Pewnie zostanę potępiona.....

Dość szczególny przypadek, ale możliwy. Rozmawiacie i to Wam wystarcza. Nie ma w tym - w zasadzie - niczego złego...
Ja też, kiedyś zanim spotkałem osobę poznaną w GG, zanim zdecydowałem się na spotkanie "w realu", rozmawiałem w taki sposób prawie dwa lata. Jakoś było to wystarczające...
Mam do Ciebie tylko jedno pytanie: czy Wasi (Twój i jego) partnerzy ...wiedzą o tym?
Jeśli wiedzą - wszystko w porządku. Jeśli nie - dziwna sytuacja trochę i już, dla przewrażliwionego partnera, ocierająca się o coś niemiłego... Bo nawet Twoje słowa: "Czy to jest miłość? Chyba tak. Tylko troszkę inna, ukryta..." - świadczą, że ta znajomość trąci już emocjonalną zdradą. Więc nie jest to takie niewinne

Sama więc widzisz, że Twoja teza, iż "ale to nie zawsze jest tak, że to jest złe. Nie można świata podzielić na dobro i zło, na kolor czarny lub biały" jest dość ...karkołomna, bo nawet Twoja znajomość - z pozoru niewinna - jest miast biała ...przynajmniej trochę szara

Fakt, przepraszam. Nie załapałem
Mimo wszystko to piękne, że nie potrzebujecie tej znajomości, po tylu latach przenieść na inny grunt. To imponuje.
Pamiętaj jednak, że Twój partner może zupełnie inaczej potraktować tą znajomość za jego plecami...
Pozdrawiam

mysterious_woman, wyobrażam sobie, że można będąc szczęśliwą w związku zafascynować się zupełnie innym człowiekiem..ale u Ciebie ta fascynacja trwa 13 lat..to bardzo długo...nigdy nie chciałaś powiedzieć mężowi o tej znajomości?

to moze byc milosc albo fascynacja trwajaca tak dlugo... chociaz to troche za dlugo jak na zwykla fascynacje. A spotkaliscie sie chociaz raz w realu?

Już odpowiadam:)
Nigdy nie spotkaliśmy się, nigdy też nie zamierzam mówić o tym mężowi. Ja nie szukam tutaj rozgrzeszenia, bo nie mam (kiedyś może były) wyrzutów sumienia z tego powodu.
Tak jak któraś z dziewczyn tutaj powiedziała, taka mała tajemnica. Nie jesteśmy własnością drugiego człowieka, nawet w małżeństwie. Wiele moich koleżanek, przyjaciółek w podobnym wieku ciągle narzeka, że w życiu brakuje im tego "czegoś"....ogromna część z nich znajduje "to"  w ramionach innych mężczyzn, już nie wirtualnie;)
Po wielu latach bycia ze sobą wkrada się rutyna, nuda...nie unikniemy tego.
Ale pisząc ten post miałam troszkę inny zamiar:)
Chciałam uświadomić kobietom, że kiedy mężczyźni czasem posiedzą na gg czy na czacie, to nie znaczy, że nie kochają Was, że już nie jesteście atrakcyjne dla nich itd. Jeśli w związku jest wszystko na swoim miejscu, to na to można przymknąć oko. Chyba, że nie jest ok. Wtedy nie upilnujemy i tak, niestety.

Mnie wydaje się, że gdybyście się spotkali, to mogłoby się okazać, że magii między Wami nie ma. Więc w zasadzie "bezpiecznie" kontynuować znajomość w takiej formie jak dziś macie, coś sobie wzajemnie dajecie, wypełniacie jakieś braki. Bo przychylam się do zdania dziewczyn o tym, że nie szuka się wrażeń jeśli jest się zadowolonym z małżeństwa.
Piszesz, że znajomość nie jest niewinna, domyślam się co masz na myśli, ciekawa jestem czy w kontaktach z nim jesteś taka sama jak z mężem, czy może jakąś drugą naturę do głosu dopuszczasz ;-)
No i podziwiam Was oboje, 13 lat podwójnego życia ... no, no, no ...

