pomóżcie mi zrozumieć

eee, no bez przesady z ta desperacja...

chodzi o to, zeby poznac przy okazji robienia czegos innego...(bawiac sie dobrze, nawet jak sie nie napatoczy..)

np. spotykam sie ze znajoma u mnie, lub u niej...
szanse na poznanie kogos nowego bliskie 0.
jesli bedziemy sie spotykac na ploty w jakiejs knajpce, szanse niepomiernie rosna...

tylko pytanie- gdzie laza samotni sensowni faceci ?

ww. znajoma lazi po dyskotekach, (bo lubi potanczyc), zawsze chodzi z cala ekipa kuzynek, (bo serio idzie tylko potanczyc traktuje to jak sport- zamiast aerobiku np.)
jesli sie tam cos do niej przyczepi to tylko malolat...dlatego asekuruje sie cala ekipa.

moze wybiera zle miejsca?(klub klubowi nie rowny)

O to mi właśnie chodziło. Może źle to ujęłam

Jeśli zaś chodzi o "szukanie" w klubach czy dyskotekach.. kompletnie nie moja bajka

Dlatego neta nie uważam za złą opcję -poznałam tak wiele ciekawych osobowości i dużo się o sobie nauczyłam przy okazji, gdzie nie było by szans poznać takiego kogoś w realu z uwagi na fakt, że ani nie bywamy w podobnych miejscach, ani nie jesteśmy w podobnym wieku czy miejscu w życiu, itp. etc.

Tylko właśnie - trzeba dobrze wiedzieć czego się szuka, że selekcja była na tyle dobra by nie cofać się w relacje z panami, którzy mają mnóstwo problemów ze sobą. Ja uważam nieskromnie, że tą selekcję mam opanowaną
Tylko, że ci, którzy są 'zdrowi' czy powiedzmy bez wielkich problemów z poczuciem wartości/emocjonalnych nie zawsze zgrywają się na innych polach - w tym wizualnym też, no więc tu musi wszystko się zgrać żeby mi się chciało tyłek ruszyć

redka- ja to szukam z odzysku.
najlepiej dzieciatego.
i poznaje takich, ktorzy mi odpowiadaja, tylko to nie idzie w zwiazek...
a ja chce czegos stalego, stabilnego...

wiem, wiem, nigdy nie wiadomo ile zwiazek potrwa, ale nie chce caly czas myslec, czy za rok pan jeszcze bedzie...

fakt- dobrze gadasz....ja tez nie inicjuje...

na ulicy podchodza podrywacze od siedmiu bolesci..
biblioteki mam obczajone- panowie wypozyczaja, i wychodza...w czytelni przy komputerach siedzi mlodzierz, i faceci na portalach
(mam obcykane, bo bywam)

ze znajomymi- tez prawda, samotny facet jak czuje sie samotny, siedzi u znajomych.
najczesciej malzenstwach, dzieciatych..
wiekszosc moich znajomych tez zajmuje sie swoimi rodzinami...

swierze powietrze to jest dobry pomysl....(wbrew pozorom!)
bo od razu widac jak sie taki ktos w plenerze zachowuje....
a znam pare fajnych miejsc...

chodzi o to, zeby wyjsc...bo jak sie zamyka dom- praca- dom -sklepik, to nic sie raczej nie napatoczy...

No to powiedzcie mi w jakich miejscach szukacie mężczyzn?

hehe co się przyklei, też z kumpelą czasem wychodzimy i nawet się coś przykleja do pogadania. Ja również sobie sama urządzam piknik rowerowy, jeszcze nikt nie zagadał, jednak lato krótkie.

oldorando powodzenia i czekam na relacje.

Na wyspach jest trochę inna mentalność tam wychodząc gdzieś samemu, po kilku godzinach ma się nowych znajomych .
Trochę ubolewam że tutaj jest trochę integracyjny zaścianek, ale polecam grupy na fejsie, np: spontaniczne wypady.

