nowe życie, nowy start po rozstaniu ...

nieważne czy sie jest długo z kimś czy krotko, najważniejsze są uczucia(wg mnie) niestety ten ktoś nie umiał ich docenić i wyszło jak wyszło, nie mam zamiaru rozpamiętywać o tej osobie do końca swojego życia bo po prostu nie jest warta tego.

ja swoj wątek tez miałam ale go usunęłam bo nie chciałm już do tego wracać, wiele osób mi pomogło tutaj i którym bd dozgonnie wdzięczna

witaj gregor.zdarzaja sie chwile gorsze ale zuważyłam że tych lepszych tez już jest sporawo. zasypiam już prawie bez problemów ale obowiązkowo wieczorkiem melisa i jak jest już naprawde ciężko to proszek nasenny idzie w ruch (widze u siebie już poprawe bo nie potrzebuje już brać proszków uspokajających w dzień ) dziś akurat mija miesiąc od tych wydarzen kiedy o wszystkim sie dowiedziałam wiec może być nieciekawie

hej Facet, ciesze sie że już troszke twoje życie sie normuje, moje też nabiera kolorowych barw:)) u mnie rozpocznie sie nowy rozdział w weekend bo zaczynam studia magisterskie i skupie sie na nich:)
pozdrawiam gorąco

Mica - płacz ile chcesz, wyrycz sie aż do bólu, a potem podnieś głowę do góry, obetrzyj zasmarkany nos:) i pomyśl, że najgorsze już za tobą: bo najgorsze jest to pierwsze spotkanie po rozstaniu.. Rozumiem cię, bo też przez to przechodziłam. Trzymaj się!!! A w razie załamki pomyśl, że jest nas tutaj dużo takich jak ty i też czasem płaczemy. Ale życie toczy się dalej...

dziekuje wam i jestem wdzięczna losowi że tu trafiłam bo zawsze jak mam jakiś problem moge sie wyżalić i wysłuchać słów otuchy

no niech rdzewieje szybciej hehe albo jak to niektórzy mówią, trzeba klin klinem )

No więc jestem... To był ciężki dzień...

Zobaczyliśmy się przed zajęciami w towarzystwie całej grupy. Ogólnie zachowywałem się tak jakby na mnie to wrażenia nie zrobiło. Ale fizjologia sfixowała Ciśnienie chyba 200/100, 120 uderzeń na minutę serducha. Po zajęciach poszliśmy z Nią, koleżanką i kumplem na pizze. Spędziłem z Nią całe "okno" gadając jak z każdym innym. Ale organizm reagował. Fizjologii nie da się kontrolować. Jak paliłem (pół paczki w 5h...) to ręce mi się trzęsły. Wróciliśmy na zajęcia. Po zajęciach poprosiłem żeby została i żebyśmy pogadali. I rozmawialiśmy. Rozmowa przebiegła spokojnie (ze względu że obok w samochodzie czekała koleżanka która jechała z Nią na  pogaduchy). Dowiedziałem się, że będzie mnie traktować jak kolegę, że nie ma urazu, i parę innych spraw omówiliśmy. Jednak wiem, że razem nie będziemy i godzę się z tym. Była i jest mi bliską osobą, nie chcę zrywać kontaktu. Byle stara rana się nie otworzyła na nowo. Bo wtedy to już chyba będzie mój ostatni raz, gdy kogoś będę kochał... Ale fizjologię opanowałem dopiero w domu po 4 papierosach i drinku. Teraz już wiem o co chodzi, choć jeszcze nie wszystkiego się dowiedziałem. Ale dam jej czas, jak będzie chciała, to porozmawiamy dokładnie o wszystkim. Póki co jestem zadowolony, chandry nie ma, tylko alkohol w żyłach Ufff... stres mnie wymęczył jakbym maraton przebiegł
Teraz tylko muszę trzymać serce na krótkiej smyczy I będzie ok. Szczerze to myślałem że będzie gorzej.

