pomóżcie mi zrozumieć

Wrrr jak jeszcze raz napisze to mu wtedy nie odpuszczę. I albo mi powie o co chodzi albo mu napiszę żeby spadał na drzewo i wykasowal mój nr na zawsze bo ja nie mam ochoty na takie zabawy.

On tylko chce wiedzieć, czy GDYBY CO to Ty jesteś na tak.
Jesteś, więc podziękował.

Na nic dobijanie się na jego komórkę, bo i nie o spotkanie mu chodzi.
z kolei tracić energię na pisanie gościowi, który sam nie inicjuje już kontaktu, żeby go nie inicjował (!!) jest trochę nie poważne..

Hihihihi kręcenie kulek może być spoko
Ja nie potrafię olewac nikogo. Nie ważne kto by to był. Ale odpisałam mu dopiero po kilku godzinach
No i spoko. Jak się jeszcze odezwie to mu napisze ze mnie takie coś nie rajcuje i jak ma tak się zachowywać to ja użurywam kontakt i juz mu nie odpiszę.
P.S. Ja jemu mówiłam już ze kolegów i przyjaciół mam aż nadto i kolejnego nie potrzebuję.
Wystarczy że mój ex koniecznie chce się ze mną przyjaźnic.

noo, tak..tylko ty chcesz "zrozumiec"
tak zatytulowalas watek....
(ktory ci zawlaszczylismy)

Pisanie o innym facecie może odebrać jako wzbudzanie zazdrości, że w ten sposób chcesz zwrócić na siebie uwagę. Jeżeli będzie dręczył Ciebie smsami to wtedy możesz zareagować. Teraz jest cisza a po każdej takiej smowej piłeczce,będziesz na nowo się zastanawiała co autor ma na myśli? Czasem korci i trzeba podrapać dno żeby się przekonać że tak właśnie będzie, emocjonalna huśtawka.  Nie funduj sobie tego, bo to wygląda jak pisała oldorando, on karmi się Twoim zainteresowaniem i emocjami, lepiąc kozy to dobre, bardzo obrazowe, ale właśnie tak to wygląda. Jakby miał coś do Ciebie nie wypuścił by Ciebie z łóżka a rano zrobił śniadanie.

Pozwoliłam zawlaszczyc
Tak właśnie chciałam tylko zrozumieć. Kiedy czytając Was już praktycznie przestało mnie interesować co poeta miał na myśli to poeta wyskoczył jak filip z konopi.
Mam nadzieję że już się nie odezwie i nie będę musiała więcej się nad tym zastanawiać.

a, moze tu sie tez powinien jakis facet wypowiedziec- od drugiej strony.
taki, ktory by rozumial tego twojego...

cos, jak athreyu...

Prosiłam już o to kilka razy i cisza. A bardzo bym chciała męskiego spojrzenia. Przecież jest tylu Panów na forum. Excop, Bullet, Paulo i wielu więcej. PANOWIE???

ty cyt. "nie potrafisz kogos olac"

zakochanie zaczyna sie od myslenia o kims

Do końca życia masz zamiar stać"na baczność" w oczekiwaniu, że może jednak napisze i wtedy co.. poświęcisz kolejne miesiące na rozkminianie?

Dobrowolnie postanowiłaś oddać mu całą władze nad swoim samopoczuciem, nad sobą?

nie widzisz tu paranoi..?

Tak, tak. Zapomniałaś w ogóle.
A ten wątek jest o kimś innym..

Be real with yourself, girl.. :>

"Masz nadzieję, że tego nie zrobi".. Przeczytaj co piszesz i puknij się w główkę.
Uzależniasz swoje samopoczucie od jakiegoś kolesia, który w dodatku ma 1 wielki problem ze sobą.

Naprawdę aż taką desperatką jesteś?

Po akcji, gdzie ktoś nie reaguje na Twoje smsy i próby kontaktu - ODPUŚCIĆ.
A Ty rozmyślasz nad kolejnymi..

Nie szanujesz sama swojego czasu, to jakiś przypadkowy gościu ma szanować?
Widzi, że o każdej porze roku, dnia i nocy może pisać, a Ty zaraz jesteś na baczność.

To se napisał i dawno zapomniał, a Ty masz ciężką rozkminę.
I rozbierasz każdy przecinek w smsie na atomy.

Może już wystarczy?

To przestań się z nim bawić.
Przestań to rozkmniniać, zastanawiać się "co by bylo gdyby", "co ma na myśli" itp.

OLEJ.
On pisze, bo wie, że może spodziewać się reakcji. Nie będzie reakcji, skończy się pisanie.
A nawet jak od czasu do czasu napisze, OLEJ.

Oraz: Zawsze możesz użyć opcji blokuj numer.

Sama szukasz pretekstu by rozkminiać tego nikifora

dobra, 'olewanie' to w tej sytuacji złe słowo.. Zastąp je: "odpuszczam".

Powtarzasz się ..

