kocha i sie boi czy udaje i gra

..i nikt wiecej nic nie powie?:(

jakie merytoryczne odpowiedzi xD
No więc ok, tak jak ja to widzę. Może to dziwne ale chyba go rozumiem. Sam miałem podobną sytuację z pewną osobą, z tym, że w ogóle nic z nią nie zaczynałem zaraz po starcie bo widziałem ze cos nie gra. Pewne elementy mogą się nie zgadzać jako ze nie znam sytuacji dokładnie. Wg mnie chłopak jest stosunkowo inteligentny, przy czym nie jest jakimś dupkiem męskim, nie gra. Pewnie byłaś dla niego w jakis sposób atrakcyjna i się to jakoś zaczęło, jednak nie było fazy poznania, zaufania a bezpośrednie przejście do relacji partnerskiej, do tego w pewien sposob wymuszone przez alkohol, sytuację itp. Coś takiego nie jest dobrym rozpoczęciem na dłuższą relację partnerską. Sam Ci pisał, że potrzebuje kogoś najpierw poznać, zakochać się. On w Tobie nie jest zakochany, a jest bo jest, bo tak wyszło, wiec mowi ze jest to skomplikowane. Prawdopodobnie też podałaś się łatwo, na tacy, nie musiał o Ciebie walczyć bo Ty walczylas o niego. Łączy go z Tobą pewna formalność, układ słowny, ale nie chce Cię ranić, ma nadzieję że może się to rozwinie, jednak zastanawia sie czy ma to sens. Ty natomiast reagujesz na to agresywnie, że już mu nie ufasz, on pewnie poczuł się własnie obrażony, bo to że nic do Ciebie więcej nie czuje, nie czyni z niego kogoś niewartego zaufania. Dosyć, że on to jeszcze kontynuuje w tej sytuacji. Nie odzywa się bo nie dązy do tego, ale smutno mu jest gdy jest Tobie smutno, bo nie chce Cię krzywdzić. Powiedział że go męczysz, a czy nie jest męcząca sytuacja kiedy jestesmy z kims do kogo wlasciwie nic nie czujemy? Powody tego mogą być rozne, od braku wszystkich kroków przy dobieraniu sie w pary, wiec brak poznania, az po inny gust, ktory sprawia że go nie olśniewasz, czy też po uczucie do innej bądź brak fizjologicznej możliwości zakochania. Wierz lub nie, ale cos takiego jak etap w którym mozna sie zakochac istnieje, jest to gotowość na uzależnienie się od drugiej osoby hormonami miłości, a ona nie zawsze występuje. Tutaj sprawa jest zaczęcia tej relacji, wymuszenia przez sytuacje a nie uczucie, wiec to co nie pasuje w charakterystyce dłuzszego zwiazku, po samą możliwość zakochania jego ogólnie i jego w Tobie. Przy czym on na to wpływu nie ma, nie możesz mieć do niego o to żalu. Nie oznajmił Ci przez sms że zrywa, bo to jest wyraz braku szacunku, ale własnie odważył się powiedzieć o czymś co go trapiło a nie może się przełamać będąc z Tobą. Czy wyobrażasz sobie powiedzieć facetowi że nie wiesz czy ma to sens będąc w nim zakochaną, jesli Cię nie bije ani nic szczególnego złego nie robi? No własnie, nie bardzo. To co się stało już nie cofniesz, nie można też zagwarantować sukcesu, możliwe ze trzeba bedzie ograniczyc szkody, bo nie ma dobrych prognoz. Nie męcz go i nie oszukuj tym siebie, nie goń za nim. Jedyne co możesz zrobić, to sprawić aby on zaczął gonić Ciebie, jeśli zacznie jest szansa że się to naprawi, jeśli nie, nie będziesz już go męczyć ani samej siebie oszukiwać i musisz wtedy przyjąć to tak jak będzie. Chyba że chcesz bardziej pasywnie trwać w związku i tylko leciutko próbować zmienić dynamikę relacji, aby on zaczął się Tobą bardziej interesować. Wybór należy do Ciebie, jednak wg mnie wyjściem z tej sytuacji jest wyłączenie swojej aktywnosci, aby on zaczął się starać, to pośrednio wpłynie na jego zainteresowanie Tobą, jak również pokaże czy rzeczywiscie chce, żeby się to dalej ciągnęło czy może chce to zakończyć.

