mi wiecznie awantury o byle co. To co, mialam zostac i pokornie sie meczyc? I jeszcze zeby dziecko caly czas to pieklo widzialo?

No coz, zrobilam dokladnie na odwrot. I teraz jestem szczesliwa mezatka i nie oddalabym drugiego meza za nic w swiecie. A moj pierwszy maz,jeszcze nie swietej pamieci niestety, dostal w postaci drugiej zony swoje Nemezis. Chcial mna rzadzic, to teraz druga zona trzyma go pod pantoflem, rzadzi nim i jest potworna krzykaczka, podobnie jak kiedys jego matka. Jego matka sie teraz juz uspokoila i mam z nia swietny kontakt ( bylego szlag tu trafia pod tym wzgledem), bo w koncu to babcia mojego dziecka. Za to obecna zona, a macocha mojego dziecka to raczej juz nie dorosnie i pozostanie wrzeszczaca trzylatka, ktora warczy na wszystkich, gdy nie dostaje tego, czego chce, czyli np. ode mnie wiecej pieniedzy. Ja jestem szczesliwa , a byly udaje, ze jest.

Ja jestem ogarnieta, empatii dla dziecka mam w sobie sporo. Guzik rozumiesz, pietruszko, a santa to na pewno nie jestes.

No mowie- niczego wiecej nie zauwazylas poza tym, co chcialas zauwazyc. Wybierasz z moich postow to, co Ci pasuje, by na mnie pomyje wylewac i nic poza tym. Zalosne.

Ja mam piec tysiecy swiadkow, z moja matka na czele, moim obecnym mezem i moimi znajomymi, na to, ze zawsze mi na dziecku zalezalo, ze ja ogromnie kocham i ze robilam zawsze dla niej wszystko, co w danym momencie zrobic moglam. I dalej robie tyle, ile moge. I nawet byla tesciowa sie do mnie przekonala z powrotem po tym rozwodzie.

Takze Twoje gadanie nadaje sie do spuszczenia do rynsztoka z tej racji, ze tam wlasnie jest miejsce pomyj. Nie ma w Twojej wypowiedzi niczego konstruktywnego. Do rynsztoka z tym.

“Ale gdybym miała cofnąć czas i wrócić do dzieciństwa to chciałabym, aby moja mama:
-była przy mnie, szanowała mnie, przytulała, mówiła o uczuciach, dawała poczucie bezpieczeństwa, była ciepła,
broniła mnie przed całym światem, była dla mnie wzorem, była dobra dla innych ludzi.
Można dużo o tym napisać.

Wiesz, ja uważam, że dobra matka to taka, która nie tylko jest dobrą matką dla własnego dziecka.
Dobra matka to taka, która jest też dobra dla innych ludzi.”

Widzisz, pietruszka, ja sie staralam na tym polu, jak moglam, mimo tego, ze wyjechalam. Chcialam, by sie dziecko przy mnie dobrze czulo. Po pierwszym roku emigracji dziecko mi powiedzialo, ze ona wie, ze mama zawsze przyleci. Czyli jednak miala jakies poczucie bezpieczenstwa zwiazane ze mna, a potem, gdy podrosla, zaczelam ja do Irlandii zabierac, po tym, gdy cala rodzina ( macocha, jej syn, byly I corka) przylecieli do Irlandii na wizytacje.

I jeszcze wtedy udalo mi sie narzeczonego przekonac, by spali pod naszym dachem, bo przeciez rdzina nie bedzie placic za hotel. Moj kochany obecny irlandzki maz zgodzil sie I mieszkali pare dni pod jego dachem. A oni doslownie na wizytacje przylecieli, jak krolowie, by zostac podjeci, nawet zadnej flaszki ze soba nie przywiezli, bo to przeciez macocha wielka pani, przylatuje, to poddanym, ktorych trzyma pod butem, sie prezentow sie robi, tylko patrzy, jak mozna wiecej wyssac z bylej siedzacej za granica. Jakie to polskie.....

I 10 lat zaciskalam zeby dla dobra dziecka I znosilam fochy macochy. Czekalam na jej blad, ostrzac wszystkie noze po cichu. I sie doczekalam- zrobila go w zeszlym roku.

