Czemu porządny chłopak jest skazany na samotność?

Dobra Chłopaki pożartowaliśmy, wracamy do meritum tematu!

Nie ma sensu tego już wałkować, lepiej się umówić.

Ku pokrzepieniu serc:

Orły, sokoły, herosy. Męskie podrywy w wersji peruwiańskiej
Autor Kasia Kozioł

Dobra Krejzi, tu wróćmy do tych szlafroczków, pończoszek, peniuarów i ombre. To był bardzo wdzięczny temat. Dla obu stron. <3

Nie, wolę pogadać o damskich łaszkach i ich właścicielkach. :3

Drazyc dynie...

Wesolych wszystkich swietych...metylu...:-)

O, matko kochana....!!!!
Dobrze, ze nie zaduszki....

Ide sobie...:-(

Oj Metyl , Metyl 

Wyobraź sobie jeszcze  jak ten miąższ leci jak wióry ...

Misia, co to za cenzurowanie?

Za parę, góra paręnaście lat zrozumiesz sam.

Ale jesteś...już Cię nie loffciam. :x

Wcale nie. :x

A Ty mnie chociaż trochę?

Phi.

Oj tam, oj tam teraz ty po spotkaniu tej pieknej pani sie rozklejasz

Czesc dawno mnie tu nie było.Jakieś zmiany?

Jak tak patrzę to nie wydaje mi się, może u Ciebie?

Lucyferze, jakby się inni udzielali to by tak nie było.

Miałaś znaczy już wszystko się z grubsza ułożyło? Ojj <przytul>.

Nie wiem, zobaczymy. Nie skreślam się ale też zbytnio chyba nawet nie mam ochoty na taki 'oficjalny' związek. Chociaż może mi się to zmieni jak się trafi jakaś ciekawa osoba.

Widzisz rossanko, problem w tym że ja tak do końca to chyba nie wiem czy mi zależy na tym tradycyjnym, 'oficjalnym' związku.

Nigdy.

No to odpowiedziałem. Dla mnie w tym momencie nie ma czegoś takiego jak małżeństwo. Perspektywa odległa, sama wizja niemalże nierealna - ja się w tym nie widzę. Wolę jeśli już sformalizowany związek partnerski czy coś a nie jakieś kościelne cudowanie typowo polskie.

Zależy co rozumiesz przez zobowiązania.

Oj rossi, mówisz jakby ślub był jakimś gwarantem szczęścia i wierności. Przecież doskonale wiesz że tak nie jest i najważniejsi są ludzie a nie jakiś świstek, papierek czy złotko na palcu.

Nie rozumiem...

Jeśli chodzi o mnie to ja nie jestem zwolennikiem brania ślubu.
W życiu jest tak że wszystko ma swój początek i koniec a w przypadku małżeństw trzeba jeszcze po sądach łazić i tracić kupę nerwów, nie wspominając już o innych niezbyt dobrych aspektach związanych z małżeństwem.
Więc jak dla mnie to tylko papierek, ślub dawno swoja wartość stracił, teraz przysięga nic nie znaczy dla większości ludzi.

No niby tak ale są też takie sytuacje że żona zdradzi swego męża, zajdzie w ciąże a maż będzie musiał bulić za obcego dzieciaka.
Mimo wszystko nadal widzę więcej przesłanek za nie braniem ślubu ale ja to ja, nie każdy musi myśleć tak samo.

No ja właśnie o czymś takim mówię.

Jeżeli byłbym w jakiejś stałej relacji z kimś i chciałbym tę stałość formalnie utrzymać to ten 'formalny' związek partnerski jest jak najbardziej ok. Sorry ale kościelno-cywilne śluby tak jak w obecnej formie nie dość że nie mnie jarają co wręcz odstręczają.

Rossanka, naprawdę wierzysz, że ślub cywilny będzie Twoim wentylem bezpieczeństwa przed zdradą, brakiem miłości i wypaleniem związku ze strony partnera?

Czy w chwili kiedy coś się zacznie psuć między wami, a on z was zrezygnuje bez próby walki o relację, albo nawet po próbach, to jakaś 'przysięga' składana przed urzędnikiem "przywróci mu uczucia"? Bo to, że niektórzy 5 x więcej i dłużej się zastanowią mając z tyłu głowy ew. konsekwencje ekonomiczne związane z rozwodem to się zgodzę, tylko co to ma do wolnej woli i opartym na niej wyborze bycia z kimś, tego nie wiem..