Pozdrawiam wszystkich

No to spotkanko całkiem udane..... zobaczysz że z czasem zaczniesz kontrolować swoje emocje i nabierzesz dystansu. Wystarczy nieco cierpliwości i opanowania, a czas załatwi resztę.
Tak trzymać..... Pozdrawiam

to powiedzcie mi czy mam temu swojemu byłemu wysłać życzenia urodzinowe?? z jednej strony tłumacze sobie że po co ale z drugiej mam taki głupiutki nawyk zapamiętywania szczegółów i nie zapominam dat osób które są lub były dla mnie ważne i wiem ze tego dnia bd sie męczyć

Hehe, odzywa się moja black metalowa dusza

No nie jest lekko i nie będzie, a radzę sobie w miarę dobrze, bo czy mam inne wyjście? Najgorsze że kolejny dzień spędziłem w jej obecności i po prostu boję się, że obudzę ten drzemiący uczuciowy wulkan siedzący we mnie
Czuję, że coś tam serce robi mi jakieś numery w jej obecności, ale wkładam całą psychikę, żeby nie ulec sercu... Myślę, że to dlatego, że widzę ją po 3 miesiącach, a we mnie coś dalej siedzi... Ale myślę, że zobaczymy się raz, drugi i będzie lepiej Teraz na szczęście po 2 dniach zajęć mam już weekend Tak więc zobaczymy się z Nią dopiero w poniedizałek, dlatego mam czas na ochłonięcie po pierwszym i drugim wrażeniu. To mi dobrze zrobi Lepsze takie powolne oswajanie się z Nią na nowo, niż rzucenie na głęboką wodę

Oby

Dziękuję wszystkim, którzy mi pomagają, cieszę się, że znalazłem to forum
Dziękuję za radę dotyczącą "zagłaskiwania kota na śmierć", teraz poza uczelnią nie nalegam na żaden kontakt. I myślę że przynosi to rezultat. Pozytywny oczywiście

Cytując dalej: skorzystam z powiedzenia Karola Krawczyka z Miodowych Lat zmieniając tylko liczbę pojedynczą na mnogą

MALEŃKIE. JESTEŚCIE WIELKIE

Facet - BRAWO!!! Tak trzymaj!!!
Teraz ja mam do Was pytanko: jutro mój były mąż idzie do psychologa (do którego ja chodzę na terapię i u niego w lipcu rozpoczęlismy wspólną terapię, żeby wrócić do siebie po rozwodzie)... Taki był plan, tylko z realizacja gorzej: po tygodniu znudził sie mną, zaczęły się awantury, potem przeprosiny, znów awantury, obrażał się na mnie i nie odzywał... To w skrócie. Ostatni raz widzieliśmy sie 6 sierpnia (też u psychologa) - od tej pory wysłał mi 1 smsa pisząc, że "układa sobie moje uczucia w jego życiu"... Dodam, że to on pierwszy poprosił, żebysmy zaczęli od nowa... Jutro ma iść do psychologa sam (zadanie z ostatniej wizyty: co dobrego dla mnie zrobił???) - ja byłam tydzień temu, i powiedziałam prawdę: nie zrobił dla mnie nic, bo sie nie widzielismy.
Teraz pytanko: wiem, że jutro po wizycie zadzwoni do mnie albo przyjdzie - znam go i wiem, że to jego stary sposób na zranienie mnie... Powie, że nie odzywał się, bo nie chciał mnie denerwować, bo nie wiedział, czy chcę go widzieć itp... Jak mam się zachować???

Witaj "kolejna"
mogę na temat milczących facetów lubiących nas ranić swoim milczeniem powiedzieć wiele .... odczuwam to obecnie na własnej skórze.
Moim zdaniem zadaj sobie pytanie, czy chcesz wrócić do męża i czy czujesz, że on też tego chce? Jeśli się rozwiedliście to zapewne nie bez powodu ....... Powód musiał być dość istotny. Coś mi się wydaje, że psychoterapia ma niewielki wpływ na twojego męża... Powinnaś napewno trzymać emocje na wodzy, by nie widział, że się rozklejasz.

Witaj Kolejna
Trzymaj się i nie daj się. Pamiętaj, że twój mąż dobrze Cię zna i być może czasami gra ci na nerwach. Czy zatem warto się zadręczać i szarpać dodatkowo nerwy???? Złość piękności szkodzi i to powiedzenie ma wiele prawdy w sobie. Każda kobieta jest piękna gdy jest szczęśliwa.