Ja zawsze bylam dobra dla ludzi. Pomoglam w Irlandii wielu ludziom w niejednej sprawie, bo znam swietnie jezyk. Moje dziecko widzialo zawsze, ze ja sie dobrze odnosze do ludzi I ze jestem lubiana. I zawsze jej mowie, by dobrem odplacala za dobro. Ale kto z kim przestaje, takim sie staje, wiec moje dziecko zamienia sie w druga macoche, bo jej tak wygodnie. Jesli ktos jest dobry, to trrzeba wykorzystac, wyssac I zostawic albo jeszcze dowalic. I dziecko takim podejsciem do swiata nasiaka.
A ja zawsze z tym walczylam.

I nawet byla tesciowa zauwazyla zmiane u swojego syna, ze sie zmienil I wlasnie zacytowala: kto z kim przestaje, takim sie staje I ciezko westchnela.... Skoro ona, badac na miejscu zauwazyla to u wlasnego syna, to chyba o czyms swiadczy, prawda?

A ostatnio rozmawialam z byla tesciowa, gdy moja irlandzka tesciowa umarla miesiac temu. I najpierw, gdy zadzwonilam, to mi kazala zadzwonic za godzine, bo byla moja corka u niej I syn macochy- zajmowala sie dziecmi, gdy rodzice byli w pracy. Kazala mi zadzwonic za godzine, by swobodnie pogadac.

No to skoro byla tesciowa lubi sobie ze mna pogadac bez swiadkow, by moja corka niczego nie slyszala (moglaby przekazac macosze), to chyba tez to na cos wskazuje? A zapewniam Cie, pietruszka, ze byla tesciowa poznala sie na kolejnej synowej szybko, bo macocha lubi rzadzic wszystkimi, jest krzykaczem I opowiadala mi, jak na poczatku darly koty z tesciowa......

Ja bylam spokojna synowa, ktora zostala zahukana przez tesciowa I meza. I na pewno nieraz byla tesciowa wzdycha za mna, skoro z checia ze mna rozmawia za plecami macochy...... A to jeszcze potwierdza, ze macocha mysli, ze ma wszystkich pod butem, a tymczasem wcale tak nie jest.

Dziecko chwilowo nie odpowiada na moje wiadomosci, ale ze znajomych z Facebooka mnie nie usunela. Moze macocha kazala moj profil szpiegowac.... A ze obserwuja, co pisze, to wiem od bylego, ktorego jeden moj wpis na fb zdenerwowal I kazal mi przestac wypowiadac sie o swojej zonie. Tos ie wycwanilam I teraz pisze o niej Pewna Pani.... I tak wszyscy znajomi wlacznie z dzieckiem wiedza, o kogo chodzi, ale nikt nie moze mnie pociagnac do odpowiedzialnosci karnej :-). Ja sie posmieje, wszyscy sie posmieja, a macocha jest bezsilna, jesli czyta :-). I tak suke zostawilam w kwietniu, gdy mi nadepnela na odcisk- macocha wyje z bezsilnej zlosci od tamtego czasu, bo prawnie nie jest zadna strona, z ktora rozmawiam.

Czasem corka odpisze jedno zdanie na 10 moich. Ja mowilam corce wiele razy osobiscie, ze zycze jej jako mojemu dziecku jak najlepiej. Tylko musi zmienic podejscie do swiata troche, bo na razie widze, ze nasiaka wsaczanym w nia jadem. A ja nieraz corce mowilam, ze jesli nei bedzie ludzi szanowac, to nie bedzie miec dobrych relacji w liceum z rowiesnikami. A bardzo bym chciala, zeby moja corka miala fajnych przyjaciol w liceum.

A jak docenia czasem moje dziecko moje wszelkie wysilki? No coz, podam pare przykladow. Po pobycie corki w lipcu zeszlego roku przed swietami Bozego Narodzenia poslalam dziecku paczke. Bylysmy umowione na styczen na ferie zimowe I chcialam troche ocieplic atmosfere, a poza tym ona ma urodziny na poczatku grudnia. Wyslalam mala paczke, jako symboliczny prezent, bo I tak mialam jej zrobic zakupy na miejscu w Polsce. W paczce byly dwie plyty ulubionego zespolu corki, cieple rajstopy I skarpety- po trzypaku, kalendarz na biurko zrobiony z corki zdjeciami z najfajniejszych naszych momentow wspolnych (zamowilam w tutejszym empiku do zrobienia) I czekoladki plus kartka z zyczeniami. I bardzo ladna bluza dresowa, ciemnoszara z New Looka. Dziecko wprawdzie prosilo o czarna, ale czarne byly brzydkie, a ciemnoszara tez do wszystkiego pasuje. Plus maly prezent dla bylej tesciowej, bo paczke wysylalam na adres babci, a nie do gniazda szerszeni, co wywolalo kolejny atak wscieklosci bylego.

