Uderzyłam swojego mężczyznę...

Rozumiem, że żałujesz tego, że go uderzyłaś.

Nie rozumiem, ale nie muszę rozumieć, czemu marzysz o powrocie do osoby, która Cię upokarzała, obrażała, niszczyła, poniżała.

Odpowiedz sobie, czy naprawdę chcesz wrócić do toksycznego związku. Przed odpowiedzią pooglądaj kampanię społeczną, w której prezentowano plakaty o jakże znamiennych tytułach: "Bo zupa była za słona", "Bo wyglądała zbyt atrakcyjnie", "Bo musiał jakoś odreagować", "Bo miał zły dzień".

Byłaś ofiarą przemocy psychicznej. Chcesz być nią nadal?

I jeszcze jedno.

Twój nick.

Prowokacja?

Ja jednak, mam nadzieję, że to prowokacja, bo to co piszesz nie mieści mi się w głowie. Lubisz być upokarzana?

Może właśnie dlatego.

Zrób mu śniadanie, czekaj pod pracą jak piesek, nie zapomnij też o obiedzie i kolacji, jeszcze wyczyść mu buty i umyj samochód jak znajdziesz czas, może wtedy do Ciebie wróci (przepraszam, ale nie mogłam się powstrzymać). Kobieto ogarnij się, może to i Twoje szczęście, że Cie zostawił, bo masz szansę, że poznasz kogoś kto będzie Cię szanował.

masakra , zadna tu ci nie pomoze, tu sie kobiety szanuja.
do widzenia.

zgadzam się!!!!!!!!
Obudź się dziewczyno nim będzie za późno.

za to jak on ciebie traktowal, nic zlego nie zrobilas heh

Nie radzę sobie bez niego, nie śpię pół nocy, nad ranem budzę się, mam skurcze brzucha, nie mogę jeść, nie mogę funkcjonować normalnie... boję się tego wszystkiego co będzie za jakiś czas, że nie dam sobie rady, kocham go.

Nie wiem jaką masz przeszłośc ,jakie dzieciństwo, ale uwierz,że istnieje też ten "lepszy" świat, lepsze życie.
To świat bez przemocy ,bez agresji ,bez poniżania.
To świat w którym ludzie szanują się nawzajem,w którym możesz byc szczęśliwa ,możesz czuc się kochana.

Zostaw tego faceta, on Cię zniszczy.
Nie rozumiesz tego co piszą dziewczyny to skorzystaj z pomocy psychologa, dla własnego dobra.

Czytając wątek dochodzę do wniosku, że nie wiem kto jest osobą pokrzywdzoną, a kto krzywdzącą? Ty, czy Twój partner?
Bardzo mi się podoba ostatnie zdanie Anemonne: " Zapewniam, że ogromne cierpienie jakie teraz odczuwasz minie za kilka miesięcy. A wtedy będziesz mądrzejszą osobą."

... JAKI TWÓJ BŁĄD!!!! facet Cie upokarzał nieraz publicznie a Ty się na to godziłaś przez X czasu. w końcu pusciły Ci nerwy i go walnęłaś i co... będziesz sie przed nim  korzyć bo co? bo lubisz być upokarzana? dziweczyno ocknij się! odszedł od Ciebie i tym samym podarowł Ci najlepszy praezent jaki mógł zrobić