A jeśli chciałabyś poznać kilka prostych prawd o facetach to koniecznie przeczytaj ksiązkę "Czy mężczyźni są światu potrzebni". Niektóre tezy wprost jak strzał w 10-tkę, a niektóre takie, że uśmiejesz się do łez. Ale jedno jest pewne, nie zdołasz zrobić niczego na siłę bo mężczyznę trzeba sobą zainteresować, by zwrócił na Ciebie uwagę i adarował. Mężczyźni inaczej czują i inaczej cierpią i inaczej dokonują wyborów.... Zrób się na bóstwo i zgrywaj niezainteresowaną, może wtedy coś się zmieni, uśmiechaj się często, bądź tryskająca optymizmem.... )

hej wszystkim,
ciesze sie że to nie tylko mój watek bo napewno nie tylko ja mam takie rozterki zyciowe:))
co do ziółek to ja sobie pije melise i chyba troche mi to pomaga, bo nawet nieźle mi sie po tym śpi.

pozdrawiam goraco

Pawlaann: no tak drugi człowiek... na razie się nie zanosi na tą drugą osobę, a chcę z dołem skończyć.
Cały czas uważam że Ona jest tym drugim człowiekiem, ale wreszcie trochę inaczej żyję z tą myślą, że nie chce ze mną być.

Chyba efekt placebo działa - już mi jest jakoś lepiej (choć pełny efekt będzie gdzieś za 2 tygodnie). Polecam dziurawiec (intrakt) na łagodną depresję - ale trzeba wierzyć, że pomaga Ja codziennie wyszukuję u siebie pozytywnych skutków i widzę, że jest ich coraz więcej
A co do drinusia... ostatnio przeholowałem trochę z tym pocieszaczem - w ciągu tygodnia wypiłem 1/11 rocznej ilości (przeciętnie) alkoholu - w przeliczeniu na czysty alkohol - 1l czystego etanolu Dlatego nie sięgam już po ten uspokajacz, wolę wierzyć w dziurawiec niż wpędzić się w coś gorszego...

Ale wreszcie czuję się jakiś weselszy, nie dobija mnie wszystko wokół Mam nadzieję, że to będzie trwałe, a nie tylko lepsza fala nastroju, po której wróci ta gorsza...

No to było pięknie i już nie jest...

To więc zaczynam. Choć wiem jaka będzie odpowiedź ale zostawie Wam Panie pole do popisu...

Dzisiaj Ją znowu wyciągnąłem po zajęciach na szczerą rozmowę. I dowiedziałem się wreszcie to co chciałem. Dlaczego nam nie wyszło Zaczne od początku. Ona jest twardym charakterem, uroczo złośliwa, harda. To mnie wręcz do Niej przyciągało, podobało mi się to, choć początkowo było denerwujące (do czasu aż Ją poznałem bliżej). Dawałem Jej wszystko: miłość, ciepło, żyłem i robiłem wszystko tylko dla niej (ulegam romantycznej miłości, w ktorej poświęcam się bez ograniczeń dla tej jedynej...). Dziś się dowiedziałem że to był błąd. Powiedziała mi, że Ona marzy o kimś z mocniejszym charakterem od Niej, Ona chce mieć maczo a nie dobrego, ciepłego faceta... Jedyny błąd jaki zrobiłem, to dawałem jej za dużo dobra, ciepła... Nie mogę w to uwierzyć!!! Dlaczego trafiam na kobiety, które nie chcą takiego uczucia... Myślałem, że większość kobiet chce kogoś takiego... A to, że oddaję się w pełni tej jedynej jest moim przekleństwem!!! W życiu mogę wszystko zmienić, w końcu jest moje, ale podejścia do miłości nie dam rady....
Płakać mi się chce  , dlatego zaraz się upije. Ziółka mi nie pomogą na taki cios, muszę coś konkretnego... Nigdy nie byłem dla niej zły (każdą złą emocję pokonuję słuchając black metalu - pochłania on całe moje zło, frustracje, dołki...)  nawet niemiły , kochałem ją całym sercem, a to Ją ode mnie oddaliło... W takim razie chyba nie mogę nikogo kochać...

"You're just a scum, a creeping filth, you inspire hate
Take this poisoned blade or are you
So c**t that you can't end your life?
Everyone has the right to kill himself
Families and friends are only excuses"

To prawda... Family is only exceuse...

Dzisiaj obudził się dół, drzemiący we mnie od dawna... Jednak muszę się upić i rano spojrzeć na świat trzeźwo (i dosłownie i w przenosni) to mi pomoże...

Czekam na posty, chcę wiedzieć co myślicie o tym wszystkim...

