Jak nauczyć się gotować?

Motylku książka moze się przydać.
Na pewno nie bedziesz robiła jakiś super wypaśnych dinnerów
z gotowaniem jak z zadaniem:
wymyslasz danie, gromadzisz produkty w 1 miejscu, przygotowujesz ( myjesz, obierasz, szatkujesz) i dalej obrabiasz (gotujesz, pieczesz, dusisz).
nigdy nic nie ugotowałas czy masz juz jakas praktykę?

no to nie masz sie czym martwić ugotować dobrze ziemniaki i nie przesolić to sztuka
będąc tam rób proste rzeczy np.:
pierś kurczaka pokroisz badz lekko rozbijesz i na tłuszcz- dojdzie w kilka min. do tego sałatka, ryz czy ziemniaki i gotowe.
to samo z ryba. jajko gotowane z sosem koperkowym czy usmażone.
nie masz się co stresować bo bedziesz gotowała dla kilku os. pewnie.

sos koperkowy : jak masz troszkę rosołu- do 0.5 l. siekasz koperek ( 1 peczek wystarczy) i wolno gotujesz ( w tym czasie robisz zawiesinę: do poł szklanki wody (zimnej) wsypujesz łyzeczke mąki (tortowej) i mieszasz az mąka się rozpusci.
potem berzesz sitko o małych dziurkach i wlewasz przez to sitko zawiesine do garka z rosołem i koperkiem- i mieszasz. trochę soli i pieprzu
pozniej zagotowujesz i voila! ( to powinno Ci wystarczyć na 2 takie obiady).
teraz póki jestes w domu mozesz wypróbować.
a nikt nie bedzie od Ciebie wymagał nie wiadomo czego - nie jedziesz pracowac jako szef restauracji.
ciasta mozna swietne kupic w cukierni. Grunt to nie zrobic z igły wideł- powodzonka i jakbyś czegos nie umiała zrobic to opisz a ja napisze jak sie to robi (mam nadzieje)

Ojoj, ja tez nie cierpię gotować, ale sytuacja rodzinna (dziecko) zmieniła to, że nie lubie ale musze.

Ja radzę Ci kupić książkę kucharska, z polskimi prostymi daniami i ciastami.. Na pewno Ci sie sprzyda

Nie panikuj, bedzie dobrze

Gotowanie naprawdę nie jest trudno, dla mnie to czysta przyjemność, chociaż nie umiem robić rolad i nigdy się nie nauczę, bo po prostu nie chcę. Gotuję zdrowo i nie wyobrażam sobie, że miałabym na obiad podać rolady z kluskami, czerwoną kapustą albo białą zasmażaną i do tego tłusty sos na zasmażce.

Dziś np. dostałam pierwszy raz do ręki świeży filet z pstrąga. Nigdy wcześniej nie przyrządzałam tej ryby, więc musiałam trochę pomyśleć. W końcu opłukałam ją, wrzuciłam do miski, zalałam sokiem wyciśniętym z połówki cytryny, posoliłam, dodałam ziół, które jak mi się wydaje pasowały - pieprz, rozmaryn, tymianek, bazylię, cząber, estragon. Odstawiłam na pół godziny i usmażyłam krótko na rafinowanej oliwie z oliwek.

Nie sięgałam przy tym do żadnych książek kucharskich czy przepisów. Po prostu wymyśliłam to wszystko. Przeważnie tak właśnie robię. Spróbuj więc kierować się intuicją przy wyborze przypraw, rodzaju tłuszczu itp. Naprawdę kobieca intuicja to potęga , szczególnie w kuchni.

Gotować nauczyłam się bo musiałam. I zrobiłam to dość późno, bo dopiero na studiach. Moja matka po prostu rzuciła mnie na głęboką wodę, wychodząc pewnego dnia i zostawiając mi kartkę: "w lodówce jest wŁosczyzna i mięso na rosół. Ugotuj na szesnastą". Uuups, załamałam się, rosół był dziwny, jak na pierwszy raz to w miarę ,ale podołałam.

Myślę też, że nie warto zaczynać od wymyślnych potraw, raczej dojdź do perfekcji w tych prostych, a potem spróbuj czegoś trudniejszego.

Książka kucharska - jak najbardziej, ja się uczyłam z przepisów wycinanych z gazet - babcia je dla mnie zbierała. Kiedy będziesz kupować książkę, zwróć uwagę na to, żeby potrawy nie były zbyt wymyślne i by ich sporządzanie było opisane krok po kroku. Przeczytaj pierwszy z brzegu przepis i na jego podstawie wyobraź sobie, że gotujesz. Jeśli coś będzie niejasne, coś nie będzie uwzględnione, odłóż tę książkę i sięgnij po następną.

Ja, podobnie jak Emilia, gotuję intuicyjnie i tak było od samego początku. W domu nie gotowałam, bo zawsze robiła to mama i jakoś nas do tego nie wciągała, chętnie za to od zawsze wypiekałam słodkości. Potem zdarzało mi się robić jakieś proste rzeczy (głównie wtedy kiedy spodziewałam się gości), ale głównie... bez przepisu. Pierwszą zupę ugotowałam już po ślubie, pamiętam jak dziś była to pomidorówka, a mój mąż stwierdził, że...pycha. I  do dziś nie chce mi uwierzyć, że to była pierwsza w życiu. W ogóle wszystko robię na wyczucie. Kiedyś dla przykładu dawno temu, miałam wielką ochotę na bigos, ale oczywiście nie miałam o jego gotowaniu bladego pojęcia, pomyślałam więc tylko co w nim jest i jak ja bym to zrobiła, żeby było ok. Nie czekając długo zabrałam się i... wyszło, oczywiście bez przepisu . Podobnie wszelkie mięsa, sałatki, zupy, inne dania. Jeśli ma się trochę sprytu wystarczy znać podstawowe zasady, a cała reszta (przyprawianie, obróbka termiczna) to już kwestia wyczucia. Generalnie lepiej dać czegoś za mało, a później ewentualnie dołożyć, niż z rozmachu przesadzić. I uwierz, kiedy ktoś mnie prosi o jakiś przepis to nie potrafię go podać, bo każdą rzecz za każdym razem nieco modyfikuję, coś zamienię, coś dodam. Owszem, czasem natknę się na coś fajnego, czy nawet zdjęcie, które jest dla mnie natchnieniem, ale i tak połowę zrobię po swojemu .

Moja zasada w jednym przypadku się nie sprawdza- ciasta i wszelkie wypieki- bo tu nie bardzo można eksperymentować, podstawowy przepis powinien być zachowany. Dodatki jak najbardziej, zgodnie z inwencją, ale proporcje ciasta tylko w zgodzie z recepturą.

Naprawdę gotowanie nie jest trudne, nie można się go tylko bać. Praktyka czyni mistrzem, jeśli raz coś Ci nie wyjdzie spróbuj ponownie i tak aż do skutku. Najlepsze na początek książki to coś w stylu ,,dla młodej pani domu", ,,nastolatki gotują", itp., bo tam jest wszystko precyzyjnie i prosto wyjaśnione, a ucząc się łatwo popełnić najprostsze błędy, o których niestety większość książek już nie wspomina, bo później wydają się tak oczywiste. Powodzenia!

ja gotowac nie umiem i chyba nigdy sie nie naucze...umiem zupy robic ale takie prymitywne...kupowalam porcje roslowa, kostke rosolowa albo bulionetke i warzywa mrozone. wrzucalam wszystko do garnka, gotowalam. nawet zjadliwe i smaczne wychodzilo