Oczywiscie bylego szybko usadzilam, ze jesli babcia sobei nie zyczy kontaktu ze mna, to musze to uslyszec od niej, a nie od osob trzecich. I sie zamknal.

Rekacja dziecka? Wscieklosc, ze wysylam na adres babci I po co ja z jej babcia utrzymuje kontakt. W dodatku powiedziala mi dwa dni pozniej, ze paczka doszla, gdy zaczelam sie martwic, ze nie doszla. Wybych, ze bluza jest szara, a nie czarna. I pytanie: A po co mi kalendarz moimi zdjeciami? Mialam na koncu jezyka cos w stylu, ze po to, by sobie dupsko nim wytarla, gdy jej papieru braknie, ale ugryzlam sie w jezyk. Podziekowala mi jedynie za plyty.

A w styczniu dziecko nie chcialo dziecko rozmawiac o tym, co ja boli, a na telefonie pisala do tatusia na whatsappie, ze zadaje jej pytania, kim jestem dla niej, a ona przeciez nie powie mi mamo.... Zacisnelam zeby, poplakalam po cichu, by jej nie budzic, I udawalam radosna, gdy pluskalysmy sie w basenach termalnych na wyjezdzie w ferie.

Oczywiscie od stycznia do lipca utrzymywalam z nia kontakt I dzwonilam normalnie. W maju byla u mojej mamy na obiedzie I moja mama jej powiedziala, ze na pewno Alicja ( nazwijmy tak moja corke) nie ma sie o co martwic, bo ja ja zabezpiecze na przyszlosc I przepisze jej irlandzki dom ( na razie nie mam innych dzieci). I jeszcze moja mama dorzucila, ze Alicja dostanie mieszkanie po niej, gdy moja mama I siostra zejda z tego swiata. I dodala, ze przeciez mieszkanie po tacie Alicji na pewno dostanie syn macochy,m bo oni musza tez jego zabezpieczyc I tu moja mama zludzen nie ma. Efekt gdaki mojej mamy? Dziecko mi wyslalo dwa slowa na Dzien Matki: “wszystkiego najlepszego :-)”. hmm, gdy sie dowiedziala, ze cos moze zyskac, to postanowila byc mila? Oczywiscie jej ladnie podziekowalam za pamiec.

Przyszedl kolejny lipiec (bylam miesiac temu w Polsce) I jak sie dziecko zachowuje? Przyjechala w niedziele, przywitala sie, ale ogolnie sie zrobila nietykalska.W niedziele posiedzialysmy na spokojnei w gronie rodzinnym, potem przez trzy dni lazilysmy jedynie na zakupy. A poza tym corka siedziala w domu I byla zmierzla. Troche poogladalysmy jakies filmy wieczorami na internecie, troche w cos pogralysmy ( jakies karty, gry planszowe) z babcia I ciocia, ale generalnie miala focha. Chcialam ja wyciagnac do aquaparku, to mi powiedziala ze nie chce, bo pewnie na basenie dostanie okres.

Wybuchla kompletnie, gdy oznajmilam, ze bedzie musiala babci podpisywac kwitki, gdy wezmie pieniadze na podreczniki z mojego konta. Wyglada to tak: roznica miedzy wyzszymi alimentami, ktore byly przed awantura z macocha, a obecnymi ( 150 zlotych) laduje na moim koncie w Polsce. Dziecko w styczniu nie chcialo zalozyc sobie konta, wiec ja sobie zalozylam. I przelwam pieniadze regularnie. Dalam mojej siostrze karte do tego konta I zrobilam siostre pelnomocnikiem do konta. Powiedzialam mamie I siostrze, ze za kazdym razem, gdy Alicja bedzie potrzebowac pieniadze, to maja jej pieniadze dac, ale dziecko ma podpisac kwitek, ze wziela I na co. No coz, tak sie poparzylam, ze wole miec cos w reku, gdyby mnie byly zaciagnal do sadu. Ja dziecku niczego nie zaluje I ona o tym wie. Ale kwitek wole dla sadu miec w razie W. I Alicji wytlumaczylam ze lzami w oczach, ze moze te kwitki nie beda mi nigdy potrzebne, ale ona tez musi troche zrozumienia wykazac w moja strone.
A moja mama dodala, ze gdy Alicja pojdzie do liceum, to jej sie wlasne pieniadze przydadza, chcby na impezy z kolezankami.... Konto stale zasilam I gdy Alicja bedzie chciala z niego skorzystac, ma srodki do dyspozycji.

