netkobietyWszystkie działy
Emigracja i życie za granicą

Emigracja- dobro czy zło?

7 odpowiedzi7 010 wyświetleńzałożony przez impresja, 14.05.2010

Napisz odpowiedź
Dołącz do Forum Kobiet Netkobiety.pl! To miejsce zostało stworzone dla pełnoletnich, aktywnych i wyjątkowych kobiet, właśnie takich jak Ty! Otrzymasz tutaj wsparcie oraz porady użytkowniczek forum! Zobacz jak wiele nas łączy ...

Szukasz darmowej porady, wsparcia ? Nie zwlekaj zarejestruj się !!!


Forum Kobiet » EMIGRACJA I ŻYCIE ZA GRANICĄ » Emigracja- dobro czy zło?

Strony 1

Zaloguj się lub zarejestruj by napisać odpowiedź

Posty [ 8 ]

1

Temat: Emigracja- dobro czy zło?

Niestety nastały takie czasy, że migracja zarobkowa lub ogólnie emigracja jest zjawiskiem powszechnym. Nie tylko w Polsce, ale na całym świecie, choć prawdą wydaje się fakt, że problem ten dotyczy głównie biedniejszych krajów. No i teraz pytanie- czy jest ona zjawiskiem normalnym? Naturalnym? Dobrym? Czy nie jest przypadkiem czymś patologicznym?

Zapraszam do dyskusji smile

2

Odp: Emigracja- dobro czy zło?

Myślę, że nie da się jednym mianem określić tego zjawiska i należy tu spojrzeć na każdy przypadek z osobna. Jeśli ktoś wyjeżdżając świadomie podejmuje taką decyzję, bo ma potrzebę się rozwijać, zdobywać nowe doświadczenia, sprawdzać w nowym otoczeniu- to jest to jak najbardziej pożądane. I świetnie, że mamy dziś taką możliwość. Jeśli jednak kogoś zmusza do wyjazdu sytuacja jaka panuje w jego własnym kraju (czyli m.in. brak możliwości zarobkowania) i człowiek musi wyjeżdżać ,,za chlebem" to ociera się to już o patologię. Takim wyjazdom przeważnie towarzyszy ból rozstania, dramat rodziny, którą się  rozdziela po to tylko, aby mogła przetrwać. I taka sytuacja nie jest normalna, można powiedzieć, że nawet destrukcyjna i raczej trudno dopatrywać się w niej dobrej strony tego zjawiska.

3 Ostatnio edytowany przez mola (2010-05-19 13:21:57)

Odp: Emigracja- dobro czy zło?

witam! Obecnie jestem w Anglii i muszę powiedzieć,że przyjechałam w odwiedziny i zostałam.Trafiła mi się praca i postanowiłam spróbować jak to jest na obczyżnie,ale według mnie choćby było najwspanialej to i tak człowiek tęskni za swoim miejscem na ziemi.Pomimo że mam tutaj syna to mimo wszystko tęsknię za Polską.
Pracujący w obcych krajach Polacy zdobywają nie tylko kapitał, ale także pewność siebie. Po stronie plusów płynących z migracji zarobkowej są możliwości poznania innego kraju, innej kultury i organizacji pracy, ludzi, języka oraz możliwości zdobywania nowych umiejętności zawodowych oraz nowych doświadczeń. Wszystko to może procentować,są większe możliwości rozwoju.

4

Odp: Emigracja- dobro czy zło?