Wygląda na to że już Cię z tym oswaja mówiąc wprost, nie wiem co robisz innego a co mowisz, nie bylo napisane nic takiego, możliwe ze cos takiego robisz ale tego nie zauwazasz. Najpewniej wszystko poleci w niedługim czasie, chyba ze jakieś cuda triki byś miała robić żeby to zmienić, ale w tej sytuacji bardzo mało już można.

jak mu będzie zależeć to sam napisze, olej go i daj se spokój, no i wyśpij się

To ja sie wypowiem w troche innym tonie. Mialem podobna sytuacje tylko od drugiej strony. Tez ciagle bylem oskarzany ze sie tylko dziewczyna bawie, a prawda jest taka, ze ja na prawde bylem po przejsciach i zajebiscie mi zalezalo na tym, zeby utworzyc szczery, dlugotrwaly zwiazek. Dlatego nie pozwolilem sobie dac sie porwac uczuciu, specjalnie utrzymywalem dystans, chcialem ja dobrze poznac. Wiec jest to mozliwe, ze nie gra. Tylko ta dziewczyna nie umiala w to uwierzyc. Skonczylo sie bardzo tragicznie.

Wierz mi, jesli ktos Ci porzadnie zrani, nie chcesz sobie pozwolic na zbyt wczesne zaufanie drugiej osobie. Ale zauwaz, ze Ty tez mu nie ufasz :-) Boisz sie ze gra... sama powinnas nabrac troche dystansu bo wszystko popsujesz, albo co gorsza skonczysz jak dziewczyna z mojego przypadku. Nie naciskaj go. Wrecz sama narzuc sobie sztuczny dystans. Nie dosc ze wyjdzie to na dobre dla Ciebie to jeszcze, jesli mu zalezy, go tez zmobilizuje do dzialania.

Mysle ze tu nie chodzi o to zeby pokazywac mu ze Ci nie zalezy, choc na pewno nie powinnas pokazywac za bardzo, ze Ci zalezy, ale bardziej o rzeczywiste wyrobienie u siebie dystansu, bo to pomaga trzezwo spojrzec na sytuacje.

W moim przypadku skonczylo sie najgorzej jak tylko moglo. W najczarniejszych scenariuszach nie bralem pod uwage tego ze moze tak to sie skonczyc... dziewczyna swiecie wierzac, ze ja oszukuje, wyskoczyla z okna. Zginela na miejscu, na moich oczach. A ludzie na tym forum uwazaja ze maja problemy nie do rozwiazania... pfff...

Nie pisz do niego z wlasnej inicjatywy. Nie staraj sie z nim spotykac codziennie. Odmawiaj czasami spotkania, mowiac, ze masz inne plany. Znajdz sobie jakies zajecie, a dystans sam sie nabierze ;-)