Jedyny powod, dla ktorego nie dalam dziecku karty do reki, to to, ze walcze z bylym o napisanie umowy regulujacej miedzy innymi takie sprawy, jak to, ze macocha ani nikt inny nie ma prawa zabrac  dziecku karty do mojego konta. Byly chce tylko umowy, w ktorej jest kewstia alimentow, a ja chce wszystko w tej umowie miec uregulowane- kwestie kontaktow miedzy mna a dzieckiem, miedzy mna a nimi, latanie Alicji do mnie, kontakty ze szkola, dostep dziecka domojego konta, itp. No I umowa wyrzuca macoche jako strone- byly musi sie komunikowac ze mna bezposrednio, macocha nie ma dostepu do dodatkowych srodkow. Dziecko dostep do srodkow finansowych na swoje potrzeby ma, ale w posob pozostawiajacy macoche poza zasiegiem do tych srodkow, chyab ze jej dziecko da, ale watpie.

Oczywiscie im sie to nie podoba, podobnie jak moja mozliwosc kontaktu ze szkola Alicji. Jak wiadac, ja odziecko staram sie dbac, jak moge I wszystko jej umozliwiam. Wy tu piszecie o alimentach typu 20 zlotych, a ja w lipcu wydalam na Alicji zakupy 850 PLN, po czym dalam jej do reki pozostale 150 zlotych z budzetu na nia przeznaczonego na tym wyjezdzie, czyli 1000 PLN. I co mnie spotyka w zamian? Ledwo sie dziecko do mnie odzywa. I jeszcze sie wscieka wzorem tatusia, ze ja chce miec kontakt z jej szkola.

Moje dziecko mysli chyba, ze pieniadze sie na drzewach rodza. Ja jej powiedzialam w lipcu wprost, ze ciesze sie, ze wszystko ma, ale z drugiej strony ma syndrom pelnego brzucha, bo nie potrafi niczego docenic, tylko uwaza, ze jej sie po prostu nalezy. Mamusia przyjedzie, mamusia ma zrobic zakupy I pospelniac kazde zyczenie, a przy okazji dokopiemy mamusi I ledwo bedziemy dziekowac. I tak ja ucza w domu. A tatus mi pierdoli na whatsappie, ze ja dobrze wychowuje, bo dziecko nie chce kwitka podpisac. Paranoja.

Kocham moje dziecko, ale tej corki, ktora wyciagala do mnie rece, od zeszlego roku nie ma po awanturze z macocha. Dzeicko w lipcu zeszlego roku spedzilo dwa tygodnie u mnie strzelajac focha- cokolwiek bym nie robila, by jej pobyt umilic, to jej nie pasowalo. Dopiero po zrobieniu jej awantury sie troche ogarnela I bylo normalnie- spedzilysmy milo ostatnie poltora tygodnia.

Obecne wyjazdy do Polski sa koszmarem, Pomijam kwestie polskiej rzeczywistosci, ktora jest potwornie meczaca ( szczegolnie w urzedach), obarczanie mnie problemami przez moja mame. Ostatnio tylko latam do Polski, by zobaczyc Alicje, ktora bedzie mi dokuczac I zamieniac pare dni urlopu w czysty koszmar, I tak ja to odbieram. Wyjazd do Polski nie liczy sie jako urlop. To tylko sprawy do zalatwienia, zrobienie zakupow dziecku I znoszenie fochow dorastajacej nastolatki.

