Mój chłopak źle mnie traktuje

Witam cie!Troche wiem co czujesz bo jestem w podobnym zwiazku,tyle ze to moj maz.Jest odemnie starszy o 8 lat.Czasem jak wpadnie w furie to leca nie takie slowa a jednak zawsze mu wybaczam.Jestesmy razem juz cztery lata i na poczatku mi to nie przeszkadzalo,ale teraz doszlam do takiego momentu w moim zyciu ze poprostu sie wypalilam.Jestem zmecczona i zastraszonatym ze on  zaraz wybuchnie.Za chwile mu przejdzie a ja nie umiem sobie wewnatrz poradzic sama ze soba.I uwierz mi tacy ludzie sie nie zmieniaja.Bedzie coraz gorzej.Ty jestes ofiara i sama musisz postanowic co z tym dalej zrobic.Nawet jesli teraz go bardzo kochasz to uwierz mi ze po pewnym czasie z tego uczucia zostaje tylko zal i poczucie winy.Ja musze z tym zyc bo mamy dziecko i kredyty,ale ty masz jeszcze wolna reke.Na swiecie jest wielu wspanialych i oddanych mezczyzn ktorzy szanuja swoje kobiety.Kiedys uslyszalam madre slowa ze ktos kto  kocha nie krzywdzi a w twoim przypadku on robi ci krzywde psychiczna.Zycze ci dobrego dla ciebie wyboru.Pozdrawiam

I dobrze ze jestes u  rodziców.Moze on troche przemysli swoje zachowanie i zastanowi sie czy mu naprawde zalezy.Dobrze ze  zamieszkaliscie razem,lepiej wczesniej dowiedziec sie jakim zlowiek naprawde jest.Przestan wpedzac sie w poczucie winy i wmawiac sobie ze to ty jestes zla.Jak tak dalej edziesz myslec to wpadniesz w depresje.Najgorsze jest to ze gdy trwa sie w takim zwiazku i kobieta odchodzi bo juz nie wytrzymuje to ona jest winna bo przeciez on taki dobry chlopak.Ja wielolrotnie mialam ochote sie spakowac ale coz,mam zobowiazania.Wyrwij sie z tego chorego ukladu,poki niejestescie malzenstwem i nie macie dzieci.Chwile bedzie ok a pozniej znowu wroci mu zlosc i bedzie cie upokarzal.Trzymaj sie.Wiem co przezywasz i jestem z toba.

Oczywiście, że to "wina" wspólnego mieszkania. Mam na myśli, że jak ludzie mieszkają ze sobą to dowiadują się o sobie takich rzeczy, że ho-ho. Przecież wiadomo, że spotykając się kilka godzin w tygodniu łatwo jest narzucić maskę i udawać aniołka, ale 24h/dobe przez 7dni w tygodniu nie da się udawać, pojawiają się nowe sytuacje i one tak naprawdę obnażają człowieka.

Twój facet traktuje Cię bez szacunku, wyzywa Cię od najgorszych, mówi, że nie chce z Tobą być, a za chwilę zmienia zdanie. Sorry, ale to jest niedojrzałe i moim zdaniem on nie nadaje się na partnera. Zagrywki typu "zrywam z Tobą, żeby Cię postraszyć" są na poziomie rozwoju emocjonalnego 15-latka, a nie dorosłej odpowiedzialnej osoby, do tego ten tekst "wygadałaś siostrze" co to w ogóle ma być? Ile on ma lat? I co ma pod kopułą? Też miałam taki "związek" dawno temu, facet jak się wkurzał to sypał mi takie wiązany, że szok, potrafił nazwać mnie k***a, śmieciem, etc. Na początku tez wybaczałam zasłaniając się moją rzekomą miłością do niego Ale na szczęście wyrosłam z tego Ale sytuacja analogiczna, bo po każdej takiej kłótni, kiedy udało mi się mu postawić też przepraszał i zapewniał o swoim dozgonnym uczuciu Oni tak mają, dopóki się dajesz gnębić to będą sobie wycierać buty w twoją twarz, a jak się postawisz to nagle zwrot akcji. Nie warto tracić czasu i nerwów na takich ludzi. Pomyśl sobie, że teraz już Cię obraża bez krępacji po takim czasie związku, więc wyobraź sobie jak będzie za 10lat. Mówię Ci z doświadczenia swojego i moich znajomych, daruj sobie tego człowieka. Na świecie naprawdę jest wielu wartościowych ludzi, którzy mogą Cie pokochać

A ja mam inne zdanie niż Marcelinka. Winna jest autorka wątku, a dlaczego? Bo NIE SZANUJE SIEBIE!

Jej mężczyzna nie zna granic gdzie wolno a gdzie nie, Gabriela pozwoliła się raz drugi zwyzywać bez konsekwencji i ma teraz znów problem.