Słuchaj, bez czego sobie nie poradzisz, przepraszam??? Że nie będzie miał Cię kto poniżać? Po tylu latach przyzwyczaiłaś się do tego czy co... On się Tobą ewidentnie bawił i upokarzał, a teraz Ty go przepraszasz i płaszczysz się przed nim za jeden błąd który w dodatku spowodowany był jego długoletnim zachowaniem?? Proszę Cię, bądź osobą z własną godnością i nie rób z siebie ofiary. Głowa do góry i czekaj na nową 100 razy lepszą miłość i kogoś, kto przede wszystkim będzie Cię szanował!!! To jest jedna z podstaw związku. Nie rozumiesz, że ośmieszasz się przed nim takim zachowaniem? Uważa Cię teraz za (przepraszam, ale muszę to napisać, może otworzysz oczy) głupią i naiwną. Zaprzestań tego okropnego zachowania i zacznij żyć od nowa. Nie łączą Was dzieci, dom, małżeństwo, to w takim razie uwolnij się od tego tyrana! Wyobrażasz sobie co by było 10 lat po ślubie? Piekło! I byłabyś jedną z tych maltretowanych, poniżanych i nieszanowanych kobiet których na forum jest multum. także zrób sobie przysługę (sobie i Twoim przyszłym dzieciom) i uciekaj od tego barana a nie wmawiaj sobie, że bez niego nie dasz sobie rady, bo dasz znakomicie, musisz tylko uwierzyć w siebie i znaleźć porządne oparcie w bliskiej osobie, która Cię zrozumie. Powodzenia.

P.S. Jeszcze jedno. Twoja miłość do niego jest w 102% chora i nieodwzajemniona najprawdopodobniej. W każdym związku są lepsze chwile, dni, ale to poniżanie, brak szacunku i jakiegokolwiek uczucia z jego strony przysłania wszystko. Otwórz wreszcie oczy i zapomnij o tym bezmyślnym pustaku...

Każdy ma wolną wolę, ale jeśli on Ciebie upokarza i uważa że ma do tego prawo to dlaczego robi "scenę" kiedy Ty wyładowujesz złość?
Choć rzeczywiście, rękoczyny w jego stronę mogły ugodzić w jego godność.
Nie rozumiem, trochę to toksyczne. Ja nie oceniam niczyjej winy (mało tego, chętnie bym to dość wrednie podsumował), ale ja bym się bardzo zdenerwował gdybym miał kogoś serdecznie dość i nie chciał nikogo widzieć na oczy a ta osoba by mnie nachodziła.
Listy które wysyłasz, smsy, śniadanie przy samochodzie mogą być wykorzystane przeciwko Tobie w sądzie jako nękanie - tak z ciekawostek

dziewczyny mają rację!!!! Wiesz jaki jest Twój problem,tak mi się wydaje ,Ty poprostu musisz miec faceta.Nie wiem jak to ująć ale chodzi mi o to ,że :byle jaki ale był; prawda?Zastanów sie kobieto ,bo to masakra jakaśjest

Jeżeli jesteś dobrze wychowany, to powinieneś wiedzieć, że kobiet w papę się nie strzela, nawet jeżeli Cię wkurza.

cholera jak ja cie rozumiem niestety albo stety... kochać chama to najgorsze co moze być wabią nawet nieświadomie... i wiadomo ze to złe jest a i tak to robimy czyli pragniemy żeby nie zostawili. wiem zę to sensu nie ma ty też to musisz zauważyć...musimy...

Mamy równouprawnienie, skoro kobieta waszym zdaniem nic zlego nie zrobiła waląc swojego faceta w papę, bo ja wkurzył, to i mężczyzna ma prawo w takiej sytuacji walnac kobietę w papę. Dla mnie to oczywiste

Rozumiem, ze analogiczne zachowanie mężczyzny wobec kobiety też bys usprawiedliwiła?

A czemu przemawia do mnie w liczbie mnogiej (czyżby pluralis maiestatis? ), ja jestem sztuk jeden. I dlaczego mówienie o równouprawnieniu jest prowokacją?

Aha, kobieca hipokryzja. No cóż, można i tak. Ale może i masz rację - mężczyzna powinien wybaczyć jak dostanie w papę, a kobieta jak dostanie rogi. Bo chyba się zgodzisz, że kobiecie latwiej przełknąć zdradę?