no coś w tym jest, ale wredna nie musisz być

No i właśnie dokładnie tak jest... też tego nie rozumiem. U mnie jest bardzo podobnie, oboje jesteśmy po przejściach, dorośli ludzie , a On czasem zachowuje się jak mały chłopczyk. Opiszę Ci moją sytuację, może jakoś Ci pomoże w podjęciu decyzji. Jest kilka rzeczy, które mnie wkurzają, ale ja postanowiłam nie robić akcji tylko poczekać. Na szczęście wygadaliśmy się na samym początku, i wiemy o co nam chodzi w życiu, to On pierwszy narzucił tempo naszej znajomości , to On pierwszy deklarował i wyznawał, a teraz kiedy ja się rozkręciłam - cisza... Stał się bardzo oszczędny w słowa. To mnie właśnie wkurza i dlatego znalazłam dla siebie dwa rozwiązania sytuacji. Albo zacznę być bardziej zdystansowana i zajmę się bardziej sobą i swoimi sprawami albo napiszę mu co mnie boli. List napisałam wczoraj, chciałam wysłać mailem, ale tego nie zrobiłam. Jest długi i szczery, pełen uczuć i emocji, nie wysłałam go, bo właśnie nie wiem czy go tym nie dobiję, nie ucieśnię- a tego nie chcę. Przestałam więc sama do Niego pisać i dzwonić, czekam , aż On to zrobi pierwszy, czasem nawet odbieram za 3 razem i mówię, że byłam zajęta pracą . W sobotę on sobie poszedł sam na urodziny do kolegi ( mieszkamy 70 km od siebie , widzimy się tylko w weekendy ) więc ja umówiłam się z koleżankami. O 22.00 zadzwonił , a ja przeprosiłam, że nie mam czasu, bo właśnie wychodzę. Nie masz pojęcia, jak Jego to ruszyło...wyczułam wszystko w Jego głosie, był zdziwiony i smutny. Dzwonił do mnie co godzinę...hehe, aż w końcu wydukał, że się strasznie za mną stęsknił i czy się w niedzielę zobaczymy. Jak widzisz, zadziałało. W niedzielę, jak do Niego pojechałam to miałam wrażenie, ze mnie zje i zadusi, tak mnie ściskał i przytulał. List napisałam do Niego z potrzeby serca, bo strasznie mi na Nim zależy i wolałabym mu go wysłać- dla mnie tak byłoby uczciwiej i klarowniej.Ja tak samo nie potrzebuję tych gierek, on wychodzi to ja też, nie pisania , nie odbierania telefonów. Wolałabym powiedzieć mu wprost, że jest dla mnie najważniejszy i ze bardzo bym chciała spędzać każdy czas z Nim i wspólnie robić różne rzeczy. Ja nie mam imprezowej grupy krwi i samotne wyjścia, szczególnie będąc w związku nie są mi do niczego potrzebne. Obawiam się jednak wysłania tego listu, bo jak już wspomniałam , nie chcę go przypierać do muru lub czegokolwiek narzucać, z drugiej zaś strony nie chciałabym aby przez moje zdystansowanie lub samotne wyjścia( kiedy on też sam wychodzi) stracił do mnie zaufanie i tak jak piszesz, boję się, że się rozminiemy. Muszę ostrożnie balansować na cienkiej nici i czekać. W sobotę umówiłam się ze starą grupą znajomych na weekend, jedziemy do Hotelu spa. Ciekawe jak On zareaguje kiedy mu o tym powiem ? Bądź do swojego faceta miła i kochana, ale dystans zachowaj.

v man robi szal na naszym forum:) ahahah:) hmmm...zdystansowalam sie...jest lepiej...zle nie jest, ale dobrze tez wyglada inaczej;) jak tak wyluzuje to widze, ale zaraz sie zastanawiam i szukam, ze moze to za malo,a co jesli...

hmmm...pytalam dlaczego tak uwaza...lapie mnie za slowa..np cos powiedzialam w listopadzie z naciskiem na moze a teraz mowi ze ja mowie inaczej, na co ja probowalam wytlumaczyc ze powiedzialam -moze- , albo cos w zartobliwym kontekscie.powiedzialam, ze nie klamie, bo to nie ma przeciez sensu. rozumiem ze zaufanie wg niego to podstawa, fajnie bo rowniez tak uwazam, ale czy nie przesadza? bo czuje sie tak, jak by szukal pretekstu na-nie-. powiedzial mi tez, ze dziwnie na niego patrze, zapytalam jak? w odpowiedzi uslyszalam-nie wiem sama mi to powiedz, na co ja, ze normalnie (przeciez nie powiem mu-kocham cie;/ bo jeszcze ucieknie i tyle go zobacze;)). Jak mnie przytulil raz to sie zapytal czy czuje sie bezpiecznie, odp, ze tak, po czy odsunal sie i zapytal ponownie, odp ze teraz juz nie:) (wole jak mnie przytula;)) i w chwili gdy ponownie mnie chcial przytulic zmruzylam oczy i sie lekko odsunelam( myslalam, ze zachaczy o mnie i mi sie dostanie:)) na co on-nie boj sie, przeciez cie nie skrzywdze. jak wychodzil powiedzial-pa klamczuszku (odnosnie sytuacji z tym moim -moze-) na co ja ze nie jestem klaczuszkiem, i myslalam ze mu to wyjasnilam te cala sytuacje...w odp jak zawsze slysze-hmmmm...

V MAN HELLLP!!!!

