witam mam problem z mezem który bo sporej dawce alkoholu zaczyna miec do mnie zale pretensje pewnego razu na weselu popilismy oboje ale bawilismy sie swietnie po powrocie zaczał okładac mnie bez słowa uciekłam do tesciów bo mieszkaja z nami całe szczescie ze ma duzy szacunek do ojca i słuchał tego co mówił ale to co krzyczał na mój temat było straszne mamy 7 letnia córe a moj maz nacodzien jest rewelacyjny taki typ co niby ma łeb na karku jest włascicielem firmy i do tej pory nie zdazyło mu sie nic podobnego ale ostatnio bedac na urodzinach znajomej tez było sporo alkoholu poprostu podszedł i mnie udezył kolejny raz bez słowa bardzo dziwne jest to ze zaraz po tym zdaje sobie sprawe z tego co robi nie wiem jak ten temat ugrysc i co dalej robic prosze o rade
Podobne tematy
1. Twój mąż nie umie pić alkoholu.
2. Czasami alkohol niweluje istniejące na trzeźwo hamulce.
3. Być może jego zachowanie jest efektem nieujawnianych na trzeźwo pretensji do Ciebie.
hmmm nie bardzo wiem jak to rozumiec na codzien jestesmy swietnym malzenstwem takim partnerskim dogadujemy sie super tylko te nie wiem jak to nazwac "incydenty" daja mi bardzo duzo do myslenia jestesmy ze soba 10 lat i do tej pory zero kłótni az tu tak poszło z grubej rury martwie sie bo jednak jest to problem a ja nie wiem jak go rozwiazac
(...)jestesmy ze soba 10 lat i do tej pory zero kłótni (...)
Przez 10 lat zero sporu?
Zero odmiennego zdania?
Zero konfliktów?
Albo powinniście uczyć innych takiego współżycia i porozumiewania się, albo taka sielanka nie jest prawdą.
zero kłótni zero awantury
odmienne zdanie jak to w zyciu bywa owszem bywało ale w doborze koloru scian czy to była kłótnia badz sprzeczka nie.. zawsze dogadywalismy sie bez problemu wiec nie nie widze tu w sobie winy aby sie upił i mógł mi wlac za cokolwiek z mojej winy.
To do rozważenia pozostają pozostałe punkty. I pytanie skierowane do męża, co on zamierza z tym problemem zrobić.
z pewnoscia od tego zaczne ale boli mnie ze takie fajne małzenstwo dopadł taki problem myslałam ze ktos cos podobnego przechodził badz przechodzi czy w takiej sytuacji jakis psycholog pomoze czy zwykła rozmowa z mezem ale jak mu uwierzyc w zapewnienia...
Uwierzyć w zapewnienia?
Gdy dwukrotnie leciał do Ciebie z łapami?
Przypomina mi to historię małego dziecka, które zapewnia swą matkę "już nigdy więcej nie..."
Twój mąż nie jest dzieckiem. Twój mąż ma coś z r o b i ć, nie o czymś zapewniać.
Według mnie albo zero alkoholu, albo praca ze swoją agresją pod okiem specjalisty, albo jedno i drugie.
tak masz racje dziekuje ale na poczatku pewnie beda zapewnienia ok nie pije zero alkoholu i potem co kontrola jak juz wypije piwo czy cokolwiek innego to co wtedy no masakra boje sie i tyle nie wiem czy potrafi zyc w totalnej abstynencji wakacje, imprezy rodzinne.ale tak zaczne od rozmowy ale sama musze wiedziec czego oczekuje a ciezko stwierdzic gdyz sama nie wiem czy to tylko wina alkoholu ale zawsze to jakis poczatek
nie uwazam mojego meza za alkoholika ale mój ojciec nim był..i on tez sie leczył obiecywał niestety tylko na jakis czas potem picie wracało
11 2012-03-05 22:51:47 Ostatnio edytowany przez Wielokropek (2012-03-05 22:52:52)
Przez tyle lat Twój mąż nie stronił, jak rozumiem, od alkoholu i podobnych zdarzeń nie było. Z tego wniosek, że nie alkohol jest powodem jego agresji.
Może najwyższa pora na szczerą rozmowę o przyczynach jego agresji do Ciebie? Może z jego perspektywy wasze życie wygląda inaczej niż Twoje zapewnienia? Tylko, czy jesteś gotowa na usłyszenie jego wersji? Czy nie będziesz zaprzeczać temu, co usłyszysz? Bo ta rozmowa może nie być przyjemną dla Ciebie.