Wiecie właśnie się złapałam na tym, że nie chce mi się do domu wracać...
Prawie codziennie gdzieś wychodzę (wyjścia są bezproduktywne jeśli chodzi o poznanie nowych osób) i zaczyna mi się to nudzić. Mam co robić w domu. Ale chciała bym mieć kogoś do kogo mogłabym wracać, kogoś kto w tym domu by ze mną posiedział... Chciała bym nie być sama

to, akurat odwrotnie niz ja- bo ja przede wszystkim chcialabym miec z kim wychodzic...
kogos, kto lubi to co ja, z kim mozna zwiedzac, wyjechac gdzies, gdzies polazic...
tylko to wymaga, zeby ten ktos mial podobne upodobania do moich....

chyba latwiej znalezc kogos do "udomowienia".....chociaz- tez ciezko....

chocby taki przyklad: nie mam tv, nie znosze, jak mi w domu pudlo gada- wiec zlikwidowalam...
spotkalam sie z opinia facetow, ze szurnieta jestem i nikt nie zgodzi sie tak zyc....
(to tylko przyklad taki)- dlatego podobny gust, upodobania i styl zycia sa dla mnie wazne....

Oldorando źle mnie zrozumialas. Ja też chcę osobę, z którą będę mogła wychodzić, jeździć w różne miejsca i żeby dla obu stron to była czysta przyjemność.
Chodziło mi o to, że na ten moment mam do tego znajomych, chociaż też do nie wielu pomysłów (mają swoje rodziny i raczej rzadko mogą gdzieś wyjść), a ja chciałbym to wszystko robić z kochana osobą. Nie myślałam tutaj tylko o udomowieniu. udomowieniuudomowienie to tylko część tego wszystkiego.

Jakiegoś takiego doła złapałam. Myślę, że jegomość od którego zaczął się wątek się do tego przyczynił. On chyba pokazał mi czego mi brakuje... Że jednak dobrze jest jak ktoś taki jest. Może dlatego poniekąd się w to zaangażowałam trochę?

Niby jestem niczego sobie. Jestem ładna, szczupła, raczej inteligentna, dowcipna, jakby kogoś zapytać o pierwsze skojarzenie ze mną to uśmiech od ucha do ucha, podobno bardzo ładny, jestem wrażliwa, potrafię słuchać, mogę prowadzić długie rozmowy na wiele tematów, mam rozwiniętą empatię... Nawet mój ex odchodząc ode mnie powiedział, że ja sama długo na pewno nie będę, że jest to nie możliwe.
A jednak mam wrażenie, że znalezienie kogoś graniczy z cudem.  Jasne, nie zależy mi na kimś kto nie pasuje do mnie, czy na jakimś manipulatorze. Ale poczułam taką pustkę.... Nagle zaczęło mi być brak kogoś takiego. Pomysł z wyjazdem błąka się po mojej głowie od jakiegoś czasu. A jednak jak poznałam tego Pana to jakoś przestałam o tym myśleć. Teraz wróciło ze zdwojoną siłą, a z drugiej strony się tego boję. Że ucieknę stąd, z tego miasta bez perspektyw i nic to nie da. Bo samotna będę nadal, tylko najbliższych będę miała jeszcze dalej (tam będzie tylko mój brat z narzeczoną). Chciała bym poznać kogoś wartościowego tutaj, ale znowu. Coraz częściej myślę, że jest to nie możliwe. Że każdy fajny jest zajęty, a reszta wyjechała. Zostały odrzuty... Wiem, że takie myślenie może krzywdzić, ale do tej pory tak nie myślałam (może tylko troszkę), ale ten mnie w tym jakby utwierdził...
To jest jakaś masakra...

Fantastyczne porównanie! To dokładnie tak zadziałało! Do tej pory jakbym poznała kogoś fajnego to super! Jak nie, to też się nic nie dzieje, niczego to nie zmienia.
A teraz? A teraz dooopa, bo poznałam kogoś kto w mojej opinii był fajny, mi pasował, rozbudził we mnie tą potrzebę i się zawinął. I to tak bez powodu, bez wyjaśnienia. A ja głupia nadal o nim myślę W życiu bym nie podejrzewała, że tak się może stać. Jak teraz temu zaradzić? No nie chcę szukać kogoś na siłę tylko po to, żeby uciszyć te uczucia. A z drugiej strony te uczucia mnie strasznie dołują i chociaż jestem optymistką to teraz włączyło mi się czarnowidztwo...

