damskie sekrety

oj każda ma sekrety.....:)po to mamy przyjaciółki i to z nimi rozmawiamy na różne tematy.

Ja wychodze z zalozenia, ze kazdy ma cos na sumieniu. Nie mowie i tez nie chce zeby moj facet mi sie zwierzal z takich rzeczy. Uwazam, ze moglby na przyklad stracic w moich oczach. Ocena przychodzi zawsze latwo, chociaz czesto nie znamy dokladnie calej sytuacji.

Ja się odchylę i powiem, ze mówię mojemu chłopakowi dosłownie o wszystkim:) traktuję go nie tylko jak partnera, ale także jak kumpla i przyjaciela, a poza tym jestem straszną gaduła, więc cięzko byłoby mi zachowac cokolwiek w tajemnicy przed Nim

a moja Babcia zawsze powtarzała ,że chłopu całej d*** się nie pokazuje:P i przerabiając związek gdzie mówiłam o wszystkim ,nawet o najmniejszym szczególe wychodzę z założenia ,że jednak Babcia miała rację

Moja mama tez tak mawia i jest z moim ojcem juz 49 lat. Cos w tym jest!:)

mój też nie wie o wszystkim. nie są to sprawy, które mogły zniszczyć cokolwiek w naszym związku tylko jakieś głupotki
np. mój nie cierpi słuchać jak opowiadam o paznokciach, o tym jak akurat je pomalowałam takie moje małe zboczenie, którym się z nim nie dzielę, bo ma dość mojego ględzenia o tym
a o inne sprawy? na pewno znalazłoby się coś o czym nie wie, bo po co?

Im mniej wie, tym lepiej śpi. Każdy ma swoje tajemnice, coś co zachowa tylko dla siebie. Nie można się tak obnażyć ze wszystkiego, sekrety bywają sexi

o to, to to to!
przecież nie będę mówić swojemu facetowi, że np właśnie wyczyściłam sobie uszy
istotne rzeczy zawsze powiem, bo też wierzę w szczerość

Dziekuje wszystkim za odpowiedzi, no to widze ze Babcie maja dobre rady
Problem w tym ze ja nadwyrezylam jego zaufanie oklamujac w kwestii poprzednich zwiazkow, i wiem ze on ma juz dosc, ze jakiekolwiek moje klamstwo, nawet błache bedzie jak 'gwózdz do trumny'. Zeby nie pisac ogolnie, planowałam jednodniowy wyjazd na wycieczke jednak nie pojechalam ze wzgledu na pogode i zostalam w domu, a jemu juz wczesniej o tym pomysle mowilam, i pozniej (sama sobie sie dziwie czemu po prostu nie powiedzialam ze zmienilam plany) go okłamałam mowiac ze pojechalam, oczywiscie zmieniajac historie zeby pasowała, niestety jedno klamstwo ma to do siebie ze ciagnie za soba nastepne, a pozniej nie jestes w stanie powiedziec stop . Zadawał pytania i wie ze cos kręce. I teraz mam dylemat, moge go oklamac ze byłam, on w to uwierzy i bedzie dobrze, a ja bede miala jak sadze do konca zycia wyrzuty sumienia, bo to niby szczegol, ale jak mozna cokolwiek ukrywac przed ukochana osoba. Moge mu tez powiedziec prawde, ze sama nie wiem czemu sklamalam w tak trywialnej sprawie i go przeprosic, ale zakladam ze wtedy to bylby koniec naszego zwiazku. A wiem, ze on na pewno tez ma jakies swoje sekrety, tylko ze ja jestem juz tak slaba psychicznie ze sama nie wytrzymam z najmniejszym klamstem i chyba mu powiem. Kocham go bardzo i nie chce stracic nigdy w zyciu, ale wiem tez ze kochanie to szacunek ktory wyraza sie szczeroscia.

p.s. przepraszam jesli temat sie powtorzyl, jak wspomniala 'Sadie'

Nie jestem osobą, która chętnie się wszystkim ze wszystkimi dzieli (mam na myśli rzecz jasna dzielenie się słowne, np. problemami i przemyśleniami ), więc są sprawy, o których mój facet nie wie. Ale są to raczej kwestie, o których wiedza pewnie nie zrobiłaby mu dobrze, a niewiedza krzywdy mu nie robi. Po prostu są rzeczy z dalekiej przeszłości, które uważam za wyłącznie moją sprawę i nie mam ochoty o nich mówić absolutnie nikomu - w tym także rzeczy, których się na przykład wstydzę. To nie jest tak, że np. przyjaciółce powiem, a jemu nie - jeśli nie mówię, to nie mówię nikomu.