Mareczek
No ok, można powiedzieć że to testowanie nie jest pewnym wyrazem bezgraniczego zaufania. Jednak czy sądzisz że kobiety nie testują? Mają taką naturę że testują, testują nawet nieświadomie. Jeśli jest niemiły w jakiś sposób, a potem mówi ze tylko sprawdzał reakcję to po pierwsze nie jest taki z natury, po drugie jest szczery, bo nie kazdy powie że patrzyl jak ktoś zareaguje. A szczerość jest wyrazem szacunku. Czy jestem dupkiem jeśli kogoś nie szanuję? tak. Czy jestem dupkiem jeśli nie darzę kogoś zaufaniem? Nie. Kobiety testowały i będą testować, również Ciebie, nie chcę tutaj w żaden sposób Ciebie urazić, ale musisz sobie to uświadomić. Po prostu niektórzy tego nie ukrywają, ta szczerość jest pewnym faux pas.
W miłości nie ma kontroli, racja, ale nie decydujemy o tym czy kochamy czy nie, faktem jest że on kontroluje sytuację bo jest wyżej. Miłośc jednak wchodzi stopniowo, później, testy to dużo wcześniejszy etap niż prawdziwa miłość. Poza tym miał rację, że słowa nic nie znaczą, ludzie sami siebie nie znają, nie mówią prawdy o sobie. To że ma naturę 'eksperymentatora' nie znaczy, że będzie ją bił. To dwie różne sprawy, mieszasz je niepotrzebnie.
To że jest taki świetny w jej oczach to już chemia i jego status. Nieprzewidywalność własnie jest atrakcyjna na dłuzsza mete, bo sie nie nudzi, przewidywalnosc na poczatku nie sprawia kłopotu, dopiero później. Jest zbyt pasywna, prowadzi do nudy własnie. To że on pisze, że nie wie czy zwiazek ma sens to są wątpliwości jego a nie nieprzewidywalność, nieprzewidywalny by był gdyby to oznajmił w nieprzewidywalny sposób, wiec forma, a nie treść. Owe wątpliwości są niepożądane, ale wątpliwości są samozachowawcze, sa elementem analizy. Nie można czuć się dobrze w związku z kimś kto ma wątpliwości, tak jak malina dobrze sie nie czuje, z człowiekiem nieprzewidywalnym natomiast jest ciekawie.
Ostatni akapit jest dziwny. Można okazać komuś zaufanie, można okazać komuś że może nam zaufać. Okazać komuś zaufanie? Powierzyć mu cos ważnego. Okazać że moze nam ufać? To znaczy tyle, żeby wykazać się wiernością w każdej sprawie, dochowywanie tajemnic, szczerość, a najbardziej z tego okazać jemu zaufanie, wiec dać mu coś ważnego dla nas, aby on mógł dać coś swojego nam. Kredyt zaufania oznacza własnie tyle, że dajemy coś komuś i nie chcemy aby wydal to komus innemu, oddaniem, a właściwie drugim kredytem - układ dwóch kredytów, ktorych utrzymanie powoduje obopólne korzyści, a zdrada ciągnie za sobą konsekwencje, w mafii np muszą znać twoją rodzinę - kredyt zaufania odnosi się więc za powierzenie komuś czegoś, przy czym nie moze on nam tego oddać czasami, bo informacji się nie oddaje, a dzieli. Właśnie nie zawodząc kogoś pokazujemy że jesteśmy godni zaufania. Ukazujemy to, że może nam zaufać. Rozumowanie z kredytami materialnymi jest błędne. Nie możemy ufać każdemu, byłoby to głupotą, jest wiec pewna selekcja, wymiana, inwestycja, coś co się łączy z lojalnością i wiernością, temu samemu człowiekowi któremu ufasz teraz, nie mogłeś ufać po 5 min od poznania.
Nie wynika więc to z szacunku, ale z tego że przeszedł pozytywnie analizę, poznałeś go na tyle, zbadałeś i jest ok, więc skoro Ty miales co badać, to on musiał to okazywać. On Ciebie też darzył zaufaniem, wzmocnienie tego układu polega na ciągłym ukazywaniu coraz wiekszego zaufania, co powoduje lustrzaną odpowiedź.\

