co mam o tym myśleć? czy to jest w ogóle możliwe?

od jakiegoś tygodnia znam się z pewnym chłopakiem. Jak byliśmy razem w tych samych miejscach, to wracaliśmy razem,bo mieszkamy blisko. Potem jakoś tak wyszło, że zaczęliśmy pisać smsy. I piszemy je już od tygodnia, nie ma dnia żebyśmy nie pisali, jakoś co 15 minut. Kilka razy to ja napisałam pierwsza, ale głównie to jednak on. Jest tylko jeden problem - on jest 2 lata młodszy ode mnie. Chodzimy do tej samej szkoły, ale on jeszcze do gimnazjum. W szkole jednak tylko na 'cześć', bo w sumie to na przerwach za bardzo nie ma czasu, a jesteśmy jednak ze swoimi znajomymi. I tutaj nasuwa mi się pytanie: co on sobie myśli? chyba nie pisałby do mnie tylu smsów gdyby traktował mnie tylko jak koleżankę.. z mojej strony to wydaje mi się bardzo fajny, nadzwyczaj dojrzały jak na swój wiek, inteligentniejszy od połowy chłopaków z mojej klasy.. Jak rozmawiamy to swobodnie, jest miło. Może on boi się mnie gdzieś zaprosić? Chociaż z drugiej strony próbowałam lekkich aluzji, ale chyba nie zrozumiał,bo nie chciałam tego zrobić zbyt jasno. A ostatnio naprawdę dużo o nim myślę i moje dwie najlepsze przyjaciółki mają już dość mojego gadania o nim .Może on się boi co powiedzą jego koledzy? Mnie to raczej nie obchodzi, bo jestem dosyć pewna siebie, nie będę ukrywać , że wyróżniam się z tłumu i nie widzę w tym problemu, a reakcje ludzi mogłyby być nawet ciekawe. Może on właśnie tego się boi? Może ciągle pisze żeby się upewnić, że ja zgodziłabym się gdyby chciał czegoś więcej? co o tym myślicie?