Nieśmiały facet!

Limonka21 jak bym czytała o sobie ! też poznałam fajnego faceta ale jest taki nieśmiały ,że już chciałam sobie dać z nim spokój mimo,że mi się spodobał i zaimponował sobą,swoim charakterem,stylem bycia,tokiem myślenia...nawet poprosiłam koleżankę naszą wspólną żeby go delikatnie wypytała i się okazało ,że podobam mu strasznie ''że jestem tak śliczna,że moja uroda go onieśmiela'' byłam w szoku  bo owszem nie raz specjalnie znajomi zostawiali nas sam na sam ,żebyśmy pogadali albo chociaż pocałowali się w policzek a on nic:P jakby był z innej planety:D aż do momentu gdy ja wzięłam sprawy w swoje ręce poprosiłam znajomych żeby zostawili nas samych i go pocałowałam a co to raz kozie śmierć odpowiedział tym samym a pózniej napisał mi,że bardzo tego chciał tylko za bardzo wstydził się to zrobić i wtedy poszła taka lawina:) powiedział mi już ,że bardzo mu się podobał i zapytał czy chciałabym się z nim spotykać więc są dwie opcje:) weż sprawy w swoje ręce albo pogadaj z nim szczerze albo pocałuj i pogadaj czasem to my kobiety musimy przejąć inicjatywę a tą sytuacją tak do końca bym się nie przejmowała po pierwsze tak jak piszesz był pijany a po drugie faceci mają różne pomysły aby wzbudzić zazdrość czasami głupie na przykład wczoraj na moich oczach ''mój'' w żartach przytulał moją koleżankę i zaczepiał hehe nie powiem zazdrość była ale to była moja przyjaciółka a po drugie czasem takie ukłucie zazdrości jest dobre żeby uświadomić sobie pewne rzeczy

Dziękuję za radę. Bo już 2 raz zakładałam ten temat.

Chciałam napisać, że po pierwsze ma słabą kontrolę nad sobą, a po drugie okazuje w ten sposób swój brak szacunku do Ciebie. Proste.

a rozmawiałaś z nim o tym zachowaniu ?

Nie, nie jesteś za dobra tylko boisz się konfrontacji i przedstawienia swojego zdania oraz wyjawienia swoich uczuć. Boisz się wymagać szacunku od początku znajomości, boisz się stracić więź już teraz.

Przez takie "nie będę o tym rozmawiała, nie poruszę tego tematu, może samo się wyjaśni, a może to raz mu się zdarzyło" kobiety później cierpią. Gromadzicie w sobie te wszystkie niewyjaśnione sytuacje, budujecie z nich wielką wieżę, aż w pewnym momencie ostatni klocek jest taki ciężki, że nie wytrzymujecie, wyrzucacie facetowi wszystko na raz co Was wcześniej przez niego zabolało, i dziwicie się, że i tak nie jesteście rozumiane, on się wścieka, związek się rozpada i pozostaje płakać w poduszkę.

Przecież jest prawdą, że kobiety zauważają więcej niż my. I zawsze jest tak, że facet może posunąć się za daleko, kobieta czuje, że coś jest nie tak, że coś się dzieje złego, ale woli nie reagować i nie kierować się swoją intuicją. Ona nie protestuje, to facet myśli, że jej to odpowiada.

Jest problem - rozwiązuj jak najszybciej. Dobrze jest o takich sprawach rozmawiać, kiedy emocje opadną. Zdarzy się raz - może przypadek, zdarzy się drugi raz - poważne ostrzeżenie. Za trzecim razem nie ma co usprawiedliwiać, tylko pozostaje podziękować za współpracę.

klasyczne myślenie w pierwszym związku...

ja na Twoim miejscu zaufałabym własnej intuicji...facet nieśmiały to jedno, wcale nie musi wychwalać Cię pod niebiosa, czasem spojrzenie mówi więcej...ale facet, z którym nie widujesz się za często, który zaprasza Cię na pierwszą wspólną imprezę, ośmiela się za pomocą alkoholu, po czym wykorzystuje to po to, żeby podrywać nie Ciebie, to już inna bajka...i ja tej bajeczki nie kupuje...

oj w takich sprawach nie radzę stosować metody "do trzech razy sztuka" zwłaszcza wrażliwym...bo najczęściej bywa tak, że do trzeciego razu kobieta zdąży się tak zaangażować, że długo potem leczy jeszcze złamane serducho..