jego nigdy nie ma...

też nie pracuje i wiem o czym mowisz.tez czuje sie jakbym byla sama wszystko jest na mojej glowie.a ja mam zwyczajnie dość bycia sprzataczka, praczka kucharka za zdawdkowe dziekuje. przychodzi o 18 zje to co mu podam idzie sie myc i spac. co to za życie..

współczuję Wam bardzo, ja nie wyobrażam sobie, żeby męża chociaż w weekendy w domu nie było... chociaż wszystko przede mną...
ale widzę, że autorka posta, jest związana, ale chyba jeszcze nie związkiem małżeńskim, więc może dokonać wyboru, czy widzi się w przyszłości, w takim życiu....
jeszcze nic straconego...
pozdrawiam

PS. jednak myślę, że chyba wiele kobiet żyje w ten sposób....
z drugiej strony, ciekawe, ile takich związków z czasem po prostu się rozpada... na pewno sporo, a szkoda... że ludzie, którzy się kochają, muszą się rozstawać, właściwie przez żądzę pieniądza....

No weekendów to już sobie nie wyobrażam spędzać sama. To przynajmniej spróbuj coś wymyślać ciekawego na weekendy nawt jeśli tylko spędzasz z dzieckiem byle tylko nie siedzieć w domu...

Samotność jest okropna, ja tez spędzam samotnie weekendy a do tego noce...to okropne i tez w tym momencie nie pracuje...
a wy chyba jestescie w podobnym wieku, może mieszkacie gdzies blisko, może się spotkacie...
tez szukam przyjaciół...
ja mam juz 15 letniego syna i naprawde on spędza czas innaczej niż ja...więc praktycznie jestem sama...
przez to wpadłam w depresje...teraz się podnosze...

Samotnosc to takie podstepne uczucie ktore czycha wlasciwie  na kazdym kroku. Jesli juz kogos dopadnie to rzadko udaje sie wyrwac z jej objec..Jest niszczycielska i bezwzgledna w dzialaniu.Gdy zagosci w naszym zwiazku to praktycznie nic juz nie bedzie dobrze i tak samo. Dlatego albo godzimy sie na nia i jest w miare stabilnosc zwiazku ,albo zostajemy zupelnie zdane na samotnosc. Nie wiem co lepsze  czy ta pozorna samotnosc , czy rzeczywista? W dzisiejszym zabieganym swiecie , gdzie najblizsi w pogoni za praca  i innymi obowiazkami skazuja sie wzajemnie na samotnosc ,gdy nigdy nie ma naszych partnerow  wtedy gdy ich potrzebujemy.Do takiego stanu bycia samotnym mozna sie przyzwyczaic , ale czy warto az za taka wysoka cene?

madziamama

nie możesz tak życ...spróbuj zrobic fajną kolacje, świece winko.
gadajcie na poczatek -jak minął mu dzień, powiedz co u ciebie..
powiedz co czujesz..
rozmowa to pierwszy krok do normalności, miłości i szacunku...
każdy pracuje ale rodzina jest ważna.
Po zatym dla Ciebie cytat:

,,nie warto być z kimś ,Kto nie ma czasu by spędzać Go z Tobą''

Powodzenia:)

ja też nie pracuje, tym bardziej 3 godziny z moim partnerem to dla mnie niewiele.czuje sie bezsilna bo nie moge tego zmienic. kiedyś wyjezdzalismy na weekendy kazda wolna chwile poswiecalismy sobie i synowi .. teraz firma sie powiekszyła wiecej zlecen wiecej pracy, a co za tym idzie mało czasu dla nas.moje kolezanki niestety maja swoje życie prace rodzine i tez niewiele czasu.

powiem Ci ze nie jestes w ciekawej sytuacji. juz zdecydowanie wole swoja nie wiem czy potrafiłabym tak funkcjonować.

Piszecie tu Panie o rozstaniu z swoim ukochanym z różnych względów.Przeważnie są to wybory mężczyzn. Bo praca taka aby zarabiać więcej itd. Ja musiałem się przenieść ze względu na rozwiązanie zakładu pracy. Pracuję w Warszawie. Moje układy z żonką pogorszyły się radykalnie po przenosinach. Nie wiem czym to jest spowodowane. Jestem ustatkowanym mężczyzną. nie szukam przygód. Wiem jestem z daleka od domu. Ale coraz częściej dochodzę do wniosku że chodzi o sprawy finansowe. Dlaczego o potrzebuję pewnych niewygórowanych pieniążków na przetrwanie w Warszawce. Kolejna rzecz to niewierność.Oczywi9ście jako samiec jestem podejrzewany o czyny bardzo niecne. Mam dość tłumaczenia się z każdej godziny co robiłem i gdzie byłem. Nie prze z to że mam coś na sumieniu ale stało się to uciążliwe. Rejestrując się na tym forum chcę o tym porozmawiać, bo wydaje mi się że uważacie drogie Panie że macie patent na całe zło. (mężczyźni).

zgadzam sie ze zdradzić mozna zawsze i wszedzie.mamy zaufanie do swoich partnerów.. ale gdy próbujemy po raz 5 dodzwonić sie  a on nie odbiera zaczyna działać wyobraźnia i to nie do końca jest zależne od nas . tym bardziej kiedy mąż np pojawia sie późnym wieczorem w domu lub jest w delegacji. poczucie bezpieczeństwa nie daja tylko pieniadze owszem sa ważne, ale wazniejsze jest gdy Twoj maż przyjdzie do domu na obiad przytuli Cie i powie jaka jestes ważna i jak bardzo Cie kocha. niestety w dzisiajszych czasach, gdzie przez pieniadze swiat nam sie troche przewartościowal, panowie zapominaja o takich szczegółach ktore dla nas sa bardzo wazne.

doris2727 masz szczescie ze to słyszysz wiele z nas dostaje zdawkowe buzi w policzek i coś w rodzaju mruknięcia zmeczony jestem... czy tak dużo oczekujemy ?