Picie jak wiesz maluje swiat na kolorowo, ale uzaleznia. Juz lepsze te ziółka.
Kiedy zdałam sobie sprawe z tego, że chce tego mojego faceta, muzyka poszła w ruch na całego, bo tylko tak umiałam sie dobijac i uzalac ze swego polozenia. Kaśka Kowalska always niezmiennie i jej liryczne piosenki. Ale to mnie jeszcze bardziej dobija.

Zapytaj jej co chcialaby w Tobie zmienic???? Czy chodzi jej o inne traktowanie, czy o inny sex, czy o inny wygląd??????
W czym masz sie zmienic???????

Witajcie!
Nie zamierzałam dziś pisać, bo jeszcze nie jestem w stanie, ale jakoś tak odruchowo zajrzałam i chyba jednak się wygadam.
Jeszcze parę dni temu pytałam was, jak postępować z facetem (byłym mężem), z którym od kilku miesięcy (od maja - czyli miesiąc po rozwodzie) zaczęłam wspólne życie od nowa - tym razem naprawdę na zawsze (tak mówił, tak mówiliśmy oboje)...
Po piekiełku, jakie przeżyłam w małżeństwie byłam pewna, że tym razem jest szczery, uczciwy, że może trzeba było koszmaru, żeby coś zrozumiał...
Wybaczyłam mu, byłam szczęśliwa - on też był (nawet był dumny, że jego znajomi mówią mu, że wygląda na szczęśliwego)...
Ale żeby nie zawalić sprawy postanowiliśmy pochodzić trochę do psychologa - są tematy, na które trudno było nam rozmawiać (np. jego układanie sobie życia z inną kobietą zamiast walka o nasz związek)...
I wyobraźcie sobie, ze kiedy ja myslałam, że wszystko idzie w dobrym kierunku, że udaje nam się nie tylko pokłócić, ale i pogodzić i przegadać temat, dostałam kopniaka jakich mało: w piątek czekałam aż poda mi termin kolejnej wizyty w poradni, a zamiast tego usłyszałam:
"chcę być szczęśliwy z kimś innym, nie z tobą"...
Teraz próbuję wyjść z szoku...

mica ale z Ciebie dzielna kobieta....:)

i teraz stwierdzam że napewno nie jestem dzielna... minęły już ponad 2 m-ce i myślałąm ze wszystko wróciło do normy ale wystarczyło ze weszłam na portal nk i tam zobaczyłam zdjęcie.... grupowe co prawda ale w samym centrum jest ON żeby było tego jeszcze mało to zdjęcie wstawiły 2 osoby , tak więć szok był podwójny. w tym samym czasie co ja cierpiałam on sie wyśmienicie bawił a ja głupia nadal to przeżywam... :/:/

on na szczęscie nie ma konta... ale mamy wspólnych znajomych i to własie u nich zobaczyłam te zdjęcia...
napewno czas leczy rany tylko jestem ciekawa le jeszcze mi zejdzie...

pierścionek mówisz... hmm może skorzystam,w końcu musze znaleźć jakiś sposób na pokonanie wspomnień i żalu do tego człowieka...

ale zapomniałam dodać że bawił sie z tą z która mnie zdradzał??  i przez którą wszystko sie rozpadło

Najgorsze jest to ze On sie ze mną nawet niepozegnał, i to że już chyba nigdy go niezobacze bo on daleko odemnie mieszka,niewytrzymam tego poranki są najgorsze,czuje sie taka smutna i nieszczęśliwa ze szok

kobiety glowy do gory a ja sie ciesze i to bardzo rok temu rozstalam sie z fcetem z ktorym mam dziecko jest mi obojetny i prawde mowiac mam go gdzies mieszkam z corka i jestem zadowolona z zycia
rozpamietywac po bylym wezcie sie w garsc a wy jakie jestescie czegos wam brakuje tez sobie zapoznajcie facetow i fota na portal ..nasza klasa.. moj byly jak chcial wzbudzic zazdrosc w swojej bylej zonie a mnie poznal stawial na meblach moje zdjecie na ktorym bylam z moim bratem i dzialalo -a teraz od roku jestem zadowolona z zycia i prawde mowiac mam gdzies bylego i jak bede chciala to zapoznam jakiegos faceta  i bede cieszyc sie zyciem POZDRAWIAM