Poweidzialam Alicji, ze gdy skonczy w grudniu 16 lat, to zapraszam ja do siebie albo mozemy sobie poleciec gdziekolwiek indziej. Na zasadzie: kupie Ci bilet I caly transport na lotniska I spotkamy sie gdzies, by milo spedzic czas, tylko nie pros mnie, bym latala do Polski. I wytlumaczylam, ze wole pozwiedzac  z nia cos przez pare dni, gdy poleci ze mna gdzies niz siedziec w tej Polsce. Na razie slysze jedno wielkie nie.

I naprawde jestem taka zla I niedobra..... Idzcie sie wszyscy utopic w klozecie z takim podejsciem mojego bylego, ze mam cale zycie cierpiec z powodu rozwodu. Ja swoje lekcje odrobilam I takie podejscie spuszczam w klozecie. I byly juz wie, ze mowie takiemu podejsciu nie I ze ono juz nie dziala. A skoro on juz to wie, to cala reszta swiata tym bardziej sie musi z tym pogodzic, ze nie zyje po to, by cierpiec za rozwod, tylko po to, by sie tym zyciem cieszyc.
A probuje tez pokazac Alicji, ze chce, zeby byla czescia mojego zycia tez, bo chce, by czaela latac w ta strone sama czesciej.  Ale to jej wybor, czy bedzie chciala. Ja poczekam.

Ja po prostu normalnie jestem dobra dla ludzi, poki mi ktos za skore nie zalezie, jak ta dwojka.  Kazdy, kto mnie zna, to wie, ze nie atakluje nikogo za nic, jesli mi nikt niczego zlego nie robi. Normalnych ludzi traktuje normalnie, milym ludziom odzwajemniam ich bycie milym. Moje dziecko o tym wie.

To co, mam wrocic do plaszczenia sie przed nimi? Mam pozwolic im na wyeliminowanie mnie kompletnie z zycia dziecka? Odciecie mnie od informacji o dziecku, odciecie mnie od kontaktu ze szkola.  Mam pozwolic macosze po mnie jezdzic jak chce i wycierac sobie mna buty, dawac sie szantazowac? Mowy nie ma.

Niech corka wie, ze ma matke, ktora nie pozwoli sie bezkarnie ranic. Skoro mam zaplacic za dume cene odsuniecia sie od corki, to ja ta cene zaplace chwilowo.  Wedlug mojej corki to ja niby niepotrzebnie zrobilam zamieszanie, bo zburzylam pewien uporzadkowany swiat.  Tylko ze dziecko nie wiedzialo, ze ten swiat byl oparty na chorych zasadach- na moim wiecznym ustepowaniu, zaciskaniu zebow i czekaniu na blad macochy. Ale moja corka nie widziala wielu rzeczy, bo byla mala. Nie slyszala wielu szantazy, nie widziala moich lez wylewanych przy mojej matce. Moja matka wie, ile lez wylalam przez francowata macoche.

Gdy jej powiedzialam w lipcu zeszlego roku, ze szantazowali mnie tym, ze nie przyleci do Irlandii, to uwierzyc nie mogla. jej ciezko uwierzyc, ze osoby kolo niej moga byc tak paskudne. Odrzuca to i pozbywa sie mnie. Ale ja wytrzymam. Jestem silna.

Pewnego dnia, gdy moja corka wiecej zycia zobaczy, zrozumie. Poczekam latami na to. Wyrzucilam toksyczna osobe w postaci macochy z mojego zycia i juz jej drugi raz nie wpuszcze do zycia tak latwo. Co sie dziwicie, ze ich nienawidze? Mam kochac ich za to, ze odsuwaja dziecko ode mnie? Powalilo Was? A jeszcze byly klamie, ze wcale jej mozgu nie piora, hipokryta jeden.

Chwilowo sa na lepszej pozycji. Ale tylko chwilowo. Wystarczy jedna normalna kolezanka w liceum, by zaczela dziecku otwierac oczy. Moje dziecko jeszcze sie porzadnie nie zaczelo buntowac. Jeszcze nie widze tego buntu nastolatki, procz ywzywania sie na mnie. Jeszcze mi tesciowa byla nie mowi nic o buncie Pauliny. Poczekam na ten bunt.

