Mam prawie 24 lata ,a czuje się samotna , a Tym bardziej przytłacza mi brak pracy(dobrze ,ze choc studia są)całymi dniami przesaduje praktycznie przed komputerem bo co mam robić?? czasami spotkam sie z kolezankami,znajomymi ,ale wiadomo jak to teraz jest jedni maja juz swoja druga połowke i nie zawsze maja dla nas czas i tak jest...Chciałabym znalżć kogos ulożyc sobie zycie i nie byc juz samotna,bo czasami czuje sie przez to beznadziejnie i ten brak pracy dobija mnie ,choc nie powiem,nie jestem raczej z osob cichych i spokojnych czasami to wrecz przeciwnie,ale wiem ,ze przez ten brak pracy i brak bliskiej osoby(a jak tos sie pojawi ja stawiam jakas bariere i zachowje sie tak jak nie powinnam,potem zaluje bo wiem ,ze ktos nie poznal mnie taka jaka jestem naprawde ) zmienilam sie bardzo ,chcialbym odzyskach chec zycia bo czasami to dobija mnie juz ile tak mozna i jak tak mozna zyc??
Podobne tematy
Cześć 
Pojawiłam się na tym forum z podobnym problemem, więc mogę Ci opisać, w jaki sposób ja staram się wyjść z samotności:
poszukałam wątku, gdzie rozmawiają dziewczyny z mojej okolicy, i rach ciach ciach było pierwsze spotkanie, od tamtego czasu co jakiś czas się widujemy;
zaczęłam chodzić na zajęcia dodatkowe, (taneczne, siłownia i fitness) - co prawda chodzę prawie zawsze sama i nie mam się do kogo odezwać, jednak liczę, że i z czasem tam nawiążę jakieś znajomości;
staram się poza tym nie myśleć o tym, że jestem sama i co rusz wymyślam sobie jakieś zadania do zrobienia w domu
- Saya
- Wkręcam się coraz bardziej
- Nieaktywny
Tak jak mówi Saligia moim zdaniem powinnaś znaleźć sobie jakieś hobby, a nóż widelec zapisując się np. na areobik poznasz fajne kobiety podobne do Ciebie i znajdziesz nowe znajome? A może inne hobby gdzie nie są tylko kobiety, a i mężczyźni 
Szczęście na pewno cię znalazło, ale musisz teraz Ty je znaleźć
Kiedyś tak samo myślałam i zachowywałam się jak Ty. Jedynie internet, czasami spotkania ze znajomymi, sądziłam, że na zawsze taka rutyna zagości w moim życiu, a tu? Dałam sobie kopa w tyłek wyjechałam ze swojego miasta i tu po 1,5 roku poznałam Moją Połówkę Nie sądziłam, że ktoś jest w stanie mnie pokochać. Dlatego nie trać nadziei i pozwól działać Swojej Gwieździe! Na pewno wszystko się zmieni, ale musisz w to wierzyć. Nie smuć się, nie choć ponura, bo to odstrasza ludzi. Uśmiechaj się, bądź na luzie... a wejdzie Ci to tak szybko w krew, że hey
Zajęcie to podstawa, zrób coś co cię fascynuje czy interesuje ... i nie poddawaj się w tym z tego powodu że robisz to sama. Nie ma co się łamać, ale ciąć przez życie jak żyletka papier i nie stawać w miejscu bo to nic dobrego. Samotność nie jest dobrą rzeczą owszem, ale jeśli już tak się stało, wykorzystaj ten czas dla siebie. Popracuj nad sobą zmień to co się w sobie samej denerwuje, jeśli nie będziesz potrafić pokochać siebie nie będziesz szczęśliwa. Mimo wszystko nie łam się bo nie jesteś jedyną osobą na tym forum i nie tylko która posiada taki problem ... wróć to nie problem, ja uważam że jest to czas które życie daje nam , na naprawę wielu rzeczy i trzeba go wykorzystać.
Dziekuję za słowa, wiem ,ze musze zmienic sowje postepowanie,ale trudno mi jest , a bedac sama juz chwile to trchoe bije w dekiel przez to robie takie rzeczy ,ktorych nigdy bym nie zorbila i mam siebie dosc
Witajcie,
pociesze Cie, że nie jesteś sama, ja w Warszawie w wielkim mieście samiuteńka jak palec co tu robić? gdzie się ruszyć? Magdalena88 a Ty skąd?
7 2012-06-12 13:15:58 Ostatnio edytowany przez yoghurt007 (2012-06-12 13:16:12)
- yoghurt007
- net-facet
- Nieaktywny
rybka20 kurczę, nie bądź pipka - to już enty wątek, w którym piszesz o swojej samotności. Zerknij do tematu Samotność w Warszawie - zobacz kiedy spotkanie forumowe i przyjdź na następne.
Sami jesteście twórcami swojej samotności- tyle.
Sami jesteście twórcami swojej samotności- tyle.
Wtf 
Co to w ogóle ma znaczyć ??
Witajcie,
pociesze Cie, że nie jesteś sama, ja w Warszawie w wielkim mieście samiuteńka jak palec co tu robić? gdzie się ruszyć? Magdalena88 a Ty skąd?
ja podkarpacie:)