***
Nigdzie nie napisałam, że uważam Twego męża za alkoholika.
po zdarzeniu weselnym odrazu była rozmowa usłyszałam same dobre słowa i zapewnienia o swej miłosci wiernosci do mnie i ze poprostu nie wie co sie stało czuł sie jak w złym snie lecz miał nadzieje ze zaraz sie obudzi i bedzie ok niestety sen był rzeczywistością zdarzenie było pół roku temu kolejne w zeszła sobote nie moge sobie tego poukładac w głowie
Biedaczysko! Poleciał do Ciebie z łapami z miłości do Ciebie. Taki zdezorientowany. A Ty mu uwierzyłaś?
Moim zdaniem, to nie Ty masz sobie układać w głowie.
Jest jeszcze jedna opcja: oboje, ręka w rękę, idziecie na terapię małżeńską.
Szkoda że autorka nie napisała co mąż mówi na trzeźwo o fakcie pobicia. Bo chyba coś powiedział?
Szkoda że autorka nie napisała co mąż mówi na trzeźwo o fakcie pobicia. Bo chyba coś powiedział?
O fakcie pobicia powiedział tyle że przeprasza ale nie wie co go opentało ze czuł sie w amoku i ze mu sie to poprostu sni moim zdaniem urwał mu sie film ale co spowodowało taka agresje nie wiem
I nazywasz to "świetnym małżeństwem"???! Z damskim bokserem w roli głównej?! Jednego możesz być pewna: będzie Cię bił nadal, przepraszał i obiecywał poprawę. Nie wierz, że cokolwiek się zmieni, jeśli Twój mąż nie zacznie pracować z pomocą psychologa nad swoją agresją.
A przysłowie mówi: -Co u trzeźwego w myślach, to u pijanego na języku.
Walcz o swoją godność i nie pozwól tak się poniżać.
- atinasarz
- Przyjaciółka Forum
- Nieaktywny
YOONIGA - jeżeli facet raz podniesie rękę na kobitę i nie spotka się z żadnymi konsekwencjami to będzie bił nadal i nadal.
Dobrze piszą dziewczyny najpierw uderzy, potem będzie płakał i błagał, nosił na rękach, kochał .....AŻ do następnego uderzenia i tak potrafią kobiety wybaczać i dawać się maltretować nawet przez 20-30 lat małżeństwa. A im dłużej to trwa tym trudniej takiej kobiecie opuścić kata.
Po drugie masz dziecko już nie takie malutkie, widzi co się dzieje nawet jeśli nie będzie o tym mówić będzie zachowanie ojca miało wpływ na jego normalny rozwój, a też nikt nie da gwarancji żę za jakiś czas nie wystarczy mu bić ciebie zacznie bić dziecko - powiesz niemożliwe to taki dobry ojciec- więc zapytam czy jeszcze rok temu uwierzyłabyś żę uderzy ciebie - na pewno nie.
Musisz kategorycznie przeciwstawić się przemocy - albo niech w ogóle nie pije (jak się nie kontroluje ) albo niech idzie do poradni. Może są problemy z którymi sam sobie nie radzi nie koniecznie związane z tobą czy waszym małżeństwem ale ty jesteś pod ręką jako worek do wyładowania jego nagromadzonej frustracji.
Dla mnie to poprostu niedowiary ze tyle czasu naprawde wspaniałego czasu razem i wystarczyło ze uchlał sie okropnie i wyładował sie na mnie on w tym zdazeniu nie miał siły nawet ze tak powiem mocno udezyc a jest to facet 115 kilowy i coraz bardziej utwierdzam sie w fakcie ze wina jest alkohol ale moze sie myle normalnie w głowie mam tylko jedno walnac tym wszystkim rozejsc sie ból rozstania dla mnie bedzie wielki bo ja nie wiem czy dam rade mimo twardego charakteru czekac na nastepny raz bo w duszy czuje ze moze byc kolejny jak nie przestanie pic całkowicie jeszcze gdyby to był nałogowiec lub pił by czesto to rozwiazanie jest proste a tu nie wiem jak to rozegrac
Ktos mi kiedys powiedział cyt."w zyciu trzeba wiele kwasnych jabłek zjesc" nie mam pracy pracuje w firmie meza ale zatrudniona nie jestem odejde i co zrobie zero kasy nie wiem japikole w zyciu bym sie nie spodziewała ze takie dylematy zyciowe mnie spotkaja.ps sory za to jak pisze ale nie mam siły zastanawiac sie nad poprawna pisownia.
