Nastrój kucharki/kucharza a smak jedzonka

Powiem szczerze, że mnie się zdarza coś ugotować w złym nastroju ( bo średnio to lubię ) i rzeczywiście jakoś gorzej smakuje trochę. Ale może to złe emocje odbierają smak potrawy ? Po prostu może jak jesteśmy źli to nam nie smakuje nic obojętnie czy sami gotujemy czy ktoś ?

U mnie to jest tak, że jeśli gotuję w złym humorze, to nie tyle mi nie smakuje, co po prostu nic się nie udaje - wszystko przypalam, za mocno przyprawiam, rozsypuję, upuszczam, rozgotowuję... i tak dalej Nieraz nawet zdarza się, że coś, co robiłam setki razy, za każdym razem tak samo, wychodzi kompletnie inaczej kiedy robię to w złym nastroju. W sumie trudno o dobry smak, kiedy wszystko jest przypalone albo rozgotowane... Dlatego kiedy wiem, że wstałam lewą nogą, staram się jak najmniej dotykać do "garów". Przygotowuję sobie coś, co wymaga jak najmniej kuchennej obróbki i wracam do gotowania kiedy wróci mi humor

A_normalna podała rewelacyjny przykład z tym ciastem jej mamy. Zauważyłam u siebie to samo. Jeśli coś/ktoś bardzo mnie zdenerwuje, pierwsze co robię to wyciągam z lodówki drożdże i mleko. Nic nie relaksuje mnie tak jak wyrabianie ciasta drożdżowego. Znęcam się nad nim, rozciągam, uderzam w nie pięściami... Pochłania moje złe emocje, potem wyrasta pięknie a wszyscy są zadowoleni, że na stole studzi się dobre ciacho...

Zgadzam się z tym, że gotowanie powinno przebiegać w nastroju pozytywnym. Jesteśmy wtedy zrelaksowani i możemy też trochę poeksperymentować nie zapominając przy tym o podstawowych przyprawach, czy czasie gotowania, bo nie jesteśmy pochłonięci przez ponure myśli.

Z drugiej strony, takie pozbycie się złych emocji poprzez "wyżywanie się" na wyrabianym cieście, o którym pisze Kotokoteż ma sens. Myślę, że jest to dobrą alternatywą, bo pozbywamy się złości i już zrelaksowani na pewno nie zapomnimy o żadnym składniku czy czasie pieczenia..

Pescecane, ale chyba nie powinniśmy życzyć Ci stanu permanentnego wkurzenia?

A tak na poważnie, coś w tym jest, że czynności, które lubimy robić, wpływają na nas kojąco. Dobrze, że w ten sposób uchodzą z ciebie złe emocje, a nie poprzez tłuczenie talerzy. Może udało się wtedy stworzyć jakieś wyjątkowo pyszne danie - podziel się tym z nami.

Nie zauważyłam czegoś takiego, chociaż właściwie jak jestem zła i nie mam ochoty gotować, to nie gotuję i tyle. Wpływ na gotowanie może mieć głód - ale też nie na jakość potraw, tylko raczej na moje pomysły. Lubię czasem eksperymentować w kuchni i jak pójdę głodna na zakupy, to zawsze mam wenę twórczą i coś ciekawszego wymyślę. Natomiast na sam smak potrawy - zerowy wpływ.

a ja jak jestem wkurzona, zła, mam chandrę i wszystkiego dość to albo prasuję, albo zamykam się w kuchni i robię ciasto. To mnie uspokaja, wycisza, przywraca równowagę. W prasowaniu jestem wówczas mistrzynią świata i robię to w oka mgnieniu, a ciasta zrobione w takim burzowym nastroju zawsze wychodzą mi wspaniale