Widzisz, ja akurat jestem prawie feministką tzn. jestem za równouprawnieniem w wymiarze publicznym i prywatnym, bez przywilejów - czyli np. w wymiarze publicznym ten sam wiek emerytalny, w prywatnym - jak jedna strona ma prawo walić w papę to i druga.

szczerze bardzo Ci współczuje bo sama niedawno cierpaiąłam tak jak Ty to nie jest zdrowa miłość i dobrze o tym wiesz,nie będe Ci pisała zostaw go itd bo sama kiedyś do tej mądrej decyzji dojrzejesz,powiem Ci teraz tak nie wmawiaj sobie na siłe ze uderzyłaś go bez powodu itp bo wiesz ,ze to było wynikiem tego jak on wczesniej ciebie traktował,skumulowało sie to wszystko i dobrze mu zrobiłaś,wiec sie za to nie obwiniaj,po drugie on dobrze wie ze go kochasz dlatego zaprzestań już tego wszystkiego co robisz te serduszka kartki sniadania,bo on napewno ma z tego ubaw,i jeszcze pewnie Cie obgaduje i mówi jaka jesteś naiwna i głupia ... ,zeby Ciebie ktoś zaczął szanować musisz zacząć sie szanować sama,nie odzywaj sie do niego,i nie bój sie po jakims czasie on sie odezwie bo gdzie znajdzie drugą taka co bedzie to tolerowała.moja historia była nawet troche podobna pod wpływem emocji spakowałm mu na worki do kosza ciuchy i wyrzuciałam go z tym wszystkim przy koledze z domu ,potem chciałam zeby wrocił ale powiedział stanowczo ze nie chce juz ze mna być  itd,tez tak jak ty nie mogłam tego zrozumieć jak to tak z dnia na dzien sie odkochał przeciez mnie kochał itp,powiedziałam mu tylko  ze jest mi pusto jak go nie ma i on sie  z tego śmiał do kolegów z satysfakcją dlatego stwierdziłam o nie zacisne zęby jakoś to zniose i wytrzymam o tyle w złej sytuacji byłam od Ciebie ze razem pracowaliśmy,co było potwornie nie do zniesienia.Miałam poczucie winy ze to przeciez ja go wyrzuciałam itp ale z czasem małymi kroczkami rozumowałam ze nie traktował mnie tak jak na to zasługiwałam,nie bede sie rozpisywała to był toksyczny zwiazek a jak wiadomo z czasem takie zwiazki robia sie gorsze,przestałam sie odzywac zaczełam z bólem ale próbować żyć bez niego,a on heh po jakis czasie zaczoł o mnie zabiegać,mimo ze mineło 8 miesiecy nadal chce zebym do niego wróciła,ja mam chłopaka który mnie szanuje prawi komplementy ,dla którego jestem mądra i wątpie ze kiedykolwiek z jego ust usłysze ze jestem głupia:)wszystko sie da długa droga przed Tobą ale wierze ze bedziesz silna,prosze Cie o jedno nie odzywaj sie do niego bo w jego oczach tym co robisz sie pogrążasz,żebrzesz miłosci ,on dobrze wie ze zasługiwał na ten policzek,zna Cie i ma pewnie rozkosz z tego jak teraz za nim latasz,dopoki nie zaprzestaniesz on nic nie zrozumie.A teraz napewno ma niezły ubaw no pomyśl opowiada po kolegach ze Cie nie chce a Ty mu kanapki nosisz,to jest upokarzające!!!!!!Wiesz kiedy mój były chciał do mnie wrocić po tym wszystkim??nie wtedy kiedy chciałam go przytulić kiedy tak straszliwie chciałam z nim być ,i kiedy to widział,tylko wtedy kiedy zobaczył ze jestem twarda,nieugięta ze nie zwracam na niego uwagi i ze zaczynam sie szanować.przemyśl to sobie

Ojej... się porobiło. Dałaś mu w pysk bo zasłużył, nie fajnie wyszło  że w towarzystwie - takie brudy pierze się we własnym gronie, ale popatrz trzeźwo i przeczytaj co napisałaś. Dostał od Ciebie bo mrugnął do Ciebie na zachętę nie tym okiem co byś chciała, czy dlatego że cię upokarzał przy ludziach?? Ty zrobiłaś to samo co On robił do tej pory, ale przyzwyczaił się że przecież On może. Powinnaś mieć wyrzuty sumienia z samego faktu wypłaty "plaskacza" przy publiczności, ale z powodu dla którego to zrobiłaś już nie koniecznie. Myślę że równowaga zachowana.