malina
help? what do u want me to do then? Dałem Ci już jakieś rady, dotyczące zarówno Twojej psychiki jak i zewnętrznego zachowania. Przy czym nie mogłem poradzić nic konkretnego, bo nie mam jak. Teraz napisałaś że był o czymś temat i powiedziałaś 'może' i o to chodziło. Nawet nie wiem co to była za sprawa, czy może byłaś głodna, czy może chciałaś rzucić pracę/szkołę. Nie wiem które 'może'. Dla mnie jest taka opcja. Powiedziałaś coś, ale miałaś na myśli, że może, rzuciłaś coś trochę na wiatr, on dokładnie zapamietał co powiedzialaś i było to coś ważnego, bo przeciez to wypomniał, a Ty pamietasz co miałaś na myśli i tłumaczysz że nie kłamałaś. W myślach może nie kłamałaś, ale czy na pewno Twoje slowa były zgodne z prawdą? Gdyby było po co teraz o nie by tak się rzucał? Jeśli było jak mówię to się przyznaj i tyle. Wielu ludzi przyjmuje sobie wytłumaczenia korzystne dla nich, nie patrząc bezwzględnie, obiektywnie i samokrytycznie. Nie wiem ktore z was coś przekręciło. Jesli on się czepia słówka, w takim razie chyba Ty. Mówi więc że nie jestes godna zaufania, bo nie jesteś słowna. Odpowiedział 'hmmm'? Widocznie myśli swoje, a nie chce się kłócić. W relacji partnerskiej, która jest już dłuższy czas wyznanie że się kogoś kocha nie jest niczym błędnym, błędnym jest pośpieszenie się, wyznanie swojej miłości zanim drugi zdąży się zakochać. Jak jest dokładnie u was nie wiem, więc nie powiem, natomiast 'kocham cię' od kogoś kto by mnie w jakis sposób oszukiwal odebrałbym bardzo negatywnie. Cóż mogę poradzić? Zamiast mówić kocham cię, pokaż mu to, zrób coś dla niego aby to udowodnić, w tej sytuacji tak mu to lepiej pokażesz. Problem tylko taki, czy należy mu to pokazywac teraz, dla odpowiedniej równowagi powiedziałbym że nie. Pokazanie miłości i pokazanie wartości to właściwie dwie różne sprawy, miłośc bardziej odnosi sie do relacji przyjacielskiej, do bycia miłym nawzajem. Ukazanie wartości sprawia że drugi zaczyna gonic, bardziej partnersko, wpływa to na atrakcyjność, coś co przyciąga. Ukazanie milości bez wartości sprawiłoby relacje pozytywną, ale przy niskim statusie - litość. Wartość bez miłości natomiast pociag seksualny, przy negatywnym stosunku do celu również nienawiść - nie wyłączając pociągu.
Tak więc jak mówiłem wcześniej. Obniz jego wartość w swojej glowie, odsun się troszkę, żeby on mógł zacząc trochę gonić. Najlepsze obiektywnie jest 50/50, subiektywnie im wiecej partner goni tym lepiej. No i jeśli są jakieś nieporozumienia, a on ma rację w tym co mowi, bo łapie za słowko który faktycznie było wypowiedziane, to trzeba sie do tego przyznać, mozna dodać ze mialo sie cos innego na mysli. Pozdr.

Vman
Można powiedzieć, że ktoś, kto robi jakieś testy i mówi o zaufaniu jest hipokrytą. Myślę, że też nie wierzysz w coś takiego jak bezgraniczne zaufanie, zawsze zostaje nutka niepewności.
Czy kobiety testują nas? Pewnie tak, a czy robią to świadomie i nieświadomie jest to dla mnie nieistotne. Jeśli jest to robione w sposób dyskretny na tyle, że nie skumam się iż jestem poddawany jakimś psychotestom i w dobrej wierze (w celu lepszego poznania mnie) to jest to dla mnie jak najbardziej okej. Oczywistym jest, że im lepiej będzie mnie znała/rozumiała tym lepiej dla nas obojga, bo będzie mnie nieporozumień w naszych relacjach itd. Natomiast jeśli jest to robione jawnie i z premedytacją, to jest to dla mnie zdecydowanie nie w porządku. Specjalnie przekolorowałem sytuację z tym uderzeniem i zapytaniem czy boli, bo nie ważny jest wymiar testów, czy On będzie niemiły, czy uderzy, bo w obu sytuacjach to nie jest właściwe zachowanie.
Jeśli będę niemiły i powiem, że byłem taki, bo chciałem sprawdzić kogoś reakcję, to czy przyznanie się mnie usprawiedliwia? Czy będę szczery - jak najbardziej, czy także będę świnią - jak najbardziej.
Jeśli kogoś uderzę i powiem, że chciałem sprawdzić jego reakcję na ból, to czy przyznanie się do tego mnie usprawiedliwia? Czy moja szczerość usprawiedliwi moje zachowanie wobec tej osoby? Taki jest Twój tok rozumowania Vman i tego nie rozumiem. Może dla Ciebie to jest ok, ale dla mnie tego typu testy są nie do przyjęcia i panu "eksperymentatorowi" dziękuję. Mówisz też, że słowa nic nie znaczą -  komunikacja werbalna nic nie znaczy, zostawiam to bez komentarza, bo szkoda słów, które i tak nic nie znaczą.

