Zostanę młodą babcią

Mamy z córką tak mało czasu...szkoła,wyprawka...a najgorsze jest to że nie mamy warunków mieszkaniowych...prócz córki mam 11 letniego syna...ojciec dziecka córki zupełnie nie nadaje się na ojca...ciężko mi jest podjąć teraz jakąkolwiek rozsądną decyzję...:(

Zaraz, zaraz.

Córka Twoja jest w 7 miesiącu ciąży. To jeszcze dwa miesiące. Mnóstwo czasu.

Decyzje? Czego dotyczące?
Rozsądek jednak jest wskazany. Nie oszaleć ze strachu, szczęścia, nieszczęścia, kłopotów, zachwytu, rozpaczy.
To, co pomaga, to nie nadmuchiwanie balonika z tematem "Moja 18-letnia córka jest w ciąży". Rozsądek i opanowanie potrzebny jest Tobie. Potrzebny, byś mogła być dla niej wsparciem. Już i tak długo była z tym sama.

Trzymam kciuki.

To niech się młody tato dokłada chociaż finansowo skoro dziecko go średnio interesuje, to przynajmniej obowiązki niech ma jakieś. A tak poza tym to babci trzeba pogratulować, i tak jak ktoś napisał wyżej świat się nadal kręci, i wszystko się ułoży. Córka wymaga teraz wsparcia, i akceptacji przede wszystkim. Jak skończy szkołę, to póki dziecko małe może uczyć się dalej zaocznie, po ukończeniu szkoły będzie jej łatwiej pracę znaleźć, a gdy znajdzie to w międzyczasie dziecko będzie odpowiednio duże by korzystać z przedszkola... Będzie dobrze, głowa do góry;)

Tak, tylko kto rozczuli sie nad Konwalią.
Kobiecie runął uporządkowany świat.

Nie będę gratulować, bo wiem, ile na Ciebie spadnie.
Wiem, bo byłam w podobnej sytuacji. Musiała swoje plany zweryfikować, zmienić pracę i zająć się dzieckiem.
Nie, nie jestem babcią. Po śmierci rodziców opiekowałam się nastoletnia siostrą, która była bardzo"trudna", ale tez bardzo zdolna.
Mając 16 lat zaszła w ciążę. Jak się dowiedziałam byłam po prostu wściekła. Bo tak to już w moim życiu jest, że to inni za mnie układają moje życie.  Nie zdarzyłam ochłonąć po kilku latach walki z nowotworami u rodziców, trudną młodością siostry...to teraz to.
I jakie ja miałam wyjście?
Miałam 20 pare lat, swoja rodzinę, dwójkę malutkich dzieci, pracę, że o męzu, który miał to wszytko gdzies nie wspomnę.
Pracę musiałam dostosować do trójki maluchów. Ktoś musiał zarobić na to całe towarzystwo.
Siostra się uczyła b.dobrze. Były stypendia,wyjazdy. dziecko tęskniło. Gdy była w domu była trochę nadopiekuńczą matką, no ale...dziewczyny zawsze były bardzo ze sobą związane. Starałam się, żeby nie straciły ze sobą tej więzi.
To był dla mnie bardzo trudny okres, byłam z tym całkiem sama. Chociaż łzy mogłam wylewać u przyjaciółki. Było bardzo ciężko finansowo i logistycznie.
Nigdy nie udało mi się nadrobić tych lat. Zmieniłam zawód, nawet kilka razy...cóż kariery juz nie zrobię.

Ale miło jest patrzeć, jak piękna panienką jest moja siostrzenica...i czasami bardzo mnie przypomina, bardziej niż moja rodzona córka.

Czarno to może wyglądało na początku ale jak widzisz jest i happy end.

konwalio....

Ja urodziłam 1 wsze dziecko na 26 dni przed 17 stymi urodzinami.

Wszyscy byli w szoku, bo ja sama o ciazy dowiedziałam sie w 4 tym miesiacu, naprawde. Szok, potem pytania, docinki, wyzwiska...
Dla mnie to byl totalny stres...ciaza ...6 miesiac, kazdy 1000 milionow pytan, jak co, gdzie, kiedy, dlaczego, szkoła, dom, chlopak, macierzynstwo...zero spokoju psychicznego.

Powiedzialam, fasolinek rosnie we mnie - ginekolog nie chcial mi powiedziec plci, ale ja wiedzialam ze chlopak bedzie - musze byc twarda...

Porod...wyjscie ze szpitala, opieka....
Szkoda ze jak urodzilo sie dziecko nie mialam tylu osob przy sobie, zeby mi pomogli, niz gdy dowiedzieli sie o ciazy.

Ani babci ani dziadkow, ani mamy...a mieli do mnie 300=-500 metrow.

Wychowałam, skonczyłam szkołę, zdałam maturę, może nie ułozyło sie życie tak jak chciałabym, ale po 1.5 miesiaca od porodu, - mloda babcia zdała sobie sprawe, ze ma wnusia, ze wnusio jest, i jest najlepsza babcia pod slonecm, dla niego zycie by oddala - 4 lata pozniej urodzila wnusiowi Wujka.
Dacie rady naprawde...

Ja mogę się wypowiedziec z doświadczeń  moich rodziców(brat został tatą jak miał ledwo 18 lat). Szok był i to taki, że tata chyba przez tydzien do nikogo sie nie odezwał, a później zaczeło się planowanie, na spokojnie. Jeżeli jesteś w trudnej sytuacji, warto zwrócić się do mopsu, albo caritasu. Owszem, trzeba pochodzic za różnymi zaświadczeniami ale zawsze pare groszy można zdobyć. A tatusiem nie warto się przejmować, jeżeli jest nieodpowiedzialnym gnojkiem to starać się o alimenty, a nie przystosowywać go na siłę do rodzicielstwa. Takie przymuszanie nie niesie za soba nic oprócz kłopotów, lepiej żeby dziecko miało miłe wspomnienia zamiast kłótni rodziców Będzie dobrze.

Twoja córka jest już pełnoletnia więc skoro zabrała się za sex to powinna być też odpowiedzialna i sama stworzyć sobie rodzine.
Na pewno dostanie alimenty, trochę posiedzi w domu z dzieckiem a później niech szuka nianki i idzie do pracy.
Moja siostra w wieku 19 lat urodziła dziecko nie jest z jego ojcem , 4 miesiące posiedziała w domu, później troche dziadkowie jej pomagali , troche ja , w końcu znalazła opiekunkę i sama chodziła do pracy i zarabiała na siebie i na dziecko i tak jest do tej pory.