Facet facetem, mąż mężem ale zawsze trzeba mieć w sobie próg godności własnej i szacunku do siebie i nie dawać sobie bezkarnie tych granic łamać.
Jeśli kobieta pozwala by partner nazywał ją idiotką kretynka bądź gorzej a mimo to jest z nim , śpi i jeszcze jest cała happy to sama pakuje się w kłopoty.

Bo się kocha to można znieść wszystko?

Gabrielo a gdyby cię facet nazwał głupią to zareagowała byś? Pewnie nie ot chłopak zdenerwował się i tyle.
A gdyby opluł cię na ulicy przy ludziach a potem powiedział kochanie wybacz ot naszła mnie pomroczność i nie wiedziałem co czynie wybaczyła byś?

Twój mężczyzna moim zdaniem potrzebuje widzieć że się szanujesz, że nie dasz sobą podłogi ścierać. Dlatego robi coraz gorsze jazdy by zobaczyć ile jeszcze można wytrzymać...
Taki eksperyment.
Myślę że gdy wybaczasz mu kolejną jakąś obelgę to on nawet tobą gardzi wewnętrznie.

Owszem nawet cię przeprosi, w końcu czasami jesteś do życia, nawet się z tobą pokocha a ty będziesz klaskać w ręce szczęśliwa.
Smutne to niestety ale zupełnie brak ci do siebie szacunku.

Przykładowa sytuacja Gabrysiu, podchodzę do ciebie na ulicy i mówię gdzie leziesz głąbie. Czy obcą osobę ochrzanisz?
Pewnie tak, jeszcze pewnie dała byś mi w ryj bo nie dasz deptać swojej godności.

A facetowi na co pozwalasz? Masz za partnera faceta który pewnie chce kobietę silną którą bał by się obrazić, zdecydowaną pewną siebie.
Która nie dała by mu robić takich rzeczy i jeszcze trzymała go na krótkiej smyczy.

Zacznij się szanować a twój facet tez się zmieni. A jak się nie zmieni to daj mu kopa w doope i niech spada.

Kochana, teraz zmiękł bo się przestraszył. Jak wrócisz i pojawi się znow taka sytuacja, to już się tak nie wystraszy, bo będzie wiedział, że i tak wrócisz, jak dobrze to rozegra. Sama siebie zapędzasz w kozi róg. Jeśli podjęłaś decyzję o wyprowadzce to wyprowadzasz się i nie wracasz, jeśli się rozstajesz to definitywnie. Takie pogrywanie to głupota. Skuteczna na pocżatku, ale z czasem wywołuje przeciwny efekt. Bo kolejnym razem powiesz, że się wyprowadzasz, a on zasmieje Ci się w twarz. Nie podejmuj decyzji pod wpływem emocji, emocje to najgorszy doradca. Staraj się nawet w największych nerwach wyjśc, ochłonąć, uspokoić się i pomyśleć. Emocje do nikąd Cię nie zaprowadzą.

Nie łam się i nie smuć. Skoro podjęłaś taką decyzję to się jej trzymaj. Zapowiedziałaś mu, że następny raz będzie tym ostatecznym, ostatnią szansą więc myśl pozytywnie Niemniej jednak na przyszłość przemyśl najpierw decyzję. Żebyś nie zapędziła się w ślepą uliczkę. Bo wyprowadzanie sie i wracanie nie ma najmniejszego sensu, przyniesie Ci więcej problemów niż korzyści.

Pozdrawiam, trzymaj się

Dlaczego mu na to pozwalasz? Miłość miłością, ale wszystko ma swoje granice. Teraz cię wyzywa, a co będzie kiedyś... Jeśli chcecie być razem wspólnego mieszkania nie ominiecie, wcześniej czy później i tak byście zamieszkali, ale to dobrze- bynajmniej "wyszło szydło z worka"... Zrobisz co zechcesz, ale pamiętaj: na "dłuższą metę", taka sytuacja, "wyjdzie Ci bokiem", i to pod wieloma względami. Pomyśl o tym. Pozdrawiam

Nie tak jest z Toba, ze nadal jestes z takim maczo-buraczo.
Pamietaj, kazdy odpowiada za wlasne czyny i slowa - on tez. Jesli Cie zwyzywal to niczyja wina tylko jego chamstwa.
Przyjmij do wiadomosci ze ten typ tak ma i zadnymi sztuczkami tego nie zmienisz - nie odzywanie sie, wyjazd do rodzicow... Prostak prostakiem pozostanie, jak go mamusia nie wychowala to partnerka na pewno tego nie zrobi, zreszta - co to za durne stwierdzenia: chlopa sobie trzeba wychowac. Wychowac to mozna dziecko albo pieska od szczeniaka - a dorosly jak nabral paskudnych manier to kijem nie wybijesz. Szkoda czasu i staran.
Ktos, komu zalezy, kto sie troszczy - nie ubliza. Ty bys ublizyla?

Obiecał że będzie sie kontrolował, i nie ma nic na swoje usprawiedliwienie. Przeprosił, chce sie zmienic i chce pracować nad sobą.

Nic dodać, nic ująć:))