Problem polega na tym, ze oni chca mnie dalej trzymac pod butem i nie ustapic w zadnej kwestii i miec umowe zapewniajaca powrot do wyzszych alimentow bez zadnego ustepstwa w moja strone. A ja na to nie pozwole. Po moim trupie. Nie bedzie tak, ze do konca zycia mam ich potulnie sluchac, bo go porzucilam. No wiec wszystko sie ciagnie jak smrod po gaciach. Panuje burdel na kolkach. Ja bylego nie poganiam do porozumienia- niech sie obudzi z reka w nocniku, jesli bedzie chcial mnie w przyszlym roku ciagnac do sadu i blokowac kontakt ze szkola. Niech mu zostanie malo czasu na sprawe sadowa, niech bedzie w pozycji, ze to gra nie warta swieczki i ze lepiej sie ze mna dogadac, bo zanim cos uzyska, to corka bedzie pelnoletnia. Niech zostanie wlasnie w tej przegranej pozycji. Tam jest jego miejsce.

A ja jeszcze jestem taka, ze poczekam, az on sie zdenerwuje i on wystapi do sadu, by mi zablokowac ten kontakt ze szkola. Popatrze, jak przegrywa i zaplaci koszty sadowe. Wystarczy, ze powiem prawde w sadzie, by sie sedzina zagotowala. Jesli bedzie na tyle idiota, by isc do sadu, to popatrze z przyjemnoscia, jak przegrywa. Owszem, sporo we mnie jadu, ale ktos go we mnie wsaczyl i saczyl ten jad swoj latami- jedna osoba: macocha. 

Moje dziecko czasem reaguje normalnie i czasami probuje cos od siebie powiedziec, gdy jej spokojnie wszystko tlumacze. Ale to kropla jej samodzielnego myslenia w morzu gowna saczonego przez slogany tatusia. Chwale ja za kazdy przejaw samodzielnego myslenia i probe uzasadniana swoich racji. Ja jej naprawde wspolczuje, bo jej wygodniej powtarzac ich slogany w stylu: "Nie mecz sie, odpusc, poddaj sie, przestan walczyc,  nie marnuj pieniedzy i czasu". No to jej odpisalam, ze poki na nia niczego nie zaluje to nie jej sprawa, na co jeszcze wydaje pieniadze. I temat sie zamknal sam.

Widze, ze jej wygodniej myslec tak, jak oni. Aby cos powiedziec od siebie, musi sie otworzyc, a to ja denerwuje. Na zlosc mi nie chce sie otworzyc. Ot tak, w ramach buntu.  A jeszcze bardziej ja denerwuje, gdy jej mowie, ze chetnie poslucham jej racji, zamiast patrzec, jak sie zmienia w bezmyslna papuzke. Corka dostaje szalu na dzwiek slow papuzka lub marionetka. Raz ja pochwalilam za to, ze probowala swoje zdanie uzasadnic, a nie jest marionetka, ktora tanczy, jak jej zagraja. Pochwale przyjela, ale na dzwiek slowa "marionetka" sie wscieka. Przestalam tego uzywac, ale dalej podkreslam, ze bede jej sluchac, gdy bedzie myslec samodzielnie. Cierpliwie poczekam, az dorosnie.

Mnie to tez zzera, bardzo zzera. Sa dni, kiedy staram sie o tym nie myslec, ale gdy widze w Grze o Tron smoki Khaleesi, to mam ochote wypuscic jednego w kierunku macochy, by ja spalil doszczetnie i bylego tez.

Najbardziej mnie dobija reakcja mojego dziecka- poswiecilam dla niej duzo, robilam, co bylam w stanie zrobic, by zapewnic jej poczucie bezpieczenstwa, ze zawsze jakos tam bede przy niej, mimo ze jestem troche dalej, ze jest dla mnie wazna, a ona teraz mnie wyrzuca do kosza. Nasiakniela maniera czarnej niewdziecznosci macochy. Tym stosunkiem do swiata, jaki ma macocha: zabrac od ludzi, nie docenic, i zdeptac i krzykiem i szantazami wyciagac wiecej. Moje dziecko tym nasiaka i bedzie nasiakac, poki jej ktos z zewnatrz (rowiesnicy) oczu nie otworzy. 

Zawsze dawalam corce do zrozumienia, nie tylko prezentami, ze jest jedna z najwazniejszych osob w moim zyciu. Pisalam, dzwonilam, pamietalam o kazdych urodzinach, swietach....A ona teraz traktuje mnie jak daleka znajoma. I to mnie najbardziej wkurza. Ale moj gniew jest zwrocony glownie przeciwko tej dwojce przy niej, bo ona z siebie az taka zla nie jest, jak tych dwoje.

