pomóżcie mi zrozumieć

O sosob na biednego misia

Jaki on biedny!!!
Trzeba go zrozumiec i bezkarnie dac sie przelecieć zeby poczuł swoja wartość  !!!!

To podbudowałas jego ego! A swoje?

Elle czyli uważasz, że lepiej sobie odpuścić kogoś kto ma niskie poczucie własnej wartości? To taka osoba skazana jest na bycie samym? I w ogóle uważasz że to o to chodziło? On w kontaktach face 2 face nie wydawał się osoba z niskim poczuciem wartości. Tylko te smsy...

Odniosę się odrazu do tego co napisałaś na końcu..do tego "lovelasa"

Otóż w praktyce, im więcej ktoś jest nastawiony na przelotne kontakty, tym większe się za tym kryją problemy z bliskością i akceptacją siebie, ale na głębszym poziomie.
Wtedy brak akceptacji siebie - taki ogólny- próbuje się "załatać" na bieżąco krótkimi, płytkimi znajomościami, które z założenia mają być 'bezpieczne', bo nie dopuszczamy wtedy nikogo na tyle blisko, by móc się przed kimś naprawdę otworzyć i pokazać siebie.

To, że gość ma "obycie" we flirtowaniu i wydaje się pewny siebie gdy przychodzi np. do kontaktów seksualnych, nie oznacza, że jest otwarty emocjonalnie. A jedna z podstaw akceptacji siebie i zdrowego poczucia wartości jest otwarta komunikacja, nawet jeśli bywa dla nas czasem trudna.

I dlatego, pisząc o tym, że nie ma sensu się w to angażować, miałam na myśli to, że taka osoba jest już z reguły tak mocno zaprawiona w unikaniu otwartej komunikacji/konfrontacji, że możesz się "wywrócić na lewą stronę", a i tak niczego konkretnego się nie dowiesz, bo ona trwa w syndromie unikania. Niczego nie chce zmienić.

Zestawienie tych dwóch cech, to znaczy człowieka głęboko zranionego i od dłuższego czasu poszukującego związku właśnie na przykład na sympatii, to chyba najgorsza rzecz ,jaką można sobie wyobrazić. Nie zrozumiesz, nie dotrzesz i nie dojdziesz do ładu.
Mam podobny problem.
Żyję od bardzo dawna w związku, w którym mam deficyty. W akcie rozpaczy szukałam kogoś, z kim mogłabym pogadać i się powyżalać... na sympatii. I o dziwo, znalazłam. Faceta, który świetnie pisał, rozumiał i jako, że nie byłam wolna, nie naciskał na seks. Miał być kolegą, potem przyjacielem.
Było dużo maili, czasem telefon, a raz za jakiś czas kawa, czy wycieczka rowerowa.
Bardzo mało mówił o sobie, ale bardzo chętnie słuchał i udzielał niegłupich rad.
Przyznaję, że uzależnił mnie od siebie. Miałam wsparcie.
Kiedy pytałam o jego przeszłość, owszem mówił, ale niechętnie. Kiedy nagle przestał mieć dla mnie czas, to nabrał wody w usta i na moje w gruncie rzeczy niewinne pytania, co jest grane...wściekał się.
Zaczął bać się konfrontacji ze mną, odwlekał spotkania, wyznaczał nam kwarantannę i w ogóle zachowywał się jak znikający punkt.
Problem w tym, że gdybym wiedziała, że ma kogoś i ten ktoś nie życzy sobie, aby utrzymywał ze mną kontakty, to zrozumiałabym.
Taka sytuacja trwała z rok, jakiś mail z przerzucaniem się argumentami, jakiś telefon, potem kolejny mail, że za bardzo się zaangażowałam emocjonalnie i on to musi skończyć.
Zero wiary z jego strony, że go nie kochałam, tylko stał mi się bliski, właśnie jak przyjaciel.
Zniknął i się nie odzywa, a z tego co wiem chyba nadal jest sam.
Tak, że widzisz, nie jestem głupia, jestem atrakcyjna, co nie miało znaczenia, bo to inny typ relacji.
A on jest bardzo brzydki, biedny i na dodatek mocno skrzywdzony.. i nie chce mieć nawet takiej koleżanki.
Zagrażam jemu? On zagraża mnie? Wielka niewiadoma... Wiem na pewno, że mnie nie pragnie, bo to taki typ ascety. Jak nie można, to potrafi zachować dystans.
Było mi bardzo ciężko, bo się łatwo przywiązuję, ale od ostatniego epizodu minęło pół roku i się jakoś pozbierałam.
Pomogły mi różne rzeczy. Wyjście na aerobik, rower, spacery z psem, kontakt z przyrodą. Także książki, świetne blogi i wynikające z nich przemyślenia.
Dasz radę i Ty. To są ludzie toksyczni w relacjach. Ja nawet nie potrafiłam być koleżanką takiego.