bardzo go kocham ale mysle sobie ze moze nie wystarczyc mi sił na to aby jemu pomagac aby uratowac nas
- atinasarz
- Przyjaciółka Forum
- Nieaktywny
YOONIGA - kochana mój mąż też mało pijał (okazje , czasem soboty) kochał mnie i dziecko, nigdy nas nie uderzył po alkoholu miał inne "Hobby" szwendał się nie wiadomo gdzie a ja siwiałam gdzie on jest , co się z nim dzieje. Wyciął 4 razy taki numer w odstępach ok. pół roku , po czwartym gdy go okradli i dostał w łeb, zabroniłam mu zbliżać się do mnie i dziecka, kazałam zrobić test na HIV, zabroniłam całkowicie wódy i postawiłam ultimatum albo się dostosuje albo odchodzę. Dodam tylko żę nie miałam pracy małe doświadczenie, małe dziecko , zero oszczędności ale wiedziałam albo zduszę to w zarodku albo za jakiś czas będę żyć z alkoholikiem, lub kaleką jak ktoś mu dowali jak się będzie szwendał po pijaku. Dało się, uwierz jeśli cię kocha to coś z tym zrobi.
Ok moje postanowienie przypuszczam ze sie w tym tyg uda pogadac dopiero w sobote ale zaczynam od rozmowy powiem co mysle zobaczymy co mysli on wiem ze beda zapewnieniA ZE BEDZIE UTWIERDZAŁ MNIE W FAKCIE ZE KOCHA ALE TAK ULTIMATUM ZERO WÓDY JEST JAK NAJBARDZIEJ POTRZEBNY.Dziekuje wam wszystkim za porady komentarze itp nie mam nikogo poza siostra ale jej o tym co sie dzieje nie potrafie powiedziec
- betty45
- Przyjaciółka Forum
- Nieaktywny
Ok moje postanowienie przypuszczam ze sie w tym tyg uda pogadac dopiero w sobote ale zaczynam od rozmowy powiem co mysle zobaczymy co mysli on wiem ze beda zapewnieniA ZE BEDZIE UTWIERDZAŁ MNIE W FAKCIE ZE KOCHA ALE TAK ULTIMATUM ZERO WÓDY JEST JAK NAJBARDZIEJ POTRZEBNY.Dziekuje wam wszystkim za porady komentarze itp nie mam nikogo poza siostra ale jej o tym co sie dzieje nie potrafie powiedziec
Myślę, że właśnie siostrze powinnaś o tym powiedzieć...
Będzie Ci bardzo potrzebne jej wsparcie - wsparcie osoby realnej, a nie tylko wirtualnych forumowiczek...
Jeżeli będziesz miała oparcie w siostrze to zyskasz pewność siebie...cokolwiek postanowisz zrobić ze swoim związkiem.
25 2012-03-06 20:54:42 Ostatnio edytowany przez zbychojelen (2012-03-06 20:56:53)
Chciałbym zabrać głos w tej sprawie, ale proszę Betty 45, żeby nie myślała,że ją śledzę. To jest 100% zbieg okoliczności, żeśmy się tutaj spotkali. Ja występuję po drugiej stronie barykady, jako "sprawca".
Wszystko zaczęło się od tego, że chciałem swoją bezrobotną żonę zatrudnić w tym samym zakladzie pracy, w którym ja pracuję od 23 lat. Mam, a właściwie miałem żonę 12 lat młodszą ode mie (20 marca rozwód), 10 lat małżeństwa, 7 lat córka. W tym zakładzie poznała wiele osób i między innymi takiego faceta, młodszego, może i przystojniejszego, ale napewno bogatszego i być może chojniej obdarzonego. Gdy dowiedziałem się o tym że zaczyna mnie zdradzać ( o co Ciebie broń Boże nie posądzam), zacząlem zaglądać do kieliszka. Nie chciała ze mną porozmawiać, a wszystko zostawiała mojej chorej wyobraźni. Po alkoholu podnioslem rękę na nią, czego będę żałował do końca życia. Mam żal do niej i sam do siebie, że nie potrafiliśmy dojść do jakiegoś porozumienia rozmową i wyjaśnieniem sobie dręczących nas dylematów. Żałuję tego co zrobiłem i myślę, że więcej tego nie zrobię. Ani w stosunku do niej, ani do innych kobiet. Nie mam zamiaru usprawiedliwiać Twojego faceta, ale najgorsze jest milczenie i brak wzajemnego porozumienia się. I od tego wszystko co złe się zaczyna.