Czy Twój mąż też ma taką "przyjaciółkę"?
Może powinnaś mu powiedzieć, to może też mógłby taką sobie sprawić - w internecie lub w realu.. dla mnie to to samo. Zwykła zdrada i tyle.

No właśnie ... jak dla mnie to jednak nadal podwójne życie. A po tej odpowiedzi ... podwójne życie TYM BARDZIEJ.

S@motnosc w Sieci!

mysterious_woman a co właściwie was łączy?

Chciałabym znać jedynie w odniesieniu do Twojej osoby, nie do swojej.
Np., dlaczego ujęłaś że wasza relacja nie jest "taka niewinna", ?

czyli spotykacie się w realu jak rozumiem?? albo już nie rozumiem.....bo cybersex raczej nie zaspokaja uczucia bliskości..

wiem jak się nazywa uprawianie seksu wirtualnego: cybersex hm.... czyli jednak nie trzeba wykluczać czegoś, co zaznaczyłaś na samym początku że niczego ci w związku nie brakuje. trzeba?

Ja to sie juz pogubilam w sumie :-)
Po co wlasciwie zalozylas ten watek mysterious_woman?

ja myślę, że mysterious jest duchowo w obu...tylko zastanawiam się, co było głównym bodźcem do tego, żeby poznać innego mężczyznę w necie, a następnie znajomość z nim rozwijać przez lata...znudzenie? przypadek? ciekawość?

Cóż, sumując tu moje przemyślenia na powyższy temat:
Autorka sugeruje, że w swoim małżeństwie jest szczęśliwa, zaspokojona, a znajomość, którą od lat kontynuuje nie ma znamion - jej zdaniem - czegoś złego, jakiejś zdrady...
Jednak po wszystkich szczegółach, jakie w trakcie dyskusji tutaj się pojawiły, napiszę: to jest zdradą.
Nie jest to niewinna znajomość, bo raz - małżonek nie wie o tym, czyli to istnieje za jego plecami (to nieuczciwe wobec niego), dwa - związanie emocjonalne z innym mężczyzną, "uprawianie wirtualnego seksu" (jak zwał tak zwał, ale zawsze) to też już zdrada, bo w takich momentach nie masz przed oczami mężczyzny, z którym jesteś
Niestety, sugestia autorki, iż niekoniecznie należy dopatrywać się czegoś złego i niepokojącego w przesiadywaniu "w necie" naszego partnera/partnerki - zostały przez nią samą obalone. Tym samym wątek tylko potwierdził regułę, iż niewinne czatowanie, rozmawianie, kontaktowanie się z innymi poprzez internet bardzo często staje się zalążkiem zdrady (fizycznej - gdy dochodzi do spotkań w realu) lub emocjonalnej (tak jak w przypadku autorki). To też świadczy jeśli nie tyle o podwójnej osobowości (na co obrusza się autorka), to o dwóch twarzach, jednej niewinnej dla męża, drugiej dla obcego mężczyzny...
Do autorki: skoro Twoim zdaniem, ta znajomość, ten kontakt nie jest niczym złym, niczym uderzającym w Twoje małżeństwo - powiedz o tym małżonkowi i pokaż mu wszystko
Sama widzisz...

Mysterious, mam prośbę o opisanie co konkretnie masz na myśli pisząc słowo MIŁOŚĆ w obu przypadkach.

Piszesz, że kochasz swojego męża, macie udany seks, rozmowy, tyle że wkradła się rutyna.
Piszesz też, że kontakt netowy to NIC TAKIEGO a potem, że kochasz swojego znajomego z netu i właściwie to z nim też uprawiasz seks (tylko wirtualnie).