Przewidywalność - nieprzewidywalność. Człowiek nieprzewidywalny to taki, którego działań nie sposób przewidzieć i forma tu jest nieistotna, czy będzie to czyn, czy słowa, czy tekst pisany itd.
Mam wrażenie, że w swojej wypowiedzi przedstawiasz obie te cechy w sposób bezwzględny, tzn. albo ktoś jest całkowicie nieprzewidywalny albo całkowicie przewidywalny. Ja myślę, że nie ma takich ludzi. Można być bardziej nieprzewidywalnym albo mniej, ale nie bezwzględnie nieprzewidywalnym. Mi chodziło o to, że jeśli jest się z kimś bardziej nieprzewidywalnym to po prostu nie można być w takim związku, z takim człowiekiem niczego pewnym (no może nie niczego, ale większości). I malina2 ma właśnie teraz takie rozterki, nie wie o co mu chodzi, po co takie, a nie inne pytania zadaje, po prostu nie wie na czym stoi. Psychopaci to nieprzewidywalni ludzie, np. najpierw uderzy, a za chwilę przytuli - to jest nieprzewidywalność. Czy bycie w związku z psychopatą może być ciekawe - na pewno, ale raczej nie w pozytywny sposób. Oczywiście nie nadaję Jemu miana psychopaty, po prostu po tym co pisze malina2 odbieram Gościa w sposób negatywny. To jak zachowuje się w stosunku do maliny2 - odzywa kiedy chce, stosuje jakieś testy, analizuje, gada jakimiś zagadkami (jak mistrz Yoda) i to wszystko wobec kogoś, kto darzy Go szczerym i prawdziwym uczuciem - dla mnie to jest zwykłe świństwo. Tak traktować można (ale nie powinno) kogoś nad kim ma się jakąś władzę, czyli samemu będąc nie zaangażowanym uczuciowo posiadać władzę nad kimś zaangażowanym uczuciowo, z racji tego zaangażowania.
Ja nie toleruję takich ludzi, bo takim zachowaniem pokazują, że nie potrafią uszanować uczucia drugiego człowieka, tylko chcą je wykorzystać na swoją korzyść.
Ty się z Nim w jakiś sposób utożsamiasz, więc będziesz Go uparcie usprawiedliwiał, interpretował wszystko na Jego korzyść - jest to dla mnie zrozumiałe, ale po to jest forum, aby podyskutować, czyż nie

"Okazać komuś zaufanie" - "Powierzyć mu coś ważnego" - zabrałeś moją wisienkę na torcie, jak mogłeś Masz rację, nie wpadłem na to, że w ten sposób, który przedstawiasz faktycznie można okazać komuś zaufanie. Byłem przekonany, że jest to niepoprawne wyrażenie, jednak się myliłem. Przemyślałem i zrozumiałem.

