witam!!!niewiem od czego zaczac ...tyle tego jest jeste w 4,5 miesica w ciaży,ostatio bardzo kłuce sie z mełzEm jestesmy razem od 7 lat razem i dwa po slubie bardzo chcielismy tego bobaska ale nie myslałam ze az tak zacznie sie miedzy nami psoc nie wiem i juz co mam zrobic mam ochote usiac i ryczec lub poprostu gdzies uciec gdzies ,mieszkamy zagranica zdala od rodziny ,niechce ich zamartwiac swoimi problemami a jego siostry!!! jak zwykle go obronia i oczywiscie powiedza ze to moja winna tych klutni sa to klutnie o ble co ale ja niem juz do tego sil on nie rozumie mnie proboje z nim rozmawiac ale sie sie wiecznie,konczy klutnia i krzykiem prosze poradzcie ...co mam zrobic i jak mam dalej byc silna ...nawet dla tego malenstwa co rosnie w moim łonie....pa dzieki z gory pozdrawiam
Podobne tematy
Może to hormony ?
to raczej hormony,ja bedąc w ciąży też się kłóciłam,a bywały takie dni że nie mogłam poprostu patrzeć na swojego faceta,a jak było za nim zaszłaś w ciążę?
Może i hormony, ale raczej wszystko zależy od dobrego podejścia i rozmowy z partnerem.
- Klaudyna59
- Przyjaciółka Forum
- Nieaktywny
Pomysl sobie co Ty zzyskujesz poprzez kłótnie? tylko tracisz , rozwiązuj problemy przez rozmowy i ciesz się że spodziewacie się dziecka, a nie warto Twoich sił tracić na głupie kłótnie o nic z mężem. Kłótnie o głupoty niszczą najsilniejsze więzi, porozmawiaj z lekarzem i idż po rozum do głowy, płacze nie rozwiążą Twoich problemów a mąż uodporni się na nie. Jednym słowem - ogarnij się i weż się za siebie, powodzenia.
Myślę ,że hormony swoją drogą a otoczenie inną wprowadziły Cię w ten stan - myslę ze czujesz sie opuszczona -takie szczęscie BĘDZIEMY MIELI DZIECKO a tu nagle całe dotychczasowe zycie przewraca sie do góry nogami na pewno masz nie raz takie chwile ze zaczynasz sie zastanawiac czy to nie twoja wina ,albo ze nikt Ci nie poświeca czsu na tyle zebys poczuła sie szczęśliwsza ,dowartosciowana -przeciez nosisz w sobie nowe zycie - tego pragnęliście razem -a teraz zostałas tak jakby sama?Przerabiałam to 2 razy - mam dwoje dzieci . Co prawda nie mieszkałam za granicą ,ale mój mąż też ma siostry-i też oczywiscie ,,uprzejme,,no i jeszcze tesciową. Myśle ze kłótnie nie pomogą raczej jezeli mogłabym Ci coś poradzić to wziąśc męża troche na przetrzymanie -niech zacznie zabiegac o twoje wzgledy a ..i jeszcze jedno -piszesz ze nie chcesz martwic bliskich ale jezeli nie zaczniesz ztym czegos robic bedzie Ci ciężko .Wygadaj sie komus , wyrzuc z siebie wszystko to na pewno choc troche Ci pomoże.Pozrawiam was gorąco