Moim zdaniem szafujesz słowem KOCHAM na lewo i prawo - a tak na prawdę kochasz tylko samą siebie i Twoim celem jest zaspokajanie własnej próżności i zachcianek nie zwracając uwagi na konsekwencje. Nie dbasz o swój związek z mężem (skoro jest rutyna), nie dbasz też o to by rozwinąć związek z mężczyzną którego poznałaś w necie (może to on nie chce). Bawisz się jednak uczuciami obu i ekscytuje Cię, że tak długo to trwa i nic się nie wydało. Mylę się?

Czy to potępienie?
Nie, tylko mam nieodparte uczucie żenady, jak ktoś może się chełpić publicznie ze swojego zakłamania.

Jeśli chodzi o seks to było raptem kilka razy przez całą znajomość. Potrzeba bliskości wynikała w danej chwili z właśnie TĄ osobą.
Ja nie szukałam przygoday w sieci; początki internetu w Polsce, wiele osób wchodziło na czat zobaczyć co to jest...siedziała tam wtedy garstka ludzi.

To jak Ty postąpiłbyś ze "Swoją" to jest Twoja sprawa i Twoje życie.
Ja problemu nie mam, od niczego nie muszę się uwalniać.

Nie trzeba być psychologiem żeby widzieć jakie świństwo robisz mężowi.
Próbuję pojąć, ale nie potrafię, jak możesz być jeszcze z tego powodu szczęśliwa.
No cóż - każdy ma prawo żyć jak chce.

Właśnie, w jakim?
Twoje słowa z pierwszego wpisu: "...Nie mnie to oceniać, ale to nie zawsze jest tak, że to jest złe...W małżeństwie nie brakuje mi niczego, ani seksu, ani rozmów...Nikomu nie robimy krzywdy..." świadczą o Twoim dość specyficznym spojrzeniu na kwestię internetowych znajomości w świetle własnego związku. Uznajesz, iż nie zawsze to jest złe i - jak się domyślam - masz na myśli własną historię. Głosisz, że niczego w małżeństwie Ci nie brakuje - skąd zatem potrzeba kontaktu z obcym facetem i bliższe, choć wirtualne, zażyłości z nim?
Wybacz, ale - podobnie jak Catwoman - zastanawiam się po co opisałaś tą historię? Mimowolnie stałaś się jedną z wielu tu osób, które zetknęły się w swoim życiu z nieuczciwością partnera życiowego... Aczkolwiek, w Twoim przypadku, ta nieuczciwość jest Twoim własnym dziełem.
Uważasz, że nikomu nie robicie krzywdy...
Może przekonaj się, czy rzeczywiście nikomu... Powiedz mężowi, a tamten mężczyzna niech powie własnej żonie. Jeśli obie te nieświadome dotąd niczego osoby uznają, że w nich to nie uderza - możesz dalej sądzić, że "nikomu krzywdy nie robicie".
P.S.
Nie obruszaj się tak na liczne słowa krytyki Twojego postępowania i sposobu patrzenia na zagadnienie przez Ciebie poruszone. Wszyscy wyrażają tu tylko własną opinię, emocje...
Być może, gdybyś napisała to wszystko w innym tonie, bez poddawania w wątpliwość zasadności doszukiwania się czegoś negatywnego w internetowych "znajomościach", gdybyś sama wyraziła jakiekolwiek wątpliwości względem własnego postępowania, wreszcie - gdybyś nie pisała święcie przekonana o niekrzywdzeniu nikogo...? Reakcje tu piszących byłyby inne. A tak - swoim tonem, swoimi przekonaniami wzburzyłaś krew niektórym osobom I w jakiś sposób sama zdeprymowałaś czytających do słów ...potępienia

Mam jeszcze gorsze niż Ty. Nie trafiłaś do internatu dla grzecznych panienek ... nie jesteś jedyna.
Dzięki, że podzieliłaś się swoją ekscytującą przygodą. Niczego to nie wniosło w moje życie :-)

Nie musisz nikomu tu niczego uświadamiać

Oto doskonałe pytanie Podejrzewam, że to byłby już problem... A gdyby autorka zorientowała się, że małżonek uprawia - co prawda wirtualnie, ale jednak - seks ze swoją internetową znajomą, BYŁBY DRAMAT I ROZPACZ. I wpis byłby w zupełnie innym dziale i w innym tonie Chyba, że autorkę oczekującą tolerancji takie coś we własnym związku po prostu "ryra" i nie byłoby problemu. Ale to temat na zupełnie inną dyskusję...
Pozdrawiam

No proszę, przejrzałaś mnie...