Witam.
Jestem taka wlasnie przymusowa emigrantka - scenariusz napisany dla wielu tysiecy kobiet jak ja - utrata pacy (bez wzgledu na powod), brak mozliwosci znalezienia nowej (bez wzgledu na powod), dzieci, rachunki itd. itp. i nagle szansa wyjazdu i "odkucia sie" ...
Tak, znalazlam sie w tym stereotypie. Zaplacilam straszna cene rozstania z corka ( jestem samotna matka) ale... nie moge powiedziec, ze przegralam wszystko. Tu nie chodzi o pieniadze, wiecie.. posplacalam dlugi, przeprowadzilam remont, zapewnilam corce niezly poziom zycia. To kwestia tylko materialna i nie o nia tu najbardziej chodzi.
Z jednej strony stracilam kontakt fizyczny z corka - to nie ja szykowalam Jej sniadania do szkoly, to nie ja chodzilam na wywiadowki, to nie ja przytulalam Ja na dobranoc czy dziendobry.... ale wiecie? Nauczylam sie z Nia rozmawiac. Do tej pory, choc minelo juz kilka lat, rozmawiamy o wszystkim - nie ma tematow tabu ani z mojej strony, ani z Jej. Czasem sie zastanawiam, czy gdybym byla na codzien, czy udaloby mi sie tak do Niej dotrzec? Hmm..
Druga sprawa to ja. Wlasnie na emigracji nauczylam sie walczyc o swoje, wyrazac swoje emocje i te dobre i te zle - w spokojny i jasny sposob. Nauczylam sie tego, ze nie wazne co robisz, wazne robic to dobrze i z godnoscia. Poznalam wielu niezwykle wartosciowych ludzi - kanalie rowniez ale gdzie ich nie ma? Poznalam nowy kraj, obyczaje, kulture, poznalam setki innych cudzoziemcow, smak nieznanych potraw, owocow, warzyw...
Powiem szczerze - to my sami tworzymy "dobra" lub "patologiczna" emigracje. Jesli ktos wyjezdza za granice z mysla o dorobieniu sie i tylko na tym sie skupia, to.. niestety. Dla mnie to patologia, bo taki emigrant pozostaje w swoim zakletym  i zamknietym kregu ksenofobicznej polskosci. Odrzuca a priori wszystko co obce nie starajac sie ani odrobine zrozumiec, poznac miejsce gdzie przyszlo mu sie "odkuc", dorobic. Tu w Paryzu sa setki takich osob, mieszkaja w norach (pokoik 8 m2, WC i prysznic wspolny na korytarzu), pracuja od switu do nocy a sasiada w lyzce wody za pol euro by utopil.. nie przesadzam. Napatrzylam sie tutaj na wiele strasznych rzeczy. Ale nie tylko. Zastanawialo mnie nieraz dlaczego wielu moich rodakow przebywajac od lat we Francji z trudem potrafi wymowic pare podstawowych zwrotow, nie znaja kompletnie Paryza. Tutaj o Paryzanach mowi sie - "metro-boulot-dodo", czyli: metro-praca-spanie, i wielu naszych tak zyje calymi latami. Lacza przy tym ogromna pogarde dla kraju i jego mieszkancow - dlaczego? Za to, ze znalezli tu prace, mozliwosc odbicia sie od dna? A moze to zawistna niechec, bo Francuzi nie musza zarobkowo emigrowac? Szkoda mi tych ludzi. Po latach wroca do Polski i beda OBCYMI. Bo taka jest prawda. Ja tez, jesli wroce bede obca ale przynajmniej bede wiedziala, ze nie zaprzepascilam tych lat na niewolnicza prace. Ogladajac sie wstecz nie bede widziala "metro-boulot-dodo",.. widze piekne paryskie parki, zaskakujaca architekture, cudowne galerie, smak pizzy i wina nad Canal St. Martin, rozmowy z nieznajomymi ludzmi o ich kraju, kulturze, o radosciach i smutkach, ktore maja taki sam smak na calym swiecie... I wiem, ze jesli wroce, bede miala sie czym podzielic - nie tylko pieniedzmi smile. 
Obserwuje tez inna emigracje - mlodych ludzi, ktorzy koncza tu szkoly, podejmuja prace"wtapiaja" sie w pejzarz i.. zapominaja, ze mimo wszystko sa Polakami. Na szczescie nie jest to liczna grupa, bo sa i inni, ktorzy podobnie "wtopili" sie we Francje, Paryz ale czuja sie Polakami i nie wstydza sie tego powiedziec.
Pozdrawiam smile

5

Odp: Emigracja- dobro czy zło?