Uuuu.... solidarność męska widzę. Głupio jak baba strzeli w pysk nie?? Ale obciach!!

walenie po pysku, papie czy innych czesciach ciala to zwykly brak kultury i znajomosci sztuk rozwiazywania konfliktow.

Nie ma tu dyskusji kto kogo, jest rownosc. Bo skoro dajemy kobiecie prawo policzkowania to mezczyznie dajemy prawo tluczenia piescia (to takie meskie). A dzieciom pasem tylki tluczemy. Przyznaje, ze choc mnie tez w przeszlosci reka nie raz zaswierzbula by w dupe dac, to nauczylam sie stosowac inne, bardziej rozwiniete srodki argumentacji.

Bicie to zaden sposob.  Osoba uderzona, zwlaszcza w twarz i zwlaszcza publicznie, ma prawo poczuc sie urazona i osmieszona. W dawnych czasach po takim czynie stawalo sie do pojedynku. Wiec dzis niby wolno to bezkarnie robic i po uderzonym ma to splynac jak woda po kaczce? Niezaleznie od plci jest to czyn upokarzajacy.

Natomiast inna sprawa sa wzburzone emocje, powody do tego rekoczynu. Zdarza sie, ze wybuchamy i najpierw cos robimy a potem myslimy. Nerwy ludzka rzecz. W takich sytuacjach zwykle przepraszamy za bezmyslny czyn i staramy sie naprawic krzywdy. A nastepnie rozwiazac konflikt w sposob dorosly i dojrzaly, np. konczac nieudane pozycie.

Autorka wykazala, ze mysli w tej jedynej kwestii - przeproszenia za policzek. 

W kazdej innej niestety nie.

Daga28
Po 1. odnosiłem się nie tyle do samej opowieści autorki, bo ona chyba swój błąd rozumie. Bardziej zbulwersowały mnie wypowiedzi pań pochwalających przemoc fizyczną, takie jak np. Dałaś mu w pysk bo zasłużył.
Po 2. Co do samej autorki i jej związku mam mieszane uczucia, bo to chyba był związek toksyczny. Przy czym wcale nie jestem przekonany o wyłącznej winie pana. W każdym razie co tu radzić - on dalej nie chce i ona musi to uszanować, no bo niby co innego ma zrobić?

Kłamiesz, nigdzie nie pochwaliłem przemocy psychicznej.

Nie jestem pewien czy osoba tak impulsywna, publicznie stosująca przemoc fizyczną wobec partnera, jest tą niewinna leliją. Jakoś bardziej prawdopodobne wydaje mi się, że była tam przemoc psychiczna obustronna.

Ojejej, to się dziewczynka oburzyła, bo ktoś jej czarno na białym hipokryzję wykazał

EDYCJA (dotyczy postu Mirelli zamieszczonego poniżej): Mirello muszę Ci oddać, że jestes wybitnie usunięte. Przy czym, zgodnie z wykładnią moderator Leny przysłaną mi na PW, nazwanie kogoś "ograniczonym" nie jest jakoś szczególnie obraźliwe. Mam nadzieję, że moderator Lena nie jest hipokrytką i dla niej płeć piszącego nie ma znaczenia dla obraźliwości słowa...

Moderatorka nie jest hipokrytką i potrafi przyznać się do błędu zatem usunęła z postu mirelli sformułowanie obraźliwe dla Vuk'a

Zakończcie proszę swoje potyczki słowne i publiczne forsowanie swoich racji - skupcie się natomiast na problemie autorki wątku. Wszelkie kwestie personalne wyjaśnijcie sobie na priv.