Najbardziej sie skupiam teraz na zmianie pracy. Chce bardzo zmienic prace na taka, by sie pozbyc pracowania na zmiany wieczorne i konczyc najpozniej o 1900 i miec zero pracy w weekendy. Wtedy zaczne sie usmiechac, bo nie bede musiala sie nikogo prosic, gdy bede sie chciala na weekend spotkac z corka gdzies, jesli bedzie jej sie chcialo latac. A jesli jej sie nie bedzie chcialo latac, to przynajmniej bede miec weekendy wolne, jak normalny czlowiek. Potrzebuje normalnosci, bo praca zmianowa mnie dobija psychicznie- nie moge isc na zadne kursy wieczorami nie majac stalych godzin pracy. Wtedy zaczne sie usmiechac wiecej.

W dodatku miesiac temu umarla mi ukochana irlandzka tesciowa, aniol dobroci. I najwieksza moja emocja jest gniew, ze Bog mi zabral aniola dobroci, a zostawil przy zyciu ta dwojke ze zrytymi beretami przy dziecku. Moja kochana irlandzka tesciowa zmarla na raka, na ktorego nie zasluzyla. Za to ta dwojka na raka zasluzyla jak najbardziej. Czekam na karme macochy- az ja wlasna wredota zezre.

Cóż, wypada, czy nie wypada, życzyć Ci powodzenia...
I jeszcze jedno, nie życz drugiemu, co Tobie nie miłe.
Nawet raka, bo to ciężka choroba i nikt by tego nie chciał.

Mamo Emigrantko, o czym Ty piszesz ?
To jest wątek o córkach wychowujących się bez matek - a Ty wpadasz tu, przepraszam, z jakim pogrzebem ?
Jakimi kolorowymi ubraniami ? Jakimi medalami ?
Wybacz, ale nienawiść do kobiety, która od lat wychowuje Twoje dziecko - strasznie w Twoich wypowiedziach fermentuje, pozbawiając owe jakiejkolwiek treści, sensu i logiki.
Nie widzę w Twojej wypowiedzi żadnej merytoryki dotyczącej tematu wątku ....

Wiesz co, w moim odbiorze nie schodzisz z wątku, tylko zaczynasz pisać wulgaryzmy i deklarować jak bardzo nienawidzisz "macochy" swojej córki.
To mim zdaniem nie tędy droga, bo nie wiedzie donikąd.

Ja nieomal przez całe swoje życie wychowywałam się bez matki i byłam w sytuacji Twojej córki ...
Również i moja mama jako osoba praktyczna zostawiła mnie z ojcem i wyjechała z Polski, bo jej mąż, a mój tatku niczego jej nie oferował, ani nie zapewniał perspektywicznie - w jej mniemaniu. Dodatkowo nasz beznadziejny ojczysty kraj również mojej mamie niczego nie oferował ani nie zapewniał.
Zostawiła mnie więc beztrosko, i pojechała na saksy po bogactwo i warunki.
Mój ojciec po kilku latach poznał kobietę, z którą zdecydował się wejść w związek.

Cóż mogę Ci powiedzieć. Miodu nie miałam, ani od strony macochy, ani od strony mamy.
Kiedy mama ostatecznie po wielu latach zdecydowała, że ma już i kasę i warunki i wróciła do Polski, nasza relacja była już pozamiatana na wieki.
Oczywiście, chciała mnie wtedy wychowywać, tworzyć więzi i co tam jeszcze.
Ale zupełnie nie potrafiłam tego przyjąć, dla mnie nie było już możliwości powrotu do takich emocji.
Do dzisiejszego dnia ta relacja jest kulawa i na pewno nie taka, jakiej mama by chciała - o czym dość często napomina, zawsze z wyrzutami i z fochem.
Jakby zupełnie nie rozumiała, że te wyrzuty i tego focha, powinna zostawić wyłącznie dla siebie.

znam parę osób wychowywanych przez dziadków i wydaje mi się że to jednak młodsze osoby powinny się tym zajmować.  Babcia czy dziadek ma zupełnie inne podejście do wielu spraw i często takie osoby próbują trzymać pod kloszem.