Wracam jeszcze do tego tematu smile
Faktycznie, ze problem dotyczy niemal calego swiata, roznica tkwi w liczebnosci - jest odwrotnie proporcjonalna do bogactwa danego kraju. Im biedniejszy kraj, tym liczniejsza emigracja i od tego tez zalezy jakosc tejze emigracji. Nawet w europejskiej emigracji widac spore roznice wynikajace z wielu czynnikow - np. Rumuni. Najczesciej widzi sie zebrzacych na ulicy, jesli pracuja, to wykonuja najgorsze prace za przyslowiowe psie pieniadze. Tych wyksztalconych, na jakims poziomie intelektualnym jest doslownie garstka, dlaczego? Czy to wynika tylko z biedy? Moze ich zachowanie utwierdza stereotyp - Rumun: zlodziej, zebrak...,  Ukraincy, Rosjanie, Bulgarzy - nawet jesli sa legalnie, nawet jesli sa wyksztalceni (czesto lepiej od swoich pracodawcow), to jednak maja spore problemy ze znalezieniem pracy, mieszkania - ciazy na nich stereotyp rosyjskiej mafii. Emigracja z Europy Wscodniej - pijanstwo i zlodziejstwo.. tez powszechny stereotyp wcale nie ulatwiajacy zaaklimatyzowania sie emigrantowi.
Pomijam emigracje z innych czesci swiata - to temat rzeka smile
Teraz inna sprawa - wzajemna pomoc emigrantow. To, ze my sobie rzadko pomagamy to nie stereotyp - to niestety prawda. Inne nacje wspieraja sie na kazdym kroku  - mieszkanie, praca, wsparcie w chwilach kryzysu. Dlaczego my tak nie potrafimy? Spotkalam na swojej drodze cudownych ludzi, ktorzy mi pomogli udzielajac przede wszystkim informacji niezbednych do normalnego i godnego zycia. Staram sie jak moge splacic ten moralny dlug - pomagam innym (lacznie z udzieleniem adresu meldunkowego) - czesto ta pomoc bokiem mi wychodzi.. dasz palec to ci reke przy tylku oberwa. Nic to... wiem, ze sa osoby ktorym bezinteresownie pomoglam i wierze, ze one kiedys pomoga innym i byc moze powoli zmieni sie nasz i wizerunek i stosunek na emigracji smile
Wiem, temat byl emigracja dobro czy zlo... ale to naprawde indywidualne podejscie - jesli ktos jest zmuszony wyjechac, to zlo i patologia gospodarcza ale juz sama emigracja - jej jakosc, zalezy tylko i wylacznie od nas.
Juz nie nudze big_smile
Ale temat ciekawy... to nie moja wina, ze sie dalam wciagnac big_smile big_smile big_smile

6

Odp: Emigracja- dobro czy zło?

kilka lat temu pracowalam jako tlumacz w sadzie w Hiszpanii, spotkalam tam Polaka, ktory zostal oszukany w sprawie kupna samochodu, oprocz ze tlumaczylam sprawe w sadzie, zaprosilam na kawe, pogadalismy, dalam mu na bilet, powiedzialam gdzie ma wysiasc, taka jednorazowa pomoc...

kilka tygodni temu spotkalam w autobusie Polke, ktora znalam z widzenia, obie nie przypadlysmy sobie do gustu, nigdy nie rozmawialysmy, mimo ze czesto sie widzialysmy na ulicy.... w tym autobusie wywiazala sie klotnia miedzy nia a hiszpanami, jej przeszkadzalo ze glosno gadali, wiec sie odezwala.... potem ten autobus sie zepsul, ona byla w drodze do pracy i chyba z powodu opoznienia zwolnili ja z pracy... w kazdym badz razie kobieta plakala, opowiadala wszystkim dookola o swojej sytuacji,itd. Ja to wszystko widzialam i nie zrobilam niczego, choc z drugiej strony ona tez nie poprosila mnie o pomoc. Troche zle sie czulam w tej sytuacji, ze ja olalam, ale z drugiej strony dlaczego mam pomagac komus, tylko dlatego ze jest na emigracji tak jak ja, i w dodatku osobie, ktora kiedys byla dla mnie bardzo nieuprzejma???

7 Ostatnio edytowany przez Rebeka72 (2010-05-26 11:17:35)

Odp: Emigracja- dobro czy zło?

