Właśnie i w końcu (bo juz 100 razy się rozstawaliśmy) rozeszłam się na dniach z facetem po 4,5 r. związku - bardzo intensywnego (7 lat znajomości). Z racji tego,że tym razem żadne już nie będzie chciało "wracać", czeka mnie ta cała żałoba - właściwie się już zaczęła. Głupi moment- bo nie dość że czuję się po tym związku jakby ktoś ze mnie życie wyssał, do tego uświadomiłam sobie, że mój facet jest tzw. "umniejszaczem", a na samym końcu "Zachorowałam na zazdrość" przez jego zachowania - umniejszania, i zostałam "idiotką, wariatką, żałosną głupią babą" , która już nie ma godności ani szacunku itp. (A miala i była cholernie pewna siebie) TO na dodatek idą święta i sylwester.
Święta - w miarę spoko - i tak zawsze spędzam je z rodziną, więc będzię mi po prostu w ten "wyjątkowy dzień" JEDYNIE 8 razy bardziej przykro niż dziś, ale to pewnie przeżyję.
Sylwester - nie wiem jak to przetrwać, całą noc będę myślała, gdzie się bawi i jak dobrze, a ja po 1. nie mam wielu znajomych po 2. mam tylko jedną opcję na tę noc, która mi się nie podoba i wiem , że tam będę tak samo myślała za dużo jakbym się zamknęła sama w domu.
Ktoś miał taki "zbieg okoliczności" rozstania z takimi dniami, które potrójnie działają kiedy nie ma osoby z którą się spędzało parę lat takie dni ???
Wybaczcie za głupie pytania,ale nikt mi nie pomoże zapomnieć o nim i nikt nie stanie za mnie na nogi, szukam jedynie rozwiązań, żeby sobie zapominanie ułatwić
bo tylko pół dnia zajmuje mi rozpamiętywanie po 3 dniach 
wiem rok to nie 7 lat ale jezeli bol jest 7 razy gorszy niz moj to jestem godna podziwu ze jakos sie trzymasz. niestety nie jestem feministka ... jakbym nia byla moze byloby latwiej. to beda paskudne swieta....eh. ile masz lat jakaja??? my tutaj na forum bedziemy Cie wspierac a przynajmniej osoby ktore rozumia taki bol...