Na pewno nikogo nie ma. Byłam u niego w domu. Typowe mieszkanie kawalera. Na fb status wolny. Pytałam ludzi o niego. Nikt go z kobietą nie widział. Więc to na pewno nie to.
Gdyby był manipulatorem to czy tak by zniknął kiedy nastała opcja na przejście na trochę inne relacje? Nie ciągnął by tego dalej?

Ja nie mówię, że on nie manipuluje ale ja po prostu tego nie widzę.
A może to ja jego przestraszyłam? Swoją bezpośredniością i nie owijaniem w bawełnę?

No ja właśnie chciałam się dowiedzieć czy o to mu chodziło!
Nie mam obycia z facetami, czuje się jak głupia nastolatka i po prostu nie wiem! Dlatego postanowiłam zapytać bardziej doświadczonych.

Elle przemawiasz do mnie idealnie! Run Forest
Najlepsze jest to, że ja już chyba dałam się zmanipulować.
Ale... Jedna rzecz mnie zastanawia, bo wbrew pozorom na forum nie jestem od dzisiaj. Bardzo często różne osoby są klasyfikowane jako takie, od których lepiej uciekać. Naprawdę aż tak dużo świrów chodzi po świecie, czy my jesteśmy przewrażliwieni?
Może w drugą stronę on myśli o mnie podobnie przez tą moją bezpośredniość i nieowijanie w bawełnę. Powiedziałam mu jasno i wyraźnie, że ja nie będę się z nim bawić w podchody nie wiadomo ile i że nie szukam przyjaciół tylko faceta. Może się przestraszył? Chociaż mógł powiedzieć: hola hola dziewczyno too fast. Prawda?

Nie Elle, raczej próbuję odnaleźć się w świecie relacji damsko-męskich na nowo. Nie raz i nie dwa czytałam, że kobieta powinna udawać niedostępną, a już napewno nie przejmować dowodzenia. Dla mnie to udawanie kogoś kim nie jestem, ale zastanawiam się czy w ten sposób nie odstraszę każdego faceta?

Edit:
Elle to do mnie? To nie mój wątek. Czytałam go dzisiaj, nie pamiętam czyj, ale nie mój.

Nic nie szkodzi
No właśnie o to chodzi, że ja nie chcę nikogo udawać. Nie zależy mi na tym, żeby bawić się w jakieś gierki typu: aa dzisiaj mu już nie odpiszę niech sobie nie myśli. Raczej wolę się zachowywać normalnie. Zastanawia mnie tylko gdzie wg facetów zaczyna się desperacja? Bo czy jeśli mówię facetowi, że mi się podoba i chciałabym zobaczyć czy coś z tego wyjdzie to już jest desperacja? (mówiłam, że jestem bezpośrednia) nie wiem jak facet może to odebrać. Na zasadzie, że może on mnie uznał za jakąś desperatkę skoro prawiłam mu komplementy, poszłam z nim do łóżka, a następnego dnia zażądałam odpowiedzi w jaką stronę to zmierza. Oczywiście nie chodziło mi o wyznania miłości, tylko o jakąś zmianę tej znajomości na coś co by nam powiedziało czy możemy być ze sobą czy nie. Wiadomo było od początku, że ja kolegów nie szukam, poznaliśmy się na sympatii i nie czarowałam żadną przyjaźnią itp.

kurcze...przykro mi, ale musze sie zgodzic z przedmowcami...