powiedzialam mu ze go kocham...wiem wiem moze sobie robic ze mna co mu sie podoba;/ zamiast sie ucieszyc zapytal czy wiem co oznacza kochac, i ze kocha sie cale zycie. ja ze wiem i nigdzie sie nie wybieram. powiedzial ze jestem kims bardzo waznym dla niego i bardzo mnie lubi..na co ja ze ja lubie frytki z mc'd bardzo;/ a on ze przeciez jest obok mnie...no ale ja nie chce zeby byl obok..chce zeby kochal, a on nawet zauroczony nie jest minelo juz pol roku, to raczej juz sie nie zauroczy;/ powiedzial ze moze sie zakocha...jakie to przykre;/ a skoro juz byl kiedys zakochany i wg jego teori kocha sie cale zycie to wg mnie nadal jego serce jest zajete to gdzie tu miejsce dla mnie? to po co wogole tracic czas na cos takiego, a to jest osoba ktora nie traci czasu, to o co tu chodzi;( a z 2 strony jak mu mowie ze chce wiecej czulosci np to widze ze sie stara...nie wiem juz sama...moze nie powinnam mu mowic ze kocham...ale to widac,nie mowiac nie uchronilabym siebie,przyjdzie taki dzien, ze powie mi ze jednak sie nie zakocha...a mi peknie serce bo to milosc mojego zycia:(

Klarek przyłączam się do Twojej wypowiedzi. Niestety tak to już w życiu jest, że zbieramy doświadczenia- raz lepsze, raz gorsze, ale uważam, że nie powinien to być powód wyżywania się na innych, nowo poznanych osobach. Ja odkładam moje przeżycia na półce " doświadczenia" i staram się każdego człowieka traktować jak białą kartę, nie patrzeć przez pryzmat negatywnych doświadczeń. Inaczej to wszystko i każda nowa znajomość byłaby od początku bezsensowna i skazana na porażkę.
Dlatego  uważam, że malina nie powinna nadal tłumaczyć swojego mężczyznę, roztrząsać, myśleć, rozkładać na czynniki pierwsze, a już tym bardziej nie usprawiedliwiać jego debilnego zachowania. Ja też już przestałam tak robić. Może dlatego, że jestem trochę starsza i bardziej doświadczona.  Oczywiście, ze jeśli człowiek się zakręci albo nawet zakocha to nie widzi pewnych wad u partnera, ale jeśli to młodziutkie uczucie trafi na niepodatny grunt to szlag je trafi szybciej czy później. U mnie jest dokładnie tak samo. List o którym pisałam wcześniej - wysłałam w końcu, chciałam znajomość zakończyć. On wiecznie dzwoni, deklaruje, ach i och i życia sobie beze mnie nie wyobraża- ale gdzie są czyny ??? Mówić, to każdy może, nie o mówienie chodzi tylko fundament zbudowany z czynów. U mojego znajomego ( tak go teraz nazywam, bo nie czuję w głębi serca aby był moim partnerem i również nie czuję abym była w normalnym związku ) jest dokładnie tak. Wie co mnie boli, co przeszkadza, ale nadal tak samo się zachowuje , z drugiej strony wyznaje miłość bez przerwy. Szczerze mówiąc , to nie chce mi się już tego słuchać. Wyjazd z przyjaciółmi dużo mi pomógł , przemyślałam wszystko i się odcięłam.Odcięłam się od emocji, od mojego zakochania, zdjęłam różowe okulary i przede wszystkim odcięłam się od niego. Chciałam być uczciwa, więc po raz kolejny zaproponowałam zakończenie tej znajomości- on tego nie chciał, bo przecież tak bardzo mnie kocha. Zaproponowałam więc luźny związek ( każdy żyje swoim życiem, spędza czas jak chce, robi co chce, a jak będzie ochota i czas to można się spotkać- nie mam na myśli innych partnerów czy zdradzania, tylko znajomość bez wielkich miłości, uniesień,planów na przyszłość, właściwie znajomość bez słowa "my" )- stwierdził , że oszalałam, że on nie chce takiego czegoś. No więc ok , ale dlaczego więc sam chodzi do kolegów na urodziny, na festyny w mieście, na imprezy, do knajpy itd .???? Mówiąc mi o tych okazjach nigdy słowem nie wspomniał, że może poszlibyśmy razem gdzieś. Nie zamierzam się chwalić , ale na pewno nie jestem brzydką kobietą, jestem bardzo zadbana, dobrze się ubieram , jestem wykształcona , mam własną firmę , potrafię zachować się w każdym towarzystwie. Moi poprzedni partnerzy i mój były mąż również, zawsze się mną wręcz chwalili i byli dumni, sami mi nawet o tym mówili. Nie raz słyszałam czy od nich czy nawet od obcych mężczyzn, że byłam najatrakcyjniejszą kobietą na imprezie. A tutaj zupełnie inna sytuacja. Ja przestałam wnikać i włączyłam olewator na to co on mówi, co robi , co myśli i po części na niego również, sama dla siebie prowadzę z nim luźny związek, tak sobie postanowiłam. Trochę czasu minęło, moje emocje opadły, zakochanie minęło, bo nie miało możliwości rozwoju i przeobrażenia w poważne, głębokie uczucie. Zapisałam się na sport, od dłuższego już czasu chciałam, przyjmuję wszystkie zaproszenia- prywatne i służbowe również. On dzwoni , a ja mu mówię , że przykro mi ale wyjeżdżam , bo koleżanka ma urodziny , albo idę na bankiet z okazji otwarcia jakiejś nowej firmy czy restauracji. Jeszcze bezczelnie dodaję, że jako osobę towarzyszącą zabieram przyjaciółkę. Jemu nic nie proponuję ( choć bez wyjątku wszędzie mógłby mi towarzyszyć) bo on mi też nic nie proponuje i nie zaprasza mnie nigdzie. Ten weekend mam więc zajęty, następny również , a potem zobaczymy. Jak wrócę chciałabym pójść do kina, bo lecą dwa nowe fajne filmy - również zabiorę koleżankę , a jemu tylko powiem, że byłam. No i zobaczymy kto tak dłużej pociągnie. Już nie kończę tej znajomości, bo i po co ? Raz na jakiś czas można się spotkać, choćby dla seksu. I kropka.
Ty również powinnaś w końcu powstać i z uniesioną głową załatwić sprawę ze swoim znajomym. Nie siedź w kącie i nie rozpaczaj, zacznij go olewać , nie mów o miłości, nie zadawaj trudnych pytań i nie wszczynaj dyskusji. Zostaw go, niech robi co chce, wszystko już próbowałaś , niestety bez rezultatu. Życie jest zbyt krótkie i zbyt cenne aby karmić się takimi przykrymi sprawami. Moim zdaniem, ani Twój znajomy ani mój nie kochają nas na tyle mocno i nie zależy im na nas aż tak bardzo, aby ujrzeć nasze potrzeby i dążyć do tego abyśmy z nimi były szczęśliwe. I uwierz mi , nawet gdyby Twój powtarzał Ci , tak jak mój mi powtarza, jak bardzo Cię kocha, a nie zachowywałby się adekwatnie, też byłabyś rozczarowana i nieszczęśliwa, tak jak ja byłam.

