To trwało już od wielu lat. Nie widziałam tego, albo nie chciałam widzieć. Zawsze był tylko dom, dzieci, praca. Ja w ogóle nie istniałam. Musiałam zawsze robić to, co mąż chciał. W przeciwnym razie były ciche dni, ucieczka do mamusi. Zostawałam sama z dziećmi i wszystkimi problemami. Teraz dzieci są dorosłe a ja nadal musiałam być "grzeczna".Kiedy powiedziałam "NIE" zostawił mnie i wyprowadził się do mamusi. Obecnie nie pracuję, jestem na jego utrzymaniu. Mam wspólne z nim konto bankowe. Wszystkie dotąd zaoszczędzone pieniądze mój mąż wydaje na własne i mamusi potrzeby. Patrzę ja pieniądze znikają z konta i nic nie mogę zrobić. Jak będę niegrzeczna zamknie mi dostęp do konta i nic nie dostanę. Ponieważ mamy duży dom, mój mąż przyjeżdża tu co jakiś czas. Robi wtedy co chce. Po jego wyjeździe przez tydzień dochodzę do siebie, sprzątam dom, porządkuje ogród.Mój mąż nigdy nie krzyczał na mnie, on po prostu znęcał się nade mną psychicznie i robi to nadal.Zawsze musiałam być grzeczna, inaczej byłam k..wą, szmatą itp. Jestem już u kresu wytrzymałości. Nie wiem co robić.
Podobne tematy
Witaj samajak, napisz coś więcej, opisz w czym tkwi twój problem.
Bo jak na razie to jakoś go "zawoalowałaś". Powinnaś odetchnąć z ulgą, że tyran nie siedzi ci na głowie, nie musisz się mu podporządkowywać. Więc w czym rzecz? W pieniądzach? że nie Ty możesz nimi dysponować?
Pytasz co robić. Może teraz zrób sobie bilans swego życia i zastanów się dlaczego jesteś nie zadowolona z obrotu spraw. Czy kochasz jeszcze męża? Czego Ci brak i jak ma twoje życie wyglądać dalej?
Pomyśl o sobie. Chyba nie zamierzasz tak trwać w tej stagnacji? Może wykorzystaj ten czas by pomyśleć jak zmienić swoje życie, poszukać pracy...
Pozdrawiam i owocnych przemyśleń 
A może to dobrze, że Cię zostawił? Może to najlepsze co mógł dla Ciebie zrobić, dać Ci wolność?
Ja też nie rozumiem w czym jest problem.
Napisz więcej, proszę.
Jesteś w trudnej sytuacji, tu nie mam wątpliwości, bo sądząc po stażu małżeńskim przypuszczam, że jesteś kobietą +40 i na pewno masz problemy ze znalezieniem pracy.
Wiem, że jest Ci ciężko, bo ja byłam w podobnej sytuacji, ale byłam na tyle "sprytna", że w czasie 15-go małżeństwa, podchowałam córkę, ukończyłam studia, zmieniłam pracę na bardziej satysfakcjonującą mnie, mam własne mieszkanie i... odkryłam zdradę męża:), która definitywnie zakończyła moje "cierpienia".
Układ mamusia-syneczek+nękanie psychiczne, to sprawa bardzo trudna, bo nie zostawia widocznych śladów i zawsze Ty będziesz tą złą, nie zależnie co zrobisz.
Moja rada:
Zaciśnij zęby, a w między czasie szukaj pracy, aby być niezależną:)
Możliwe, że Twój małżonek oprócz mamusi ma jeszcze kochanke, bo jego zachowanie wobec Ciebie, jest klasyczne dla niewiernych osobników.
Trwałaś w tym związku i takim układzie przez 30 lat, więc teraz na spokojnie poukładaj sobie wszystko, tak aby stać się niezależną. Przeanalizuj dokładnie i pomyśl jak chcesz, żeby wyglądało Twoje dalsze życie.
Jeśli nie macie intercyzy małżeńskiej, a dom należy do Was, to i tak jego połowa należy do Ciebie, więc będziesz miała gdzie mieszkać. Jest jeszcze coś takiego jak alimenty dla Ciebie, w przypadku gdy rozpad małżeństwa jest z jego winy, a Ty nie jesteś w stanie pracować np. ze względów zdrowotnych.
Na pewno nie możesz robić nic pochopnie, bo układ mamusia-syneczek, może złamać Cię psychicznie (znam to z autopsji).
Cóż:) Życzę Ci podjęcia właściwej decyzji i znalezienia pracy:)
(...)
Moja rada:
Zaciśnij zęby, a w między czasie szukaj pracy, aby być niezależną:)
Możliwe, że Twój małżonek oprócz mamusi ma jeszcze kochanke, bo jego zachowanie wobec Ciebie, jest klasyczne dla niewiernych osobników.
(...)
Jeśli nie macie intercyzy małżeńskiej, a dom należy do Was, to i tak jego połowa należy do Ciebie, więc będziesz miała gdzie mieszkać. Jest jeszcze coś takiego jak alimenty dla Ciebie, w przypadku gdy rozpad małżeństwa jest z jego winy, a Ty nie jesteś w stanie pracować np. ze względów zdrowotnych.
Zgadzam się całkowicie co do potrzeby usamodzielnienia się i uniezależnienia finansowego poprzez podjęcie pracy.
Natomiast jeśli chodzi o pozostałe kwestie to bardzo proszę ważyć słowa. Wystarczy nieszczęścia autorce postu - po co dokładać jej jeszcze własne fantazje, na temat wyimaginowanej kochanki?
Sąd nie musi uznać winy małżonka - może uznać np. winę obojga i wtedy nie ma co liczyć na alimenty na siebie. Nie ma co dzielić skóry na niedźwiedziu.
Stwierdzenie: "... dom należy do Was, to i tak jego połowa należy do Ciebie" to wierutna bzdura. Dopiero podział majątku może tu coś uściślić. Fakt samego zameldowania już wystarcza, by delikwent sprowadzał sobie gości, urządzał imprezki i w różny sposób uprzykrzał życie małżonce - co dopiero współwłasność!
Piszę o tym, dlatego, że autorka może się zasugerować takimi upewnieniami a potem mocno zawieść, gdy coś pójdzie nie tak jak jej opisano. I kto poniesie tego konsekwencje - tylko ONA, może to spowodować tylko więcej cierpienia...
Witam 
Moja znajoma ma wlasnie rodzicow z podobnym problemem.
Konkretniej kobitka po 40tce zostala wyrzucona z pracy, czesto popija i nie moze znalezc pracy choc sie stara... Wiec mniej wiecej wiem w czym rzecz.
Jednak tak jak reszta uwazam ze trzeba znalezc prace (szukac szukac i jeszcze raz szukac)
I skoro zneca sie psychicznie, sprobowac samej dac rade...
Chocby mial full kasy, to jest twoje zycie i nie powinien nikt tak sie zachowywac.. Po takim czasie, to chociaz szacunku trzeba oczekiwac od drugiej osoby..
Przede wszystkim znajdz prace i ''wypnij sie'' na niego... A bedzie dobrze. Dasz rade. Moze rodzina ci pomoze w tych chwilach?? Jestem z Toba