Vukusunięte Już w drugim wątku mnie wkurzyłeś, nie zauważając, że to facet przez długi czas przesadzał, stosował przemoc itd. Czy dla Ciebie facet jest stworzeniem świętym, któremu wszystkie błędy są wybaczane i zapominane a jeden błąd kobiety zapamiętywany na całe życie?? Już mnie z równowagi wyprowadzasz. Nie każda kobieta ma stalowe nerwy, żeby do końca wytrzymać upokarzanie, przemoc i poniżanie.
Dziewczyna ma zwyczajnie tyrana  przy sobie i nie wiadomo dlaczego teraz tak za nim lata....

Właśnie, droga autorko, otworzyły Ci się w końcu oczka i ujrzałaś przed sobą chamidło? Jeśli nie, to na prawdę polecam psychologa, bo już jedną naiwną znam, która teraz na depresje się leczy...

cupraFR dlatego za nim lata bo jest w nim zakochana i ja ją rozumiem ,nie tak łatwo jest zerwać rozstać sie i pogodzić z tym rozstaniem,zycie w toksycznym zwiazku przeplata sie z dobrymi chwilami jak i tymi złymi,upokarzającymi i zmniejszającymi nasze poczucie wartości,słowa partnera bolą ranią,potem on ładnie przeprosi powie ze to w przypływie złosci nerwów i dalej jest cudowny kochany i taki nasz,taka huśtawka z której nie mozna sie tak łatwo wyrwąć bo serce kocha i nie rozumie tego co przekazuje rozum!nie jest łatwo kogos wyrzucic z serca...dlatego autorce potrzebne jest teraz jak najwieksze wsparcie,musi sama zrozumiec z czasem ze ten zwiazek do niczego dobrego nie prowadzi,i ze sama miłosc nie wystarczy,ze pomimo ze teraz jest żle bez niego,serce boli ,ciało boli trzeba przetrwać ta rozpacz,te najgorsze chwile,po to zeby pozniej zaświeciło na nowo słonće!

Zaraz, zaraz. Gdy przemoc fizyczną zastosuje mężczyzna, to większość z Was uważa to za niewybaczalne niezależnie od okoliczności, więc niby dlaczego naszą autorkę okoliczności mają tłumaczyć? Tym bardziej, że widzę tu dwie okoliczności dodatkowo ją obciążające: działanie publiczne i pod wpływem alkoholu.
Natomiast co do znęcania się psychicznego faceta nad nią, to jakoś trudno mi się odnieść, bo nie widzę żadnych faktów, tylko gołosłowne zapewnienia, że to miało miejsce.

Witam Kobitki!
Powróciłam niestety z tym samym problemem...
Minął już miesiąc od kąd nie jesteśmy razem, przez ten czas starałam się, robiłam wszystko, aby wrócił.Niestety on tak jakby nie reaguje na moje staranie, prośby, cały czas rozmawiamy.
Nadal kocham go pomimo tego jakie krzywdy mi wyrządził, najgorsze jest to że on właśnie cały czas daje mi nadzieję, cały czas się odzywa, bo niby chce mieć kontakt ze mną, nie chce mnie całkowicie stracić, chce żebyśmy byli znajomymi no i jak on to twierdzi - kontakt ze mną pomaga mu w zapomnieniu i pozbieraniu się tylko nie wziął pod uwagę tego, że mi daje wciąż nadzieję tym co robi.Jeśli on jest bardzo urażony tym, że go uderzyłam to choćbym ja przestała mu odpisywać  to on nie zawalczy, nie postara się i nie wróci prawda?
Jak to jest?
Jeśli w końcu to ja zerwę kontakt i przestanę odpowiadać, to czy on pomimo przekonania że to moja wina, zacznie się starać o mnie???
Wydaje mi się, że nie da się przestać kochać kogoś o tak?Przed całą ta sytuacją było cudownie, był taki kochany i cały czas mówił że jest ze mną szczęśliwy i mocno mnie kocha, więc chyba jedna sytuacja nie jest w stanie zmienić uczuć o 180 stopni, skoro ja go nie zdradziłam!