Jak to jest z tym... zającem? :))

U mnie też nigdy nie było takiego zwyczaju i w zasadzie to się cieszę, bo takie czekanie rok na świąteczny prezent ma jednak swój klimat ;-). Dwa razy do roku to już nie to samo ;-)

U mnie zawszde są słodycze dla najmłodszych (chociaż i teraz jeszcze babcia potrafi "spotkać rano zajączka" ) - czekoladowe zajączki, koszyczki z jajkami... Pamiętam też, że jak byłam mała to zdarzały się prezenty, ale b ardzo drobne i symboliczne - któegoś roku dostałam dziecięce wieczne piórko z Kaczorem Donaldem

Na pewno te prezenty są dużo skromniejsze niż te, które przynosi Mikołaj, ale uważam że są miłym akcentem dla dzieciaków. Może też dzięki temu kilkuletnim szkrabom łatwiej jest docenić jakiś wielkanocny drobiazg od nawału prezentów znajdowanych pod choinką.

U mnie nigdy nie było prezentów od zajączka i usłyszałam o tym może z 2-3 lata temu po raz pierwszy, myślałam że to jakiś nowość jak halloween czy walentynki

U mnie zawsze obdarowywano dzieci na Wielkanoc, teraz z M. też robimy sobie drobne prezenty z okazji tego święta. Były to na pewno skromniejsze prezenty niż na Boże Narodzenie, ale na słodkościach się nie skończyło. Zawsze do tego były jakieś kredki czy długopisy. Fajny zwyczaj i na pewno będę go kontynuować w stosunku do moich dzieci.

No nie, bez przesady. U nas kupowało się tylko dzieciom. A to, ze ja z M. robimy sobie też prezenty to już tylko i wyłącznie nasz wymysł.

W moim domu rodzinnym Zajączek ukrywał gdzieś małą paczuszkę ze słodyczami, owocami, ewentualnie jakimiś drobiazgami typu spinki do włosów czy malutkie maskotki. NIENAWIDZIŁAM tego Już od rana byłam wściekła, bo ja z tych, co to lubią mieć wszystko "zaraz, teraz, natentychmiast", a nie szukać. Do tego rodzice zawsze szykowali dla mnie i dla mojej siostry identyczne paczuszki, a siostra wstawała wcześniej i złośliwie darła się: "Oooo, czekoladowe jajeczko! Oooo, komiks! Oooo, pyszne kiwi!", żeby mi popsuć niespodziankę

Nie myślałam że są osoby które nie maja takich tradycji, myślałam że wszyscy tak robią, wiem że Niemcy np. chowają jajka w ogródku, a w Polsce chodził zając ... olśniłyście mnie że jest inaczej

U mnie w domu przed Wielkanocą robiłam zawsze jak byłam mała gniazdo dla zajączka, by wiedział gdzie mi zostawiać prezenty, zawsze podkładał je rano, przed tym jak się budziłam, nigdy go nie nakryłam
I dostawałam zabawki, slodycze, slodkie jajka Brakuje mi tego... że sie budzę w Wielkanoc a tu niespodzianka

Temat znów nabrał aktualności, dlatego ponawiam swoje pytanie - przychodzi do Was Zajączek czy tej tradycji nie znacie/nie kultywujecie?

U mnie nie ma tradycji "zajączka". I z tego co czytam u większości tak jest. Czyli jest to albo zwyczaj obcy, zaimportowany wraz z wszechobecną komercją albo ściśle regionalny. W którym regionie Polski jest to zwyczaj?

U nas też nie ma. Zajączek wielkanocny się raczej nie przyjął.

U nas też był taki zwyczaj. Ja, mój brat i siostra mieliśmy po wiklinowym koszyczku, które dzień wcześniej ozdabialiśmy jak chcieliśmy. Potem zając je zabierał, wkładał do nich prezenty i musieliśmy szukać tych koszyczków w całym ogrodzie, a zakamarków było tam wiele. Co do zawartości, to oczywiście były słodycze, ale normalne prezenty również. Stałym elementem były też plastikowe jaja na wodę, które przydawały się w Lany Poniedziałek. Z tego, co pamiętam, to zając był jedynie u nas, bo moi wujkowie i ciocie nie praktykowali tego ze swoimi dziećmi. Teraz najmłodsze dzieciaki z naszej rodziny już nie dostają prezentów. Najlepiej wspominam ten element z bieganiem po ogrodzie i szukaniem, bo to była świetna zabawa. Kiedy będę miała swoje dzieci, to będę kultywować rodzinną tradycję.