Ja Ciebie rozumiem. To Ty nie rozumiesz, że rozkminiasz jego zachowanie, bo CHCESZ, a nie musisz.
Dlatego wyszukujesz pseudo powody, dla których "musisz" to robić.

Nie prawda. Wystrzegać się możesz niezależnie od niego. Ty po prostu CHCESZ o nim myśleć i nawijać. Widocznie aktualnie nic poza epizodem z tym panem nie zaprząta Twojej głowy.
Naprawdę jak pamiętniki desperatki..

To żyj tak jak ZANIM gościa poznałaś i skup się na tym co dla Ciebie ważne teraz.

Zrobiłaś priorytet z jakiejś marginalnej sprawy i gościa, dla którego jesteś kumpelą do zapełniania wolnego czasu przy kompie. (tylko nie opisuj proszę 2 przypadków, gdy Cię gdzieś odwiózł czy podwiózł, bo zaraz się epopeja zrobi..)

Już któryś twój post z kolei w którym piszesz o tym co on zrobi, lub nie zrobi w twojej sprawie. Gdzie twoja decyzyjność?

To jest tak, że jak masz nadzieję że nie napisze, to tak naprawde masz nadzieje że napisze. I na tym pewnie by się nie skończyło, bo liczysz na pozytywne intencje.

Teraz cała sprawa w jego rękach, bo ty już rady nie dajesz przejąć sterów nad sobą. Jak napisała poprzedniczka, własnym samopoczuciem, własnymi decyzjami, własnym zdaniem.

Oszukujesz siebie i bronisz się przed czymś co się już pojawiło.

Nie umiem kogoś olać? Jestem uległa, zależna, słaba. Albo zakochana.

Wykasowanie numeru to była moja specjalność... A potem zapisywanie go z powrotem

Ostatnim razem przeszedłem samego siebie i wykasowałem numer, ale wcześniej zapisałem go na dwóch kartkach, jedną zostawiając w pracy, drugą w domu.

Teraz już nawet go nie usuwam.

Widzisz. Jak patrzę na ludzi to są tacy, którzy wchodzą i wychodzą w związki, przyciągają, przerabiają, idą dalej, albo zostają. I są tacy, którzy mają z tym problem. Sporo jest osób, które nie potrafią zbudować trwałej relacji a każda porażka, czasem jest przeżywana bardziej.

Choćby tutaj, są trzy osoby (w tym ja), gdzie ewidentnie nie ogarniamy tematu. Jedna w środku dygocze i nie chcę iść na kurs tańca, druga się zapiera, że nie chcę mieć z tym typem do czynienia, ale założę się, że telefon w zasięgu wzroku i ja - koleś, który w wieku 34 lat nie wie jak to jest w ogóle być w związku.

Więc łatwiej się trzymać tego co było, tego co już znamy.

Ja mówiłem, że teraz wuj wie ile minie zanim w ogóle dopuszczę do siebie możliwość spotkania się z kimkolwiek na jaką randkę.

Dopadł mnie dziś kryzys przemijania.

Czas leci, kolejna wiosna nie będzie dla mnie pełna. Czasem myślę, że jeszcze trzy takie królewny i mam życie z dyńki. W takim tempie będę miał 60 na karku i amory ze łba same wyparują.

Dlaczego (niektórym) jest tak trudno to przerobić ?

No więc właśnie. Ja przy okazji w międzyczasie zrezygnowałem całkowicie ze swojego życia, jakiekolwiek ono by nie było. I się trochę obudziłem z ręką w nocniku

Tylko jak się ma takie chwile raz na trzy, na pięć lat i potem wraca się do szarej rzeczywistości, to nic nie cieszy.

Obiecałem sobie, że trochę popracuję nad zbudowaniem własnej tożsamości, nad odnalezieniem SWOJEGO, nad tym, że był podział na czas dla SIEBIE, na robienie tego co MOJE, bo wtedy nawet jak coś nie teges, to masz jeszcze coś co jest TWOJE i co lubisz, a tak odszedłem od siebie całkowicie, wracam, a tam zgliszcza.

Tylko tego SWOJEGO to szukam od lat i nie mogę w to trafić.

Jest takich rzeczy 50, ale nie cieszą mnie już jak kiedyś. Obraz mojego życia przysłania mi obecnie to czego NIE mogę.

Wiesz, mi to już nawet oglądanie telewizji samemu zbrzydło. O spacerach nie wspomnę.

Siedzę przed netem, żeby zająć umysł, odciągnąć go od złych myśli, tyle, że to nie zdrowe

Sporo w tym racji. Od jakiegoś czasu zacząłem żyć pt. "facet powinien..." Jak taka chorągiewka. Pani X lubiła w facetach to i tamto, więc teraz rozwijam w sobie to i tamto, pani Y była jej przeciwieństwem, więc raz, że zbaraniałem, a dwa poszedłem w drugą stronę.

A teraz siedzę i nie wiem dokąd pójść.

Tak jest.