Uważam, że to nie jest w porządku. Ja jeśli nie jestem kimś zainteresowana, to nie daję mu podstaw do tego żeby myślał inaczej. Nie mówiła bym, że pisze mi się z nim tak genialnie i że nadajemy na tych samych falach. Nie urwała bym kontaktu bez jakiegokolwiek wyjaśnienia, jesli ta osoba stwierdziła by, że może jednak chciała by ode mnie czegoś więcej. Nie bawię się z nim w pisanie wiadomości, w spotykanie itp. Nie chcę, nie podobasz mi się, to nie bawię się Tobą, bo mi się nudzi...

zalezalo mi kiedys na takim jednym...
pisalismy ze soba dlugo, bardzo mnie wspieral...
potem przeszlismy na kontakt tel. dzwonil codziennie, bardzo dlugo.
z jednej strony kogos sobie szukal- z drugiej mnie uwodzil.
padaly teksty-"zycz mi siebie", "zalezy mi na tobie", "uwielbiam z toba gadac"

trwalo to 2 lata

duzo opowiadal o swojej bylej...na ktorej mu zalezalo, z ktora chcial zwiazku.znal ja 2,5 roku.
byla pochodzila gdzies z gor- on ze szczecina. przyjezdzala do niego, on ja odwozil, ale nigdy u niej nie byl.
z czasem dowiedzial sie, ze ma meza, 2 dzieci, nie jest francuska projektantka ogrodow, tylko rozklada towar w biedronce.
nie szkodzi- i tak nie tracil nadziei. ona byla super, idealna.- bo NIEDOSTEPNA.

kapujesz?
jak klamiesz, sciemniasz, manipulujesz, jestes nieosiagalna, to facet goni za toba..
jak mowisz "tak"- to koniec.

calkowicie sie z toba zgadzam...
to byl moj pierwszy kontakt z portalem- pierwszy nawiazany kontakt z facetem po 10 latach..
owszem, glupia bylam, naiwna jak dziecko we mgle.
urwalam to, jak do mnie dotarlo...

z drugioej strony- trudno od kogos od razu oczekiwac deklaracji...

dlatego pozniej ciagnelam znajomosci przez 2, 3 miesiace,...

ten przyklad(i wszystkie kolejne ) pokazuja, ze tu chodzi o zdobywanie niedostepnej, nie o zdobycie.
jak jestes "dla niego"- on sie odsuwa.

albo znika, albo sie zaprzyjaznia(szukajac nastepnej)

tez prawda- tylko tacy najczesciej siedza na portalach.
bo tam zludzen- czyli kobiet masa.
a oni sa uzaleznieni od emocji...

pisze to po to, zeby autorka przestala obwiniac siebie, nie doszukiwala sie swoich bledow, i nie umniejszala sobie.
bo tak sie czuje w takiej sytuacji- a to nie prawda i do niczego nie prowadzi.

chyba trzeba nabrac odpornosci, gruboskornosci, nie dac sie poniesc emocjom...
(nie pytaj jak)

A już miałam zapytać jak to zrobić

Redapples ale jak długo ma trwać ta wymiana mailowa, żeby spokojnie odpuścić a jednocześnie nie wkręcić sobie czegoś czego nie ma? Czegoś co istnieje tylko w naszej głowie?

Nie ma nic złego w byciu "niedostępną" w znaczeniu nie do końca otwartą na początku, ale kiedy ta niedostępność się przeciąga na długie miesiące i oznacza brak otwartości emocjonalnej (czytaj: gotowości do związku), a facet lata za taką z wywieszonym jęzorem (a poprzedniczki, które chętnie by z nim coś stworzyły spuszcza po brzytwie) to wiadomo z czym ma facet problem. I vice versa- kobiety, które gonią za niedostępnymi facetami, dopowiadając sobie do ich zaburzeń niestworzone historie.
Patrz:

Niestety, trudno się nie zgodzić..