Mnie zając omija szerokim łukiem Nigdy nie mieliśmy zwyczaju obdarowywania się na Wielkanoc i oby tak zostało

Potwierdzam, ja również jestem z opolskiego i Zając zawsze był dla najmłodszych ????

Waszym zdaniem powinno się od małego rozpieszczać dzieci spełniając ich zachcianek i ucząc że się należy? Może to głupie ale uważam że nie można przesadzać bo dzieciaki tracą na tym. Co innego jakieś łakocie czy drobiazg ale prześciganie się u narzucaniu dziecku prezentów które często nie są mu ani potrzebne ani przez nie pożądane jest szkodliwe.

U mnie też nie ma tego zwyczaju. Nie dostawaliśmy prezentów na Wielkanoc.
W tym roku kupiłam siostrzenicy klocki, ale to taki wyjątek. ogólnie nie uznaję tej tradycji.

in_ka
No więc dla tego że uczy tego że w życiu trzeba wymagać a nie pracować by coś mieć.
Dwa nie lubie dawać bo nie wiem czy to co daje spełnia wymogi osoby obdarowanej.
trzy nie lubi dostawać ponieważ mam poczucie dyskomfortu związane z tym że osoba obdarowująca daje mi coś co nie jest mi potrzebne a sama decyduje się zrezygnować z czegoś co jest potrzebne jej.
Z mojego doświadczenia Ci którzy mają mało chętniej dają od tych którzy mają dużo. Mam poczucie winy że ktoś z czegoś zrezygnował i nie jest mi to potrzebne.

cslady
Ale ja nie piszę o Tobie tylko o swoich odczuciach. Mi sprawiało bol że rodzice chcieli mi coś dać mimo tego że nie było za co.
Często po to bym nie czuła się gorsza od innych którzy coś mieli.
Doceniam ale nie lubię.

Były narzeczony nie mógł zrozumieć jak można wymagać od gości weselnych by nie dawali prezentów. A ja byłam na paru weselach gdzie prezent był mega wyrzeczeniem. I nigdy nie chciałabym by ktoś był w takiej sytuacji.

Masz inne zdanie?  Szanuję to. Ale postaw się w sytuacji kogoś kto nie ma co dać? A inni dają.

Wiesz jak czuje się ktoś kto nie daje kiedy wszyscy dają?
Ja wiem.

Zgadzam się z cslady. U mnie też były prezenty na wszystkie możliwe okazje i to było fajne. Ale jakoś nikt nie zwracał uwagi na to, kto i co dał. Moi dziadkowie od strony mamy są raczej zamożni (nie że bogaci jakoś bardzo, ale też daleko im do emerytury rzędu 1000 zł), ale ze strony ojca nie, poza tym dużo pieniędzy tam szło na leki dla babci i jamnika xD. No i nie było jakoś problemu, że na jednej Wigilii prezenty były bardziej "wypasione", a na drugiej bardzo skromne. Tak czy siak się fajnie odpakowywało , kwestia rodziców, którzy wytłumaczą dzieciom, że liczy się gest.

No i to w sumie głębsza kwestia, bo nie chodzi o same prezenty, tylko o różnice materialne wśród ludzi. Tylko znoszenie prezentów i podobnych rzeczy po to, żeby ktoś się nie czuł głupio, raczej nie będzie dobrze odebrane, zwłaszcza przez same... dzieci. U mnie w podstawówce i gimnazjum był "zróżnicowany" poziom finansowy, ale chyba źle się zabierali do jego wyrównywania. Rodzice na zebraniach próbowali forsować różne rzeczy - typu nie robić wycieczki, prezentów na mikołajki, bo np. 3-5 dzieci nie byłoby stać. Albo - komers na zakończenie gimnazjum, to zabronić dziewczynom sukni balowych i fryzjera, bo nie wszystkie na to stać (kij, że tradycja od wieeelu lat w szkole). Też był pomysł, żeby w ogóle nie wynajmować teatru i sali, tylko zrobić na sali gimnastycznej (jak wyżej). I rozumiem, że kogoś nie stać itd., ale z tego powodu zabierać całej reszcie? Bo ma być równo? Rodzice pozostałych przecież zapracowali na to m.in., żeby ich dzieci miały prezenty, suknie, teatr i wszystko - mają nie mieć, bo ma być równo i koniec? Przecież właśnie po to się zarabia - żeby wydawać.