Świąteczne dni - w dużym gronie czy kameralnie?

Snuje swoje przemyślenia na temat Świąt już od paru lat. Tak mniej więcej od kiedy przeszłam na emeryture. I kasa zmalała znacznie, bo wiadomo jakie w naszym kraju są emerytury. To się przekłada na święta, bo przecież ,  świętowanie rodzinne najczęściej odbywa się "u rodziców". A jeżeli rodzice mają marne emeryturki to czym mają ugościć?
Pewnie, można zrobić składkowo, ale to takie żenujące dla matki, którą nie stać urządzić świąt "za swoje". Oczywiście , można skromnie, przy jednym nawet jajku, ale co to za święta? Wiem, że gdyby mnie finansowo było stać, to zapraszała bym rodzine na każde święta. A ponieważ matce się nie odmawia, więc przyjechali by wszyscy, tym chętniej,że nie narazili by mnie na koszty. A tak to zostaje nam internet i telefon.   
Nie lubie świąt.

My każde święta spędzamy z całą rodziną trochę u jednej babci, trochę u drugiej. Umawiamy się zawsze np. na wielkanoc: w niedziele śniadanie u jednej babci i przyjeżdżają wszyscy wujkowie z rodzinami, po południu każdy jedzie do swojej drugiej babci (w sensie wiecie o co chodzi)...:) a poniedziałek wielkanocny każdego roku spędza się u kogoś innego, kto robi przyjęcie dla wszystkich
W Boże Narodzenie podobnie: wigilia (każdy jest przynajmniej na dwóch wigiliach - u jednej i u drugiej babci), pierwszy dzień swiąt śniadanie u jednej i popołudnie u drugiej, drugi dzień świąt u tego, na kogo wypadnie kolejka

Izydora jeśli chodzi o zorganizowanie wszystkiego to każdy cos przynosi, babcia zrobi zawsze coś pysznego, ktoś przyniesie ciasto, ktoś rybę, ktoś sałatkę itd. Nikt nie widzi w tym problemu a moja babcia mam ważenie że jest bardzo szczęśliwa i zawsze wszystkiego próbuje żeby sprawdzić co nowego ktoś wymyślił

Zdaję sobie sprawę, że kultywowanie tradycji świątecznej jest bardzo ważne dla utrzymania więzi rodzinnych. Mimo to wolę święta spędzać w kameralnym gronie domowników. Nie mam sił ani środków na wielkie imprezy dla ciotków i pociotków. Oni zresztą też mają grono bliższej rodziny. Dlatego zawsze pierwszy dzień świąt jest tylko dla nas, natomiast w drugi dzień świąt przyjmujemy gości

Kameralnie!:) My i dzieci, razem sztuk 4. Tradycja wigilijna jest sniadaniowa kaszka-pudding ryzowy na tlustym mleku z cynamonem i powidlami (dla dzieci, ja wachac nawet nie moge;), konczenie potraw, dekorowanie choinki, jesli jeszcze nie jest, popoludniowa sauna z olejkiem z tervy (za nic nie znam polskiej wersji), a potem juz jak wszedzie - oplatek, kolacja wigilijna, koledy, prezenty itp. Czasem pasterka, ale jak spac sie za bardzo chce to darujemy sobie, bo mamy dosc daleko. W oba dni swiateczne dochodza spacery albo lyzwy albo sanki..w tym roku chyba narty wodne niestety:( dobrze, ze pozniej jedziemy na narty sniezne ale daleka do nich droga.

I tyle, swieta swieta i po swietach:)

U nas jest mało osób, czyli kameralnie, 6 osób ze mną w Wigilię, w 1 dzień świąt jak przyjeżdża mój chłopak to ze mną i z nim 7 osób, prosta matematyka Czy chciałabym by było nas więcej? No w sumie tak, ale my mamy taką rodzinę, że każdy jakoś taki "zamknięty" i chce spędzić święta w swoim gronie. Czasem niby były jakieś zaproszenia (ale rzadko) od rodziny np do mojej mamy "A wpadnijcie jak chcecie na święta", ale raczej wydaje mi się, że nie jest to zaproszenie, bo chcą, byśmy wpadli, tylko "Aaa.. no tak zaprośmy, będzie jej miło, ale lepiej żeby nie wpadała tak naprawdę". No pewnie wiecie o co mi chodzi Także nie chcemy na siłę spędzać świąt. Dlatego jestem tylko ja w Wigilię, babcia, mama, tata, siostra z chłopakiem. No i tyle, taka najbliższa rodzina i nikt więcej. Spędzamy je w domu babci, czyli mamy taty. Szkoda najbardziej, że dziadków nie miałam okazji poznać, bo tata mamy zmarł jak ona miała 8 lat i miał dopiero 47 lat, a zmarł chyba na wylew, a tata taty zmarł parę miesięcy przed moim urodzeniem na zawał. No taki smutny akcent i w te świąteczne dni po prostu szkoda mi tym bardziej, że nie poznałam ich.

Jakie bym święta chciała? Z tymi, którzy są dla mnie bliscy, jakby był spory tłumek np 15 osób- dla mnie to dużo jest, to nie byłoby źle, jeśli to naprawdę takie bliskie osoby by dla mnie były, a nie jakieś osoby z rodziny, z którymi widziałabym się raz czy dwa razy w roku. Jak by miało być 20 osb, to chyba nie, ja osobiście tutaj jestem taką trochę introwertyczką, w dużym gronie źle się czuję, lepiej w małym lub średnim- tak do 15 osób na święta bym mogła przeżyć. Właśnie z 15 osób jest u babci mojego faceta na święta, ja u niego spędzam 2 dzień świąt, no nie powiem, dla mnie to jednak nie są tak bliscy ludzie, więc czuję się niezręcznie Tzn nie, na 1 dzień świąt jest u nich z 15 osób, a na 2 w sumie mniej, np 10-12 osób. W dużym gronie czuję się jakaś taka zdominowana i przybita, za to w małym dużo mówię, taka gaduła jestem

dokładnie jak u mnie