Vman. Nie bądź takie szkiełko i oko Sam przed laty po rozwodzie miałem przez jakiś czas problem z "zakochaniem". Byłem w związku, chciałem kochać ale bałem się zaufać, przełamać w sobie tę obawę, że za chwilę będzie koniec. I tak może być z nim. Mogło, ale nie musi. A problem z okazywaniem uczuć to rzecz prosta - psycho, socjo czy inny czort.
To do czego namawiasz Malinę to niezbyt rozsądne, chociaż może dziewczyna spróbować, bo może trafił jej się niezbyt dojrzały owoc, który tzreba wychować. Osobiście jednak doradzam: nie słuchaj dziewczyno i zwiewaj. Bo ta pierwsze uczucie z motylkami do kogoś nie trwa wiecznie i to fakt. Nie baw się w eksperymenty psychologiczne. Jest zauroczenie, fascynacja,miłość potem nadchodzi związek i prawdziwa miłość. Przy tym chłopaku związek ciebie nie czeka, jeśli strzela takie fochy praktycznie na początku, to i miłości tu nie ma. Ale każdy tu pisze z perspektywy własnych doświadczeń albo wiedzy naukowej. A to Ty podejmiesz decyzję.

To co ja jej doradzam, to odkochanie się, do tego ma to prowadzić, po pierwsze w razie czego będzie to lepiej wygladac i moze sie poprawić, oraz druga bardziej prawdopodobna opcja, nie bedzie tak cierpieć po rozstaniu. Wszystko jest tutaj kwestią jej wyobrazen na jego temat, jeśli potrafi zmienic siebie w ten sposób, tylko na tym zyska, bo w miłości jednostronnej ten zakochany traci. Dla mnie jest to rozsądne.