DORIS2727 nie badz taka surowa nie ma siły by zmusic faceta zeby mówił Ci takie słowa. ja nie słysze ich praktycznie wcale... wiec chyba pora cos z tym zrobic tylko co? radykalne srodki czy ... no własnie nie wiem.

Pamiętam, że u mnie tez kiedyś było podobnie, tylko on nie prowadził firmy, ale znikał to tu, to tam. I wygarnęłam mu pewnego pięknego dnia, że traktuje ten dom jak hotel... to się obraził i już... ale później jakos sie poukładało

fakt zarabia na rodzine i osiaga calkiem niezle dochody,ale to kosztem naszego wspolnego czasu, ktorego i tak jest niewiele.czas na wypad z kumplem na narty miał. tak sobie wszystko poustawial, że dał rade.to chyba kwestia chęci, albo ich braku.. główny problem jak mu to uzmysłowić i jak sprawić by w końcu zaczął sie starac

doris2727 rozmawiam rozmawiam... powiedzmy zdaje to efekt na chwile.. jakie wysokie kwalifikacje? paranoja

MADZIA MAMA - pOWAZNIE? Wyjechał na święta?!!!
jak to ?
czy naprawdę to była jakaś awaryjna sytuacja?
przecież święta to naprawdę rodzinny ważny czas...

Jak ty spędzasz święta?
jak się czujesz?

Nie wiem...ale ..przemyśl to wszystko...
mój mąż zaryzykował utratą pracy ale powiedziął ze w wigilie do pracy nie pójdzie...nadmieniam że to nie praca gdzie poprostu to jest wymagane...to był po prostu pomysł pracodawcy...chore..

Witam!
Czytam Wasze posty...próbuję znaleźć złoty środek dla mojej sytuacji - wiecznej samotności..
Nie zrozumcie mnie źle, ale trochę mi lżej, że ktoś czuje podobnie..bo tylko taka osoba,która przeżywa coś podobnego, może rozumieć mój stan..
Madziamama - niepokoi mnie bardzo Twoja sytuacja..może masz jakiś sposób, żeby wpłynąć na Twojego faceta,aby wyśpiewał, co czuje i dlaczego zachowuje się w tak niezrozumiały i nieodpowiedzialny sposób...

Mój mąż niedawno miał zabieg i po pobycie w szpitalu kolejne 2 tyg spędził w domu. Nie wiem, czy w ciągu tego czasu przeprowadziliśmy ze 3 rozmowy..ciągle miał coś ważniejszego..Dla niego liczy się tylko jego samopoczucie- żaliłam się mu, że nie poświęca mi czasu nawet, kiedy jest w domu i mógłby nadrobić zaległości,on na to, że wystarczy MU, że jestem blisko..,a że MI to nie wystarczy, to już do niego nie dociera.Przez te 2 tyg byliśmy owszem OBOK siebie, ale nie RAZEM i ciągle wszystko jest dla niego ważniejsze ode mnie strasznie mi przykro, a w jego ocenie on jest super.

Jestem zazdrosna i nieufna wobec niego, kilka razy się na nim zawiodłam i trudno mi ponownie zaufać
Zwłaszcza, że znowu wyszła jakaś DZIWNA sytuacja z telefonem..(Blokuje go przede mną, bo kiedyś został obudzony przeze mnie liściem w twarz-już nie pamiętam szczegółów ,ale na pewno za jakąś koleżaneczkę..) Kilka tygodni przed naszym ślubem (5 miesięcy temu) taka jedna podła z sąsiedztwa,którą kiedyś miał pod ręką do zaspakajania swoich potrzeb,wypisywała do mnie, że on mnie z nią zdradza..to był horror..on przysięgał na życie i zdrowie matki,że nic takiego nie miało miejsca i uwierzyłam mu.A ostatnio dał mi telefon do pogrzebania i znalazłam jej numer w połączeniach.On tłumaczy to w ten sposób, że ona pytała w smsie, czy był w szpitalu, a on wiedząc, że się wścieknę od razu usunął esa i omyłkowo połączył, ale nie rozmawiał, ani nie odpowiedział na jej esa...ręce opadają...Pocieszam się faktem, że dla niego i jego rodziny małżeństwo, to rzecz święta i myślę, że fizycznie mnie nie zdradził, ale jeśli utrzymuje z nią kontakt,po tym, jakie piekło mi i jemu zgotowała, to robi ze mnie totalną kretynkę...Nie mam pojęcia, jak mogłabym to sprawdzić..to zaufanie do niego wisi na włosku...
Co Wy o tym sądzicie??

Masakra jakaś!!!
Nie sądzę, żeby sypiał z tą podłą,ale jeśli pozostał z nią na stopie koleżeńskiej, to zrobił ze mnie kretynkę i mu tego nie wybaczę, bo po przedślubnej akcji dałam mu wyraźny komunikat, że tego nie odpuszczę. Nie mam jak tego sprawdzić ,on się wypiera, a ja nie potrafię ocenić, czy to jest szczere. Ciągle do tego wracam, a on się o to wścieka.
W ogóle to totalnie nie rozumiem takich zachowań.Jak naraża się związek na zniszczenie, to ma się dość tupetu i odwagi, ale żeby potem wyznać prawdę, to trzęsie się porami!!!!!!!!

nie wydaje Ci sie, ze za bardzo kreci ?