WHO AM I ???

Tylko widzisz, pani x lubiła to, pani y tamto. A czy to czasami nie jest tak, że to TY -nikt inny, tylko Ty - wręcz je prosiłeś i zachęcałeś by Cię "lepiły" wedle swego uznania?

By ulepiły z ciebie 'faceta idealnego', a Twój brak ingerencji miał zagwarantować to, że będąc tak na maxa dopasowany (w teorii) pod potrzeby danej kobiety, jesteś bezpieczny od porzucenia? Czy nie ta iluzja Tobą kierowała wierząc w sens poddaniu się takiej 'obróbce'?

Wiesz co - nie do końca. Tak jak teraz myślę. To nie tak. Ja zawsze dawałem coś z siebie. Zachęcałem do wspólnego spędzania czasu "po mojemu". Plus rzeczywiście robiłem też sporo by przydziobać. Problem w tym, że po jakimś czasie swoje uznawałem za bezwartościowe to raz, dwa pisałem już wcześniej, że załączał mi się schemat pt. wszystko już róbmy razem, a jak nie to ja już nie umiem się sobą zająć i w ogóle foch.

A obróbce poddawałem się też trochę ze względu na to, że ja nie bardzo wiem jaki mam być, co jest dobre, a co złe itp.

Masz za to ode mnie piwo

chcę Ci jeszcze powiedzieć, że to "dzielenie się  swoim światem" to nie muszą być wielkie spektakularne sukcesy czy rozliczne talenta..a zdaje się , że Ty widzisz wartości głównie w kwestiach materialnych.

"Swój świat" to mogą być też swoje ciekawe poglądy, to że pomagasz ludziom spojrzeć na coś z innej perspektywy, która im służy, czy jakieś hobby kompletnie z d..y, ale które naprawdę Cię wciąga i kręci

To nie musi być mieszkanie, drogi samochód czy kupa kasy, żebyś mógł sobie pomyśleć: "OK, to teraz wreszcie mam się czym dzielić." bo możesz na to czekać 100 lat.

Przede wszystkim zastanów się czego Ty chcesz, zanim pomyślisz czego chcesz w związku.. nie odwrotnie. Bo to ma być osoba dopasowana do Ciebie i v-ce versa, a nie Ty do jej "wspaniałego, bogatego" życia.

Za długo siedzę w podobnych schematach, by nie wiedzieć, że Cię aż spina w brzuchu od myślenia, czy dziś też napisze i czy wtedy mu odpisać, czy poudawać zimna. Za długo siedzę w tym schemacie, by nie wiedzieć, że jeśli skasowałaś numer, to 5 minut po tym jak poczułaś ulgę zaczęło się myślenie, czy dobrze zrobiłaś, a jak straciłaś kontakt, może nawet przewertowałaś telefon, czy nie mam numeru, np. wiadomościach wysłanych.

No i tu dochodzimy do problemu. Bo głównym celem jest dla mnie znalezienie partnerki. A to błąd.
Ale mam na tym punkcie obsesję. Z powodu tego, że do tej pory zawsze byłem odrzucany, albo zawsze sam uciekałem, w głowie mam już przekonanie, że to jest coś nie dla mnie, coś ponad moje siły. Że jestem nienormalny, bo inny to mają na koncie związki, a ja w wieku 34 lat nie wiem jak to jest spać z kobieta więcej niż dwie noce z rzędu. Nie wiem jak to jest iść razem na zakupy, czy do znajomych.

Z tą materią, to nie tak. Ale ja klepię biedę aż piszczy. Ciągle zadłużony, ciągle gdzieś tam zapożyczony. No sorry.

Kiedyś z panią nr 1 poszliśmy na miasto z moimi znajomymi - młode małżeństwo na dorobku. On - pracownik magazynu w hurtowni, ona sprzedawca w salonie z wyposażeniem wnętrz. Przy mnie - ułożeni ludzie. Następnego dnia usłyszałem od pani nr 1 - a ten Zdziś (imię zmyślone) - to co on osiągnął ? Zabolało.

Pani nr 2 pracuje w korpo. Dziękuje.

Więc mam z tego powodu zajebisty kompleks, ale też sam sobie jestem winny. Zaniedbałem rozwój zawodowy.

Dodam, że m.in. z powodów finansowych przestałem się spotykać z ludźmi. W ogóle.

Dobra, to inaczej: Co uważasz, że jesteś w stanie dać od siebie jako wartość dodana do związku, poza kasa ofkors?

I pytanie 2: Dlaczego tego co chcesz dawać tym paniom, które sobie radzą zawodowo lepiej niż przeciętnie powiedzmy, nie możesz dać "zwykłej" (w znaczeniu nie z korpo) kobiecie?
Czy te, które nie mają własnego mieszkania i są na dorobku są w Twoim mniemaniu mniej wartościowe od tej ostatniej pani, która wybacz, ale z tego co opisałeś troszkę cierpi na syndrom nowobogactwa??