Kiedy czytam to, co autorka wątku ma do powiedzenia, to jakoś czuję się trochę zbulwersowana tym, że można tak łatwo i z taką normalnością podchodzić do spraw, które utarły się, podkreślam to "utarcie się", w społeczeństwie. Kompletnie nie potrafię takiego zachowania zrozumieć. Być może mam zupełnie inaczej ukształtowany system wartości. Być może, gdyby takie zachowania były ogólnie uznane za "normalne" to nie byłoby w tym nic dziwnego. Dla mnie jest, przede wszystkim dlatego, że istnieje ta tajemnica. Że jest to 13 lat ukrywania czegoś. To taki... nie wiem, brak lojalności? Ja bym to chyba tak nazwała. Zresztą ten cyber-sex to też sex, czyli zdrada. I emocjonalna, i w jakiś sposób fizyczna.
mysterious_woman Co byś czuła, gdybyś dowiedziała się, że przez ten cały czas facet np. sypia z inną kobietą i nic o tym nie wiesz?

Jeszcze ta jedna sprawa - to chyba nie jest tak, że każda kobieta ma zakodowane, że jeśli facet siedzi przy kompie i flirtuje z inną kobietą, rozmawia, poświęca jej czas, to na pewno jest dla niego nieatrakcyjna. Sądzę, że to w tych momentach nie jest istotne - przynajmniej dla mnie by nie było. Jeśli czułabym, że facet mnie zdradza (nie mówię o tym, że gada z kimś faktycznie jak ze znajomą, bez seksu itp.) to po prostu nie zastanawiałabym się czy przestałam być dla niego atrakcyjna. Miałabym to już gdzieś. Po prostu nie chciałabym być już z takim facetem.
Mówisz, autorko wątku, że chciałaś uświadomić kobietom, że jak facet posiedzi na czacie itp to nie koniecznie ich nie kocha czy nie są atrakcyjne, ale sądzę, że wiele kobiet ma podobne zdanie. Problem w tym, że to co dzieje się w Twoim przypadku, dla większości z nas, z tego co tu widzę, jest rzeczą co najmniej trudną do zrozumienia, jeśli już nawet niemożliwą do zaakceptowania... Po prostu nie wiem co o tym myśleć.

Autorka jest święcie przekonana że zdrada w sieci nie może się równać ze zdradą w realu i dopuki jej mąż nie ma o tym pojęcia to wszystko jest w najlepszym porządku, poniważ nikt nie cierpi, wszyscy są szczęśliwi. Mysterious-woman wydaje mi się że do tej pory bardzo dobrze udawało ci się odsuwać ta myśl od siebie - myśl że to jednak zdrada. Nikt cię nie potępia, staramy się racjonalnie pojąć to co napisałas. Chciała bym zebys odpowiedziała nam, a może bardziej sobie,  na pytanie czy według Ciebie zdradzasz męża skoro czasem uprawiasz z tamtym cyberseks? Czy można kochać dwóch mężczyzn równoczesnie taką samą miłością? Kim jest dla ciebie tamten mężczyzna? Przyjacielem, kochankiem, bratnią duszą i co ma takiego, czego nie ma twój mąż że pragniesz kontatu z nim?

november czasem trudno przeczytać cały wątek jeśli on jest długi, ale przeczytaj chociażby kilka wypowiedzi nad twoją, zobaczysz jakie ludzie zadają pytania.
Oczywiście, że masz prawo się wypowiedzieć, zresztą o to chyba autorce wątku chodziło