Oraz :

Proste? Jak lubimy siebie choć trochę to proste

black-window, a ja napisze z innej beczki:

tobie przywiazanie/nadzieje przyszly z czasem.
gdyby ten pan zaczal z grubej rury, od zdjecia i oferty "poznajmy sie w celach matrymonialnych", w ogole bys w to nie weszla.

to wyobraz sobie, ze on ma odwrotnie- jemu przechodzi z czasem...
ty nakrecasz sie im lepiej i dluzej znasz, on lepiej i dluzej zna, tym bardziej odpuszcza.

jak widzisz - tu nie mozna spotkac sie w oczekiwaniach.
tylko sie cieszyc, ze tak krotko to trwalo...

mysle, ze dziewczyny pisza o czyms takim- czy on z czasem oddala sie, czy angazuje mocniej?
jesli sie oddala, to nie ma co angazowac sie w to..bo bedzie mijanka...

no, to teraz ja sobie pomarudze...

rzadko zdarza mi sie spotkac kogos, kto pasuje(pasuje gustem, upodobaniami, stylem zycia, mysleniem)
jesli kogos takiego spotykam, pojawia sie nadzieja(nie milosc, nie zakochanie- tylko nadzieja)
1 randka, super, kontakt super,
2 randka tez, ciekawa, jest ok..pan sie zbliza..
3 randka tez...pan wciaz sie zbliza....caly czas on potrzymuje kontakt..
4 randka zaczynaja sie teksty" nie jestem ciebie wart", "mozesz sobie znalezc innego", "czemu taka dziewczyna jak ty jest sama?"
   slowem, zaczyna sie oddalac...
5 z kazdym nastepnym spotkaniem sie oddala- czas odpuscic..

ok...

kolejne pol roku, zanim pojawi sie ktos wart uwagi...i od nowa to samo....

wyobraz sobie dwa magnesy w fikusnych ksztaltach.pasuja do siebie 2 ale tylko jak je zblizysz, to widzisz jak sa spolaryzowane, czy sie odpychaja, czy przyciagna- to wymaga zblizenia sie...(i tej nadziei)

siadasz i myslisz - co ze mna nie tak???
czemu jest tak samo?

trudno zblizac sie do kogos, kto nie pasuje, a jak pasuje, to odpycha...i tak w kolko...

ech....elle- ja wlasnie zastanawiam sie nad soba...

z doswiadczenia wynika, ze "przyciagam takich", czyli tylko tacy mnie interesuja, (bo innych odrzucam)

na poczatku- podczas poznawania kieruje sie tylko inteligencja faceta, i wspolnymi upodobaniami.
ooo, przyklad-spojrzalam na profil kolejnego pana- zainteresowania:
muzyka klasyczna
literatura
gory
architektura...
jesli mnie zaczepi i bedzie gadal sensownie- to go nie splawie...

(czyli - jesli mnie zaczepi znow bedzie to samo? musze szukac kogos kto lubi disco polo i tvn?)

slabo kumam...do mnie trzeba wprost- ja prosta baba jestem...

jesli zaczepia mnie czlowiek, ktory pasuje(jak ten magnes), to moge sprawdzac, czy pasuje przy glebszym poznaniu, lub odpuscic od razu.

jesli sprawdzam- i za KAZDYM razem nie pasuje(odpycha), tos nie halo...
i tu sie zaczyna myslenie, ze ze mna cos nie tak, ze nie nadaje sie do zwiazkow, ze mi czegos brakuje, ze nie warta jestem....
rozumiesz- nakrecam sie negatywnie...

Mądre rzeczy piszecie. Później przeczytam to jeszcze raz i się do tego odniose. Teraz napisze tylko ze ja nigdzie nie pisałam ze się w nim zakochałam
I że napisał do mnie takie pierdu Pierdu

He he, uderz w stół. Wiedziałam jak Cię wywołać

Nie bądź małym hipokrytą..Pamiętasz jak nazwałeś "Obiekt no 1" - Panią z deficytami? :>
Na głaskanie po główce przyjdzie czas, ale to jeszcze nie teraz

noo, to teraz wypiszcie madre rzeczy....a ja poczytam i sie odniose..