autorko, posiedzisz na portalu jeszcze troche, to zobaczysz, ze trafisz znow tak samo, i znow...
i za kazdym razem bedziesz sie zastanawiac co z toba nie tak- otoz- NIC

nie stworzysz relacji z kims, kto relacji nie szuka.

mnie sie taki(podobny)scenariusz jak twoj powtarza do wyrzygu.
czasem kontakt trwa dlugo, czasem krocej, ale nigdy nie wchodzi w etap zwiazku., takie gadanie"jestes super", "swietnie mi sie z toba gada", "nie jestem ciebie wart", "powinnas sobie kogos znalezc".......tylko gadanie.

szczerze?
ja to rozumiem tak:
facet chce byc kochany. nie chce seksu bez uczuc- takiego, ktory mozna kupic. bardziej zalezy mu na twoim przywiazaniu, oddaniu, uczuciach.
sam nie chce sie angazowac, nie chce obdarzyc uczuciem, ale jednoczesnie chce poczuc sie kochany.
zrobi wszystko, zeby byc dla ciebie twoim wyborem, zrobi wszystko, zeby byc dla ciebie najwazniejszy.
poswieci ci czas, uwage, fatyge, (nawet 2 lata, jesli jestes oporna), bedzie pytal, kim dla ciebie jest, czy ci zalezy, w czym moze pomoc, doradzic...

jak sie zdecydujesz, zblizysz, dasz znac, ze zgadzasz sie na "badzmy razem"- zniknie....

jak zgodzisz sie na przyjazn- bedzie podkrecal dalej- opowiadal o tym, ze jakas inna go nie zechciala, ze zabiega o kogos, ze mu na kims zalezy, a ty masz mu doradzac, pomagac...a jak uzna, ze tobie na nim zalezy....zniknie.

przykro mi - droga autorko...ale glowa muru nie przebijesz...
tracisz czas zastanawiajac sie, co robisz zle- bo cokolwiek zmienisz, bedzie tak samo, uwierz mi, ja to trenuje 4 rok.

Przeraziłaś mnie! Poważnie!
To mniej więcej tak było, tylko ja nie byłam oporna, bo właściwie od początku poczułam to "coś". O nie!
I jak tu znaleźć normalnego faceta???

Ale przecież do końca mówił, że szuka, że chce, tylko się nie chce spieszyć, a ja mówiłam nie spieszmy się, ale na Boga jakoś to ruszmy!

Normalni faceci sa zajeci-jak jest w miare do zycia,to go zadna baba nie pusci.Swiry chodza luzem ,bo nikt ich nie chce.Laza i manipuluja kobietami(desperatkami:takimi,ktore maja szczere intencje etc).Dla nich jest to sposob na zycie.

Witam podczytuję wątek, bo w sumie sama szukam na portalach i ciekawe wnioski oldorando, nie rozumiem jednego, po co przywiązywać do siebie kobietę do siebie, jeżeli facetowi nie zależy na związku, by mieć haremik i w razie zjazdu psychicznego, szukać wsparcia? Mam różne doświadczenia z tych portali, jednak nie przywiązuję się, raz mi się zdarzyło i za więcej podziękowałam.

Natknęłam się ostatnio na jeden cytat, to wstawiam a propos:

"Największym tchórzostwem ze strony mężczyzny to przywiązać do siebie kobietę, wiedząc, że nie ma się zamiaru jej kochać." - Bob Marley

Ja bym dodała, że jeszcze największym skur***!

Edit:
Ale coś mi się wydaje, że idealnie wpisuje się w mój wątek

Mi się wydaje że Ci ludzie nie są świadomi swojego zachowania, oni początkowo odbierają to jako wstęp do miłości, gdy faktycznie kobieta się zaangażuje to zaczynają czuć się osaczeni, według nich miłość się wypaliła i szukają dalej. Powtarzają scenariusz do upadłego, zwalając swoje niepowodzenia nie na siebie. Wiem tłumaczę tego typu zachowanie, jednak mam wrażenie że jest to nieświadome, tacy ludzie sami przed sobą chyba nie potrafią się do tego przyznać, nie rozumieją dlaczego nie wychodzi.