Emigracja... hmmmm, temat rzeka smile Powtorze za poprzednikami, nie mozna jednoznacznie okreslic czy jest czyms dobrym czy zlym. Emigracja typowo zarobkowa jest "zlem koniecznym"... za poprawienie standardu zycia placi sie wysoka cene : poczatkowa (a niejdnokrotnie i dlugodystansowa) samotnosc i alienacja, tesknota za rodzina i bliskimi ... W takiej sytuacj bardzo czesto pojawia sie frustracja i przlewanie zalu i zlosci na otoczenie (czytaj kraj w ktorym sie mieszka) stad juz tylko krok do pogardy dla kraju i jego mieszkancow. Wg mnie najwieksza glupota jaka mozna zrobic jest wychowywanie dzieci urodzonych (lub tylko mieszakajacych) za granica w duchu "dobre bo polskie", "jestes lepszy bo jestes Polakiem" hmm .... Takie dzieci nigdy nie beda szczesliwe, beda zyly z tesknota za wyidealizowana Polska do ktorej nigdy nie wroca... a nawet jesli wroca to czeka ich rozczarowanie sad...  Na szczescie istnieja tacy ktorzy patrza na ta sytuacje trzezwo i nie obarczaja swojej nowej "ojczyzny" wina za zaistniala sytuacje i staraja sie jak najlepiej wykorzystac "czas na emigracji", niejednokrotnie sprowadzaja za soba rodziny, ukladaja sobie zycie.... jednym slowem dostosowuja sie do sytuacji. Dla tych wszystkich "czapki z glow" smile bo nie jest to latwe zadanie.
Zupelnie inaczej wyglada sytuacja kiedy wyjezdza sie bedac osoba samotna (czytaj : nie zostawiajac za soba meza/zony i dzieci) do kraju ktory sie po prostu lubi, z zamiarem nauczenia sie jezyka lub podniesienia kwalifikacji, lepszego poznania i ... byc moze pokochania wink. Wtedy sprawa jest ulatwiona, nie ma presji, moza sobie pozwolic na spokojne poznawanie kraju w ktorym sie wyladowalo i zdecydowanie czy takie zycie nam odpowiada.

Jesli chodzi o pomoc... ja rowniez wielokrotnie otrzymalam bezineresowna pomoc smile... i tez staram sie w miare mozliwosci pomagac innym, ale niestety, juz sie kilka razy "nacielam"... Glupi przyklad : przyjechala z Pl grupa (ok 15 osob) ktrorej pracodawca zafundowal w ramach premii wycieczke do Paryza... wspolny znajomy poprosil o pokazanie im Paryza, bo ponoc z przewodnikiem to nie to samo wink... nie ma sprawy smile Poswiecilam caly week-end w zamian proszac tylko o kilka zdjec na pamiatke... do dzisiaj ich nie dostalam a minelo juz kilka lat tongue... troche przykro sie czlowiekowi robi, no ale coz, wytlumaczylam to sobie tym ze moze nie byli zadowoleni z moich "uslug" tongue Moze to i glupota ale dla mnie dosyc znamienna... co nie oznacza ze nastepnej osobie pomocy odmowie wink ale napewno nie zrobie tego juz teraz kosztem mojego wypoczynku albo czasu spedzonego z rodzina.

No i stereotypy... wydaje mi sie ze tu we Francji mamy to szczescie ze raczej jestesmy znani jako solidni pracownicy ... Ja osobiscie nie spotkalam sie ze zlym potraktowaniem za wzgledu na moje obywatelstwo, tylko raz mialam podejrzenie ze moje zezwolenie na prace zostalo odrzucone ze wzgledu na moje obywatelstwo (na szczescie po prawie 2 latach walki w koncu to zezwolenie dostalam smile) Z kolei do aktualnej pracy zostalam przyjeta wlasnie miedzy innymi dlatego ze jestem Polka smile ... Oczywiscie spotkalam sie ze stwierdzeniam ze Polak to obowiazkowa wodke lubi wink... ale na tym samym poziomie na jakim dla nas, Polakow, Francuz to gosc w beretce z bagietka w jednej i buteka wina w drugiej rece big_smile ...

Pozdrawiam !

Posty [ 8 ]

Strony 1

Zaloguj się lub zarejestruj by napisać odpowiedź

Forum Kobiet » EMIGRACJA I ŻYCIE ZA GRANICĄ » Emigracja- dobro czy zło?

Twoja odpowiedź

Masz podobne doświadczenia? Zaloguj się albo załóż darmowe konto, żeby odpowiedzieć. Po drugiej stronie jest prawdziwa osoba.

DołączZaloguj się


Mapa strony - Archiwum | O forum | Poradnik | Prawdziwe historie | Kontakt | Regulamin | Polityka Prywatności



© www.netkobiety.pl 2007-2026