Edytowałam.

oraz: Skoro związek bez ślubu tego nie zapewni to chyba tym bardziej ślub?
Ślub to nie ma być obroża pod napięciem elektrycznym, tylko przypieczętowanie tego co JEST, w imię 'tradycji' (gdy obojgu to potrzebne). Natomiast ślub jako gwarancja? Chyba już jesteś duża..

Gwarancji nigdy nie ma chyba że:

- obie osoby naprawdę się kochają, coś naprawdę między nimi iskrzy, są ze sobą od lat - no sami wiecie o co mi chodzi więc się nie będę rozpisywał - nie wszystkie warunki naraz muszą być spełnione rzecz jasna ale chodzi mi o ogólny obraz sytuacji
- chyba że ... niczego sobie nie gwarantują i obiecują, są tu i teraz, coś ich łączy, nie mają zamiaru się zdradzać czy odchodzić ale jednak jedno trzyma drugie

A najbardziej prosto mówiąc - wszystko zależy od tych ludzi, jak bardzo chcą być ze sobą, jak bardzo się znają, jak bardzo im zależy. A nie od tego czy mają papierek czy go nie mają.

Moj Ojciec ze swoja druga partnerką (która kiedyś była przez lata kochanką) żyją zgodnie od ponad 10 lat w związku, który ma wszelkie znamiona związku ślubnego, ale nim nie jest. W sumie około 20 lat razem.

Wcześniej był z moją Mamą w związku małżeńskim - w sumie również ponad 20 lat. W międzyczasie prowadził podwójne życie z w/w partnerką, gdzieś tam w tle my- dzieci.
Drugi przykład - małżeństwo mojej siostry, za chwile stuknie im 20 lat razem, z czego ok. 10 to zdrady szwagra itp.

Sama wolałabym dla siebie zgodnego związku bez papierka niż papierka, żeby móc w trudniejszych chwilach sobie go schować pod poduszkę albo nim machać partnerowi przed oczami: "Zobacz, obiecałeś!! Teraz żebyś się zes..ł to musimy być razem, hahaha" <rzyga>

Wiem, że nie do końca o to Ci rossanka chodziło, ale dla mnie jeśli ktoś uważa, że ślub daje jakąś gwarancję to boi się życia.
A jeszcze jak podaje argument, że był wcześniej w związku bez ślubu i za taki dziękuje to tak jakby mówił, że GDYBY BYŁ ŚLUB to by się tamten związek nie rozpadł (?)..sorry, coś tu nie gra z logiką.

W sporej części się z Tobą zgadzam po tym uzupełnieniu co dopisałaś.

Jasne, że trzeba dążyć do tego by znaleźć osobę z podobnym podejściem. Miałam wątpliwości gdy napisałaś, że tylko chęć legalizacji związku świadczy o łączących ludzi uczuciach, inaczej ktoś tylko czeka na 'lepsza opcję' - to był z kolei wniosek wyciągnięty na podstawie Twojego doświadczenia. Tak jak ja wyciągnęłam swoje w oparciu o moją rodzinę.
Oczywiście wkradło się uogólnienie, więc uściślę: Nie uważa, że ślub jest bez sensu czy niepotrzebny, mówię tylko że nie jest do szczęścia potrzebny wszystkim, na co tez mogłabym podać wiele przykładów, ale nie o to chodzi.

Ja się ślubu nie boję. Ja po prostu nie myślę o tym w ogóle w momencie gdy nawet potencjalnie w tej chwili nie ma go z kim wziąć Gdybym się zakochała ze wzajemnością i mój partner z jakiegoś powodu rozważał ślub, wtedy i ja bym się nad tym zastanowiła.
Natomiast ślub 'dla zasady', czy żeby to był jakiś mój warunek to nie.

A to co opisałaś a propos takiego nieodpowiedzialnego i lekkiego podejścia do związku, gdzie ludzie pozostają w nich na zasadzie: "jestem, bo jestem" albo żeby nie być samemu, do czasu aż nie pojawi się ktoś lepszy to wyraz niedojrzałości i wynikającego z niej  egoizmu.
Zresztą, są sposoby (przede wszystkim Intuicja i słuchanie swoich odczuć, obserwacja czynów) by móc ocenić czy ktoś jest z nami na dobre i na złe, czy tylko na dobre i z niewłaściwych powodów i można to zrobić bez ślubu.