Z tego co pisałeś, Lejdi- królewna też je miała i to takie BIG TIME, tyle że.. czułeś , że nią mógłbyś bardziej zaszpanować w towarzystwie, więc wspaniałomyślnie przymrużyłeś na to oczka? :>
Twoje słowa, to nie atak.. Po prostu bądź ze sobą uczciwy.

Ja tak kiedyś miałam wpisane, to byłam Ja. Odrzuciłeś MNIE! <liść w twarz>
hahahha

Nie odrzuciłem. UCIEKŁEM !

Tak, Lejdi-Królewna też ma swoje za uszami, ale wiesz - ja wyszedłem z założenia, że "gdybym ja był inny, to by było inaczej..." Ba, wyszedłem z założenia, że przy tak trudnej babie wzrosnę. To ja miałem(mam) problem z lękiem, więc miałem okazję z nim popracować. Niestety okazał się zbyt silny, a niewiasta raz, że lubiła się nim karmić, a dwa wiedziała, że jestem bezpieczną opcją - widziała jak się uzależniłem i sobie poużywała.

Nie podoba mi się to, że cały czas wmawiasz mi, że to miała być broszka, którą sobie przypnę do koszuli i będę nią świecił przed innymi. Choć rzeczywiście, byo tak, że ona mnie całkowicie zasłoniła i już nie musiałem myśleć o sobie, bo tylko łona, łona i łona... 

Ktoś pyta - "Co u Ciebie ?" A ja: "U mnie spoko, ale Łona to, łona tamto..." Widzę to.

Z drugiej strony sama przyznałaś, że nie wiesz jak to jest z motylami w brzuchu, więc trochę też nie do końca możesz wiedzieć co ja i wielu mi podobnych, choćby tu na forum w danej chwili czuło/czują".

No kłamać to nie. Ja ci powiem tak - ja jestem pipa, więc ja bym uciekł. Więc można zaryzykować, że Ci co uciekają, to też pipy. Więc pytanie, czy to nie in plus dla Ciebie, że przynajmniej wiesz, że ominęła Cię relacja z potencjalną pipą.

Z drugiej strony ja nigdy nie dostałem szansy (głównie bo sam uciekałem), więc też nie do końca wiadomo jak wielką pipą jestem. Może jakbym trafił na panią, która w umiejętny sposób przebrnęłaby przez te moje ucieczki to okazałoby się że jestem fajnym facetem. Może. Bo równie dobrze mógłby się okazać, że jakby ten cholerny stres z ryzykiem odrzucenia by minął, okazałbym się dupkiem, co złapał pannę na misa, a teraz cwaniakuję. Ja głownie uciekam z obawy, że kogoś mogę zranić, więc znikąd się to nie bierze.

Błąd. Pierwsza kobieta fizycznie zaczęła mnie pociągać po miesiącu regularnych spotkań. Druga owszem - od razu, ale ja mimo wszystko dopuszczam do siebie rozum, patrzę wewnątrz, staram się spojrzeć co to za dusza, ważna jest np. dla mnie duchowość, czy jest pociąg w tą stronę, czy jest poszukiwanie, otwartość. Ważne są dla mnie wartości, ta mówiła jasno o rodzinie, mówiła o miłości, a żadną super pięknością nie jest, ot normalna kobieta. Ale fakt, faktem pociąg fizyczny do niej też miałem/mam jak pendolino.

Wszystko fajnie.. i co dalej?

Wiemy już, że planujesz zostać miliarderem, zapuścić brodę i wąsa i wyprzystojnieć do nieprzytomności, zanim poczynisz awanse po raz kolejny w jej kierunku..

Czy możemy się spodziewać tego wydarzenia jeszcze pod koniec tego roku kalendarzowego czy to by było niedorzecznie szybko?

ORaz: co to znaczy "uciec" w sytuacji, gdy się z kimś spotykasz regularnie. Przestajesz odbierać telefony, uciekasz prosto z domu od kogoś i biegniesz przed siebie, czy jak to jest?:)

Mów, a ja zrobię herbatę. Komu jeszcze?