pierwsze rozmowy, początek związku

O polityce i religii Jak przy takich tematach się nie pokłócicie to możecie swobodnie być ze sobą

oj dziewczyny tak niektóre z Was od razu na mnie naskakują.. ja po prostu mam małe doświadczenie z facetami:) stąd moje pytanie może po prostu do ciszy muszę się przyzwyczaić.

To nie wygląda tak że my non stop ze sobą gadamy. Nieraz jest tak że to on dzwoni i mówi "mów coś" ja się pytam "co mam mówić? no nie wiem na siłę wymyślać tematy" i wtedy on inicjuję rozmowę trochę na takiego leniwca... ale zmuszam go do ruszenia mózgownicą i oho temat się pojawia! Można nawijać

Nie jestem desperatką która na siłę chce wymyślać tematy... Też zauważyłam że on nie raz za szybko chciałby mnie poznać, wszystko na raz wiedzieć... chyba jest mną zainteresowany

Z mojego doświadczenia wynika, że z facetem można gadać (a wręcz uważam, że powinno się) w zasadzie o tym samym, o czym gadasz z innymi bliskimi ci osobami, przyjaciółmi - o swoich przemyśleniach, o rzeczach, które Cię akurat zainteresowały, poruszyły, zaciekawiły, przyciągnęły Twoją uwagę, o marzeniach i o wspomnieniach, o tym jak dzień minął i co planujesz robić za tydzień, o bzdetach i o sprawach poważnych, zależy gdzie nas poniesie rozmowa. Ja ze swoim facetem rozmawiam o planach na życie, narzekam na egzaminy, opowiadam o plakacie, który widziałam w metrze, rozmawiamy o jego i mojej pracy, o obejrzanym ostatnio filmie (wspólnie, samodzielnie), itp. itd.
A czasami właśnie można nie rozmawiać o niczym i posiedzieć wspólnie w ciszy, każde zajęte czymś własnym, a jednak przebywając razem.
Także nie ma co się spinać, bo w związku można gadać o czymkolwiek - jak faktycznie można i rozmowa toczy się wartko, to jest szansa na jakąś wspólnotę między ludźmi. Jak krępująca cisza zapada regularnie, to nie ma co wskrzeszać tego na siłę, szukając jakiejś listy tematów zapasowych.

Przez wiele lat otaczałam się głównie kobietami i też sprawiało mi trudność znajdowanie tematów w męskim towarzystwie. Do dziś zdarza mi się czuć skrępowaną. Jednak coraz bardziej się przełamuję. Myślę, że to kwestia pokonania wewnętrznej autocenzury, która nam mówi: "Gadasz głupoty", "Nudna jesteś" itd. Przed chwilą poradziłam komuś, że dobrym sposobem, na nawiązanie kontaktu jest więcej słuchać niż mówić, zainteresować się interlokutorem. Wtedy zawsze można się odnieść do jego słów. Można też zagaić o jakiś banał: "Ale mi dzisiaj wrony za oknem spać nie dały!" , można zapytać: "Jak ci minął dzień?" itd., itp. Byle zacząć. Problemem nie jest brak tematów, tylko nasze wewnętrzne blokady.

Dokładnie dziewczyny dzięki za pomoc:) Generalnie rozmawiamy o wszystkim: o pracy, rodzinie, filmie, o tym co aktualnie porabiamy. Czasami marudzimy:P

wczoraj mieliśmy taki dzień że ja nie chciałam pisać a on mi wysłał sms wieczorem jak spałam. Dzisiaj rano dzwonił hehe czemu się wczoraj nie odzywałam a ja na to Ty też milczałeś... w sumie nie chciałam mu się narzucać też chcę żeby kontakt z jego strony wynikał:) też takie zaciekawienie: "o opowiedz mi co wczoraj robiłaś?":) Też się zastanawiam czy coś z tego będzie, nie...

Określę Wam w skrócie jak to wygląda.
Poznaliśmy się przed internet, fajnie się pisało rozmawiało, ok tygodnia później się spotkaliśmy.  Ja jestem z dużego miasta a on ze wsi. Dzieli nas ok. 80 km. Ja pracuje w bankowości dodatkowo organizuję treningi jestem trenerką personalną. On na codzień pomaga w gospodarstwie w weekendy wyjeżdża w trasę  Niemcy, Holandia i sprowadza auta lawetą. Wiadomo czasami przemknie mi myśl jak to będzie dalej? Żadne z Nas na razie się nie zdeklarowało co do siebie czujemy ale przyznam że bije mi przy nim szybciej serduszko... Nikogo chłopak nie udaje, jest taki naturalny, czasem idzie się napić z kolegami ale nie za często - bo wyjazdy. Mówi że chce kontynouwać znajomość - ale to by było ciągle takie bujanie się spotkanie raz na tydzień góra głównie smsy i rozmowy tel. On chce się usamodzielnić zbudować dom dlatego jeździ za granicę...

1. Dać mu czas żeby bardziej się zaangażował emocjonalnie czytaj:zakochał się w mnie? Niech się zdeklaruje a do tego czasu od czasu do czasu niech przyjedzie.
2. Czasami mam wrażenie że ja tutaj się staram w swoim życiu ustabilizować jestem ambitna, praca w banku, treningi rozwój pasji, a on jak taki prosty chłop ze wsi się zachowuje:P "jakoś to będzie" "potrzebuję kobiety wtedy będę miał więcej motywacji" "ciągle mam problemy z kasą życie rolnika nie jest łatwe bo plony mogą nie urosnąć..." Lubię go ale jako jego kobieta nie czułabym się przy nim bezpiecznie finansowo hmm nie żebym materialistką była, ale po prostu ja przeżywam staram się, a on do życia na luzaka podchodzi.. Nie wiem czy w przyszłości konfliktów z tego nie będzie...
3. Jak się zakoś zdeklaruje, że mu się podobam, jest zakochany to od czasu do czasu do niego jechać? Raz on do mnie raz ja do niego? Mamy samochody:)

Jaki z tego wywód powstał hehehe ale weźcie coś poradźcie po mam słabe doświadczenie:) Może na co uważać? Jak dać mu kopa do działania?

Bezpiecznie finansowo...
Hmm... Obca mi zupełnie kwestia. Jestem "samorządna i niezależna", mimo iż liczenie się z groszem to mój chleb powszedni.
Jak jest odpowiedzialny, zaradny i nie ma dwóch lewych rąk, to zawsze sobie poradzicie. Lenia i dzieciaka żadna normalna kobieta nie zechce.
No i nie bardzo rozumiem, co ma wspólnego poczucie kobiecości z bezpieczeństwem finansowym.