Jakoś zgadzam się z Redapples. Zastanawiam się nawet, czy ten mój widząc, że ja jednak się zaczynam angażować właśnie z tego powodu nie zwiał, nie urwał kontaktu. Chociaż oczywiście najrozsądniej i najbardziej fair było by w ogóle nie wchodzić ze mną w żadne relacjie wiedząc jakie ja mam zamiary od samego początku.

Nie zawsze rozpoznasz przed.
Z reguły oni potrzebują około 2-3 mcy, kiedy relacja zaczyna wchodzić w fazę "randek" by czuć pierwsze oznaki osaczenia.
Albo gdy pada pytanie o to jak widzą znajomość, co dalej itp.

Jak pada tekst : "Niczego od Ciebie nie oczekuję" - to nie należy nigdy brać tego za oznakę wspaniałego, bezproblemowego faceta, tylko przeciwnie - jeśli facet mówi, że niczego od Ciebie nie oczekuje i nie chce, pora wiać!

A najlepszy sposób by dać sobie szanse na wczesne rozpoznanie lub rozpoznanie nieobarczone zaangażowaniem emocjonalnym to patrzeć CZY i ILE facet emocjonalnie inwestuje w relacje, czy raczej jest cały czas na nas zamknięty i małomówny, jakby gotowy w każdej chwili do ewakuacji bez żadnych śladów

Hihihi to może już na drugiej randce pytać o to? Mnóstwo czasu i uczuć można by zaoszczędzić, ale taki pewnie nie powie o co mu chodzi... Ten mój np. na początku mówił, że chce mieć dzieci i w ogóle o związkach rozmawialiśmy a później jak ja już sie zaczęłam angażować to wyskoczył jak filip z konopi, że on się nie chce zakochać.  Wcześniej tylko raz napisał, że on się nie zakochuje ale było to w żartobliwym tonie i ja mu odpisałam, że na to to on akurat nie ma wpływu i się ze mną zgodził
Słuchajcie, a może on faktycznie taki dziwny jest, że się przestraszył że się zakocha?

Hahahaha uratować kolejną zagubiona duszyczke? Challenge accepted oh no! On już mi nie odpisuje failed
I co począć? Jak znaleźć normalnego faceta? Mam wrażenie że wszyscy normalni są już zajęci, a Ci ktktórzy latają wolno Muszą mieć jakieś defekty psychologiczne

Elle ja już nie zwracam uwagi na otoczenie skoro znalazłam się na sympatii wiesz bohater wątku to nauczyciel, więc wydawać by się mogło że będzie jednak dość normalny.
Zmienić podejście do związków? Co masz na myśli?

Hej.

Ja mam zaniżone poczucie własnej wartości, więc mogę spróbować się wypowiedzieć jak to wygląda z mojej perspektywy.

Jest pewne prawdopodobieństwo, że facet ma bardzo niskie poczucie własnej wartości, wcześniej mocno przeżył np. odrzucenie/zdradę, ale też jak czytam to co on pisze, to równie dobrze mógł np. sam komuś zrobić kiedyś krzywdę i ma z tego tytułu poczucie winy obawiając się, że to się może powtórzyć.

Dodatkowo Twoje pytania postawiły go pod murem i wybrał bezpieczniejszą dla niego opcję, czyli ucieczkę.

Jednak sprawa jest prosta jak drut. Ja np. nawet jak sam oceniam, że nie mam szans, że jest ryzyko iż zostanę odrzucony, że mogę zostać zraniony, ale mi ZALEŻY, to owszem też kombinuję jak tu zrobić "podkład" i pokazać, że jestem nieidealny, mam wady, mam np. zaburzenia, ale IDĘ W TO.

Skoro jednak ten facet milczy mimo upływu czasu, to chyba jego powody były silniejsze niż chęć budowania tej relacji nawet za cenę ewentualnego zranienia. Ja sam uciekam, ale nagle jak sobie uświadomię, że uciekam i to przed osobą na której mi zależy, to w "try miga" jestem z powrotem. Tyle, że to już nie to samo.

Jeśli Ci na nim rzeczywiście zależy, to możesz się jeszcze odezwać, ale raz, a nie co jakiś czas i nastaw się, że teraz to już nie będzie jak w filmie z Hugh Grant'em, tylko brutalnie wkroczyła w tą relację proza życia i teraz słodycze będą przeplatały się z lękiem tak u niego jak i Ciebie, bo już raz miałaś coś "niespodziewanego".

Dokładnie.

Mężczyzna tak nie główkuje Jak mu zależy to kombinuje jak zrobić, żeby kobieta wiedziała dlaczego są problemy, bo wie, że nie ma nic gorszego niż pokazanie kobiecie, że nie można mu ufać, nie można na nim polegać.

Facet, któremu nie zależy aż tak (lub wcale), zawinie kitę i nie będzie się tłumaczył z niczego, wychodząc z założenia, że skoro on nic nie czuje to nie jest zobowiązany uszanować cudze uczucia czy emocje. Zaznaczam - mówię o "facetach", nie Mężczyznach

Inna sprawa, że jak gość zachowuje się jak ci... i nie stać go na przyznanie sam przed sobą, że ma problem, a bierze się za związek, to to nie ma szans od początku.

Widocznie nic nie zrobiłaś. Czemu na siłę chcesz się obwinić?

Z drugiej strony facet jak nie jest zainteresowany - tak ogólnie, to przecież nie będzie Ci na siłę sztucznych powodów wymyślał, bo jeszcze się okaże, że potrafiłabyś je rozwiązać, a nie o to mu chodzi.

Zakoduj: Facet jak urywa kontakt = nie jest zainteresowany

Nie ma winy, ja zerwałam z facetem po 3 miechach, bo naglę przeszła mi fascynacja (z dnia na dzień), nie z jego winy że mi się odmieniło, stał się dla mnie jak koleżanka, czułam do niego sympatię, nie było tutaj niczyjej winy.
athreyu no Ty jesteś takim osobnikiem którego można zdobyć jedynie poprzez olewanie, jeżeli kobieta okaże Tobie uczucie i większe zainteresowanie odbierasz jako słabość, droga do Twojego serca, to zimna egoistka, która czasem skapnie odrobiną uczucia (może się mylę).
Zdajesz chyba sobie z tego sprawę i z tego co wiem jesteś na dobrej drodze przy pomocy Elle by się ogarnąć.

Na ta chwile potrafił "załatwić" to tylko tak.
Nic na to nie możesz poradzić. Nie jesteś w stanie kontrolować czyichś reakcji.

a tak między nami.. Skąd u ciebie pomysł, że powinieneś być z Miss Wenezueli?
bo sporo sprzeczności w tym co piszesz..Jasne, niskie poczucie wartości widac dalej jak na dłoni, ale widze tez takie przechodzenie w skrajności.. Tak jakbyś z jednej strony widział bardzo zaburzony i zanizony obraz siebie, a  z drugiej kogos nieprzeciętnie zaje..go i przystojnego. Mylę się?

Inaczej skąd pomysł by przerywac relacje zawsze w momencie, gdy ona tak naprawde się dopiero zaczyna, a Ty już myślisz czy za rogiem nie czeka cię cos lepszego?

Nie, no to była przenośnia. Miało to tylko pokazać, że jak udaje mi się to zaczynam myśleć, że może kogoś "lepszego" jeszcze znajdę dla siebie. Ale zastanowię się nad tym.

No ale właśnie to jest to co napisaliśmy. Najpierw jawi Ci się niczym bogini a jak już ją masz to myślisz o tym ze skoro z nią Ci się udało to czemu nie możesz mieć lepszej?

Tak, bo uzależniam swoje poczucie własnej wartości od tego czy mam powodzenie u danej kobiety. Skoro (chociaż na chwile) mam, tzn., że jestem atrakcyjny - jestem atrakcyjny, a więc mogę pozwolić sobie na podboje. Oczywiście jest to kretinizm, ale tak działa moja ( i pewnie nie tylko) psychika. Trzeba jednak pamiętać, że ja i Twój znajomy, to dwie rożne postaci i to co mi dolega, nie musi tyczyć się jego.